# Kanones

KanonasTitle:
Κανὼν α’ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Νηστευτοῦ.
῞Οπως τοὺς τῆς μετανοίας χρόνους ὁ Νηστευτὴς συνέτεμε;

KanonasTitleSearch:
Κανων α’ του Ιωαννου του Νηστευτου.
῞Οπως τους της μετανοιας χρονους ο Νηστευτης συνετεμε;

KanonasTEXT:
Τό δὲ οὕτω συντέμνειν ἡμᾶς, φησί, τοὺς τῆς μετανοίας χρόνους, οὐκ ἂν δόξειε μὴ λόγον σῷζον τῆς ὀρθῶς, ὡς οἶμαι, λογιζομένοις. Ἐπεὶ γάρ, οὔτε παρὰ τῷ μεγάλῳ Πατρὶ Βασιλείῳ, οὔτε μὴν παρὰ τοῖς ἀρχαιοτέροις τῶν θεσπεσίων ἡμῶν Πατέρων, νηστεία τις ἢ ἀγρυπνία ἢ γονυκλισιῶν ἀριθμὸς ὡρίσθη τοῖς ἁμαρτάνουσι, μόνη δὲ τῆς ἱερᾶς ἀποχὴ κοινωνίας, δεῖν ἡμεῖς ᾠήθημεν, τοῖς γνησίως μετανοοῦσι καὶ τὴν σάρκα σκληραῖς ἀγωγαῖς κατατρύχειν προθυμουμένοις καὶ βίον εὐγνωμόνως μετιέναι τῆς πρῴην κακίας ἀντίρροπον, κατὰ τὸ μέτρον τῆς ἐγκρατείας ἀντιμετρεῖν αὐτοῖς καὶ τὴν τοῦ χρόνου τῆς μετανοίας ἐλάττωσιν. Οἷον, εἴ τις οἴνου μὴ πίνειν ἐπὶ ῥηταῖς ἡμέραις καταδέξαιτο, ἐνιαυτὸν καὶ ἡμεῖς ἐκρίναμεν ἀφαιρεῖν ἕνα, τῆς ὁρισθείσης τῷ αὐτοῦ πταίσματι πρὸς τῶν Πατέρων ἐπιτιμίας. Ὡσαύτως, εἰ κρέως ἐγκράτειαν ἐπαγγέλλεται πρὸς καιρόν, ἕτερον ἡμεῖς χρόνον ἐκκόπτειν ἐδοκιμάσαμεν, ἢ τυροῦ καὶ ᾠῶν, ἤ ἰχθύος ἢ ἐλαίου, καὶ οὕτω καθ' ἑκάστην ἐγκράτειαν ἑνὸς τῶν τοιούτων εἰδῶν, ἕνα χρόνον περιαιρεῖν. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ εἰ συχναῖς γονάτων κλίσεσι τὸ θεῖον ἐξευμενίζειν αἱρεῖται, ὁμοίως ποιεῖν· καὶ μάλιστα, εἰ φιλότιμον πρὸς ἐλεημοσύνην καὶ τῆς δυνάμεως οὐκ ἀποδέουσαν τὴν προαίρεσιν ἐπιδείκνυται. Εἰ δὲ καὶ μετὰ τὸ παράπτωμα τὸν θεοφιλῆ τις καὶ μονότροπον βίον ὑπῆλθεν, ἔτι συντομωτέραν αὐτῷ μνηστεύειν ἄφεσιν καλῶς ἔχειν ἐδοκιμάσαμεν, διὰ βίου μέλλοντι κακοπάθειαν μετιέναι, ἀγωγῇ τοιᾷδε προσήκουσαν.

KanonasHTML:
Τό δὲ οὕτω συντέμνειν ἡμᾶς, φησί, τοὺς τῆς μετανοίας χρόνους, οὐκ ἂν δόξειε μὴ λόγον σῷζον τῆς ὀρθῶς, ὡς οἶμαι, λογιζομένοις. Ἐπεὶ γάρ, οὔτε παρὰ τῷ μεγάλῳ Πατρὶ Βασιλείῳ, οὔτε μὴν παρὰ τοῖς ἀρχαιοτέροις τῶν θεσπεσίων ἡμῶν Πατέρων, νηστεία τις ἢ ἀγρυπνία ἢ γονυκλισιῶν ἀριθμὸς ὡρίσθη τοῖς ἁμαρτάνουσι, μόνη δὲ τῆς ἱερᾶς ἀποχὴ κοινωνίας, δεῖν ἡμεῖς ᾠήθημεν, τοῖς γνησίως μετανοοῦσι καὶ τὴν σάρκα σκληραῖς ἀγωγαῖς κατατρύχειν προθυμουμένοις καὶ βίον εὐγνωμόνως μετιέναι τῆς πρῴην κακίας ἀντίρροπον, κατὰ τὸ μέτρον τῆς ἐγκρατείας ἀντιμετρεῖν αὐτοῖς καὶ τὴν τοῦ χρόνου τῆς μετανοίας ἐλάττωσιν. Οἷον, εἴ τις οἴνου μὴ πίνειν ἐπὶ ῥηταῖς ἡμέραις καταδέξαιτο, ἐνιαυτὸν καὶ ἡμεῖς ἐκρίναμεν ἀφαιρεῖν ἕνα, τῆς ὁρισθείσης τῷ αὐτοῦ πταίσματι πρὸς τῶν Πατέρων ἐπιτιμίας. Ὡσαύτως, εἰ κρέως ἐγκράτειαν ἐπαγγέλλεται πρὸς καιρόν, ἕτερον ἡμεῖς χρόνον ἐκκόπτειν ἐδοκιμάσαμεν, ἢ τυροῦ καὶ ᾠῶν, ἤ ἰχθύος ἢ ἐλαίου, καὶ οὕτω καθ' ἑκάστην ἐγκράτειαν ἑνὸς τῶν τοιούτων εἰδῶν, ἕνα χρόνον περιαιρεῖν. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ εἰ συχναῖς γονάτων κλίσεσι τὸ θεῖον ἐξευμενίζειν αἱρεῖται, ὁμοίως ποιεῖν· καὶ μάλιστα, εἰ φιλότιμον πρὸς ἐλεημοσύνην καὶ τῆς δυνάμεως οὐκ ἀποδέουσαν τὴν προαίρεσιν ἐπιδείκνυται. Εἰ δὲ καὶ μετὰ τὸ παράπτωμα τὸν θεοφιλῆ τις καὶ μονότροπον βίον ὑπῆλθεν, ἔτι συντομωτέραν αὐτῷ μνηστεύειν ἄφεσιν καλῶς ἔχειν ἐδοκιμάσαμεν, διὰ βίου μέλλοντι κακοπάθειαν μετιέναι, ἀγωγῇ τοιᾷδε προσήκουσαν.

KanonasSEARCH:
Το δε ουτω συντεμνειν ημας, φησι, τους της μετανοιας χρονους, ουκ αν δοξειε μη λογον σωζον της ορθως, ως οιμαι, λογιζομενοις. Επει γαρ, ουτε παρα τω μεγαλω Πατρι Βασιλειω, ουτε μην παρα τοις αρχαιοτεροις των θεσπεσιων ημων Πατερων, νηστεια τις η αγρυπνια η γονυκλισιων αριθμος ωρισθη τοις αμαρτανουσι, μονη δε της ιερας αποχη κοινωνιας, δειν ημεις ωηθημεν, τοις γνησιως μετανοουσι και την σαρκα σκληραις αγωγαις κατατρυχειν προθυμουμενοις και βιον ευγνωμονως μετιεναι της πρωην κακιας αντιρροπον, κατα το μετρον της εγκρατειας αντιμετρειν αυτοις και την του χρονου της μετανοιας ελαττωσιν. Οιον, ει τις οινου μη πινειν επι ρηταις ημεραις καταδεξαιτο, ενιαυτον και ημεις εκριναμεν αφαιρειν ενα, της ορισθεισης τω αυτου πταισματι προς των Πατερων επιτιμιας. Ωσαυτως, ει κρεως εγκρατειαν επαγγελλεται προς καιρον, ετερον ημεις χρονον εκκοπτειν εδοκιμασαμεν, η τυρου και ωων, η ιχθυος η ελαιου, και ουτω καθ' εκαστην εγκρατειαν ενος των τοιουτων ειδων, ενα χρονον περιαιρειν. Ου μην αλλα και ει συχναις γονατων κλισεσι το θειον εξευμενιζειν αιρειται, ομοιως ποιειν· και μαλιστα, ει φιλοτιμον προς ελεημοσυνην και της δυναμεως ουκ αποδεουσαν την προαιρεσιν επιδεικνυται. Ει δε και μετα το παραπτωμα τον θεοφιλη τις και μονοτροπον βιον υπηλθεν, ετι συντομωτεραν αυτω μνηστευειν αφεσιν καλως εχειν εδοκιμασαμεν, δια βιου μελλοντι κακοπαθειαν μετιεναι, αγωγη τοιαδε προσηκουσαν.


KanonasTEXT:
Ἡ διὰ τῶν λογισμῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν τῆς ἡδονῆς προσβολή, ὡς ἁμαρτία μήπω ἀπηργασμένη καὶ ἀνεπιτίμητος τὸ παράπαν.

KanonasHTML:
Ἡ διὰ τῶν λογισμῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν τῆς ἡδονῆς προσβολή, ὡς ἁμαρτία μήπω ἀπηργασμένη καὶ ἀνεπιτίμητος τὸ παράπαν.

KanonasSEARCH:
Η δια των λογισμων επι την καρδιαν της ηδονης προσβολη, ως αμαρτια μηπω απηργασμενη και ανεπιτιμητος το παραπαν.


KanonasTEXT:
Ὁ συνδυασμὸς μετανοίαις ἀποπλύνεται δώδεκα.

KanonasHTML:
Ὁ συνδυασμὸς μετανοίαις ἀποπλύνεται δώδεκα.

KanonasSEARCH:
Ο συνδυασμος μετανοιαις αποπλυνεται δωδεκα.


KanonasHTML:
Ἡ πάλη ἢ στεφάνων ἢ τιμωρίας ἀξία.


KanonasTEXT:
Ἡ συγκατάθεσις, αἰτία καὶ ἀρχὴ τῶν ἐπιτιμίων.

KanonasHTML:
Ἡ συγκατάθεσις, αἰτία καὶ ἀρχὴ τῶν ἐπιτιμίων.

KanonasSEARCH:
Η συγκαταθεσις, αιτια και αρχη των επιτιμιων.


KanonasTEXT:
Ὁ μολυνθεὶς καθ' ὕπνους τῷ τῆς ἐκκρίσεως πάθει, ἡμέραν μίαν τῆς κοινωνίας ἐκβάλλεται, τὸν δὲ πεντηκοστὸν ᾄσας ψαλμόν καὶ τεσσαράκοντα ἐννέα μετανοίας ποιήσας, οὕτω τοῦ ῥύπου καθαρθῆναι πιστεύεται.

KanonasHTML:
Ὁ μολυνθεὶς καθ' ὕπνους τῷ τῆς ἐκκρίσεως πάθει, ἡμέραν μίαν τῆς κοινωνίας ἐκβάλλεται, τὸν δὲ πεντηκοστὸν ᾄσας ψαλμόν καὶ τεσσαράκοντα ἐννέα μετανοίας ποιήσας, οὕτω τοῦ ῥύπου καθαρθῆναι πιστεύεται.

KanonasSEARCH:
Ο μολυνθεις καθ' υπνους τω της εκκρισεως παθει, ημεραν μιαν της κοινωνιας εκβαλλεται, τον δε πεντηκοστον ασας ψαλμον και τεσσαρακοντα εννεα μετανοιας ποιησας, ουτω του ρυπου καθαρθηναι πιστευεται.


KanonasTEXT:
Ὁ δὲ ἐγρηγορότος τοῦ σώματος μολυνθείς, εἰς ἑβδόμην ἡμέραν τῆς κοινωνίας εἴργεται, τὸν πεντηκοστὸν καθ' ἑκάστην ᾄδων καὶ τεσσαράκοντα ἐννέα μετανοίας ποιῶν.

KanonasHTML:
Ὁ δὲ ἐγρηγορότος τοῦ σώματος μολυνθείς, εἰς ἑβδόμην ἡμέραν τῆς κοινωνίας εἴργεται, τὸν πεντηκοστὸν καθ' ἑκάστην ᾄδων καὶ τεσσαράκοντα ἐννέα μετανοίας ποιῶν.

KanonasSEARCH:
Ο δε εγρηγοροτος του σωματος μολυνθεις, εις εβδομην ημεραν της κοινωνιας ειργεται, τον πεντηκοστον καθ' εκαστην αδων και τεσσαρακοντα εννεα μετανοιας ποιων.


KanonasTEXT:
Ὁ μαλακίαν διαπραξάμενος, τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγίᾳ διαιτώμενος καὶ μετανοίας ἑκάστης ποιῶν ἑκατόν.

KanonasHTML:
Ὁ μαλακίαν διαπραξάμενος, τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγίᾳ διαιτώμενος καὶ μετανοίας ἑκάστης ποιῶν ἑκατόν.

KanonasSEARCH:
Ο μαλακιαν διαπραξαμενος, τεσσαρακοντα ημερας επιτιμαται, ξηροφαγια διαιτωμενος και μετανοιας εκαστης ποιων εκατον.


KanonasTEXT:
Ἡ δὲ εἰς ἀλλήλους μῖξις, οἷα διπλῆν ἐργαζομένη τὴν μαλακίαν, μέχρις ὀγδοήκοντα ἡμερῶν τὸ δηλωθὲν ἐπιτίμιον δέχεται.

KanonasHTML:
Ἡ δὲ εἰς ἀλλήλους μῖξις, οἷα διπλῆν ἐργαζομένη τὴν μαλακίαν, μέχρις ὀγδοήκοντα ἡμερῶν τὸ δηλωθὲν ἐπιτίμιον δέχεται.

KanonasSEARCH:
Η δε εις αλληλους μιξις, οια διπλην εργαζομενη την μαλακιαν, μεχρις ογδοηκοντα ημερων το δηλωθεν επιτιμιον δεχεται.


KanonasTEXT:
Εἰ δέ τις τῶν τοῦ κλήρου πρὸ τοῦ ἱερωθῆναι τῷ τῆς μαλακίας περιπέπτωκε πάθει, μὴ θαρρῶν ἴσως ὡς παρὰ τοῦτο μόνον τῆς ἱερωσύνης ἀποπεμφθήσεται, ἀποχρῶσαν πρότερον δεξάμενος ἐπιτίμησιν, οὕτως εἰς ἱερωσύνην ἐρχέσθω. Εἰ δὲ τούτῳ μετὰ τὴν ἱερωσύνην ἑάλω, ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἕνα ταύτης ἀργήσας καὶ τοῖς εἰωθόσιν σωφρονισθείς, πρὸς τὴν ἱερωσύνην ἐπανιέτω. Εἰ δὲ μετὰ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἁμαρτίας δὶς ἢ τρὶς τοῦτο ἐργάσαιτο, τῆς ἱερωσύνης παυσάμενος, εἰς ἀναγνωστῶν τάξιν ἐρχέσθω.

KanonasHTML:
Εἰ δέ τις τῶν τοῦ κλήρου πρὸ τοῦ ἱερωθῆναι τῷ τῆς μαλακίας περιπέπτωκε πάθει, μὴ θαρρῶν ἴσως ὡς παρὰ τοῦτο μόνον τῆς ἱερωσύνης ἀποπεμφθήσεται, ἀποχρῶσαν πρότερον δεξάμενος ἐπιτίμησιν, οὕτως εἰς ἱερωσύνην ἐρχέσθω. Εἰ δὲ τούτῳ μετὰ τὴν ἱερωσύνην ἑάλω, ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἕνα ταύτης ἀργήσας καὶ τοῖς εἰωθόσιν σωφρονισθείς, πρὸς τὴν ἱερωσύνην ἐπανιέτω. Εἰ δὲ μετὰ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἁμαρτίας δὶς ἢ τρὶς τοῦτο ἐργάσαιτο, τῆς ἱερωσύνης παυσάμενος, εἰς ἀναγνωστῶν τάξιν ἐρχέσθω.

KanonasSEARCH:
Ει δε τις των του κληρου προ του ιερωθηναι τω της μαλακιας περιπεπτωκε παθει, μη θαρρων ισως ως παρα τουτο μονον της ιερωσυνης αποπεμφθησεται, αποχρωσαν προτερον δεξαμενος επιτιμησιν, ουτως εις ιερωσυνην ερχεσθω. Ει δε τουτω μετα την ιερωσυνην εαλω, επι ενιαυτον ενα ταυτης αργησας και τοις ειωθοσιν σωφρονισθεις, προς την ιερωσυνην επανιετω. Ει δε μετα την επιγνωσιν της αμαρτιας δις η τρις τουτο εργασαιτο, της ιερωσυνης παυσαμενος, εις αναγνωστων ταξιν ερχεσθω.


KanonasTEXT:
Ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικῶν, ἡ εἰς ἀσπασμοὺς ἀνδρὸς ἐλθοῦσα καὶ ἐπαφάς, μὴ μέντοι διαφθαρεῖσα, τὸ τῆς μαλακίας ἐπιτίμιον δέχεται.

KanonasHTML:
Ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικῶν, ἡ εἰς ἀσπασμοὺς ἀνδρὸς ἐλθοῦσα καὶ ἐπαφάς, μὴ μέντοι διαφθαρεῖσα, τὸ τῆς μαλακίας ἐπιτίμιον δέχεται.

KanonasSEARCH:
Αλλα και των γυναικων, η εις ασπασμους ανδρος ελθουσα και επαφας, μη μεντοι διαφθαρεισα, το της μαλακιας επιτιμιον δεχεται.


KanonasTEXT:
Παντὶ τῷ πορνεύσαντι Μοναχῷ, ἤ λαϊκῷ, διετῆ χρόνον μὴ κοινωνεῖν ὑποτιθέμεθα, εἴγε μετὰ τὴν ἐννάτην προθυμεῖται ξηροφαγίᾳ χρῆσθαι, καὶ μετανοίας ποιεῖν διακοσίας πεντήκοντα∙ ἐὰν δ’ ἀμελῶς ἔχῃ, τὸν ὁρισθέντα τοῖς Παντράσι πληροῦτω χρόνον.

KanonasHTML:
Παντὶ τῷ πορνεύσαντι Μοναχῷ, ἤ λαϊκῷ, διετῆ χρόνον μὴ κοινωνεῖν ὑποτιθέμεθα, εἴγε μετὰ τὴν ἐννάτην προθυμεῖται ξηροφαγίᾳ χρῆσθαι, καὶ μετανοίας ποιεῖν διακοσίας πεντήκοντα∙ ἐὰν δ’ ἀμελῶς ἔχῃ, τὸν ὁρισθέντα τοῖς Παντράσι πληροῦτω χρόνον.

KanonasSEARCH:
Παντι τω πορνευσαντι Μοναχω, η λαικω, διετη χρονον μη κοινωνειν υποτιθεμεθα, ειγε μετα την εννατην προθυμειται ξηροφαγια χρησθαι, και μετανοιας ποιειν διακοσιας πεντηκοντα∙ εαν δ’ αμελως εχη, τον ορισθεντα τοις Παντρασι πληρουτω χρονον.


KanonasTEXT:
Τὸν μοιχὸν μετὰ τρία ἔτη τῆς Κοινωνίας μετέχειν ἀξιοῦμεν, μὴ δυσχεραίνοντα τῆν μετὰ τὴν ἐννάτην ξηροφαγίαν, ἀλλὰ καὶ μετανοίας ἑκάστης βάλλοντα ον’ ῥαθύμως διακείμενον, τὸ τέλος τοῦ καιροῦ περιμένειν, ὃ οἱ Πατέρες ὡρίσαντο.

KanonasHTML:
Τὸν μοιχὸν μετὰ τρία ἔτη τῆς Κοινωνίας μετέχειν ἀξιοῦμεν, μὴ δυσχεραίνοντα τῆν μετὰ τὴν ἐννάτην ξηροφαγίαν, ἀλλὰ καὶ μετανοίας ἑκάστης βάλλοντα ον’ ῥαθύμως διακείμενον, τὸ τέλος τοῦ καιροῦ περιμένειν, ὃ οἱ Πατέρες ὡρίσαντο.

KanonasSEARCH:
Τον μοιχον μετα τρια ετη της Κοινωνιας μετεχειν αξιουμεν, μη δυσχεραινοντα την μετα την εννατην ξηροφαγιαν, αλλα και μετανοιας εκαστης βαλλοντα ον’ ραθυμως διακειμενον, το τελος του καιρου περιμενειν, ο οι Πατερες ωρισαντο.


KanonasTEXT:
Τὸν τῇ ἰδίᾳ ἐπιμανέντα ἀδελφῇ, μετὰ ἔτη γ’ τῆς Κοινωνίας ἀξιοῦσθαι κελεύομεν∙ εἰ μέχρις ἑσπέρας νηστεύεινν αἱρῆται καὶ ξηροφαγεῖν, καὶ μετανοίας καθ’ ἑκάστην φ’ ποιεῖν.

KanonasHTML:
Τὸν τῇ ἰδίᾳ ἐπιμανέντα ἀδελφῇ, μετὰ ἔτη γ’ τῆς Κοινωνίας ἀξιοῦσθαι κελεύομεν∙ εἰ μέχρις ἑσπέρας νηστεύεινν αἱρῆται καὶ ξηροφαγεῖν, καὶ μετανοίας καθ’ ἑκάστην φ’ ποιεῖν.

KanonasSEARCH:
Τον τη ιδια επιμανεντα αδελφη, μετα ετη γ’ της Κοινωνιας αξιουσθαι κελευομεν∙ ει μεχρις εσπερας νηστευεινν αιρηται και ξηροφαγειν, και μετανοιας καθ’ εκαστην φ’ ποιειν.


KanonasTEXT:
Τὸν τῇ ἰδίᾳ νύμφη ἐπιμιγέντα, εἰς δύο τῆς Κοινωνίας ἐκβάλλομεν, εἰ μετὰ τὴν θ’ εἴη ξηροφαγῶν καὶ μετανοίας καθ' ἑκάστην τριακοσίας εἴη ποιῶν. Ἀμελείᾳ δὲ δουλεύων, τὰ ὁρισθέντα τοῖς Πατράσιν ἔτη πληρούτω.

KanonasHTML:
Τὸν τῇ ἰδίᾳ νύμφη ἐπιμιγέντα, εἰς δύο τῆς Κοινωνίας ἐκβάλλομεν, εἰ μετὰ τὴν θ’ εἴη ξηροφαγῶν καὶ μετανοίας καθ' ἑκάστην τριακοσίας εἴη ποιῶν. Ἀμελείᾳ δὲ δουλεύων, τὰ ὁρισθέντα τοῖς Πατράσιν ἔτη πληρούτω.

KanonasSEARCH:
Τον τη ιδια νυμφη επιμιγεντα, εις δυο της Κοινωνιας εκβαλλομεν, ει μετα την θ’ ειη ξηροφαγων και μετανοιας καθ' εκαστην τριακοσιας ειη ποιων. Αμελεια δε δουλευων, τα ορισθεντα τοις Πατρασιν ετη πληρουτω.


KanonasTEXT:
Τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ὑπόκειται καὶ ὁ τῇ ἰδίᾳ ἐπιμανείς πενθερᾷ, τῆς γυναικὸς αὐτοῦ μὴ χωριζόμενος, κατὰ τὸν λέγοντα νόμον· Τὰ ἐξ ἀρχῆς βέβαια ἐκ τῶν ἐπισυμβαινόντων οὐκ ἀκυροῦται.

KanonasHTML:
Τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ὑπόκειται καὶ ὁ τῇ ἰδίᾳ ἐπιμανείς πενθερᾷ, τῆς γυναικὸς αὐτοῦ μὴ χωριζόμενος, κατὰ τὸν λέγοντα νόμον· Τὰ ἐξ ἀρχῆς βέβαια ἐκ τῶν ἐπισυμβαινόντων οὐκ ἀκυροῦται.

KanonasSEARCH:
Τοις αυτοις επιτιμιοις υποκειται και ο τη ιδια επιμανεις πενθερα, της γυναικος αυτου μη χωριζομενος, κατα τον λεγοντα νομον· Τα εξ αρχης βεβαια εκ των επισυμβαινοντων ουκ ακυρουται.


KanonasTEXT:
Τὰς ἐν ἀφέδρῳ γυναίκας, μηδενὸς τῶν ἁγίων ἄπτεσθαι μέχρις ἑπτὰ ἡμερῶν, ὁ β’ κανὼν τοῦ ἁγίου Διονυσίου, ἀλλὰ δὴ καὶ ὁ ζ’ τοῦ Τιμοθέου διακελεύεται. Τοῦτο καὶ ὁ παλαιὸς παραγγέλει νόμος. Ἀλλ' οὐδὲ ἀνδράσι μίγνυσθαι συγχωρεῖ, συμβαίνει γὰρ παρὰ τοῦτο ἀσθενῆ καὶ ἐξίτηλα γίνεσθαι τὰ σπειρόμενα. Ἐντεῦθεν καὶ ὁ θεῖος Μωϋσῆς τὸν τοῦ λελωβημένου πατέρα κατέλευσεν, ὅτι δι' ἀκρασίαν τῆς γυναικὸς τὸν καθάρισμὸν οὐ ἀνέμεινε. Τὴν δὲ ἐν τῷ καιρῷ τῆς αὖτῆς ἀκαθαρσίας καταφρονήσασαν καὶ ἁψαμένην τῶν θείων μυστηρίων, τεσσαράκοντα ἡμέρας ἀκοινώνητον εἶναι κελεύουσιν.

KanonasHTML:
Τὰς ἐν ἀφέδρῳ γυναίκας, μηδενὸς τῶν ἁγίων ἄπτεσθαι μέχρις ἑπτὰ ἡμερῶν, ὁ β’ κανὼν τοῦ ἁγίου Διονυσίου, ἀλλὰ δὴ καὶ ὁ ζ’ τοῦ Τιμοθέου διακελεύεται. Τοῦτο καὶ ὁ παλαιὸς παραγγέλει νόμος. Ἀλλ' οὐδὲ ἀνδράσι μίγνυσθαι συγχωρεῖ, συμβαίνει γὰρ παρὰ τοῦτο ἀσθενῆ καὶ ἐξίτηλα γίνεσθαι τὰ σπειρόμενα. Ἐντεῦθεν καὶ ὁ θεῖος Μωϋσῆς τὸν τοῦ λελωβημένου πατέρα κατέλευσεν, ὅτι δι' ἀκρασίαν τῆς γυναικὸς τὸν καθάρισμὸν οὐ ἀνέμεινε. Τὴν δὲ ἐν τῷ καιρῷ τῆς αὖτῆς ἀκαθαρσίας καταφρονήσασαν καὶ ἁψαμένην τῶν θείων μυστηρίων, τεσσαράκοντα ἡμέρας ἀκοινώνητον εἶναι κελεύουσιν.

KanonasSEARCH:
Τας εν αφεδρω γυναικας, μηδενος των αγιων απτεσθαι μεχρις επτα ημερων, ο β’ κανων του αγιου Διονυσιου, αλλα δη και ο ζ’ του Τιμοθεου διακελευεται. Τουτο και ο παλαιος παραγγελει νομος. Αλλ' ουδε ανδρασι μιγνυσθαι συγχωρει, συμβαινει γαρ παρα τουτο ασθενη και εξιτηλα γινεσθαι τα σπειρομενα. Εντευθεν και ο θειος Μωυσης τον του λελωβημενου πατερα κατελευσεν, οτι δι' ακρασιαν της γυναικος τον καθαρισμον ου ανεμεινε. Την δε εν τω καιρω της αυτης ακαθαρσιας καταφρονησασαν και αψαμενην των θειων μυστηριων, τεσσαρακοντα ημερας ακοινωνητον ειναι κελευουσιν.


KanonasTEXT:
Τὸν ἀῤῥενομανήσαντα τρία ἔτη τῆς Κοινωνίας εἴργεσθαι τὸν τοιοῦτον ἔδοξε, κλαίοντα καὶ νηστεύοντα καὶ πρὸς ἑσπέραν ξηροφαγοῦντα καὶ μετανοίας διακοσίας ποιοῦντα. Περὶ πλείονος δὲ τὴν ῥᾳστώνην ποιούμενος, τὰ ιε’ ἔτη πληρούτω.

KanonasHTML:
Τὸν ἀῤῥενομανήσαντα τρία ἔτη τῆς Κοινωνίας εἴργεσθαι τὸν τοιοῦτον ἔδοξε, κλαίοντα καὶ νηστεύοντα καὶ πρὸς ἑσπέραν ξηροφαγοῦντα καὶ μετανοίας διακοσίας ποιοῦντα. Περὶ πλείονος δὲ τὴν ῥᾳστώνην ποιούμενος, τὰ ιε’ ἔτη πληρούτω.

KanonasSEARCH:
Τον αρρενομανησαντα τρια ετη της Κοινωνιας ειργεσθαι τον τοιουτον εδοξε, κλαιοντα και νηστευοντα και προς εσπεραν ξηροφαγουντα και μετανοιας διακοσιας ποιουντα. Περι πλειονος δε την ραστωνην ποιουμενος, τα ιε’ ετη πληρουτω.


KanonasTEXT:
Παιδίον δὲ πρός τινος φθαρέν, εἰς ἱερωσύνην οὐκ ἔρχεται. Εἰ γὰρ κἀκεῖνο διὰ τὸ ἀτελὲς τῆς ἡλικίας οὐχ ἥμαρτεν, ἀλλὰ τὸ αὐτοῦ σκεῦος ἐῤῥάγη καὶ εἰς ἱερὰν ὑπουργίαν ἄχρηστον γέγονεν. Εἰ δὲ εἰς τοὺς μηροὺς τὴν ῥοὴν ἐδέξατο, προσφόρως ἐπιτιμώμενον, εἰς ἰερωσύνην προβῆναι οὐ κωλυθήσεται.

KanonasHTML:
Παιδίον δὲ πρός τινος φθαρέν, εἰς ἱερωσύνην οὐκ ἔρχεται. Εἰ γὰρ κἀκεῖνο διὰ τὸ ἀτελὲς τῆς ἡλικίας οὐχ ἥμαρτεν, ἀλλὰ τὸ αὐτοῦ σκεῦος ἐῤῥάγη καὶ εἰς ἱερὰν ὑπουργίαν ἄχρηστον γέγονεν. Εἰ δὲ εἰς τοὺς μηροὺς τὴν ῥοὴν ἐδέξατο, προσφόρως ἐπιτιμώμενον, εἰς ἰερωσύνην προβῆναι οὐ κωλυθήσεται.

KanonasSEARCH:
Παιδιον δε προς τινος φθαρεν, εις ιερωσυνην ουκ ερχεται. Ει γαρ κακεινο δια το ατελες της ηλικιας ουχ ημαρτεν, αλλα το αυτου σκευος ερραγη και εις ιεραν υπουργιαν αχρηστον γεγονεν. Ει δε εις τους μηρους την ροην εδεξατο, προσφορως επιτιμωμενον, εις ιερωσυνην προβηναι ου κωλυθησεται.


KanonasTEXT:
Τὸν ἑκούσιον μὲν φόνον εὶς πενταετίαν, τὸν ἀκούσιον δὲ εὶς τριετίαν τῆς Κοινωνίας ἐκβάλλομεν, εἴγε μετὰ τὴν μέχρις ἑσπέραν νηστείαν ὁ αὐτόχειρ ἀκροτάτῃ χρῆται ξηροφαγίᾳ καὶ μετανοίας προθυμεῖται καθ' ἑκάστην ποιεῖν τριακοσίας∙ νωθρῶς δὲ διακείμενος, τῶν Πατέρων τὸν ὅρον πληρούτω.

KanonasHTML:
Τὸν ἑκούσιον μὲν φόνον εὶς πενταετίαν, τὸν ἀκούσιον δὲ εὶς τριετίαν τῆς Κοινωνίας ἐκβάλλομεν, εἴγε μετὰ τὴν μέχρις ἑσπέραν νηστείαν ὁ αὐτόχειρ ἀκροτάτῃ χρῆται ξηροφαγίᾳ καὶ μετανοίας προθυμεῖται καθ' ἑκάστην ποιεῖν τριακοσίας∙ νωθρῶς δὲ διακείμενος, τῶν Πατέρων τὸν ὅρον πληρούτω.

KanonasSEARCH:
Τον εκουσιον μεν φονον εις πενταετιαν, τον ακουσιον δε εις τριετιαν της Κοινωνιας εκβαλλομεν, ειγε μετα την μεχρις εσπεραν νηστειαν ο αυτοχειρ ακροτατη χρηται ξηροφαγια και μετανοιας προθυμειται καθ' εκαστην ποιειν τριακοσιας∙ νωθρως δε διακειμενος, των Πατερων τον ορον πληρουτω.


KanonasTEXT:
Τὰς φθειρούσας τὰ ἔμβρυα κατ' ἐπιτήδευσιν καὶ τὰς διδούσας καὶ λαμβανούσας φάρμακα, ὥστε ἀμβλωθρίσαι καὶ ἄωρα τὰ βρέφη ἐκπεσεῖν, ἡμεῖς μέχρι τῶν ε’ ἤ καὶ τριῶν ἐτῶν τὸ πλεῖον, οἰκονομεῖσθαι ταύτας ὁριζόμεθα.

KanonasHTML:
Τὰς φθειρούσας τὰ ἔμβρυα κατ' ἐπιτήδευσιν καὶ τὰς διδούσας καὶ λαμβανούσας φάρμακα, ὥστε ἀμβλωθρίσαι καὶ ἄωρα τὰ βρέφη ἐκπεσεῖν, ἡμεῖς μέχρι τῶν ε’ ἤ καὶ τριῶν ἐτῶν τὸ πλεῖον, οἰκονομεῖσθαι ταύτας ὁριζόμεθα.

KanonasSEARCH:
Τας φθειρουσας τα εμβρυα κατ' επιτηδευσιν και τας διδουσας και λαμβανουσας φαρμακα, ωστε αμβλωθρισαι και αωρα τα βρεφη εκπεσειν, ημεις μεχρι των ε’ η και τριων ετων το πλειον, οικονομεισθαι ταυτας οριζομεθα.


KanonasTEXT:
Ἡ δὲ ἀκουσίως τὸ βρέφος ἀποβαλοῦσα, εἰς ἕν ἔτος τὴν ἐπιτίμησιν δέχεται.

KanonasHTML:
Ἡ δὲ ἀκουσίως τὸ βρέφος ἀποβαλοῦσα, εἰς ἕν ἔτος τὴν ἐπιτίμησιν δέχεται.

KanonasSEARCH:
Η δε ακουσιως το βρεφος αποβαλουσα, εις εν ετος την επιτιμησιν δεχεται.


KanonasTEXT:
Ἡ δὲ τῷ  βρέφει ἐπικοιμώμενη καὶ ἀποπνίξασα, μετὰ ἔτη τρία τῆς κοινωνίας ἀξιοῦται, κρεῶν ρηταῖς ἡμέραις ἀπεχομένη καὶ τυροῦ, καὶ τὰ λοιπὰ  ἐμπόνως ἐπιτελοῦσα. Καὶ εἰ μὲν ἐκ ραθυμίας ἤ ἀκρασίας τῶν γονέων  τοῦτο συνέβη, φόνῳ ἑκουσίῳ παρείκασται, εἰ δὲ ἐξ ἐπιβουλῆς τοῦ  ἀντικειμένου, συγγνώμης τὸ πρᾶγμα ἄξιον. Πλὴν καὶ τοῦτο δεῖται  μετρίων ἐπιτιμίων, δι' ἕτερα γὰρ πταίσματα ἡ ἐγκατάλειψις αὕτη γέγονεν.

KanonasHTML:
Ἡ δὲ τῷ βρέφει ἐπικοιμώμενη καὶ ἀποπνίξασα, μετὰ ἔτη τρία τῆς κοινωνίας ἀξιοῦται, κρεῶν ρηταῖς ἡμέραις ἀπεχομένη καὶ τυροῦ, καὶ τὰ λοιπὰ ἐμπόνως ἐπιτελοῦσα. Καὶ εἰ μὲν ἐκ ραθυμίας ἤ ἀκρασίας τῶν γονέων τοῦτο συνέβη, φόνῳ ἑκουσίῳ παρείκασται, εἰ δὲ ἐξ ἐπιβουλῆς τοῦ ἀντικειμένου, συγγνώμης τὸ πρᾶγμα ἄξιον. Πλὴν καὶ τοῦτο δεῖται μετρίων ἐπιτιμίων, δι' ἕτερα γὰρ πταίσματα ἡ ἐγκατάλειψις αὕτη γέγονεν.

KanonasSEARCH:
Η δε τω  βρεφει επικοιμωμενη και αποπνιξασα, μετα ετη τρια της κοινωνιας αξιουται, κρεων ρηταις ημεραις απεχομενη και τυρου, και τα λοιπα  εμπονως επιτελουσα. Και ει μεν εκ ραθυμιας η ακρασιας των γονεων  τουτο συνεβη, φονω εκουσιω παρεικασται, ει δε εξ επιβουλης του  αντικειμενου, συγγνωμης το πραγμα αξιον. Πλην και τουτο δειται  μετριων επιτιμιων, δι' ετερα γαρ πταισματα η εγκαταλειψις αυτη γεγονεν.


KanonasTEXT:
Παιδίου ἀβαπτίστου ἀποθανόντος τῇ τῶν οἰκείων γονέων ἀμελείᾳ, εἰς γ’ ἔτη οἱ γονεῖς τῆς  κοινωνίας ἐκβάλλονται, ξηροφαγοῦντες ἐν αὐτοῖς καὶ γονάτων κλίσεσι τὸ θεῖον ἐξιλεούμενοι, κλαυθμῷ τε καὶ τῇ κατὰ δύναμιν ἐλεημοσύνῃ, ποιοῦντες καθ’ ἑκάστην μετανοίας μ’.

KanonasHTML:
Παιδίου ἀβαπτίστου ἀποθανόντος τῇ τῶν οἰκείων γονέων ἀμελείᾳ, εἰς γ’ ἔτη οἱ γονεῖς τῆς κοινωνίας ἐκβάλλονται, ξηροφαγοῦντες ἐν αὐτοῖς καὶ γονάτων κλίσεσι τὸ θεῖον ἐξιλεούμενοι, κλαυθμῷ τε καὶ τῇ κατὰ δύναμιν ἐλεημοσύνῃ, ποιοῦντες καθ’ ἑκάστην μετανοίας μ’.

KanonasSEARCH:
Παιδιου αβαπτιστου αποθανοντος τη των οικειων γονεων αμελεια, εις γ’ ετη οι γονεις της  κοινωνιας εκβαλλονται, ξηροφαγουντες εν αυτοις και γονατων κλισεσι το θειον εξιλεουμενοι, κλαυθμω τε και τη κατα δυναμιν ελεημοσυνη, ποιουντες καθ’ εκαστην μετανοιας μ’.


KanonasTEXT:
Μοναχή, ἑτέραις συνεγνωκυῖα μοιχείαν ἢ παιδοφθορίαν καὶ μὴ φανεροῦσα τῇ προεστώσῃ, ἴσον ἔχει τὸ ἐπιτίμιον τῇ πραττούσῃ, κατὰ τὸν οα’ κανόνα τοῦ μεγάλου Βασιλείου.

KanonasHTML:
Μοναχή, ἑτέραις συνεγνωκυῖα μοιχείαν ἢ παιδοφθορίαν καὶ μὴ φανεροῦσα τῇ προεστώσῃ, ἴσον ἔχει τὸ ἐπιτίμιον τῇ πραττούσῃ, κατὰ τὸν οα’ κανόνα τοῦ μεγάλου Βασιλείου.

KanonasSEARCH:
Μοναχη, ετεραις συνεγνωκυια μοιχειαν η παιδοφθοριαν και μη φανερουσα τη προεστωση, ισον εχει το επιτιμιον τη πραττουση, κατα τον οα’ κανονα του μεγαλου Βασιλειου.


KanonasTEXT:
Τὰς ἐκτιθεμένας τὰ οἰκεῖα βρέφη πρὸς ταῖς ἐσόδοις τῶν ἐκκλησιῶν ὡς φονευτρίας ὁ νόμος κολάζει, κἄν τινες ἀνελόμενοι ταῦτα περιποιήσωνται.

KanonasHTML:
Τὰς ἐκτιθεμένας τὰ οἰκεῖα βρέφη πρὸς ταῖς ἐσόδοις τῶν ἐκκλησιῶν ὡς φονευτρίας ὁ νόμος κολάζει, κἄν τινες ἀνελόμενοι ταῦτα περιποιήσωνται.

KanonasSEARCH:
Τας εκτιθεμενας τα οικεια βρεφη προς ταις εσοδοις των εκκλησιων ως φονευτριας ο νομος κολαζει, καν τινες ανελομενοι ταυτα περιποιησωνται.


KanonasTEXT:
Τὸν ἑκουσίως μετανοοῦντα κλέπτην, ἕως μ’ ἡμερῶν τῆς κοινωνίας ἀπείργομεν, τὸν δὲ ἐλεγχθέντα, ἕως μηνῶν ἕξ, μετὰ τὴν θ’ ξηροφαγοῦντα, καὶ μετανοίας ρ’ καθ' ἑκάστην ποιοῦντα.

KanonasHTML:
Τὸν ἑκουσίως μετανοοῦντα κλέπτην, ἕως μ’ ἡμερῶν τῆς κοινωνίας ἀπείργομεν, τὸν δὲ ἐλεγχθέντα, ἕως μηνῶν ἕξ, μετὰ τὴν θ’ ξηροφαγοῦντα, καὶ μετανοίας ρ’ καθ' ἑκάστην ποιοῦντα.

KanonasSEARCH:
Τον εκουσιως μετανοουντα κλεπτην, εως μ’ ημερων της κοινωνιας απειργομεν, τον δε ελεγχθεντα, εως μηνων εξ, μετα την θ’ ξηροφαγουντα, και μετανοιας ρ’ καθ' εκαστην ποιουντα.


KanonasTEXT:
Ὁ δὲ δημοσίου κλοπῆς ἑαλωκὼς περὶ τὰ λεγόμενα κεφαλαιώδη κλέμματα, εἰς ἱερωσύνην οὐκ ἔρχεται, ἀλλ' εἰ καὶ μετὰ ταύτην τῷ πάθει περιπέσειε τούτῳ, τῆς ἱερωσύνης ἀπογυμνοῦται, κατὰ τὸν κε’ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.

KanonasHTML:
Ὁ δὲ δημοσίου κλοπῆς ἑαλωκὼς περὶ τὰ λεγόμενα κεφαλαιώδη κλέμματα, εἰς ἱερωσύνην οὐκ ἔρχεται, ἀλλ' εἰ καὶ μετὰ ταύτην τῷ πάθει περιπέσειε τούτῳ, τῆς ἱερωσύνης ἀπογυμνοῦται, κατὰ τὸν κε’ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.

KanonasSEARCH:
Ο δε δημοσιου κλοπης εαλωκως περι τα λεγομενα κεφαλαιωδη κλεμματα, εις ιερωσυνην ουκ ερχεται, αλλ' ει και μετα ταυτην τω παθει περιπεσειε τουτω, της ιερωσυνης απογυμνουται, κατα τον κε’ των αγιων Αποστολων.


KanonasTEXT:
Τὸν τυμβωρύχον εἰς ἔτος ἓν ὁρίζομεν εἶναι ἀκοινώνητον, μετὰ τὴν θ’ ξηροφαγοῦντα καὶ μετανοίας διακοσίας ἑκάστης ἡμέρας βάλλοντα.

KanonasHTML:
Τὸν τυμβωρύχον εἰς ἔτος ἓν ὁρίζομεν εἶναι ἀκοινώνητον, μετὰ τὴν θ’ ξηροφαγοῦντα καὶ μετανοίας διακοσίας ἑκάστης ἡμέρας βάλλοντα.

KanonasSEARCH:
Τον τυμβωρυχον εις ετος εν οριζομεν ειναι ακοινωνητον, μετα την θ’ ξηροφαγουντα και μετανοιας διακοσιας εκαστης ημερας βαλλοντα.


KanonasTEXT:
Ἡ ἱεροσυλία ἐν ἐλάττονι χρόνῳ ἢ ἡ μοιχεία κολάζεται, κατὰ τὸν ἅγιον Γρηγόριον Νύσσης, οἰκονομεῖται δὲ ἕως τριετίας.

KanonasHTML:
Ἡ ἱεροσυλία ἐν ἐλάττονι χρόνῳ ἢ ἡ μοιχεία κολάζεται, κατὰ τὸν ἅγιον Γρηγόριον Νύσσης, οἰκονομεῖται δὲ ἕως τριετίας.

KanonasSEARCH:
Η ιεροσυλια εν ελαττονι χρονω η η μοιχεια κολαζεται, κατα τον αγιον Γρηγοριον Νυσσης, οικονομειται δε εως τριετιας.


KanonasTEXT:
Τοὺς ἐξ ἀνάγκης (ἢ χωρὶς ἀνάγκης) ἐπιορκήσαντας, ἕνα χρόνον τὴν Κοινωνίαν δεῖν ᾠήθημεν ὑπερτίθεσθαι, μετὰ τὴν ἐνάτην ξηροφαγοῦντας, καὶ διακοσίας πεντήκοντα καθ᾽ ἑκάστην μετανοίας ποιοῦντας.

KanonasHTML:
Τοὺς ἐξ ἀνάγκης (ἢ χωρὶς ἀνάγκης) ἐπιορκήσαντας, ἕνα χρόνον τὴν Κοινωνίαν δεῖν ᾠήθημεν ὑπερτίθεσθαι, μετὰ τὴν ἐνάτην ξηροφαγοῦντας, καὶ διακοσίας πεντήκοντα καθ᾽ ἑκάστην μετανοίας ποιοῦντας.

KanonasSEARCH:
Τους εξ αναγκης (η χωρις αναγκης) επιορκησαντας, ενα χρονον την Κοινωνιαν δειν ωηθημεν υπερτιθεσθαι, μετα την ενατην ξηροφαγουντας, και διακοσιας πεντηκοντα καθ᾽ εκαστην μετανοιας ποιουντας.


KanonasTEXT:
Τοῖς γοητείαν ἢ φαρμακείαν ἐξαγορεύουσιν, ἐπὶ τρία ἔτη τῆς μετανοίας τὴν οἰκονομίαν συντέμνει, εἴτε προθυμηθεῖεν ἡμέρας ἑκάστης περὶ πλείστου τὴν νηστείαν ποιεῖσθαι, καὶ μετὰ ὥραν ἐνάτην ἀπεσκληκυίᾳ καὶ ξηρᾷ τροφῇ χρῆσθαι, καὶ ὅσον ἀτέχνως ἀποζῆν, ἀλλὰ καὶ προσκυνήσεις ποιεῖν διακοσίας πεντήκοντα, τὸ μέτωπον εὐλαβῶς τῇ γῇ προσερείδοντας. Τούτοις εὐθύνει καὶ τῶν γυναικῶν τὰς ποιούσας περίαπτα, καὶ μαντείας μετερχομένας.

KanonasHTML:
Τοῖς γοητείαν ἢ φαρμακείαν ἐξαγορεύουσιν, ἐπὶ τρία ἔτη τῆς μετανοίας τὴν οἰκονομίαν συντέμνει, εἴτε προθυμηθεῖεν ἡμέρας ἑκάστης περὶ πλείστου τὴν νηστείαν ποιεῖσθαι, καὶ μετὰ ὥραν ἐνάτην ἀπεσκληκυίᾳ καὶ ξηρᾷ τροφῇ χρῆσθαι, καὶ ὅσον ἀτέχνως ἀποζῆν, ἀλλὰ καὶ προσκυνήσεις ποιεῖν διακοσίας πεντήκοντα, τὸ μέτωπον εὐλαβῶς τῇ γῇ προσερείδοντας. Τούτοις εὐθύνει καὶ τῶν γυναικῶν τὰς ποιούσας περίαπτα, καὶ μαντείας μετερχομένας.

KanonasSEARCH:
Τοις γοητειαν η φαρμακειαν εξαγορευουσιν, επι τρια ετη της μετανοιας την οικονομιαν συντεμνει, ειτε προθυμηθειεν ημερας εκαστης περι πλειστου την νηστειαν ποιεισθαι, και μετα ωραν ενατην απεσκληκυια και ξηρα τροφη χρησθαι, και οσον ατεχνως αποζην, αλλα και προσκυνησεις ποιειν διακοσιας πεντηκοντα, το μετωπον ευλαβως τη γη προσερειδοντας. Τουτοις ευθυνει και των γυναικων τας ποιουσας περιαπτα, και μαντειας μετερχομενας.


KanonasTEXT:
Γυνὴ οὔτε λαϊκή, οὔτε μονάζουσα, δι' οἰονδήποτε πταῖσμα τῆς Ἐκκλησίας χωρίζεται, ὅτι μὴ μόνον τῆς κοινωνίας, Λέγει γὰρ ὁ κανών, ὅτι τοῦτο ποιοῦμεν, διὰ τὸ πολλὰς ὑπό αἰσχύνης ἑαυτὰς διαχειρίσασθαι, ὥσπερ οὔτε πρεσβύτερος, οὔτε διάκονος, διὰ τό· «Οὐκ ἐκδικήσεις δὶς ἐπὶ τὸ αὐτό».

KanonasHTML:
Γυνὴ οὔτε λαϊκή, οὔτε μονάζουσα, δι' οἰονδήποτε πταῖσμα τῆς Ἐκκλησίας χωρίζεται, ὅτι μὴ μόνον τῆς κοινωνίας, Λέγει γὰρ ὁ κανών, ὅτι τοῦτο ποιοῦμεν, διὰ τὸ πολλὰς ὑπό αἰσχύνης ἑαυτὰς διαχειρίσασθαι, ὥσπερ οὔτε πρεσβύτερος, οὔτε διάκονος, διὰ τό· «Οὐκ ἐκδικήσεις δὶς ἐπὶ τὸ αὐτό».

KanonasSEARCH:
Γυνη ουτε λαικη, ουτε μοναζουσα, δι' οιονδηποτε πταισμα της Εκκλησιας χωριζεται, οτι μη μονον της κοινωνιας, Λεγει γαρ ο κανων, οτι τουτο ποιουμεν, δια το πολλας υπο αισχυνης εαυτας διαχειρισασθαι, ωσπερ ουτε πρεσβυτερος, ουτε διακονος, δια το· «Ουκ εκδικησεις δις επι το αυτο».


KanonasTEXT:
Ἐμπεσόντος τινὸς ἀκαθάρτου εἰς φρέαρ ἢ εἰς ἔλαιον ἢ εἰς οἶνον, ὁ τούτου γευσάμενος ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας κρέατος καὶ τυροῦ μὴ ἀπτέσθω, ἑπτὰ δὲ μὴ κοινωνείτω.

KanonasHTML:
Ἐμπεσόντος τινὸς ἀκαθάρτου εἰς φρέαρ ἢ εἰς ἔλαιον ἢ εἰς οἶνον, ὁ τούτου γευσάμενος ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας κρέατος καὶ τυροῦ μὴ ἀπτέσθω, ἑπτὰ δὲ μὴ κοινωνείτω.

KanonasSEARCH:
Εμπεσοντος τινος ακαθαρτου εις φρεαρ η εις ελαιον η εις οινον, ο τουτου γευσαμενος επι τρεις ημερας κρεατος και τυρου μη απτεσθω, επτα δε μη κοινωνειτω.


KanonasTEXT:
Ὁ μετὰ τὴν θείαν ἐμέσας μετάληψιν, μ’ ἡμέρας τῆς θείας ἀφίσταται κοινωνίας, τὸν ν' ᾄδων ψαλμὸν καθ' ἑκάστην καὶ μετανοίας ποιῶν ν’, κἂν ὁπωσδήποτε τοῦτο συμβῇ. Εἰ γὰρ καὶ μὴ τέως ἀφορμὴν αὐτὸς οἴεται δοῦναι, ἀλλά γε δι' ἕτερά τινα ἴδια πταίσματα τοῦτο πάντως παρεχωρήθη.

KanonasHTML:
Ὁ μετὰ τὴν θείαν ἐμέσας μετάληψιν, μ’ ἡμέρας τῆς θείας ἀφίσταται κοινωνίας, τὸν ν' ᾄδων ψαλμὸν καθ' ἑκάστην καὶ μετανοίας ποιῶν ν’, κἂν ὁπωσδήποτε τοῦτο συμβῇ. Εἰ γὰρ καὶ μὴ τέως ἀφορμὴν αὐτὸς οἴεται δοῦναι, ἀλλά γε δι' ἕτερά τινα ἴδια πταίσματα τοῦτο πάντως παρεχωρήθη.

KanonasSEARCH:
Ο μετα την θειαν εμεσας μεταληψιν, μ’ ημερας της θειας αφισταται κοινωνιας, τον ν' αδων ψαλμον καθ' εκαστην και μετανοιας ποιων ν’, καν οπωσδηποτε τουτο συμβη. Ει γαρ και μη τεως αφορμην αυτος οιεται δουναι, αλλα γε δι' ετερα τινα ιδια πταισματα τουτο παντως παρεχωρηθη.


KanonasTitle:
Τὰ παρακάτω ἐπιτίμια βρέθηκαν στὸ Κανονικόν τοῦ Ἰωάννου τοῦ Νηστευτοῦ σὲ χειρόγραφο Κώδικα.

KanonasTitleSearch:
Τα παρακατω επιτιμια βρεθηκαν στο Κανονικον του Ιωαννου του Νηστευτου σε χειρογραφο Κωδικα.

KanonasTEXT:
Ἐὰν τινας πέσῃ μὲ τὴν μητρυιὰν του, τρία ἔτη ἐπιτιμᾶται, νηστεύων δηλονότι ἕως ἑσπέρας, καὶ ξηροφαγῶν καὶ ποιῶν   καθ' ἕκαστην γονυκλισίας πεντακοσίας.
Ἐὰν πέσῃ μὲ μητέρα καὶ θυγατέρα ἐν τἀυτῷ, τέσσαρα ἔτη ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἔννατην, καὶ ποιῶν γονυκλισίας τριακοσίας   καθ’ ἑκάστην.
Ἐὰν τινας ἀρσενοκοιτήση δύω ἀδελφούς, ὁμοίως ἐπιτιμᾶται.
Ἐὰν ἀρσενοκοιτήσῃ τις τὸν γαμβρὸν του, τέσσαρα ἔτη ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ’ ἑκάστην γονυκλισίας   διακοσίας.
Ἐὰν τις ἀρσενοκοιτήσῃ τὸν ἀδελφόν του, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ’ ἑκάστην γονυκλισίας τετρακοσίας.
Ἐὰν δέ τις ἀδελφὸς μικρότερος ἀρσενοκοιτηθῇ ἀπὸ τὸν μεγαλῄτερον, χωρὶς νὰ ἀρσενοκοιτήσῃ αὐτός, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν γονυκλισίας ἑκατόν.
Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν θυγατέρα του μίαν φοράν, πέντε χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ περισσότερον, ἓξ χρόνους καὶ ἑπτά, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ' ἑκάστην γονυκλισίας πεντακοσίας.
Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν μητέρα του μίαν φοράν, ἑπτὰ χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ πολλάκις, δώδεκα χρόνους,  ξηροφαγὼν   μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν γονυκλισίας πεντακοσίας.
Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν ἐκ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος θυγατέρα του μίαν φοράν, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ περισσότερον, δέκα χρόνους, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν γονυκλισίας πεντακοσίας.
Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν συντέκνισσάν του, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν γονυκλισίας τριακοσίας καθ’ ἑκάστην.
Ἐὰν τινας πέσῃ εἰς κτῆνος πολλάκις, ἔχων καὶ γυναῖκα, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ οὐκ εἶχε γυναῖκα, καὶ ἅπαξ, ἤ δίς, ἤ τὸ πολὺ τρὶς ἔπεσε, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν μετανοίας τριακοσίας.
Τὰ αὐτὰ ἐπιτιμία νὰ λαμβάνῃ καὶ ἡ γυνὴ ὅπου πέσει μὲ κτῆνος.
Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν πρώτην τοῦ ἐξαδέλφην, δύω χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν καθ' ἑκάστην γονυκλισίας πεντακοσίας.
Ἐὰν τις πέσῃ μὲ ἐθνικὴν, ἤγουν Ἑβραίαν, ἤ Τούρκισσαν, ἤ καὶ αἱρετικήν, μὴ ἔχων γυναῖκα νόμιμον, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ' ἑκάστην γονυκλισίας διακοσίας. Παρομοίως ἐπιτιμᾶται καὶ ἡ γυνὴ ἡ μὴ ἔχουσα ἄνδρα νόμιμον, ἐὰν μὲ Ἑβραῖον πέσῃ, ἤ μὲ Τοῦρκον, ἤ μὲ αἱρετικόν, ἤγουν Λατῖνον ἤ Ἀρμένιον. Εἰ δὲ ὁ ἄνδρας ἔχων γυναῖκα, καί ἡ γυνὴ ἔχουσα ἄνδρα νόμιμον, ἔπειτα πέσουν μὲ τὰ τοιαῦτα ἐθνικά, ἤ αἱρετικὰ πρόσωπα, τέσσαρας ἤ πέντε χρόνους ἐπιτιμῶνται, ξηροφαγοῦντες μέχρις θ’ καὶ ποιοῦντες καθ’ ἑκάστην γονυκλισίας διακόσιας πεντήκοντα.
Ἐὰν δὲ γυνὴ Πρεσβυτέρου ἤ Διακόνου μοιχευθῇ, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγοῦσα μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ γονυκλισίας ποιοῦσα καθ' ἑκάστην τριακοσίας, βαρύτερα δηλαδὴ ἀπὸ τάς ἄλλας μοιχαλίδας , καθ’ ὅτι φονεύουσι τοὺς ἄνδρας των, μὲ τὸ νὰ γίνωνται αἴτιαι νὰ καθαιροῦνται τῆς Ἱερωσύνης μὲ τὴν τοιαύτην μοιχείαν. Οἱ δὲ ἄνδρες αὐτῶν, ἐάν μὲν θέλουν νὰ τὰς ἔχουν, καθαιροῦνται τῆς ἱερωσύνης, εἰ δὲ θέλουν να ἔχουν τὴν ἱερωσύνην, χωρίζονται ἀπὸ αὐτάς, πρὸ τοῦ νὰ συνευρεθοῦν μὲ αὐτὰς ὕστερον ἀπὸ τὴν μοιχείαν, κατὰ τὸν  η’ τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ.
Ἐὰν δέ τις γυνὴ πέσῃ μὲ δύω ἀδελφούς, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηῥοφαγοῦσα μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ μετανοίας ποιοῦσα καθ’ ἑκαστην διακοσίας.
Ἐὰν γυνὴ πέσῃ μὲ  εὐνοῦχον, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγοῦσα μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ γονυκλισίας ποιοῦσα καθ’ ἑκάστην τριακοσίας.
Ἐὰν τινας ἀρσενοκοιτήσῃ τὴν γυναῖκά του, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ’ ἑκάστην μετανοίας διακοσίας.

KanonasHTML:
Ἐὰν τινας πέσῃ μὲ τὴν μητρυιὰν του, τρία ἔτη ἐπιτιμᾶται, νηστεύων δηλονότι ἕως ἑσπέρας, καὶ ξηροφαγῶν καὶ ποιῶν καθ' ἕκαστην γονυκλισίας πεντακοσίας.

Ἐὰν πέσῃ μὲ μητέρα καὶ θυγατέρα ἐν τἀυτῷ, τέσσαρα ἔτη ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἔννατην, καὶ ποιῶν γονυκλισίας τριακοσίας   καθ’ ἑκάστην.

Ἐὰν τινας ἀρσενοκοιτήση δύω ἀδελφούς, ὁμοίως ἐπιτιμᾶται.

Ἐὰν ἀρσενοκοιτήσῃ τις τὸν γαμβρὸν του, τέσσαρα ἔτη ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ’ ἑκάστην γονυκλισίας   διακοσίας.

Ἐὰν τις ἀρσενοκοιτήσῃ τὸν ἀδελφόν του, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ’ ἑκάστην γονυκλισίας τετρακοσίας.

Ἐὰν δέ τις ἀδελφὸς μικρότερος ἀρσενοκοιτηθῇ ἀπὸ τὸν μεγαλῄτερον, χωρὶς νὰ ἀρσενοκοιτήσῃ αὐτός, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν γονυκλισίας ἑκατόν.

Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν θυγατέρα του μίαν φοράν, πέντε χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ περισσότερον, ἓξ χρόνους καὶ ἑπτά, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ' ἑκάστην γονυκλισίας πεντακοσίας.

Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν μητέρα του μίαν φοράν, ἑπτὰ χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ πολλάκις, δώδεκα χρόνους,  ξηροφαγὼν   μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν γονυκλισίας πεντακοσίας.

Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν ἐκ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος θυγατέρα του μίαν φοράν, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ περισσότερον, δέκα χρόνους, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν γονυκλισίας πεντακοσίας.

Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν συντέκνισσάν του, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν γονυκλισίας τριακοσίας καθ’ ἑκάστην.

Ἐὰν τινας πέσῃ εἰς κτῆνος πολλάκις, ἔχων καὶ γυναῖκα, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται∙ εἰ δὲ οὐκ εἶχε γυναῖκα, καὶ ἅπαξ, ἤ δίς, ἤ τὸ πολὺ τρὶς ἔπεσε, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν μετανοίας τριακοσίας.

Τὰ αὐτὰ ἐπιτιμία νὰ λαμβάνῃ καὶ ἡ γυνὴ ὅπου πέσει μὲ κτῆνος.

Ἐὰν τις πέσῃ μὲ τὴν πρώτην τοῦ ἐξαδέλφην, δύω χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν θ' καὶ ποιῶν καθ' ἑκάστην γονυκλισίας πεντακοσίας.

Ἐὰν τις πέσῃ μὲ ἐθνικὴν, ἤγουν Ἑβραίαν, ἤ Τούρκισσαν, ἤ καὶ αἱρετικήν, μὴ ἔχων γυναῖκα νόμιμον, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ' ἑκάστην γονυκλισίας διακοσίας. Παρομοίως ἐπιτιμᾶται καὶ ἡ γυνὴ ἡ μὴ ἔχουσα ἄνδρα νόμιμον, ἐὰν μὲ Ἑβραῖον πέσῃ, ἤ μὲ Τοῦρκον, ἤ μὲ αἱρετικόν, ἤγουν Λατῖνον ἤ Ἀρμένιον. Εἰ δὲ ὁ ἄνδρας ἔχων γυναῖκα, καί ἡ γυνὴ ἔχουσα ἄνδρα νόμιμον, ἔπειτα πέσουν μὲ τὰ τοιαῦτα ἐθνικά, ἤ αἱρετικὰ πρόσωπα, τέσσαρας ἤ πέντε χρόνους ἐπιτιμῶνται, ξηροφαγοῦντες μέχρις θ’ καὶ ποιοῦντες καθ’ ἑκάστην γονυκλισίας διακόσιας πεντήκοντα.

Ἐὰν δὲ γυνὴ Πρεσβυτέρου ἤ Διακόνου μοιχευθῇ, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγοῦσα μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ γονυκλισίας ποιοῦσα καθ' ἑκάστην τριακοσίας, βαρύτερα δηλαδὴ ἀπὸ τάς ἄλλας μοιχαλίδας , καθ’ ὅτι φονεύουσι τοὺς ἄνδρας των, μὲ τὸ νὰ γίνωνται αἴτιαι νὰ καθαιροῦνται τῆς Ἱερωσύνης μὲ τὴν τοιαύτην μοιχείαν. Οἱ δὲ ἄνδρες αὐτῶν, ἐάν μὲν θέλουν νὰ τὰς ἔχουν, καθαιροῦνται τῆς ἱερωσύνης, εἰ δὲ θέλουν να ἔχουν τὴν ἱερωσύνην, χωρίζονται ἀπὸ αὐτάς, πρὸ τοῦ νὰ συνευρεθοῦν μὲ αὐτὰς ὕστερον ἀπὸ τὴν μοιχείαν, κατὰ τὸν  η’ τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ.

Ἐὰν δέ τις γυνὴ πέσῃ μὲ δύω ἀδελφούς, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηῥοφαγοῦσα μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ μετανοίας ποιοῦσα καθ’ ἑκαστην διακοσίας.

Ἐὰν γυνὴ πέσῃ μὲ  εὐνοῦχον, τρεῖς χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγοῦσα μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ γονυκλισίας ποιοῦσα καθ’ ἑκάστην τριακοσίας.

Ἐὰν τινας ἀρσενοκοιτήσῃ τὴν γυναῖκά του, ὀκτὼ χρόνους ἐπιτιμᾶται, ξηροφαγῶν μετὰ τὴν ἐννάτην, καὶ ποιῶν καθ’ ἑκάστην μετανοίας διακοσίας.

KanonasSEARCH:
Εαν τινας πεση με την μητρυιαν του, τρια ετη επιτιμαται, νηστευων δηλονοτι εως εσπερας, και ξηροφαγων και ποιων   καθ' εκαστην γονυκλισιας πεντακοσιας.
Εαν πεση με μητερα και θυγατερα εν ταυτω, τεσσαρα ετη επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων γονυκλισιας τριακοσιας   καθ’ εκαστην.
Εαν τινας αρσενοκοιτηση δυω αδελφους, ομοιως επιτιμαται.
Εαν αρσενοκοιτηση τις τον γαμβρον του, τεσσαρα ετη επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων καθ’ εκαστην γονυκλισιας   διακοσιας.
Εαν τις αρσενοκοιτηση τον αδελφον του, οκτω χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων καθ’ εκαστην γονυκλισιας τετρακοσιας.
Εαν δε τις αδελφος μικροτερος αρσενοκοιτηθη απο τον μεγαλητερον, χωρις να αρσενοκοιτηση αυτος, τρεις χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την θ' και ποιων γονυκλισιας εκατον.
Εαν τις πεση με την θυγατερα του μιαν φοραν, πεντε χρονους επιτιμαται∙ ει δε περισσοτερον, εξ χρονους και επτα, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων καθ' εκαστην γονυκλισιας πεντακοσιας.
Εαν τις πεση με την μητερα του μιαν φοραν, επτα χρονους επιτιμαται∙ ει δε πολλακις, δωδεκα χρονους,  ξηροφαγων   μετα την θ' και ποιων γονυκλισιας πεντακοσιας.
Εαν τις πεση με την εκ του αγιου βαπτισματος θυγατερα του μιαν φοραν, οκτω χρονους επιτιμαται∙ ει δε περισσοτερον, δεκα χρονους, ξηροφαγων μετα την θ' και ποιων γονυκλισιας πεντακοσιας.
Εαν τις πεση με την συντεκνισσαν του, οκτω χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων γονυκλισιας τριακοσιας καθ’ εκαστην.
Εαν τινας πεση εις κτηνος πολλακις, εχων και γυναικα, οκτω χρονους επιτιμαται∙ ει δε ουκ ειχε γυναικα, και απαξ, η δις, η το πολυ τρις επεσε, τρεις χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων μετανοιας τριακοσιας.
Τα αυτα επιτιμια να λαμβανη και η γυνη οπου πεσει με κτηνος.
Εαν τις πεση με την πρωτην του εξαδελφην, δυω χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την θ' και ποιων καθ' εκαστην γονυκλισιας πεντακοσιας.
Εαν τις πεση με εθνικην, ηγουν Εβραιαν, η Τουρκισσαν, η και αιρετικην, μη εχων γυναικα νομιμον, τρεις χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων καθ' εκαστην γονυκλισιας διακοσιας. Παρομοιως επιτιμαται και η γυνη η μη εχουσα ανδρα νομιμον, εαν με Εβραιον πεση, η με Τουρκον, η με αιρετικον, ηγουν Λατινον η Αρμενιον. Ει δε ο ανδρας εχων γυναικα, και η γυνη εχουσα ανδρα νομιμον, επειτα πεσουν με τα τοιαυτα εθνικα, η αιρετικα προσωπα, τεσσαρας η πεντε χρονους επιτιμωνται, ξηροφαγουντες μεχρις θ’ και ποιουντες καθ’ εκαστην γονυκλισιας διακοσιας πεντηκοντα.
Εαν δε γυνη Πρεσβυτερου η Διακονου μοιχευθη, τρεις χρονους επιτιμαται, ξηροφαγουσα μετα την εννατην, και γονυκλισιας ποιουσα καθ' εκαστην τριακοσιας, βαρυτερα δηλαδη απο τας αλλας μοιχαλιδας , καθ’ οτι φονευουσι τους ανδρας των, με το να γινωνται αιτιαι να καθαιρουνται της Ιερωσυνης με την τοιαυτην μοιχειαν. Οι δε ανδρες αυτων, εαν μεν θελουν να τας εχουν, καθαιρουνται της ιερωσυνης, ει δε θελουν να εχουν την ιερωσυνην, χωριζονται απο αυτας, προ του να συνευρεθουν με αυτας υστερον απο την μοιχειαν, κατα τον  η’ της εν Νεοκαισαρεια.
Εαν δε τις γυνη πεση με δυω αδελφους, τρεις χρονους επιτιμαται, ξηροφαγουσα μετα την εννατην, και μετανοιας ποιουσα καθ’ εκαστην διακοσιας.
Εαν γυνη πεση με  ευνουχον, τρεις χρονους επιτιμαται, ξηροφαγουσα μετα την εννατην, και γονυκλισιας ποιουσα καθ’ εκαστην τριακοσιας.
Εαν τινας αρσενοκοιτηση την γυναικα του, οκτω χρονους επιτιμαται, ξηροφαγων μετα την εννατην, και ποιων καθ’ εκαστην μετανοιας διακοσιας.


KanonasTitle:
Ἀπόκρισις τοῦ Ἀναστασίου τοῦ Σιναΐτου, ἐρωτηθέντος, πότερον καλόν, τὸ συνεχῶς κοινωνεῖν, ἤ ἐκ διαλλειμάτων;

KanonasTitleSearch:
Αποκρισις του Αναστασιου του Σιναιτου, ερωτηθεντος, ποτερον καλον, το συνεχως κοινωνειν, η εκ διαλλειματων;

KanonasTEXT:
Τοῦ ἀποστόλου λέγοντος· Δοκιμαζέτω ἕκαστος ἑαυτὸν καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω, ὁ γὰρ ἀναξίως ἐσθίων καὶ πίνων, κρῖμα ἐαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί· εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διακρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα, κρινόμενοι δέ, ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν. Εὔδηλον ὅτι χρὴ προαγνίζειν καὶ προκαθαίρειν ἑαυτοὺς ἀπὸ πάσης ἐναντίας πράξεως καὶ οὕτω προσιέναι τῇ θείᾳ μυσταγωγίᾳ, ἵνα μὴ εἰς ὄλεθρον ψυχῆς καὶ σώματος γένηται. Φησὶ γὰρ ὁ Θεὸς διὰ Μωσέως πρὸς τὸν Ἰσραήλ· Πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἔλθῃ ἀπὸ παντὸς τοῦ σπέρματος ὑμῶν πρὸς τὰ ἅγια, ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτῶν ἐπ᾽ αὐτοῖς, ἐξολοθρεύσει Κύριος τὴν ψυχὴν ἐκείνην. Καὶ πάλιν· Εὐλαβεῖς ποιήσατε τοὺς υἱοὺς ᾽Ισραὴλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν ἐν τῷ μιαίνειν αὐτοὺς τὴν σκηνήν μου. ῎Ενθεν γὰρ ὁ ἀπόστολος λέγει πρὸς τοὺς ἀναξίως κοινωνοῦντας, ὡς εἴρηται, ὅτι διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί, τουτέστιν ἀσθενοῦσι καὶ τελευτῶσι. Διὸ δὴ καὶ ὁ θεῖος Δαυίδ, ὅτε ἔμελλεν ἐσθίειν καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, οἵτινες ὑπῆρχον προτύπωσις τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τοῦτο εὐθὺς ἠρώτησεν ὁ ἀρχιερεὺς τῷ Δαυίδ, εἰ καθαροί εἰσιν ἀπὸ κοίτης γυναικός, καὶ τότε δέδωκεν αὐτοῖς τοὺς ἄρτους.

KanonasHTML:
Τοῦ ἀποστόλου λέγοντος· Δοκιμαζέτω ἕκαστος ἑαυτὸν καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω, ὁ γὰρ ἀναξίως ἐσθίων καὶ πίνων, κρῖμα ἐαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί· εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διακρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα, κρινόμενοι δέ, ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν. Εὔδηλον ὅτι χρὴ προαγνίζειν καὶ προκαθαίρειν ἑαυτοὺς ἀπὸ πάσης ἐναντίας πράξεως καὶ οὕτω προσιέναι τῇ θείᾳ μυσταγωγίᾳ, ἵνα μὴ εἰς ὄλεθρον ψυχῆς καὶ σώματος γένηται. Φησὶ γὰρ ὁ Θεὸς διὰ Μωσέως πρὸς τὸν Ἰσραήλ· Πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἔλθῃ ἀπὸ παντὸς τοῦ σπέρματος ὑμῶν πρὸς τὰ ἅγια, ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτῶν ἐπ᾽ αὐτοῖς, ἐξολοθρεύσει Κύριος τὴν ψυχὴν ἐκείνην. Καὶ πάλιν· Εὐλαβεῖς ποιήσατε τοὺς υἱοὺς ᾽Ισραὴλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν ἐν τῷ μιαίνειν αὐτοὺς τὴν σκηνήν μου. ῎Ενθεν γὰρ ὁ ἀπόστολος λέγει πρὸς τοὺς ἀναξίως κοινωνοῦντας, ὡς εἴρηται, ὅτι διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί, τουτέστιν ἀσθενοῦσι καὶ τελευτῶσι. Διὸ δὴ καὶ ὁ θεῖος Δαυίδ, ὅτε ἔμελλεν ἐσθίειν καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, οἵτινες ὑπῆρχον προτύπωσις τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τοῦτο εὐθὺς ἠρώτησεν ὁ ἀρχιερεὺς τῷ Δαυίδ, εἰ καθαροί εἰσιν ἀπὸ κοίτης γυναικός, καὶ τότε δέδωκεν αὐτοῖς τοὺς ἄρτους.

KanonasSEARCH:
Του αποστολου λεγοντος· Δοκιμαζετω εκαστος εαυτον και ουτως εκ του αρτου εσθιετω και εκ του ποτηριου πινετω, ο γαρ αναξιως εσθιων και πινων, κριμα εαυτω εσθιει και πινει, μη διακρινων το σωμα του Κυριου. Δια τουτο εν υμιν πολλοι ασθενεις και αρρωστοι, και κοιμωνται ικανοι· ει γαρ εαυτους διακρινομεν, ουκ αν εκρινομεθα, κρινομενοι δε, υπο Κυριου παιδευομεθα, ινα μη συν τω κοσμω κατακριθωμεν. Ευδηλον οτι χρη προαγνιζειν και προκαθαιρειν εαυτους απο πασης εναντιας πραξεως και ουτω προσιεναι τη θεια μυσταγωγια, ινα μη εις ολεθρον ψυχης και σωματος γενηται. Φησι γαρ ο Θεος δια Μωσεως προς τον Ισραηλ· Πας ανθρωπος, ος αν ελθη απο παντος του σπερματος υμων προς τα αγια, οσα αν αγιαζωσιν οι υιοι Ισραηλ τω Κυριω, και η ακαθαρσια αυτων επ᾽ αυτοις, εξολοθρευσει Κυριος την ψυχην εκεινην. Και παλιν· Ευλαβεις ποιησατε τους υιους ᾽Ισραηλ απο των ακαθαρσιων αυτων εν τω μιαινειν αυτους την σκηνην μου. ῎Ενθεν γαρ ο αποστολος λεγει προς τους αναξιως κοινωνουντας, ως ειρηται, οτι δια τουτο εν υμιν πολλοι ασθενεις και αρρωστοι, και κοιμωνται ικανοι, τουτεστιν ασθενουσι και τελευτωσι. Διο δη και ο θειος Δαυιδ, οτε εμελλεν εσθιειν και οι συν αυτω τους αρτους της προθεσεως, οιτινες υπηρχον προτυπωσις του Σωματος του Χριστου, τουτο ευθυς ηρωτησεν ο αρχιερευς τω Δαυιδ, ει καθαροι εισιν απο κοιτης γυναικος, και τοτε δεδωκεν αυτοις τους αρτους.


KanonasTitle:
Ἐπιστολὴ τοῦ Ταρασίου Κωνσταντινουπόλεως, πρὸς Ἀδριανὸν Πάπαν Ῥώμης, περὶ τοῦ μὴ ἐπὶ χρήμασι γίνεσθαι τὰς χειροτονίας.
Περὶ τοῦ μὴ ἐπὶ χρήμασι γίνεσθαι τὰς χειροτονίας.

KanonasTitleSearch:
Επιστολη του Ταρασιου Κωνσταντινουπολεως, προς Αδριανον Παπαν Ρωμης, περι του μη επι χρημασι γινεσθαι τας χειροτονιας.
Περι του μη επι χρημασι γινεσθαι τας χειροτονιας.

KanonasTEXT:
Τῷ ἁγιωτάτῳ καὶ μακαριωτάτῳ ἀδελφῷ καὶ συλλειτουργῷ κυρίῳ Ἀδριανῷ, πάπᾳ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, Ταράσιος ἐλέῳ Θεοῦ ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, νέας Ῥώμης, ἐν Κυρίῳ χαίρειν. Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως, εὐαγγελικῶς, ἀποστολικῶς τε καὶ πατρικῶς διδασκόμεθα, ἀφιλάργυρον τὸν τρόπον ἔχειν ἐν τῇ τῆς ἱερωσύνης ἁγιστείᾳ καὶ μὴ χρυσίζεσθαι ἢ ἀργυρίζεσθαι ἤ τι σφετερίζεσθαι ἐπὶ χειροτονίᾳ παντὸς ἱερατικοῦ ἀνδρός, ὡς ὑποδείξομεν ἐν ταῖς καθυποτεταγμέναις χρήσεσιν ἀπό τε γραφικῶν θεηγοριῶν καὶ πατρικῶν διδασκαλιῶν. Οἱ γὰρ ἐπιτιθέντες χεῖρας ὑπηρέται τοῦ Πνεύματος εἰσιν, οὐχὶ πρᾶται τοῦ Πνεύματος, δωρεὰν γὰρ λαμβάνοντες τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος, δωρεὰν δίδοσθαι τοῖς παρ' αὐτῶν μεταλαμβάνουσιν ἀπεφήναντο, ἐκ τῆς Κυριακῆς φωνῆς ταύτην τὴν ἐλευθεριότητα εἰληφότες. Εἰ δέ τις ἐλεγχθείη χρυσίῳ ταύτην ὠνησάμενος, ἀποκήρυκτον διαγορεύουσι τὸν τοιοῦτον τῆς ἱερατικῆς τάξεως. Εἰ γὰρ καὶ ὀνόματι τὴν ἱερωσύνην κεκλήρωται, ἀλλ' οὖν διαψεύδεται ὁ λόγος ἐπὶ τῷ πράγματι· Οὐδεὶς γὰρ Θεῷ δουλεύειν δύναται καὶ μαμωνᾷ, ὡς εὐαγγελικῶς ἐμάθομεν. Καὶ ἐπειδὴ ἠκούσαμεν προφητικῶς τοῦ Θεοῦ βοῶντος· Ἱερεῖς λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν Ἱερουσαλήμ, αὖθίς τε ἐπαπειλοῦντος καὶ λέγοντος· Ὁ σκοπὸς ἐὰν ἴδῃ τὴν ῥομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, τὸ αἷμα ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω, φόβῳ τοῦ τῆς σιωπῆς παραγγέλματος ἤ κατακρίματος, ἀναγγέλλομεν τοῖς προέδροις πᾶσι τῶν καθ' ἡμᾶς ἐκκλησιῶν, ἵνα μετὰ παρρησίας κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον εἴπωμεν· Καθαροί ἐσμεν ἀπὸ τοῦ αἵματος τῶν παραβαινόντων τὰς κανονικὰς διατάξεις, καὶ πάνυ γε μᾶλλον τῶν ἐπί χρήμασι χειροτονησάντων ἢ χειροτονοηθέντων, Πέτρου τοῦ θείου ἀποστόλου, οὗ καὶ τὴν καθέδραν ἐκληρώσατο ἡ ἀδελφικὴ ὑμῶν ἁγιότης, ὡς Σίμωνα τὸν μάγον, τούτους καθελόντος. Τούτου ἕνεκεν οὐχ ὑποστελλόμεθα τοῦ ἀναγγέλλειν τὴν ἀλήθειαν, φυλάττοντες καὶ κρατοῦντες τὰ παρὰ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν ἀοιδίμων Πατέρων ἡμῶν κανονικῶς ἐκδοθέντα καί, εἴ τι τούτων παρεβάθη ὑπό τινων, βδελυττόμεθα. Ἡ γοῦν ἀδελφικὴ ἡμῶς ἱεροπρεπὴς ἀρχιερωσύνη, ἡ ἐνθέσμως καὶ κατὰ Θεοῦ βούλησιν πρυτανεύουσα τὴν ἱεραρχικὴν ἀγιστείαν, διαβόητος ἔχει την δόξαν. Εἴρηκε γὰρ διὰ τοῦ Προφήτου ὁ μέγας καὶ πρῶτος ἀρχιερεὺς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν· Ζῶ ἐγώ, ἀλλ' ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάδω. Οἶδας γάρ, ἄνευ ἐπιθυμιῶν τῶν τοῦ Πνεύματος, ὅτι φορητοτέρα μᾶλλόν ἐστι Μακεδονίου καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτὸν Πνευματομάχων ἡ δυσσεβὴς αἵρεσις. Ἐκείνων γάρ κτίσμα καὶ δοῦλον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸ ἅγιον Πνεῦμα ληρῳδούντων, οὗτοι ἑαυτῶν, ὡς δοκοῦσι, δοῦλον αὐτὸ ποιοῦσι. Πᾶς γὰρ δεσπότης, ὅτι ἂν ἔχοι, εἰ βούλοιτο, πιπράσκει, εἴτε οἰκέτην, εἴτε ἕτερον, ὃ κέκτηται. Ὡσαύτως καὶ ὁ ἀγοράζων, δεσπότης βουλόμενος εἶναι τοῦ ἠγορασμένου, διὰ τιμῆς ἀργυρίου τοῦτο κτᾶται. Οὕτως, οἱ ταύτην τὴν ἄθεσμον πρᾶξιν ἐργαζόμενοι, καταβιβάζουσι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἴσα ἁμαρτάνοντες τοῖς βλασφημοῦσιν ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια τὸν Χριστὸν ἤ, τό γε ἀληθέστερον εἰπεῖν, παρεοίκασιν Ἰούδᾳ τῷ προδότῃ, ὃς τοῖς θεοκτόνοις ᾽Ιουδαίοις τιμῆς ἀργυρίου τὸν Χριστὸν ἀπεμπολήσατο. Ὡς οὖν τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὁμοούσιόν ἐστι Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τῆς αὐτῆς, παντί που δῆλον, ἔσονται μερίδος, ὡς ἀποδέδεικται. Εἰ δὲ οὐ πιπράσκεται, πρόδηλον γὰρ ὅτι οὐδαμῶς, ἀναμφιλέκτως οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἡ χάρις τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἤτοι ἡ τῆς ἱερωσύνης ἁγιστεία· καὶ εἰ οὐκ ἔλαβον, οὐδὲ ἔχουσι. Μνησθήτωσαν γὰρ τοῦ ἁγίου Πέτρου πρὸς τὸν τοῦτο ἐπιτηδεύσαντα, οὕτω λέγοντος· Οὐκ ἔστι σοι μερίς, οὐδὲ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ. Εἰ γὰρ ἀπεμπολεῖται ἡ τῆς ἱερωσύνης ἀξία, ἄρα περιττὴ αὐτοῖς ἡ κατὰ τὸν βίον σεμνὴ πολιτεία καὶ ἡ ἐν ἁγνείᾳ καὶ ἀρετῇ ἀναστροφή. Περιττὸς κατ' αὐτοὺς καὶ Παῦλος ὁ θεῖος ἀπόστολος διδάσκων, δεῖν τὸν ἐπίσκοπον ἀνεπίληπτον εἶναι, σώφρονα, κόσμιον, διδακτικόν, ἐγκρατῆ, νηφάλιον, ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν. Οἴχεται τοίνυν ταῦτα πάντα ἐκ τοῦ πράτου καὶ ἀγοραστοῦ τῆς ἱερωσύνης. Αἱ οὖν ὑποκείμεναι ἁγιόλεκτοι χρήσεις, ἀλλότριον πάντῃ τῆς ἱερωσύνης ἀποφαίνονται τὸν ποτὲ διδόντα ἢ λαμβάνοντα, ἐν οἱῳδήποτε χρόνῳ, εἴτε καὶ πρὸ τῆς χειροτονίας, εἴτε καὶ μετὰ τὴν χειροτονίαν, λαβεῖν γὰρ ἐστι, τὸ λαβεῖν ὁτεδήποτε. Ἀλλὰ καὶ πάσας τὰς προβολὰς τὰς ἐκκλησιαστικὰς ἀφαιροῦσιν ἐπὶ τῇ τῶν χρημάτων δόσει.
Κανὼν κθ’ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.
Εἴ τις ἐπίσκοπος διὰ χρημάτων τῆς ἀξίας ταύτης ἐγκρατὴς γένηται, ἢ πρεσβύτερος ἢ διάκονος, καθαιρείσθω καὶ αὐτὸς καὶ ὁ χειροτονήσας, καὶ ἐκκοπτέσθω παντάπασι καὶ τῆς κοινωνίας, ὡς Σίμων ὁ μάγος ὑπ' ἐμοῦ Πέτρου.
Ἐκ τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων.
Ἰδὼν δὲ ὁ Σίμων, ὅτι διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, προσήνεγκεν αὐτοῖς χρήματα, λέγων· Δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἵνα, ᾧ ἂν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας, λαμβάνῃ Πνεῦμα ἅγιον. Πέτρος δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· Τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοὶ εἰς ἀπώλειαν, ὅτι τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ ἐνόμισας διὰ χρημάτων κτᾶσθαι. Οὐκ ἔστι σοι μερίς, οὐδὲ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ, ἡ γὰρ καρδία σου οὐκ ἔστιν εὐθεῖα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Μετανόησον οὖν ἀπὸ τῆς κακίας σου ταύτης καὶ δεήθητι τοῦ Θεοῦ, εἰ ἄρα ἀφεθήσεταί σοι ἡ ἐπίνοια τῆς καρδίας σου, εἰς γὰρ χολὴν πικρίας καὶ σύνδεσμον ἀδικίας ὁρῶ σε ὄντα.
Ἐκ τῆς τρίτης τῶν Βασιλειῶν.
Καὶ οὐκ ἐπέστρεψεν Ἱεροβοὰμ ἀπὸ τῆς κακίας αυτοῦ, καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἐποίησεν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ ἱερεῖς ὑψηλῶν· ὁ βουλόμενος ἐπλήρου τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐγένετο ἱερεὺς εἰς τὰ ὑψηλά. Καὶ ἐγένετο τὸ ῥῆμα τοῦτο εἰς ἁμαρτίαν τῷ οἴκῳ Ἱεροβοάμ καὶ ὄλεθρον καὶ εἰς ἀφανισμὸν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
Ἐκ τῆς τετάρτης τῶν Βασιλειῶν.
Καὶ ἐπέστρεψε Νεεμὰν πρὸς Ἐλισσαιὲ αὐτὸς καὶ πᾶσα ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· Ἰδοὺ δὴ ἔγνωκα, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ἀλλ' ἢ ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ νῦν λάβε τὴν εὐλογίαν παρὰ τοῦ δούλου σου. Καὶ εἶπεν Ἐλισσαιέ· Ζῇ Κύριος, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, εἰ λήψωμαι· καὶ παρεβιάσατο αὐτὸν λαβεῖν καὶ ἠπείθησε. Καὶ μετ' ὀλίγα· Καὶ εἶπε Γιεζῆ τὸ παιδάριον Ἐλισσαιέ· Ἰδοὺ ἐφείσατο ὁ Κύριός μου Νεεμὰν τοῦ Σύρου τοῦ λαβεῖν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, ἃ ἐνήνοχε· ζῇ Κύριος, εἰ μὴ δραμοῦμαι ὀπίσω αὐτοῦ καὶ λήψομαι παρ' αὐτοῦ τι, Καὶ ἐδίωξε Γιεζῆ ὀπίσω Νεεμάν. Καὶ μετὰ βραχέα. Καὶ εἶπε Νεεμάν· Λάβε διτάλαντον ἀργυρίου· καὶ ἔλαβεν δύο τάλαντα ἀργυρίου ἐν δυσὶ θυλάκοις καὶ δύο ἀλλασσομένας στολάς. Καὶ μεθ' ἕτερα· Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἐλισσαιέ· Πόθεν Γιεζῆ; Καὶ εἶπε Γιεζῆ· Οὐ πεπόρευται ὁ δοῦλός σου ἔνθα καὶ ἔνθα. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἐλισσαιέ· Οὐχὶ ἡ καρδία μου ἐπορεύθη μετὰ σοῦ; Καὶ οἶδα ὅτι ἐπέστρεψεν ὁ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἅρματος εἰς συνάντησίν σου· καὶ νῦν ἔλαβες τὸ ἀργύριον, καὶ νῦν ἔλαβες τὰ ἰμάτια, καὶ λήψῃ ἐν αὐτῶ κήπους καὶ ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας, καὶ ἡ λέπρα Νεεμὰν κολληθήσεται ἐν σοὶ καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου εἰ τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ προσώπου αὐτοῦ λελεπρωμένος ὡσεὶ χιών.
Τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐκ τῆς εἰς τὸν Ἠσαΐαν ἑρμηνείας.
Νόμον ἔδωκεν εἰς βοήθειαν, ἵνα εἴπωσιν, οὐχ ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο, περὶ οὗ οὐκ ἔστι δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ· οὗτος δὲ ὁ νόμος οὐκ ἔστιν ὡς τὸ ῥῆμα τοῦτο τοῦ ἐγγαστριμύθου, οὐ γὰρ πρὸς ἀπάτην ἐπινενόηται, ὥσπερ ἐκεῖνα, ἀλλ' ἀληθείας ἐστὶ διδάσκαλος. Κἀκεῖνοι μὲν ἐπ᾽ ἀργυρίῳ μαντεύονται. Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ καταγέλαστον, ὅτι καὶ ἀργύριον αὐτοῖς τελοῦσι μισθὸν τοῦ κέρδους οἱ ἀπατώμενοι. Τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ νόμου οὐκ ἔστι τοιοῦτον, ὥστε δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ· δωρεὰν δότε. Ὁρᾷς πῶς ἠγανάκτησε Πέτρος ἐπὶ Σίμωνι, ἀργύριον ἐπὶ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος προσκομίσαντι· Τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοί, φησίν, εἰς ἀπώλειαν, ὅτι ἐνόμισας τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ διὰ χρημάτων κτᾶσθαι. Οὐκ ἔστιν οὖν ὁ τοῦ Εὐαγγελίου λόγος, ὡς τὰ πωλούμενα ρήματα τῶν ἐγγαστριμύθων. Τί γὰρ ἄν τις δῴη ἄξιον αὐτοῦ ἀντάλλαγμα; Ἄκουε τοῦ Δαυῒδ διαποροῦντος καὶ λέγοντος· Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπέδωκέ μοι; Οὐκ ἔστιν οὖν δῶρα δοῦναι περὶ τούτου ἀντάξια τῆς ἀπ' αὐτοῦ χάριτος· ἓν δῶρον ἄξιον, ἡ φυλακὴ τοῦ δωρηθέντος. Ὁ δούς σοι τὸν θησαυρόν, οὐχὶ τιμὴν ἀπαιτεῖ τοῦ δοθέντος, ἀλλὰ φυλακὴν ἀξίαν τοῦ δεδομένου.
Τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς τοὺς ὑφ’ ἑαυτὸν ἐπισκόπους, ὥστε μὴ χειροτονεῖν ἐπὶ χρήμασι.
Νομίζουσι μὴ ἁμαρτάνειν τῷ μὴ ἅμα λαμβάνειν, ἀλλὰ μετὰ τὴν χειροτονίαν λαμβάνειν. Λαβεῖν δέ ἐστιν ὁτεδήποτε τὸ λαβεῖν. Παρακαλῶ οὖν ταύτην τὴν πρόσοδον, μᾶλλον δὲ τὴν προσαγωγὴν τὴν ἐπὶ γέενναν ἀπόθεσθε, καὶ μὴ τὰς χεῖρας μολύναντες τοῖς τοιούτοις λήμμασιν, ἑαυτοὺς ἀναξίους ποιήσητε τοῦ ἐπιτελεῖν τὰ ἅγια μυστήρια. 
Ἐκ τοῦ βίου τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Προσῆλθεν ὁ τῆς μακρυγορίας ἡμῖν αἴτιος τοῖς ἐπισκόποις πᾶσιν Εὐσέβιος, ὁ κατήγορος τῶν ἓξ λοιπῶν ἐπισκόπων, ἀξιῶν δεχθῆναι εἰς κοινωνίαν. Προσαντιλέγουσί τινες τῶν ἐπισκόπων, μὴ δεῖν αὐτὸν δεχθῆναι ὡς συκοφάντην. Ἐπὶ τούτοις ἱκέτευε, λέγων· Ἐπειδὴ ἡ δίκη τὸ πλεῖστον μέρος ἐπὶ ἔτη δύο ἐβασανίσθη, εἰς μάρτυρας δὲ γεγένηται ἡ ὑπέρθεσις, δέομαι τῆς ὑμετέρας θεοφιλίας, σήμερον παρ' αὐτὰ δοῦναί με τοὺς μάρτυρας. Εἰ γὰρ καὶ Ἀντωνῖνος τετελεύτηκεν ὁ ἐπίσκοπος, ὁ λαβὼν τὸ χρυσίον καὶ χειροτονήσας, ἀλλ' οὖν γε μένουσιν οἱ δεδωκότες καὶ χειροτονηθέντες. Ἐδικαίωσεν ἡ παροῦσα σύνοδος ζητηθῆναι τὸ πρᾶγμα καὶ ἄρχεται ἡ ὑπόθεσις ἐξ ἀναγνώσματος τῶν πρῴην πραχθέντων ὑπομνημάτων. Εἰσῆλθον οἱ μάρτυρες, εἰσῆλθον καὶ οἱ ἓξ τῶν δεδωκότων καὶ χειροτονηθέντων. Ἐν ἀρχῇ ἠρνοῦντο, ἐπιμενόντων δὲ τῶν μαρτύρων, τῶν μὲν λαϊκῶν, τῶν δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἔδοξαν τεθαρρηκέναι, πρῶτον μὲν ἠρνοῦντο, ὡς δὲ οἱ μάρτυρες ἤλεγχον, τόπον αὐτοὺς ὑπομιμνήσκοντες καὶ καιρῶν καὶ τὰ εἴδη τῶν ἐνεχύρων λέγοντες καὶ τὴν ποσότητα, οὐ πάνυ καλῶς αὐτῶν διακειμένης τῆς συνειδήσεως, αὐθαίρετοι ὁμολογοῦσι, δίχα πολλῆς ἀνάγκης, ὅτι δεδώκαμεν καὶ γεγόναμεν, τοιαύτην νομίσαντες ἀκολουθίαν εἶναι καὶ ἵνα τῆς λειτουργίας τῆς δημοσίας ἐλευθερωθῶμεν. Καὶ νῦν δεόμεθα, εἰμή ἐστιν ὅσιον ἡμᾶς εἶναι ἐν τῇ λειτουργίᾳ τῆς Ἐκκλησίας, ἐπεὶ κἄν τὸ χρυσίον, ὃ δεδώκαμεν, ἵνα λάβωμεν, τῶν γὰρ γυναικῶν ἡμῶν δεδώκαμέν τινα σκεύη. Ὁ Ἰωάννης πρὸς ταῦτα ὑπέσχετο τῇ συνόδῳ, ὅτι τοῦ μὲν βουλευτηρίου ἐγὼ αὐτοὺς ἀπαλλάξω, ἀξιώσας τὸν βασιλέα, ὑμεῖς δὲ προστάξατε λαβεῖν αὐτούς, ὅ δεδώκασι, παρὰ τῶν Ἀντωνίνου κληρονόμων. Προσέταξεν ἡ σύνοδος τὸ μὲν χρυσίον αὐτοὺς λαβεῖν παρὰ τῶν κληρονόμων τοῦ Ἀντωνίνου, κοινωνεῖν δὲ ἔνδον τοῦ θυσιαστηρίου, εἶναι δὲ ἀπὸ ἱερέων, ἵνα μὴ τούτων συγχωρηθέντων ἔθος γένηται ἰουδαϊκὸν ἢ αἰγυπτιον, τοῦ πωλεῖν καὶ ἀγοράζειν τὴν ἱερωσύνην. Φασὶ γὰρ τὸν λυμεῶνα καὶ ψευδώνυμον πατριάρχην τῶν Ἰουδαίων κατ' ἔτος ἀμείβειν ἤ παρ' ἔτος τοὺς ἀρχισυναγώγους ἐπὶ συλλογῇ τοῦ ἀργυρίου, ὁμοίως καὶ τὸν ζηλωτὴν τούτου, τὸν Αἰγυπτίων Πατριάρχην, ἵνα πληρωθῇ τὸ προφητικόν· Οἱ ἱερεῖς αὐτῆς μετὰ δώρων ἀπεκρίνοντο καὶ οἱ Προφῆται αὐτῆς μετὰ ἀργυρίου ἐμαντεύοντο.
Ἐκ τῶν κανόνων τῶν χλ’ ἁγίων Πατέρων τῶν ἐν Χαλκηδόνι συνελθόντων.
Εἴ τις ἐπίσκοπος ἐπὶ χρήμασι χειροτονίαν ποιήσαιτο καὶ εἰς πράσιν καταγάγοι τὴν ἄπρατον χάριν καὶ χειροτονήσοι ἐπὶ χρήμασιν οἰκονόμον ἢ ἔκδιδον ἢ παραμονάριον ἢ ὅλως τινά τοῦ κανόνος, δι' αἰσχροκέρδειαν οἰκείαν ὁ τοῦτο ἐπιχειρήσας ἐλεγχθείς, κινδυνευέτω περὶ τὸν οἰκεῖον βαθμόν, καὶ ὁ χειροτονούμενος μηδὲν ἐκ τῆς κατ' ἐμπορίαν ὠφελείσθω χειροτονίας ἢ προβολῆς, ἀλλ' ἔστω ἀλλότριος τῆς ἀξίας ἤ τοῦ φροντίσματος, οὗπερ ἐπὶ χρήμασιν ἔτυχεν. Εἰ δέ τις μεσιτεύων φανῇ τοῖς οὕτως αἰσχροῖς καὶ ἀθεμίτοις λήμμασι, καὶ οὗτος, εἰ μὲν κληρικός, τοῦ οἰκείου ἐκπιπτέτω βαθμοῦ, εἰ δὲ λαϊκὸς ἢ μονάζων, ἀναθεματιζέσθω.
Ἐκ τῆς Ἐγκυκλίου ἐπιστολῆς Γενναδίου τοῦ ἁγιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς σὺν αὐτῷ συνόδου.
Ἔστω τοίνυν καὶ ἔστιν ἀποκήρυκτος καὶ πάσης ἱερατικῆς ἀξίας καὶ λειτουργίας ἀλλότριος καὶ τῇ κατάρᾳ τοῦ ἀναθέματος ὑποκείμενος ὅ τε κτᾶσθαι ταύτην τὴν ἱερωσύνην διὰ χρημάτων οἰόμενος καὶ ὁ ταύτην παρέχειν ἐπί χρήμασιν ὑπισχνούμενος, εἴτε κληρικὸς εἴτε λαϊκὸς εἴη, κἂν ἐλέγχοιτο, κἄν μὴ ἐλέγχοιτο τοῦτο ποιεῖν. Οὐ γὰρ οἷόν τε συμβιβασθῆναί ποτε τὰ ἀσύμβατα, οὐδὲ Θεῷ συμφωνῆσαι τὸν μαμωνᾶν ἤ τοὺς τούτῳ δουλεύοντας δουλεῦσαι Θεῷ. Δεσποτικὴ καὶ αὕτη ἐστὶν ἀπόφασις ἀναμφίλεκτος· Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.
Ἐκ τῶν κανόνων τῆς ΣΤ' συνόδου.
Τοὺς ἐπὶ χρήμασι χειροτονουμένους, εἴτε ἐπισκόπους ἢ οἱουσδήποτε κληρικούς, καὶ οὐ κατὰ δοκιμασίαν καὶ τοῦ βίου αἵρεσιν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, ἀλλὰ καὶ τοὺς χειροτονήσαντας.
Ἀκούσωμεν ταῦτα πάντες καὶ ἐνωτισώμεθα οὐ μόνον ἀρχιερεῖς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐν τῷ κλήρῳ καταριθμούμενοι καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην. Δεῖ γὰρ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μήποτε παραρρυῶμεν, ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἠγοράσθημεν ἐκ τῆς ματαίας πατροπαραδότου ἀναστροφῆς, ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ. Οὕτω καὶ ἡμᾶς δίδαξον, ἄνερ ἱερώτατε, ἔπεσθαι τοῖς γραφικοῖς καὶ εὐαγγελικοῖς καὶ ἀποστολικοῖς, κανονικοῖς τε καὶ πατρικοῖς, παραγγέλμασι, πειθόμεθα γὰρ τοῖς ρήμασι τοῦ στόματος ὑμῶν. Ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν ἀνάβηθι, ὕψωσον ἐν ἰσχύι τὴν φωνήν σου, πορεύθητι ἐνπλατυσμῷ, κήρυξον μετὰ παρρησίας, ὅπως ἐξαρθῇ καὶ εἰς ἀφανισμὸν οἰχήσεται ἠ διὰ χρημάτων χειροθεσία· καὶ πᾶν εἴ τι διὰ φιλαργυρίαν ταύτῃ ἀδικίαν τε καὶ ἐμπορίαν αἰσχροκερδῶς παρέπεται. Ταύτης γὰρ μετὰ τῶν συστοιχούντων αὐτῇ ἐξαιρουμένης ἐκ τοῦ περιουσίου λαοῦ, τοῦ τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ κεκλημένου καὶ δωρεὰν τυχόντος τῆς ἀπολυτρώσεως, πάντα τὰ τῇ κακίᾳ συναπτόμενα μιάσματα πρόρριζα συνεκτμηθήσονται καὶ οἱ ἱερεῖς ὡς φοῖνιξ ἀνθήσουσι, Χριστοῦ εὐωδίαν τοῖς σῳζομένοις ἐμπνέοντες καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπινικίως προσᾴδοντες· Περιεῖλε Κύριος ἐκ σοῦ τὰ ἀδικήματά σου, ἔτι δὲ καὶ τοὺς δρεπομένους καρποὺς γλυκάζοντες, πληθύνοντές τε αὐτοὺς ἐν γήρει πίονι, τῆς μακαρίας ἐκείνης, λέγω, καὶ ἀκηράτου ζωῆς κληρονόμους ἀναδεικνύοντες.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ:
Ἀποστολικοὶ κθ', λ' - ΣΤ' κβ', κγ' - Ζ' γ', δ', ε', ιθ' - Λαοδικείας ιβ' – Βασιλείου ϰε' – Γενναδίου καὶ Ταρασίου ἐπιστολαί

KanonasHTML:
Τῷ ἁγιωτάτῳ καὶ μακαριωτάτῳ ἀδελφῷ καὶ συλλειτουργῷ κυρίῳ Ἀδριανῷ, πάπᾳ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, Ταράσιος ἐλέῳ Θεοῦ ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, νέας Ῥώμης, ἐν Κυρίῳ χαίρειν. Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως, εὐαγγελικῶς, ἀποστολικῶς τε καὶ πατρικῶς διδασκόμεθα, ἀφιλάργυρον τὸν τρόπον ἔχειν ἐν τῇ τῆς ἱερωσύνης ἁγιστείᾳ καὶ μὴ χρυσίζεσθαι ἢ ἀργυρίζεσθαι ἤ τι σφετερίζεσθαι ἐπὶ χειροτονίᾳ παντὸς ἱερατικοῦ ἀνδρός, ὡς ὑποδείξομεν ἐν ταῖς καθυποτεταγμέναις χρήσεσιν ἀπό τε γραφικῶν θεηγοριῶν καὶ πατρικῶν διδασκαλιῶν. Οἱ γὰρ ἐπιτιθέντες χεῖρας ὑπηρέται τοῦ Πνεύματος εἰσιν, οὐχὶ πρᾶται τοῦ Πνεύματος, δωρεὰν γὰρ λαμβάνοντες τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος, δωρεὰν δίδοσθαι τοῖς παρ' αὐτῶν μεταλαμβάνουσιν ἀπεφήναντο, ἐκ τῆς Κυριακῆς φωνῆς ταύτην τὴν ἐλευθεριότητα εἰληφότες. Εἰ δέ τις ἐλεγχθείη χρυσίῳ ταύτην ὠνησάμενος, ἀποκήρυκτον διαγορεύουσι τὸν τοιοῦτον τῆς ἱερατικῆς τάξεως. Εἰ γὰρ καὶ ὀνόματι τὴν ἱερωσύνην κεκλήρωται, ἀλλ' οὖν διαψεύδεται ὁ λόγος ἐπὶ τῷ πράγματι· Οὐδεὶς γὰρ Θεῷ δουλεύειν δύναται καὶ μαμωνᾷ, ὡς εὐαγγελικῶς ἐμάθομεν. Καὶ ἐπειδὴ ἠκούσαμεν προφητικῶς τοῦ Θεοῦ βοῶντος· Ἱερεῖς λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν Ἱερουσαλήμ, αὖθίς τε ἐπαπειλοῦντος καὶ λέγοντος· Ὁ σκοπὸς ἐὰν ἴδῃ τὴν ῥομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, τὸ αἷμα ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω, φόβῳ τοῦ τῆς σιωπῆς παραγγέλματος ἤ κατακρίματος, ἀναγγέλλομεν τοῖς προέδροις πᾶσι τῶν καθ' ἡμᾶς ἐκκλησιῶν, ἵνα μετὰ παρρησίας κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον εἴπωμεν· Καθαροί ἐσμεν ἀπὸ τοῦ αἵματος τῶν παραβαινόντων τὰς κανονικὰς διατάξεις, καὶ πάνυ γε μᾶλλον τῶν ἐπί χρήμασι χειροτονησάντων ἢ χειροτονοηθέντων, Πέτρου τοῦ θείου ἀποστόλου, οὗ καὶ τὴν καθέδραν ἐκληρώσατο ἡ ἀδελφικὴ ὑμῶν ἁγιότης, ὡς Σίμωνα τὸν μάγον, τούτους καθελόντος. Τούτου ἕνεκεν οὐχ ὑποστελλόμεθα τοῦ ἀναγγέλλειν τὴν ἀλήθειαν, φυλάττοντες καὶ κρατοῦντες τὰ παρὰ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν ἀοιδίμων Πατέρων ἡμῶν κανονικῶς ἐκδοθέντα καί, εἴ τι τούτων παρεβάθη ὑπό τινων, βδελυττόμεθα. Ἡ γοῦν ἀδελφικὴ ἡμῶς ἱεροπρεπὴς ἀρχιερωσύνη, ἡ ἐνθέσμως καὶ κατὰ Θεοῦ βούλησιν πρυτανεύουσα τὴν ἱεραρχικὴν ἀγιστείαν, διαβόητος ἔχει την δόξαν. Εἴρηκε γὰρ διὰ τοῦ Προφήτου ὁ μέγας καὶ πρῶτος ἀρχιερεὺς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν· Ζῶ ἐγώ, ἀλλ' ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάδω. Οἶδας γάρ, ἄνευ ἐπιθυμιῶν τῶν τοῦ Πνεύματος, ὅτι φορητοτέρα μᾶλλόν ἐστι Μακεδονίου καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτὸν Πνευματομάχων ἡ δυσσεβὴς αἵρεσις. Ἐκείνων γάρ κτίσμα καὶ δοῦλον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸ ἅγιον Πνεῦμα ληρῳδούντων, οὗτοι ἑαυτῶν, ὡς δοκοῦσι, δοῦλον αὐτὸ ποιοῦσι. Πᾶς γὰρ δεσπότης, ὅτι ἂν ἔχοι, εἰ βούλοιτο, πιπράσκει, εἴτε οἰκέτην, εἴτε ἕτερον, ὃ κέκτηται. Ὡσαύτως καὶ ὁ ἀγοράζων, δεσπότης βουλόμενος εἶναι τοῦ ἠγορασμένου, διὰ τιμῆς ἀργυρίου τοῦτο κτᾶται. Οὕτως, οἱ ταύτην τὴν ἄθεσμον πρᾶξιν ἐργαζόμενοι, καταβιβάζουσι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἴσα ἁμαρτάνοντες τοῖς βλασφημοῦσιν ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια τὸν Χριστὸν ἤ, τό γε ἀληθέστερον εἰπεῖν, παρεοίκασιν Ἰούδᾳ τῷ προδότῃ, ὃς τοῖς θεοκτόνοις ᾽Ιουδαίοις τιμῆς ἀργυρίου τὸν Χριστὸν ἀπεμπολήσατο. Ὡς οὖν τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὁμοούσιόν ἐστι Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τῆς αὐτῆς, παντί που δῆλον, ἔσονται μερίδος, ὡς ἀποδέδεικται. Εἰ δὲ οὐ πιπράσκεται, πρόδηλον γὰρ ὅτι οὐδαμῶς, ἀναμφιλέκτως οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἡ χάρις τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἤτοι ἡ τῆς ἱερωσύνης ἁγιστεία· καὶ εἰ οὐκ ἔλαβον, οὐδὲ ἔχουσι. Μνησθήτωσαν γὰρ τοῦ ἁγίου Πέτρου πρὸς τὸν τοῦτο ἐπιτηδεύσαντα, οὕτω λέγοντος· Οὐκ ἔστι σοι μερίς, οὐδὲ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ. Εἰ γὰρ ἀπεμπολεῖται ἡ τῆς ἱερωσύνης ἀξία, ἄρα περιττὴ αὐτοῖς ἡ κατὰ τὸν βίον σεμνὴ πολιτεία καὶ ἡ ἐν ἁγνείᾳ καὶ ἀρετῇ ἀναστροφή. Περιττὸς κατ' αὐτοὺς καὶ Παῦλος ὁ θεῖος ἀπόστολος διδάσκων, δεῖν τὸν ἐπίσκοπον ἀνεπίληπτον εἶναι, σώφρονα, κόσμιον, διδακτικόν, ἐγκρατῆ, νηφάλιον, ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν. Οἴχεται τοίνυν ταῦτα πάντα ἐκ τοῦ πράτου καὶ ἀγοραστοῦ τῆς ἱερωσύνης. Αἱ οὖν ὑποκείμεναι ἁγιόλεκτοι χρήσεις, ἀλλότριον πάντῃ τῆς ἱερωσύνης ἀποφαίνονται τὸν ποτὲ διδόντα ἢ λαμβάνοντα, ἐν οἱῳδήποτε χρόνῳ, εἴτε καὶ πρὸ τῆς χειροτονίας, εἴτε καὶ μετὰ τὴν χειροτονίαν, λαβεῖν γὰρ ἐστι, τὸ λαβεῖν ὁτεδήποτε. Ἀλλὰ καὶ πάσας τὰς προβολὰς τὰς ἐκκλησιαστικὰς ἀφαιροῦσιν ἐπὶ τῇ τῶν χρημάτων δόσει.

Κανὼν κθ’ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.

Εἴ τις ἐπίσκοπος διὰ χρημάτων τῆς ἀξίας ταύτης ἐγκρατὴς γένηται, ἢ πρεσβύτερος ἢ διάκονος, καθαιρείσθω καὶ αὐτὸς καὶ ὁ χειροτονήσας, καὶ ἐκκοπτέσθω παντάπασι καὶ τῆς κοινωνίας, ὡς Σίμων ὁ μάγος ὑπ' ἐμοῦ Πέτρου.

Ἐκ τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων.

Ἰδὼν δὲ ὁ Σίμων, ὅτι διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, προσήνεγκεν αὐτοῖς χρήματα, λέγων· Δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἵνα, ᾧ ἂν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας, λαμβάνῃ Πνεῦμα ἅγιον. Πέτρος δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· Τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοὶ εἰς ἀπώλειαν, ὅτι τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ ἐνόμισας διὰ χρημάτων κτᾶσθαι. Οὐκ ἔστι σοι μερίς, οὐδὲ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ, ἡ γὰρ καρδία σου οὐκ ἔστιν εὐθεῖα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Μετανόησον οὖν ἀπὸ τῆς κακίας σου ταύτης καὶ δεήθητι τοῦ Θεοῦ, εἰ ἄρα ἀφεθήσεταί σοι ἡ ἐπίνοια τῆς καρδίας σου, εἰς γὰρ χολὴν πικρίας καὶ σύνδεσμον ἀδικίας ὁρῶ σε ὄντα.

Ἐκ τῆς τρίτης τῶν Βασιλειῶν.

Καὶ οὐκ ἐπέστρεψεν Ἱεροβοὰμ ἀπὸ τῆς κακίας αυτοῦ, καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἐποίησεν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ ἱερεῖς ὑψηλῶν· ὁ βουλόμενος ἐπλήρου τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐγένετο ἱερεὺς εἰς τὰ ὑψηλά. Καὶ ἐγένετο τὸ ῥῆμα τοῦτο εἰς ἁμαρτίαν τῷ οἴκῳ Ἱεροβοάμ καὶ ὄλεθρον καὶ εἰς ἀφανισμὸν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.

Ἐκ τῆς τετάρτης τῶν Βασιλειῶν.

Καὶ ἐπέστρεψε Νεεμὰν πρὸς Ἐλισσαιὲ αὐτὸς καὶ πᾶσα ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· Ἰδοὺ δὴ ἔγνωκα, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ἀλλ' ἢ ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ νῦν λάβε τὴν εὐλογίαν παρὰ τοῦ δούλου σου. Καὶ εἶπεν Ἐλισσαιέ· Ζῇ Κύριος, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, εἰ λήψωμαι· καὶ παρεβιάσατο αὐτὸν λαβεῖν καὶ ἠπείθησε. Καὶ μετ' ὀλίγα· Καὶ εἶπε Γιεζῆ τὸ παιδάριον Ἐλισσαιέ· Ἰδοὺ ἐφείσατο ὁ Κύριός μου Νεεμὰν τοῦ Σύρου τοῦ λαβεῖν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, ἃ ἐνήνοχε· ζῇ Κύριος, εἰ μὴ δραμοῦμαι ὀπίσω αὐτοῦ καὶ λήψομαι παρ' αὐτοῦ τι, Καὶ ἐδίωξε Γιεζῆ ὀπίσω Νεεμάν. Καὶ μετὰ βραχέα. Καὶ εἶπε Νεεμάν· Λάβε διτάλαντον ἀργυρίου· καὶ ἔλαβεν δύο τάλαντα ἀργυρίου ἐν δυσὶ θυλάκοις καὶ δύο ἀλλασσομένας στολάς. Καὶ μεθ' ἕτερα· Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἐλισσαιέ· Πόθεν Γιεζῆ; Καὶ εἶπε Γιεζῆ· Οὐ πεπόρευται ὁ δοῦλός σου ἔνθα καὶ ἔνθα. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἐλισσαιέ· Οὐχὶ ἡ καρδία μου ἐπορεύθη μετὰ σοῦ; Καὶ οἶδα ὅτι ἐπέστρεψεν ὁ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἅρματος εἰς συνάντησίν σου· καὶ νῦν ἔλαβες τὸ ἀργύριον, καὶ νῦν ἔλαβες τὰ ἰμάτια, καὶ λήψῃ ἐν αὐτῶ κήπους καὶ ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας, καὶ ἡ λέπρα Νεεμὰν κολληθήσεται ἐν σοὶ καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου εἰ τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ προσώπου αὐτοῦ λελεπρωμένος ὡσεὶ χιών.

Τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐκ τῆς εἰς τὸν Ἠσαΐαν ἑρμηνείας.

Νόμον ἔδωκεν εἰς βοήθειαν, ἵνα εἴπωσιν, οὐχ ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο, περὶ οὗ οὐκ ἔστι δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ· οὗτος δὲ ὁ νόμος οὐκ ἔστιν ὡς τὸ ῥῆμα τοῦτο τοῦ ἐγγαστριμύθου, οὐ γὰρ πρὸς ἀπάτην ἐπινενόηται, ὥσπερ ἐκεῖνα, ἀλλ' ἀληθείας ἐστὶ διδάσκαλος. Κἀκεῖνοι μὲν ἐπ᾽ ἀργυρίῳ μαντεύονται. Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ καταγέλαστον, ὅτι καὶ ἀργύριον αὐτοῖς τελοῦσι μισθὸν τοῦ κέρδους οἱ ἀπατώμενοι. Τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ νόμου οὐκ ἔστι τοιοῦτον, ὥστε δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ· δωρεὰν δότε. Ὁρᾷς πῶς ἠγανάκτησε Πέτρος ἐπὶ Σίμωνι, ἀργύριον ἐπὶ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος προσκομίσαντι· Τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοί, φησίν, εἰς ἀπώλειαν, ὅτι ἐνόμισας τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ διὰ χρημάτων κτᾶσθαι. Οὐκ ἔστιν οὖν ὁ τοῦ Εὐαγγελίου λόγος, ὡς τὰ πωλούμενα ρήματα τῶν ἐγγαστριμύθων. Τί γὰρ ἄν τις δῴη ἄξιον αὐτοῦ ἀντάλλαγμα; Ἄκουε τοῦ Δαυῒδ διαποροῦντος καὶ λέγοντος· Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπέδωκέ μοι; Οὐκ ἔστιν οὖν δῶρα δοῦναι περὶ τούτου ἀντάξια τῆς ἀπ' αὐτοῦ χάριτος· ἓν δῶρον ἄξιον, ἡ φυλακὴ τοῦ δωρηθέντος. Ὁ δούς σοι τὸν θησαυρόν, οὐχὶ τιμὴν ἀπαιτεῖ τοῦ δοθέντος, ἀλλὰ φυλακὴν ἀξίαν τοῦ δεδομένου.

Τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς τοὺς ὑφ’ ἑαυτὸν ἐπισκόπους, ὥστε μὴ χειροτονεῖν ἐπὶ χρήμασι.

Νομίζουσι μὴ ἁμαρτάνειν τῷ μὴ ἅμα λαμβάνειν, ἀλλὰ μετὰ τὴν χειροτονίαν λαμβάνειν. Λαβεῖν δέ ἐστιν ὁτεδήποτε τὸ λαβεῖν. Παρακαλῶ οὖν ταύτην τὴν πρόσοδον, μᾶλλον δὲ τὴν προσαγωγὴν τὴν ἐπὶ γέενναν ἀπόθεσθε, καὶ μὴ τὰς χεῖρας μολύναντες τοῖς τοιούτοις λήμμασιν, ἑαυτοὺς ἀναξίους ποιήσητε τοῦ ἐπιτελεῖν τὰ ἅγια μυστήρια.

Ἐκ τοῦ βίου τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

Προσῆλθεν ὁ τῆς μακρυγορίας ἡμῖν αἴτιος τοῖς ἐπισκόποις πᾶσιν Εὐσέβιος, ὁ κατήγορος τῶν ἓξ λοιπῶν ἐπισκόπων, ἀξιῶν δεχθῆναι εἰς κοινωνίαν. Προσαντιλέγουσί τινες τῶν ἐπισκόπων, μὴ δεῖν αὐτὸν δεχθῆναι ὡς συκοφάντην. Ἐπὶ τούτοις ἱκέτευε, λέγων· Ἐπειδὴ ἡ δίκη τὸ πλεῖστον μέρος ἐπὶ ἔτη δύο ἐβασανίσθη, εἰς μάρτυρας δὲ γεγένηται ἡ ὑπέρθεσις, δέομαι τῆς ὑμετέρας θεοφιλίας, σήμερον παρ' αὐτὰ δοῦναί με τοὺς μάρτυρας. Εἰ γὰρ καὶ Ἀντωνῖνος τετελεύτηκεν ὁ ἐπίσκοπος, ὁ λαβὼν τὸ χρυσίον καὶ χειροτονήσας, ἀλλ' οὖν γε μένουσιν οἱ δεδωκότες καὶ χειροτονηθέντες. Ἐδικαίωσεν ἡ παροῦσα σύνοδος ζητηθῆναι τὸ πρᾶγμα καὶ ἄρχεται ἡ ὑπόθεσις ἐξ ἀναγνώσματος τῶν πρῴην πραχθέντων ὑπομνημάτων. Εἰσῆλθον οἱ μάρτυρες, εἰσῆλθον καὶ οἱ ἓξ τῶν δεδωκότων καὶ χειροτονηθέντων. Ἐν ἀρχῇ ἠρνοῦντο, ἐπιμενόντων δὲ τῶν μαρτύρων, τῶν μὲν λαϊκῶν, τῶν δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἔδοξαν τεθαρρηκέναι, πρῶτον μὲν ἠρνοῦντο, ὡς δὲ οἱ μάρτυρες ἤλεγχον, τόπον αὐτοὺς ὑπομιμνήσκοντες καὶ καιρῶν καὶ τὰ εἴδη τῶν ἐνεχύρων λέγοντες καὶ τὴν ποσότητα, οὐ πάνυ καλῶς αὐτῶν διακειμένης τῆς συνειδήσεως, αὐθαίρετοι ὁμολογοῦσι, δίχα πολλῆς ἀνάγκης, ὅτι δεδώκαμεν καὶ γεγόναμεν, τοιαύτην νομίσαντες ἀκολουθίαν εἶναι καὶ ἵνα τῆς λειτουργίας τῆς δημοσίας ἐλευθερωθῶμεν. Καὶ νῦν δεόμεθα, εἰμή ἐστιν ὅσιον ἡμᾶς εἶναι ἐν τῇ λειτουργίᾳ τῆς Ἐκκλησίας, ἐπεὶ κἄν τὸ χρυσίον, ὃ δεδώκαμεν, ἵνα λάβωμεν, τῶν γὰρ γυναικῶν ἡμῶν δεδώκαμέν τινα σκεύη. Ὁ Ἰωάννης πρὸς ταῦτα ὑπέσχετο τῇ συνόδῳ, ὅτι τοῦ μὲν βουλευτηρίου ἐγὼ αὐτοὺς ἀπαλλάξω, ἀξιώσας τὸν βασιλέα, ὑμεῖς δὲ προστάξατε λαβεῖν αὐτούς, ὅ δεδώκασι, παρὰ τῶν Ἀντωνίνου κληρονόμων. Προσέταξεν ἡ σύνοδος τὸ μὲν χρυσίον αὐτοὺς λαβεῖν παρὰ τῶν κληρονόμων τοῦ Ἀντωνίνου, κοινωνεῖν δὲ ἔνδον τοῦ θυσιαστηρίου, εἶναι δὲ ἀπὸ ἱερέων, ἵνα μὴ τούτων συγχωρηθέντων ἔθος γένηται ἰουδαϊκὸν ἢ αἰγυπτιον, τοῦ πωλεῖν καὶ ἀγοράζειν τὴν ἱερωσύνην. Φασὶ γὰρ τὸν λυμεῶνα καὶ ψευδώνυμον πατριάρχην τῶν Ἰουδαίων κατ' ἔτος ἀμείβειν ἤ παρ' ἔτος τοὺς ἀρχισυναγώγους ἐπὶ συλλογῇ τοῦ ἀργυρίου, ὁμοίως καὶ τὸν ζηλωτὴν τούτου, τὸν Αἰγυπτίων Πατριάρχην, ἵνα πληρωθῇ τὸ προφητικόν· Οἱ ἱερεῖς αὐτῆς μετὰ δώρων ἀπεκρίνοντο καὶ οἱ Προφῆται αὐτῆς μετὰ ἀργυρίου ἐμαντεύοντο.

Ἐκ τῶν κανόνων τῶν χλ’ ἁγίων Πατέρων τῶν ἐν Χαλκηδόνι συνελθόντων.

Εἴ τις ἐπίσκοπος ἐπὶ χρήμασι χειροτονίαν ποιήσαιτο καὶ εἰς πράσιν καταγάγοι τὴν ἄπρατον χάριν καὶ χειροτονήσοι ἐπὶ χρήμασιν οἰκονόμον ἢ ἔκδιδον ἢ παραμονάριον ἢ ὅλως τινά τοῦ κανόνος, δι' αἰσχροκέρδειαν οἰκείαν ὁ τοῦτο ἐπιχειρήσας ἐλεγχθείς, κινδυνευέτω περὶ τὸν οἰκεῖον βαθμόν, καὶ ὁ χειροτονούμενος μηδὲν ἐκ τῆς κατ' ἐμπορίαν ὠφελείσθω χειροτονίας ἢ προβολῆς, ἀλλ' ἔστω ἀλλότριος τῆς ἀξίας ἤ τοῦ φροντίσματος, οὗπερ ἐπὶ χρήμασιν ἔτυχεν. Εἰ δέ τις μεσιτεύων φανῇ τοῖς οὕτως αἰσχροῖς καὶ ἀθεμίτοις λήμμασι, καὶ οὗτος, εἰ μὲν κληρικός, τοῦ οἰκείου ἐκπιπτέτω βαθμοῦ, εἰ δὲ λαϊκὸς ἢ μονάζων, ἀναθεματιζέσθω.

Ἐκ τῆς Ἐγκυκλίου ἐπιστολῆς Γενναδίου τοῦ ἁγιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς σὺν αὐτῷ συνόδου.

Ἔστω τοίνυν καὶ ἔστιν ἀποκήρυκτος καὶ πάσης ἱερατικῆς ἀξίας καὶ λειτουργίας ἀλλότριος καὶ τῇ κατάρᾳ τοῦ ἀναθέματος ὑποκείμενος ὅ τε κτᾶσθαι ταύτην τὴν ἱερωσύνην διὰ χρημάτων οἰόμενος καὶ ὁ ταύτην παρέχειν ἐπί χρήμασιν ὑπισχνούμενος, εἴτε κληρικὸς εἴτε λαϊκὸς εἴη, κἂν ἐλέγχοιτο, κἄν μὴ ἐλέγχοιτο τοῦτο ποιεῖν. Οὐ γὰρ οἷόν τε συμβιβασθῆναί ποτε τὰ ἀσύμβατα, οὐδὲ Θεῷ συμφωνῆσαι τὸν μαμωνᾶν ἤ τοὺς τούτῳ δουλεύοντας δουλεῦσαι Θεῷ. Δεσποτικὴ καὶ αὕτη ἐστὶν ἀπόφασις ἀναμφίλεκτος· Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.

Ἐκ τῶν κανόνων τῆς ΣΤ' συνόδου.

Τοὺς ἐπὶ χρήμασι χειροτονουμένους, εἴτε ἐπισκόπους ἢ οἱουσδήποτε κληρικούς, καὶ οὐ κατὰ δοκιμασίαν καὶ τοῦ βίου αἵρεσιν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, ἀλλὰ καὶ τοὺς χειροτονήσαντας.

Ἀκούσωμεν ταῦτα πάντες καὶ ἐνωτισώμεθα οὐ μόνον ἀρχιερεῖς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐν τῷ κλήρῳ καταριθμούμενοι καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην. Δεῖ γὰρ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μήποτε παραρρυῶμεν, ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἠγοράσθημεν ἐκ τῆς ματαίας πατροπαραδότου ἀναστροφῆς, ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ. Οὕτω καὶ ἡμᾶς δίδαξον, ἄνερ ἱερώτατε, ἔπεσθαι τοῖς γραφικοῖς καὶ εὐαγγελικοῖς καὶ ἀποστολικοῖς, κανονικοῖς τε καὶ πατρικοῖς, παραγγέλμασι, πειθόμεθα γὰρ τοῖς ρήμασι τοῦ στόματος ὑμῶν. Ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν ἀνάβηθι, ὕψωσον ἐν ἰσχύι τὴν φωνήν σου, πορεύθητι ἐνπλατυσμῷ, κήρυξον μετὰ παρρησίας, ὅπως ἐξαρθῇ καὶ εἰς ἀφανισμὸν οἰχήσεται ἠ διὰ χρημάτων χειροθεσία· καὶ πᾶν εἴ τι διὰ φιλαργυρίαν ταύτῃ ἀδικίαν τε καὶ ἐμπορίαν αἰσχροκερδῶς παρέπεται. Ταύτης γὰρ μετὰ τῶν συστοιχούντων αὐτῇ ἐξαιρουμένης ἐκ τοῦ περιουσίου λαοῦ, τοῦ τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ κεκλημένου καὶ δωρεὰν τυχόντος τῆς ἀπολυτρώσεως, πάντα τὰ τῇ κακίᾳ συναπτόμενα μιάσματα πρόρριζα συνεκτμηθήσονται καὶ οἱ ἱερεῖς ὡς φοῖνιξ ἀνθήσουσι, Χριστοῦ εὐωδίαν τοῖς σῳζομένοις ἐμπνέοντες καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπινικίως προσᾴδοντες· Περιεῖλε Κύριος ἐκ σοῦ τὰ ἀδικήματά σου, ἔτι δὲ καὶ τοὺς δρεπομένους καρποὺς γλυκάζοντες, πληθύνοντές τε αὐτοὺς ἐν γήρει πίονι, τῆς μακαρίας ἐκείνης, λέγω, καὶ ἀκηράτου ζωῆς κληρονόμους ἀναδεικνύοντες.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ:

Ἀποστολικοὶ κθ', λ' - ΣΤ' κβ', κγ' - Ζ' γ', δ', ε', ιθ' - Λαοδικείας ιβ' – Βασιλείου ϰε' – Γενναδίου καὶ Ταρασίου ἐπιστολαί

KanonasSEARCH:
Τω αγιωτατω και μακαριωτατω αδελφω και συλλειτουργω κυριω Αδριανω, παπα της πρεσβυτερας Ρωμης, Ταρασιος ελεω Θεου επισκοπος Κωνσταντινουπολεως, νεας Ρωμης, εν Κυριω χαιρειν. Πολυμερως και πολυτροπως, ευαγγελικως, αποστολικως τε και πατρικως διδασκομεθα, αφιλαργυρον τον τροπον εχειν εν τη της ιερωσυνης αγιστεια και μη χρυσιζεσθαι η αργυριζεσθαι η τι σφετεριζεσθαι επι χειροτονια παντος ιερατικου ανδρος, ως υποδειξομεν εν ταις καθυποτεταγμεναις χρησεσιν απο τε γραφικων θεηγοριων και πατρικων διδασκαλιων. Οι γαρ επιτιθεντες χειρας υπηρεται του Πνευματος εισιν, ουχι πραται του Πνευματος, δωρεαν γαρ λαμβανοντες την χαριν του Πνευματος, δωρεαν διδοσθαι τοις παρ' αυτων μεταλαμβανουσιν απεφηναντο, εκ της Κυριακης φωνης ταυτην την ελευθεριοτητα ειληφοτες. Ει δε τις ελεγχθειη χρυσιω ταυτην ωνησαμενος, αποκηρυκτον διαγορευουσι τον τοιουτον της ιερατικης ταξεως. Ει γαρ και ονοματι την ιερωσυνην κεκληρωται, αλλ' ουν διαψευδεται ο λογος επι τω πραγματι· Ουδεις γαρ Θεω δουλευειν δυναται και μαμωνα, ως ευαγγελικως εμαθομεν. Και επειδη ηκουσαμεν προφητικως του Θεου βοωντος· Ιερεις λαλησατε εις την καρδιαν Ιερουσαλημ, αυθις τε επαπειλουντος και λεγοντος· Ο σκοπος εαν ιδη την ρομφαιαν ερχομενην και μη σημανη τη σαλπιγγι, και ο λαος μη φυλαξηται, και ελθουσα η ρομφαια λαβη εξ αυτων ψυχην, το αιμα εκ της χειρος του σκοπου εκζητησω, φοβω του της σιωπης παραγγελματος η κατακριματος, αναγγελλομεν τοις προεδροις πασι των καθ' ημας εκκλησιων, ινα μετα παρρησιας κατα τον θειον αποστολον ειπωμεν· Καθαροι εσμεν απο του αιματος των παραβαινοντων τας κανονικας διαταξεις, και πανυ γε μαλλον των επι χρημασι χειροτονησαντων η χειροτονοηθεντων, Πετρου του θειου αποστολου, ου και την καθεδραν εκληρωσατο η αδελφικη υμων αγιοτης, ως Σιμωνα τον μαγον, τουτους καθελοντος. Τουτου ενεκεν ουχ υποστελλομεθα του αναγγελλειν την αληθειαν, φυλαττοντες και κρατουντες τα παρα των αγιων Αποστολων και των αοιδιμων Πατερων ημων κανονικως εκδοθεντα και, ει τι τουτων παρεβαθη υπο τινων, βδελυττομεθα. Η γουν αδελφικη ημως ιεροπρεπης αρχιερωσυνη, η ενθεσμως και κατα Θεου βουλησιν πρυτανευουσα την ιεραρχικην αγιστειαν, διαβοητος εχει την δοξαν. Ειρηκε γαρ δια του Προφητου ο μεγας και πρωτος αρχιερευς Χριστος ο Θεος ημων· Ζω εγω, αλλ' η τους δοξαζοντας με δοξαδω. Οιδας γαρ, ανευ επιθυμιων των του Πνευματος, οτι φορητοτερα μαλλον εστι Μακεδονιου και των αμφ’ αυτον Πνευματομαχων η δυσσεβης αιρεσις. Εκεινων γαρ κτισμα και δουλον του Θεου και Πατρος το αγιον Πνευμα ληρωδουντων, ουτοι εαυτων, ως δοκουσι, δουλον αυτο ποιουσι. Πας γαρ δεσποτης, οτι αν εχοι, ει βουλοιτο, πιπρασκει, ειτε οικετην, ειτε ετερον, ο κεκτηται. Ωσαυτως και ο αγοραζων, δεσποτης βουλομενος ειναι του ηγορασμενου, δια τιμης αργυριου τουτο κταται. Ουτως, οι ταυτην την αθεσμον πραξιν εργαζομενοι, καταβιβαζουσι το Πνευμα το αγιον, ισα αμαρτανοντες τοις βλασφημουσιν εν Βεελζεβουλ εκβαλλειν τα δαιμονια τον Χριστον η, το γε αληθεστερον ειπειν, παρεοικασιν Ιουδα τω προδοτη, ος τοις θεοκτονοις ᾽Ιουδαιοις τιμης αργυριου τον Χριστον απεμπολησατο. Ως ουν το αγιον Πνευμα ομοουσιον εστι Χριστω τω Θεω ημων, της αυτης, παντι που δηλον, εσονται μεριδος, ως αποδεδεικται. Ει δε ου πιπρασκεται, προδηλον γαρ οτι ουδαμως, αναμφιλεκτως ουκ εστιν εν αυτοις η χαρις του αγιου Πνευματος, ητοι η της ιερωσυνης αγιστεια· και ει ουκ ελαβον, ουδε εχουσι. Μνησθητωσαν γαρ του αγιου Πετρου προς τον τουτο επιτηδευσαντα, ουτω λεγοντος· Ουκ εστι σοι μερις, ουδε κληρος εν τω λογω τουτω. Ει γαρ απεμπολειται η της ιερωσυνης αξια, αρα περιττη αυτοις η κατα τον βιον σεμνη πολιτεια και η εν αγνεια και αρετη αναστροφη. Περιττος κατ' αυτους και Παυλος ο θειος αποστολος διδασκων, δειν τον επισκοπον ανεπιληπτον ειναι, σωφρονα, κοσμιον, διδακτικον, εγκρατη, νηφαλιον, αντεχομενον του κατα την διδαχην πιστου λογου, ινα δυνατος η και παρακαλειν εν τη υγιαινουση διδασκαλια και τους αντιλεγοντας ελεγχειν. Οιχεται τοινυν ταυτα παντα εκ του πρατου και αγοραστου της ιερωσυνης. Αι ουν υποκειμεναι αγιολεκτοι χρησεις, αλλοτριον παντη της ιερωσυνης αποφαινονται τον ποτε διδοντα η λαμβανοντα, εν οιωδηποτε χρονω, ειτε και προ της χειροτονιας, ειτε και μετα την χειροτονιαν, λαβειν γαρ εστι, το λαβειν οτεδηποτε. Αλλα και πασας τας προβολας τας εκκλησιαστικας αφαιρουσιν επι τη των χρηματων δοσει.
Κανων κθ’ των αγιων Αποστολων.
Ει τις επισκοπος δια χρηματων της αξιας ταυτης εγκρατης γενηται, η πρεσβυτερος η διακονος, καθαιρεισθω και αυτος και ο χειροτονησας, και εκκοπτεσθω πανταπασι και της κοινωνιας, ως Σιμων ο μαγος υπ' εμου Πετρου.
Εκ των Πραξεων των Αποστολων.
Ιδων δε ο Σιμων, οτι δια της επιθεσεως των χειρων των αποστολων διδοται το Πνευμα το αγιον, προσηνεγκεν αυτοις χρηματα, λεγων· Δοτε καμοι την εξουσιαν ταυτην, ινα, ω αν επιθω τας χειρας, λαμβανη Πνευμα αγιον. Πετρος δε ειπε προς αυτον· Το αργυριον σου συν σοι εις απωλειαν, οτι την δωρεαν του Θεου ενομισας δια χρηματων κτασθαι. Ουκ εστι σοι μερις, ουδε κληρος εν τω λογω τουτω, η γαρ καρδια σου ουκ εστιν ευθεια ενωπιον του Θεου. Μετανοησον ουν απο της κακιας σου ταυτης και δεηθητι του Θεου, ει αρα αφεθησεται σοι η επινοια της καρδιας σου, εις γαρ χολην πικριας και συνδεσμον αδικιας ορω σε οντα.
Εκ της τριτης των Βασιλειων.
Και ουκ επεστρεψεν Ιεροβοαμ απο της κακιας αυτου, και επεστρεψε και εποιησεν εκ μερους του λαου ιερεις υψηλων· ο βουλομενος επληρου την χειρα αυτου και εγενετο ιερευς εις τα υψηλα. Και εγενετο το ρημα τουτο εις αμαρτιαν τω οικω Ιεροβοαμ και ολεθρον και εις αφανισμον απο προσωπου της γης.
Εκ της τεταρτης των Βασιλειων.
Και επεστρεψε Νεεμαν προς Ελισσαιε αυτος και πασα η παρεμβολη αυτου και ηλθε και εστη ενωπιον αυτου, και ειπεν· Ιδου δη εγνωκα, οτι ουκ εστι Θεος εν παση τη γη, αλλ' η εν τω Ισραηλ· και νυν λαβε την ευλογιαν παρα του δουλου σου. Και ειπεν Ελισσαιε· Ζη Κυριος, ω παρεστην ενωπιον αυτου, ει ληψωμαι· και παρεβιασατο αυτον λαβειν και ηπειθησε. Και μετ' ολιγα· Και ειπε Γιεζη το παιδαριον Ελισσαιε· Ιδου εφεισατο ο Κυριος μου Νεεμαν του Συρου του λαβειν εκ χειρος αυτου, α ενηνοχε· ζη Κυριος, ει μη δραμουμαι οπισω αυτου και ληψομαι παρ' αυτου τι, Και εδιωξε Γιεζη οπισω Νεεμαν. Και μετα βραχεα. Και ειπε Νεεμαν· Λαβε διταλαντον αργυριου· και ελαβεν δυο ταλαντα αργυριου εν δυσι θυλακοις και δυο αλλασσομενας στολας. Και μεθ' ετερα· Και ειπε προς αυτον Ελισσαιε· Ποθεν Γιεζη; Και ειπε Γιεζη· Ου πεπορευται ο δουλος σου ενθα και ενθα. Και ειπε προς αυτον Ελισσαιε· Ουχι η καρδια μου επορευθη μετα σου; Και οιδα οτι επεστρεψεν ο ανηρ απο του αρματος εις συναντησιν σου· και νυν ελαβες το αργυριον, και νυν ελαβες τα ιματια, και ληψη εν αυτω κηπους και αμπελωνας και ελαιωνας και προβατα και βοας και παιδας και παιδισκας, και η λεπρα Νεεμαν κολληθησεται εν σοι και εν τω σπερματι σου ει τον αιωνα. Και εξηλθεν εκ του προσωπου αυτου λελεπρωμενος ωσει χιων.
Του αγιου Βασιλειου εκ της εις τον Ησαιαν ερμηνειας.
Νομον εδωκεν εις βοηθειαν, ινα ειπωσιν, ουχ ως το ρημα τουτο, περι ου ουκ εστι δωρα δουναι περι αυτου· ουτος δε ο νομος ουκ εστιν ως το ρημα τουτο του εγγαστριμυθου, ου γαρ προς απατην επινενοηται, ωσπερ εκεινα, αλλ' αληθειας εστι διδασκαλος. Κακεινοι μεν επ᾽ αργυριω μαντευονται. Τουτο γαρ εστι το καταγελαστον, οτι και αργυριον αυτοις τελουσι μισθον του κερδους οι απατωμενοι. Το δε ρημα του νομου ουκ εστι τοιουτον, ωστε δωρα δουναι περι αυτου· δωρεαν δοτε. Ορας πως ηγανακτησε Πετρος επι Σιμωνι, αργυριον επι της του Πνευματος χαριτος προσκομισαντι· Το αργυριον σου συν σοι, φησιν, εις απωλειαν, οτι ενομισας την δωρεαν του Θεου δια χρηματων κτασθαι. Ουκ εστιν ουν ο του Ευαγγελιου λογος, ως τα πωλουμενα ρηματα των εγγαστριμυθων. Τι γαρ αν τις δωη αξιον αυτου ανταλλαγμα; Ακουε του Δαυιδ διαπορουντος και λεγοντος· Τι ανταποδωσω τω Κυριω περι παντων ων ανταπεδωκε μοι; Ουκ εστιν ουν δωρα δουναι περι τουτου ανταξια της απ' αυτου χαριτος· εν δωρον αξιον, η φυλακη του δωρηθεντος. Ο δους σοι τον θησαυρον, ουχι τιμην απαιτει του δοθεντος, αλλα φυλακην αξιαν του δεδομενου.
Του αγιου Βασιλειου εκ της επιστολης της προς τους υφ’ εαυτον επισκοπους, ωστε μη χειροτονειν επι χρημασι.
Νομιζουσι μη αμαρτανειν τω μη αμα λαμβανειν, αλλα μετα την χειροτονιαν λαμβανειν. Λαβειν δε εστιν οτεδηποτε το λαβειν. Παρακαλω ουν ταυτην την προσοδον, μαλλον δε την προσαγωγην την επι γεενναν αποθεσθε, και μη τας χειρας μολυναντες τοις τοιουτοις λημμασιν, εαυτους αναξιους ποιησητε του επιτελειν τα αγια μυστηρια. 
Εκ του βιου του αγιου Ιωαννου του Χρυσοστομου.
Προσηλθεν ο της μακρυγοριας ημιν αιτιος τοις επισκοποις πασιν Ευσεβιος, ο κατηγορος των εξ λοιπων επισκοπων, αξιων δεχθηναι εις κοινωνιαν. Προσαντιλεγουσι τινες των επισκοπων, μη δειν αυτον δεχθηναι ως συκοφαντην. Επι τουτοις ικετευε, λεγων· Επειδη η δικη το πλειστον μερος επι ετη δυο εβασανισθη, εις μαρτυρας δε γεγενηται η υπερθεσις, δεομαι της υμετερας θεοφιλιας, σημερον παρ' αυτα δουναι με τους μαρτυρας. Ει γαρ και Αντωνινος τετελευτηκεν ο επισκοπος, ο λαβων το χρυσιον και χειροτονησας, αλλ' ουν γε μενουσιν οι δεδωκοτες και χειροτονηθεντες. Εδικαιωσεν η παρουσα συνοδος ζητηθηναι το πραγμα και αρχεται η υποθεσις εξ αναγνωσματος των πρωην πραχθεντων υπομνηματων. Εισηλθον οι μαρτυρες, εισηλθον και οι εξ των δεδωκοτων και χειροτονηθεντων. Εν αρχη ηρνουντο, επιμενοντων δε των μαρτυρων, των μεν λαικων, των δε πρεσβυτερων, οις εδοξαν τεθαρρηκεναι, πρωτον μεν ηρνουντο, ως δε οι μαρτυρες ηλεγχον, τοπον αυτους υπομιμνησκοντες και καιρων και τα ειδη των ενεχυρων λεγοντες και την ποσοτητα, ου πανυ καλως αυτων διακειμενης της συνειδησεως, αυθαιρετοι ομολογουσι, διχα πολλης αναγκης, οτι δεδωκαμεν και γεγοναμεν, τοιαυτην νομισαντες ακολουθιαν ειναι και ινα της λειτουργιας της δημοσιας ελευθερωθωμεν. Και νυν δεομεθα, ειμη εστιν οσιον ημας ειναι εν τη λειτουργια της Εκκλησιας, επει καν το χρυσιον, ο δεδωκαμεν, ινα λαβωμεν, των γαρ γυναικων ημων δεδωκαμεν τινα σκευη. Ο Ιωαννης προς ταυτα υπεσχετο τη συνοδω, οτι του μεν βουλευτηριου εγω αυτους απαλλαξω, αξιωσας τον βασιλεα, υμεις δε προσταξατε λαβειν αυτους, ο δεδωκασι, παρα των Αντωνινου κληρονομων. Προσεταξεν η συνοδος το μεν χρυσιον αυτους λαβειν παρα των κληρονομων του Αντωνινου, κοινωνειν δε ενδον του θυσιαστηριου, ειναι δε απο ιερεων, ινα μη τουτων συγχωρηθεντων εθος γενηται ιουδαικον η αιγυπτιον, του πωλειν και αγοραζειν την ιερωσυνην. Φασι γαρ τον λυμεωνα και ψευδωνυμον πατριαρχην των Ιουδαιων κατ' ετος αμειβειν η παρ' ετος τους αρχισυναγωγους επι συλλογη του αργυριου, ομοιως και τον ζηλωτην τουτου, τον Αιγυπτιων Πατριαρχην, ινα πληρωθη το προφητικον· Οι ιερεις αυτης μετα δωρων απεκρινοντο και οι Προφηται αυτης μετα αργυριου εμαντευοντο.
Εκ των κανονων των χλ’ αγιων Πατερων των εν Χαλκηδονι συνελθοντων.
Ει τις επισκοπος επι χρημασι χειροτονιαν ποιησαιτο και εις πρασιν καταγαγοι την απρατον χαριν και χειροτονησοι επι χρημασιν οικονομον η εκδιδον η παραμοναριον η ολως τινα του κανονος, δι' αισχροκερδειαν οικειαν ο τουτο επιχειρησας ελεγχθεις, κινδυνευετω περι τον οικειον βαθμον, και ο χειροτονουμενος μηδεν εκ της κατ' εμποριαν ωφελεισθω χειροτονιας η προβολης, αλλ' εστω αλλοτριος της αξιας η του φροντισματος, ουπερ επι χρημασιν ετυχεν. Ει δε τις μεσιτευων φανη τοις ουτως αισχροις και αθεμιτοις λημμασι, και ουτος, ει μεν κληρικος, του οικειου εκπιπτετω βαθμου, ει δε λαικος η μοναζων, αναθεματιζεσθω.
Εκ της Εγκυκλιου επιστολης Γενναδιου του αγιωτατου Αρχιεπισκοπου Κωνσταντινουπολεως και της συν αυτω συνοδου.
Εστω τοινυν και εστιν αποκηρυκτος και πασης ιερατικης αξιας και λειτουργιας αλλοτριος και τη καταρα του αναθεματος υποκειμενος ο τε κτασθαι ταυτην την ιερωσυνην δια χρηματων οιομενος και ο ταυτην παρεχειν επι χρημασιν υπισχνουμενος, ειτε κληρικος ειτε λαικος ειη, καν ελεγχοιτο, καν μη ελεγχοιτο τουτο ποιειν. Ου γαρ οιον τε συμβιβασθηναι ποτε τα ασυμβατα, ουδε Θεω συμφωνησαι τον μαμωναν η τους τουτω δουλευοντας δουλευσαι Θεω. Δεσποτικη και αυτη εστιν αποφασις αναμφιλεκτος· Ου δυνασθε Θεω δουλευειν και μαμωνα.
Εκ των κανονων της ΣΤ' συνοδου.
Τους επι χρημασι χειροτονουμενους, ειτε επισκοπους η οιουσδηποτε κληρικους, και ου κατα δοκιμασιαν και του βιου αιρεσιν, καθαιρεισθαι προστασσομεν, αλλα και τους χειροτονησαντας.
Ακουσωμεν ταυτα παντες και ενωτισωμεθα ου μονον αρχιερεις, αλλα και οι εν τω κληρω καταριθμουμενοι και παντες οι κατοικουντες την οικουμενην. Δει γαρ περισσοτερως ημας προσεχειν τοις ακουσθεισι, μηποτε παραρρυωμεν, οτι ου φθαρτοις, αργυριω η χρυσιω, ηγορασθημεν εκ της ματαιας πατροπαραδοτου αναστροφης, αλλα τιμιω αιματι ως αμνου αμωμου και ασπιλου Χριστου. Ουτω και ημας διδαξον, ανερ ιερωτατε, επεσθαι τοις γραφικοις και ευαγγελικοις και αποστολικοις, κανονικοις τε και πατρικοις, παραγγελμασι, πειθομεθα γαρ τοις ρημασι του στοματος υμων. Επι των υψηλων αναβηθι, υψωσον εν ισχυι την φωνην σου, πορευθητι ενπλατυσμω, κηρυξον μετα παρρησιας, οπως εξαρθη και εις αφανισμον οιχησεται η δια χρηματων χειροθεσια· και παν ει τι δια φιλαργυριαν ταυτη αδικιαν τε και εμποριαν αισχροκερδως παρεπεται. Ταυτης γαρ μετα των συστοιχουντων αυτη εξαιρουμενης εκ του περιουσιου λαου, του τω ονοματι του Χριστου κεκλημενου και δωρεαν τυχοντος της απολυτρωσεως, παντα τα τη κακια συναπτομενα μιασματα προρριζα συνεκτμηθησονται και οι ιερεις ως φοινιξ ανθησουσι, Χριστου ευωδιαν τοις σωζομενοις εμπνεοντες και τη εκκλησια επινικιως προσαδοντες· Περιειλε Κυριος εκ σου τα αδικηματα σου, ετι δε και τους δρεπομενους καρπους γλυκαζοντες, πληθυνοντες τε αυτους εν γηρει πιονι, της μακαριας εκεινης, λεγω, και ακηρατου ζωης κληρονομους αναδεικνυοντες.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ:
Αποστολικοι κθ', λ' - ΣΤ' κβ', κγ' - Ζ' γ', δ', ε', ιθ' - Λαοδικειας ιβ' – Βασιλειου ϰε' – Γενναδιου και Ταρασιου επιστολαι


KanonasTitle:
Κανὼν α’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ ἀντιμινσίου ὅτι πλυνόμενον οὐ κοινοῦται.

KanonasTitleSearch:
Κανων α’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι αντιμινσιου οτι πλυνομενον ου κοινουται.

KanonasTEXT:
Ἐὰν κατὰ ἄγνοιαν πλυθῇ ἀντιμίνσιον, οὐκ ἀποτίθεται τὸν ἁγιασμόν, οὐδὲ βέβηλον γίνεται.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ζ' ζ'

KanonasHTML:
Ἐὰν κατὰ ἄγνοιαν πλυθῇ ἀντιμίνσιον, οὐκ ἀποτίθεται τὸν ἁγιασμόν, οὐδὲ βέβηλον γίνεται.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ζ' ζ'

KanonasSEARCH:
Εαν κατα αγνοιαν πλυθη αντιμινσιον, ουκ αποτιθεται τον αγιασμον, ουδε βεβηλον γινεται.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ζ' ζ'


KanonasTitle:
Κανὼν β’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οἱ δίγαμοι οὐ στεφανοῦνται, καὶ τῆς μεταλήψεως ἀπείργονται.

KanonasTitleSearch:
Κανων β’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι οι διγαμοι ου στεφανουνται, και της μεταληψεως απειργονται.

KanonasTEXT:
Ὁ δίγαμος οὐ στεφανοῦται, ἀλλὰ καὶ ἐπιτιμᾶται μὴ μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἔτη δύο· ὁ δὲ τρίγαμος, ἔτη πέντε.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Νεοκαισαρείας γ', ζ' – Βασιλείου δ', ν', π'

KanonasHTML:
Ὁ δίγαμος οὐ στεφανοῦται, ἀλλὰ καὶ ἐπιτιμᾶται μὴ μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἔτη δύο· ὁ δὲ τρίγαμος, ἔτη πέντε.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Νεοκαισαρείας γ', ζ' – Βασιλείου δ', ν', π'

KanonasSEARCH:
Ο διγαμος ου στεφανουται, αλλα και επιτιμαται μη μεταλαβειν των αχραντων μυστηριων ετη δυο· ο δε τριγαμος, ετη πεντε.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Νεοκαισαρειας γ', ζ' – Βασιλειου δ', ν', π'


KanonasTitle:
Κανὼν γ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ καταμένοντος ἐν νάρθηκι τῆς ἐκκλησίας.

KanonasTitleSearch:
Κανων γ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του καταμενοντος εν ναρθηκι της εκκλησιας.

KanonasTEXT:
Ὁ ἐξ ἀνάγκης ἐπ' ὀλίγον χρόνον ἐν τῷ νάρθηκι τῆς ἐκκλησίας καταμονὴν ποιησάμενος, οὐ κατακρίνεται. ᾽Εὰν δὲ χρονίσῃ, αὐτὸς μὲν μετ' ἐπιτιμίων ἐκβληθήσεται, ὁ δὲ ναὸς ἀπολήψεται τὰ οἰκεῖα.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' οδ', θ' ϰζ' – Διονυσίου β'

KanonasHTML:
Ὁ ἐξ ἀνάγκης ἐπ' ὀλίγον χρόνον ἐν τῷ νάρθηκι τῆς ἐκκλησίας καταμονὴν ποιησάμενος, οὐ κατακρίνεται. ᾽Εὰν δὲ χρονίσῃ, αὐτὸς μὲν μετ' ἐπιτιμίων ἐκβληθήσεται, ὁ δὲ ναὸς ἀπολήψεται τὰ οἰκεῖα.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' οδ', θ' ϰζ' – Διονυσίου β'

KanonasSEARCH:
Ο εξ αναγκης επ' ολιγον χρονον εν τω ναρθηκι της εκκλησιας καταμονην ποιησαμενος, ου κατακρινεται. ᾽Εαν δε χρονιση, αυτος μεν μετ' επιτιμιων εκβληθησεται, ο δε ναος αποληψεται τα οικεια.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' οδ', θ' ϰζ' – Διονυσιου β'


KanonasTitle:
Κανὼν δ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῆς γινομένης εὐποιΐας ὑπὲρ τῶν ἀδιαθέτως τελευτώντων.

KanonasTitleSearch:
Κανων δ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι της γινομενης ευποιιας υπερ των αδιαθετως τελευτωντων.

KanonasTEXT:
Τῶν ἀδιαθέτως τελευτώντων, χρὴ δέχεσθαι τὰς ὑπὲρ αὐτῶν γινομένας εὐποιΐας, εἴγε καί ζῶντες πρόθεσιν εἶχον τοῦ οὕτω ταύτας τελεσθῆναι.

KanonasHTML:
Τῶν ἀδιαθέτως τελευτώντων, χρὴ δέχεσθαι τὰς ὑπὲρ αὐτῶν γινομένας εὐποιΐας, εἴγε καί ζῶντες πρόθεσιν εἶχον τοῦ οὕτω ταύτας τελεσθῆναι.

KanonasSEARCH:
Των αδιαθετως τελευτωντων, χρη δεχεσθαι τας υπερ αυτων γινομενας ευποιιας, ειγε και ζωντες προθεσιν ειχον του ουτω ταυτας τελεσθηναι.


KanonasTitle:
Κανὼν ε’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι ἰχθυοφαγοῦμεν, εἰ τύχοι ὁ Εὐαγγελισμὸς τῇ μεγάλῃ Παρασκευή.

KanonasTitleSearch:
Κανων ε’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ιχθυοφαγουμεν, ει τυχοι ο Ευαγγελισμος τη μεγαλη Παρασκευη.

KanonasTEXT:
Ἐὰν φθάσῃ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῇ μεγάλῃ Πέμπτῃ ἢ τῇ μεγάλῃ Παρασκευῇ, οὐχ ἁμαρτάνομεν οἴνου τηνικαῦτα μεταλαμβάνοτες καὶ ἰχθύων.

KanonasHTML:
Ἐὰν φθάσῃ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῇ μεγάλῃ Πέμπτῃ ἢ τῇ μεγάλῃ Παρασκευῇ, οὐχ ἁμαρτάνομεν οἴνου τηνικαῦτα μεταλαμβάνοτες καὶ ἰχθύων.

KanonasSEARCH:
Εαν φθαση ο Ευαγγελισμος τη μεγαλη Πεμπτη η τη μεγαλη Παρασκευη, ουχ αμαρτανομεν οινου τηνικαυτα μεταλαμβανοτες και ιχθυων.


KanonasTitle:
Κανὼν ς’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ποῖος ἡγούμενος χειροτονεῖ ὑποδιάκονον;

KanonasTitleSearch:
Κανων ς’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Ποιος ηγουμενος χειροτονει υποδιακονον;

KanonasTEXT:
Ὁ ἔχων εὐχὴν ἡγουμένου, πρεσβύτερος ὤν, χειροτονεῖ ἀναγνώστην καὶ ὑποδιάκονον ἐν τῇ ἰδίᾳ μονῇ.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' λγ' - Ζ' ιδ' – Καρθαγένης ις'

KanonasHTML:
Ὁ ἔχων εὐχὴν ἡγουμένου, πρεσβύτερος ὤν, χειροτονεῖ ἀναγνώστην καὶ ὑποδιάκονον ἐν τῇ ἰδίᾳ μονῇ.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' λγ' - Ζ' ιδ' – Καρθαγένης ις'

KanonasSEARCH:
Ο εχων ευχην ηγουμενου, πρεσβυτερος ων, χειροτονει αναγνωστην και υποδιακονον εν τη ιδια μονη.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' λγ' - Ζ' ιδ' – Καρθαγενης ις'


KanonasTitle:
Κανὼν ζ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ ἐν ἀσωτίᾳ ζήσαντος, ἔτι οὐ χειροτονεῖται.

KanonasTitleSearch:
Κανων ζ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του εν ασωτια ζησαντος, ετι ου χειροτονειται.

KanonasTEXT:
Ἐάν τις ἐν ἀσωτείᾳ ἔζησε μέχρις ἐτῶν εἴκοσιν ἤ καὶ ἐπέκεινα, εἶτα φανῇ ποιῶν ἔργα ἀρετῆς, οὐ χρὴ αὐτὸν χειροτονεῖσθαι, τὸ γὰρ ἱερὸν ἀμόλυντον εἶναι δεῖ.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ π' - Α' β' - Λαοδικείας γ' - Σαρδικῆς ι' - Πρωτοδευτέρας ιζ' - Νεοκαισαρείας ιβ' - Κυρίλλου δ'

KanonasHTML:
Ἐάν τις ἐν ἀσωτείᾳ ἔζησε μέχρις ἐτῶν εἴκοσιν ἤ καὶ ἐπέκεινα, εἶτα φανῇ ποιῶν ἔργα ἀρετῆς, οὐ χρὴ αὐτὸν χειροτονεῖσθαι, τὸ γὰρ ἱερὸν ἀμόλυντον εἶναι δεῖ.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ π' - Α' β' - Λαοδικείας γ' - Σαρδικῆς ι' - Πρωτοδευτέρας ιζ' - Νεοκαισαρείας ιβ' - Κυρίλλου δ'

KanonasSEARCH:
Εαν τις εν ασωτεια εζησε μεχρις ετων εικοσιν η και επεκεινα, ειτα φανη ποιων εργα αρετης, ου χρη αυτον χειροτονεισθαι, το γαρ ιερον αμολυντον ειναι δει.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοι π' - Α' β' - Λαοδικειας γ' - Σαρδικης ι' - Πρωτοδευτερας ιζ' - Νεοκαισαρειας ιβ' - Κυριλλου δ'


KanonasTitle:
Κανὼν η’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οἱ ἀπὸ δυσφήμου γέννας παῖδες δύνανται χειροτονείσθαι.

KanonasTitleSearch:
Κανων η’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι οι απο δυσφημου γεννας παιδες δυνανται χειροτονεισθαι.

KanonasTEXT:
Οἱ ἀπὸ παλλακίδος ἤ διγάμων ἢ τριγάμων τικτόμενοι παῖδες, ἐὰν ἄξιον ἱερωσύνης ἐπιδείξωνται βίον, χειροτονοῦνται.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Δ' λγ' - Ζ' ιδ'

KanonasHTML:
Οἱ ἀπὸ παλλακίδος ἤ διγάμων ἢ τριγάμων τικτόμενοι παῖδες, ἐὰν ἄξιον ἱερωσύνης ἐπιδείξωνται βίον, χειροτονοῦνται.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Δ' λγ' - Ζ' ιδ'

KanonasSEARCH:
Οι απο παλλακιδος η διγαμων η τριγαμων τικτομενοι παιδες, εαν αξιον ιερωσυνης επιδειξωνται βιον, χειροτονουνται.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Δ' λγ' - Ζ' ιδ'


KanonasTitle:
Κανὼν θ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι τῷ τελευτῶντι καὶ μετὰ τὸ φαγεῖν κοινωνητέον.

KanonasTitleSearch:
Κανων θ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι τω τελευτωντι και μετα το φαγειν κοινωνητεον.

KanonasTEXT:
Δεῖ μεταδιδόναι τῆς θείας κοινωνίας τῷ ἀσθενοῦντι, ἀποθανεῖν κινδυνεύοντι, καὶ μετὰ τὸ γεύσασθαι βρώσεως.

KanonasHTML:
Δεῖ μεταδιδόναι τῆς θείας κοινωνίας τῷ ἀσθενοῦντι, ἀποθανεῖν κινδυνεύοντι, καὶ μετὰ τὸ γεύσασθαι βρώσεως.

KanonasSEARCH:
Δει μεταδιδοναι της θειας κοινωνιας τω ασθενουντι, αποθανειν κινδυνευοντι, και μετα το γευσασθαι βρωσεως.


KanonasTitle:
Κανὼν ι’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῆς χάριν ἀσπασμοῦ γονυκλισίας.

KanonasTitleSearch:
Κανων ι’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι της χαριν ασπασμου γονυκλισιας.

KanonasTEXT:
Χρὴ χάριν ἀσπασμοῦ κλίνειν γόνυ ἐν Κυριακῇ καὶ ἐν ὅλῃ τῇ Πεντηκοστῇ, οὐ μὴν τὰς ἐξ ἔθους γονυκλισίας ποιεῖν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Α' κ' - ΣΤ' ϰ' - Πέτρου ιε'

KanonasHTML:
Χρὴ χάριν ἀσπασμοῦ κλίνειν γόνυ ἐν Κυριακῇ καὶ ἐν ὅλῃ τῇ Πεντηκοστῇ, οὐ μὴν τὰς ἐξ ἔθους γονυκλισίας ποιεῖν.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Α' κ' - ΣΤ' ϰ' - Πέτρου ιε'

KanonasSEARCH:
Χρη χαριν ασπασμου κλινειν γονυ εν Κυριακη και εν ολη τη Πεντηκοστη, ου μην τας εξ εθους γονυκλισιας ποιειν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Α' κ' - ΣΤ' ϰ' - Πετρου ιε'


KanonasTitle:
Κανὼν ια’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῆς ὑπὲρ τριῶν ἀνθρώπων προσκομιδῆς.

KanonasTitleSearch:
Κανων ια’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι της υπερ τριων ανθρωπων προσκομιδης.

KanonasTEXT:
Οὐχ ἁμαρτάνει τις ὑπὲρ τριῶν ἀνθρώπων μίαν προσκομίζων προσφορὰν ἢ μίαν ἅπτων κανδήλαν.

KanonasHTML:
Οὐχ ἁμαρτάνει τις ὑπὲρ τριῶν ἀνθρώπων μίαν προσκομίζων προσφορὰν ἢ μίαν ἅπτων κανδήλαν.

KanonasSEARCH:
Ουχ αμαρτανει τις υπερ τριων ανθρωπων μιαν προσκομιζων προσφοραν η μιαν απτων κανδηλαν.


KanonasTitle:
Κανὼν ιβ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ μὴ σφραγίζειν τὸ ἐν τῇ προθέσει ποτήριον.

KanonasTitleSearch:
Κανων ιβ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του μη σφραγιζειν το εν τη προθεσει ποτηριον.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ χρὴ σφραγῖδα ποιεῖν ἐν τῇ εὐχῇ τοῦ σκευοφυλακίου ἐπὶ τὸ ἅγιον ποτήριον.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ χρὴ σφραγῖδα ποιεῖν ἐν τῇ εὐχῇ τοῦ σκευοφυλακίου ἐπὶ τὸ ἅγιον ποτήριον.

KanonasSEARCH:
Οτι ου χρη σφραγιδα ποιειν εν τη ευχη του σκευοφυλακιου επι το αγιον ποτηριον.


KanonasTitle:
Κανὼν ιγ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Πότε ἐφεῖται λειτουργεῖν χωρὶς θερμοῦ;

KanonasTitleSearch:
Κανων ιγ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Ποτε εφειται λειτουργειν χωρις θερμου;

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ χρὴ ἄνευ θερμοῦ λειτουργῆσαι πρεσβύτερον, εἰ μὴ κατὰ πολλὴν περίστασιν, καὶ εἰ οὐδαμῶς εὑρίσκεται θερμόν.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ χρὴ ἄνευ θερμοῦ λειτουργῆσαι πρεσβύτερον, εἰ μὴ κατὰ πολλὴν περίστασιν, καὶ εἰ οὐδαμῶς εὑρίσκεται θερμόν.

KanonasSEARCH:
Οτι ου χρη ανευ θερμου λειτουργησαι πρεσβυτερον, ει μη κατα πολλην περιστασιν, και ει ουδαμως ευρισκεται θερμον.


KanonasTitle:
Κανὼν ιδ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ ἀθετήσαντος μοναχοῦ τὸ σχῆμα, καὶ πάλιν ἐπιστρέψαντος.

KanonasTitleSearch:
Κανων ιδ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του αθετησαντος μοναχου το σχημα, και παλιν επιστρεψαντος.

KanonasTEXT:
Τὸν ἀθετήσαντα μοναχὸν τὸ σχῆμα καὶ πάλιν ἐπιστρέψαντα, δεῖ πάλιν ἐνδύειν αὐτόν, ἣν ἀπεδύσατο μοναχικὴν στολήν, χωρὶς τῶν τεταγμένων εὐχῶν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ πα', πγ' - Δ' γ', δ', ς', ζ' - Ζ' ι' – Πρωτοδευτέρας ια' – Καρθαγένης ις'

KanonasHTML:
Τὸν ἀθετήσαντα μοναχὸν τὸ σχῆμα καὶ πάλιν ἐπιστρέψαντα, δεῖ πάλιν ἐνδύειν αὐτόν, ἣν ἀπεδύσατο μοναχικὴν στολήν, χωρὶς τῶν τεταγμένων εὐχῶν.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ πα', πγ' - Δ' γ', δ', ς', ζ' - Ζ' ι' – Πρωτοδευτέρας ια' – Καρθαγένης ις'

KanonasSEARCH:
Τον αθετησαντα μοναχον το σχημα και παλιν επιστρεψαντα, δει παλιν ενδυειν αυτον, ην απεδυσατο μοναχικην στολην, χωρις των τεταγμενων ευχων.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοι πα', πγ' - Δ' γ', δ', ς', ζ' - Ζ' ι' – Πρωτοδευτερας ια' – Καρθαγενης ις'


KanonasTitle:
Κανὼν ιε’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Πότε ἐκχωρεῖται ταῖς μοναζούσαις ἡ εἰς τὸ ἅγιον βῆμα εἴσοδος.

KanonasTitleSearch:
Κανων ιε’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Ποτε εκχωρειται ταις μοναζουσαις η εις το αγιον βημα εισοδος.

KanonasTEXT:
Δεῖ τὰς μοναζούσας εἰσιέναι εἰς τὸ ἅγιον θυσιαστήριον καὶ ἅπτειν κηρὸν καὶ κανδήλαν καὶ κοσμεῖν αὐτὸ καὶ σαροῦν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Λαοδικείας μδ'

KanonasHTML:
Δεῖ τὰς μοναζούσας εἰσιέναι εἰς τὸ ἅγιον θυσιαστήριον καὶ ἅπτειν κηρὸν καὶ κανδήλαν καὶ κοσμεῖν αὐτὸ καὶ σαροῦν.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Λαοδικείας μδ'

KanonasSEARCH:
Δει τας μοναζουσας εισιεναι εις το αγιον θυσιαστηριον και απτειν κηρον και κανδηλαν και κοσμειν αυτο και σαρουν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Λαοδικειας μδ'


KanonasTitle:
Κανὼν ις’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ μοναχῶν γεωργικῶν ἐργαζομένων τῇ μεγὰλη μ’.

KanonasTitleSearch:
Κανων ις’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι μοναχων γεωργικων εργαζομενων τη μεγαλη μ’.

KanonasTEXT:
Οὐ χρὴ τοὺς μοναχοὺς τῇ μεγάλῃ Τεσσαρακοστῇ ἔργα γεωργικὰ μετιέναι καὶ προφάσει τούτων εἰς οἶνον καταλύειν καὶ ἔλαιον, ταῦτα γὰρ γαστριμαργίας εἰσὶν ἐπιτηδεύματα.

KanonasHTML:
Οὐ χρὴ τοὺς μοναχοὺς τῇ μεγάλῃ Τεσσαρακοστῇ ἔργα γεωργικὰ μετιέναι καὶ προφάσει τούτων εἰς οἶνον καταλύειν καὶ ἔλαιον, ταῦτα γὰρ γαστριμαργίας εἰσὶν ἐπιτηδεύματα.

KanonasSEARCH:
Ου χρη τους μοναχους τη μεγαλη Τεσσαρακοστη εργα γεωργικα μετιεναι και προφασει τουτων εις οινον καταλυειν και ελαιον, ταυτα γαρ γαστριμαργιας εισιν επιτηδευματα.


KanonasTitle:
Κανὼν ιζ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Διὰ πόσας αἰτίας ὑποχωρεῖ ὁ μοναχὸς τῆς ἰδίας μονῆς;

KanonasTitleSearch:
Κανων ιζ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Δια ποσας αιτιας υποχωρει ο μοναχος της ιδιας μονης;

KanonasTEXT:
Διὰ τρεῖς αἰτίας ἐφεῖται τῷ μοναχῷ τῆς ἰδίας ἀναχωρεῖν μονῆς· ἐὰν ᾖ ὁ ἡγούμενος αἱρετικὸς, ἐὰν εἴσοδος γυναικῶν εἰς τὴν μονὴν γίνεται, καὶ ἐὰν παιδία κοσμικὰ ἐν τῷ κοινοβίῳ μανθάνωσιν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Δ' δ' - Ζ' κα' – Πρωτοδευτέρας δ' – Καρθαγένης π'

KanonasHTML:
Διὰ τρεῖς αἰτίας ἐφεῖται τῷ μοναχῷ τῆς ἰδίας ἀναχωρεῖν μονῆς· ἐὰν ᾖ ὁ ἡγούμενος αἱρετικὸς, ἐὰν εἴσοδος γυναικῶν εἰς τὴν μονὴν γίνεται, καὶ ἐὰν παιδία κοσμικὰ ἐν τῷ κοινοβίῳ μανθάνωσιν.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Δ' δ' - Ζ' κα' – Πρωτοδευτέρας δ' – Καρθαγένης π'

KanonasSEARCH:
Δια τρεις αιτιας εφειται τω μοναχω της ιδιας αναχωρειν μονης· εαν η ο ηγουμενος αιρετικος, εαν εισοδος γυναικων εις την μονην γινεται, και εαν παιδια κοσμικα εν τω κοινοβιω μανθανωσιν.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Δ' δ' - Ζ' κα' – Πρωτοδευτερας δ' – Καρθαγενης π'


KanonasTitle:
Κανὼν ιη’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι ἄτοπον τὰ ἐν τῇ μονῇ δημοσιεύεσθαι.

KanonasTitleSearch:
Κανων ιη’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ατοπον τα εν τη μονη δημοσιευεσθαι.

KanonasTEXT:
Ἄτοπον γὰρ τὰ ἐν τῇ μονῇ πραττόμενα δι' αὐτῶν δημοσιεύεσθαι .

KanonasHTML:
Ἄτοπον γὰρ τὰ ἐν τῇ μονῇ πραττόμενα δι' αὐτῶν δημοσιεύεσθαι .

KanonasSEARCH:
Ατοπον γαρ τα εν τη μονη πραττομενα δι' αυτων δημοσιευεσθαι .


KanonasTitle:
Κανὼν ιθ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῶν ἐν ἐπιτιμίοις μοναχῶν, ὅπως χρὴ ἀναστρέφεσθαι ἐν τῇ  μονῇ.

KanonasTitleSearch:
Κανων ιθ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι των εν επιτιμιοις μοναχων, οπως χρη αναστρεφεσθαι εν τη  μονη.

KanonasTEXT:
Τοὺς ὄντας ἐν ἐπιτιμίοις μοναχοὺς χρὴ συνεσθίειν τοῖς λοιποῖς καὶ συνεύχεσθαι, μετέχειν δὲ καὶ εὐλογίας, ἤτοι κατακλαστοῦ, ἅμα τῇ αὐτῶν ἐξομολογήσει.

KanonasHTML:
Τοὺς ὄντας ἐν ἐπιτιμίοις μοναχοὺς χρὴ συνεσθίειν τοῖς λοιποῖς καὶ συνεύχεσθαι, μετέχειν δὲ καὶ εὐλογίας, ἤτοι κατακλαστοῦ, ἅμα τῇ αὐτῶν ἐξομολογήσει.

KanonasSEARCH:
Τους οντας εν επιτιμιοις μοναχους χρη συνεσθιειν τοις λοιποις και συνευχεσθαι, μετεχειν δε και ευλογιας, ητοι κατακλαστου, αμα τη αυτων εξομολογησει.


KanonasTitle:
Κανὼν κ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅπως χρῇ τοὺς μοναχοὺς διαιτᾶσθαι ἐν ταῖς τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν τοῦ Χριστοῦ γεννῶν νηστείαις κατὰ τὴν τετάρτην καὶ παρασκευήν.

KanonasTitleSearch:
Κανων κ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οπως χρη τους μοναχους διαιτασθαι εν ταις των αγιων Αποστολων και των του Χριστου γεννων νηστειαις κατα την τεταρτην και παρασκευην.

KanonasTEXT:
Τῇ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων νηστείᾳ καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Φιλίππου χρὴ τοὺς ἐν τῇ μονῇ καθημένους μοναχούς, τετράδος καὶ παρασκευῆς, ἅπαξ πρὸς ἑσπέραν σιτεῖσθαι, τοὺς δὲ ἐργαζομένους, μετὰ τὴν ἕκτην γεύεσθαι ὥραν καὶ ἑσπέρας δειπνεῖν.

KanonasHTML:
Τῇ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων νηστείᾳ καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Φιλίππου χρὴ τοὺς ἐν τῇ μονῇ καθημένους μοναχούς, τετράδος καὶ παρασκευῆς, ἅπαξ πρὸς ἑσπέραν σιτεῖσθαι, τοὺς δὲ ἐργαζομένους, μετὰ τὴν ἕκτην γεύεσθαι ὥραν καὶ ἑσπέρας δειπνεῖν.

KanonasSEARCH:
Τη των αγιων Αποστολων νηστεια και τη του αγιου Φιλιππου χρη τους εν τη μονη καθημενους μοναχους, τετραδος και παρασκευης, απαξ προς εσπεραν σιτεισθαι, τους δε εργαζομενους, μετα την εκτην γευεσθαι ωραν και εσπερας δειπνειν.


KanonasTitle:
Κανὼν κα’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ φθαρείσης ὑπὸ βαρβάρων μοναστρίας.

KanonasTitleSearch:
Κανων κα’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι φθαρεισης υπο βαρβαρων μοναστριας.

KanonasTEXT:
Ἐὰν φθαρῇ μονάστρια ὑπὸ βαρβάρων ἢ ἀτάκτων ἀνδρῶν, καὶ ἦν ὁ προτοῦ βίος αὐτῆς ἄμεπτος, εἰς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπιτιμᾶται. Εἰ δὲ ὁ πρῴην αὐτῆς βίος μεμολυσμένος ἦν, τὸ τῆς μοιχείας ἐπιτίμιον ἐκπληροῖ.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Βασιλείου μθ' – Γρηγορίου Νεοκαισαρείας β'

KanonasHTML:
Ἐὰν φθαρῇ μονάστρια ὑπὸ βαρβάρων ἢ ἀτάκτων ἀνδρῶν, καὶ ἦν ὁ προτοῦ βίος αὐτῆς ἄμεπτος, εἰς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπιτιμᾶται. Εἰ δὲ ὁ πρῴην αὐτῆς βίος μεμολυσμένος ἦν, τὸ τῆς μοιχείας ἐπιτίμιον ἐκπληροῖ.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Βασιλείου μθ' – Γρηγορίου Νεοκαισαρείας β'

KanonasSEARCH:
Εαν φθαρη μοναστρια υπο βαρβαρων η ατακτων ανδρων, και ην ο προτου βιος αυτης αμεπτος, εις τεσσαρακοντα ημερας επιτιμαται. Ει δε ο πρωην αυτης βιος μεμολυσμενος ην, το της μοιχειας επιτιμιον εκπληροι.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Βασιλειου μθ' – Γρηγοριου Νεοκαισαρειας β'


KanonasTitle:
Κανὼν κβ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ πανουργίᾳ ἀποκαρέντος, καὶ ἀποστάντος, εἴτα μετανοήσαντος.

KanonasTitleSearch:
Κανων κβ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του πανουργια αποκαρεντος, και αποσταντος, ειτα μετανοησαντος.

KanonasTEXT:
Ὁ τὸ μοναχικὸν ἐνδὺς σχῆμα φόβῳ στρατείας ἢ ἄλλῃ τινι πανουργίᾳ, ὡς δῆθεν τούτου καταγελῶν, καὶ τοῦτο μετὰ τὴν ἀνάγκην ἢ τὴν ὑπόκρισιν ἀποθέμενος, εἰς τεσσαρακοστὰς τρεῖς ἡμερῶν ἐπιτιμᾶται, καὶ οὕτω τῇ ἁγίᾳ πρόσεισι κοινωνίᾳ.

KanonasHTML:
Ὁ τὸ μοναχικὸν ἐνδὺς σχῆμα φόβῳ στρατείας ἢ ἄλλῃ τινι πανουργίᾳ, ὡς δῆθεν τούτου καταγελῶν, καὶ τοῦτο μετὰ τὴν ἀνάγκην ἢ τὴν ὑπόκρισιν ἀποθέμενος, εἰς τεσσαρακοστὰς τρεῖς ἡμερῶν ἐπιτιμᾶται, καὶ οὕτω τῇ ἁγίᾳ πρόσεισι κοινωνίᾳ.

KanonasSEARCH:
Ο το μοναχικον ενδυς σχημα φοβω στρατειας η αλλη τινι πανουργια, ως δηθεν τουτου καταγελων, και τουτο μετα την αναγκην η την υποκρισιν αποθεμενος, εις τεσσαρακοστας τρεις ημερων επιτιμαται, και ουτω τη αγια προσεισι κοινωνια.


KanonasTitle:
Κανὼν κγ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ μοναχοῦ νέου πρεσβυτέρου μεταδιδόντος μοναστριαις.

KanonasTitleSearch:
Κανων κγ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι μοναχου νεου πρεσβυτερου μεταδιδοντος μοναστριαις.

KanonasTEXT:
Μοναχοῦ πρεσβυτέρου νέου μοναστρίαις ὑπηρετοῦντος καὶ μεταδιδόντος εὐχαῖς, οὐ χρὴ κοινωνεῖν ἐξ αὐτοῦ.

KanonasHTML:
Μοναχοῦ πρεσβυτέρου νέου μοναστρίαις ὑπηρετοῦντος καὶ μεταδιδόντος εὐχαῖς, οὐ χρὴ κοινωνεῖν ἐξ αὐτοῦ.

KanonasSEARCH:
Μοναχου πρεσβυτερου νεου μοναστριαις υπηρετουντος και μεταδιδοντος ευχαις, ου χρη κοινωνειν εξ αυτου.


KanonasTitle:
Κανὼν κδ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ μὴ δεῖν τὸν ἡγούμενον ἀφαιρεῖν τὸ κουκούλιον τοῦ μαθητοῦ, καὶ ἀποπέμπειν αὐτόν.

KanonasTitleSearch:
Κανων κδ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του μη δειν τον ηγουμενον αφαιρειν το κουκουλιον του μαθητου, και αποπεμπειν αυτον.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ χρὴ τὸν ἡγούμενον τὸ κουκούλιον τοῦ μαθητοῦ ἐκβάλλειν καὶ διώκειν αὐτόν.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ χρὴ τὸν ἡγούμενον τὸ κουκούλιον τοῦ μαθητοῦ ἐκβάλλειν καὶ διώκειν αὐτόν.

KanonasSEARCH:
Οτι ου χρη τον ηγουμενον το κουκουλιον του μαθητου εκβαλλειν και διωκειν αυτον.


KanonasTitle:
Κανὼν κε’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ ἀθετήσαντος τὸ ἅγιον σχῆμα, καὶ μὴ μετανοούντος.

KanonasTitleSearch:
Κανων κε’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του αθετησαντος το αγιον σχημα, και μη μετανοουντος.

KanonasTEXT:
Τὸν ἀθετήσαντα τὸ ἅγιον σχῆμα καὶ μὴ διορθούμενον, οὐ χρὴ ὑπὸ στέγην ἄγειν ἢ χαίρειν λέγειν αὐτῷ.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ πα', πγ' - Δ' γ', ς', ζ' – Πρωτοδευτέρας ια' – Καρθαγένης ις' - Ζ' ι' – Νικηφόρου λδ'

KanonasHTML:
Τὸν ἀθετήσαντα τὸ ἅγιον σχῆμα καὶ μὴ διορθούμενον, οὐ χρὴ ὑπὸ στέγην ἄγειν ἢ χαίρειν λέγειν αὐτῷ.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ πα', πγ' - Δ' γ', ς', ζ' – Πρωτοδευτέρας ια' – Καρθαγένης ις' - Ζ' ι' – Νικηφόρου λδ'

KanonasSEARCH:
Τον αθετησαντα το αγιον σχημα και μη διορθουμενον, ου χρη υπο στεγην αγειν η χαιρειν λεγειν αυτω.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοι πα', πγ' - Δ' γ', ς', ζ' – Πρωτοδευτερας ια' – Καρθαγενης ις' - Ζ' ι' – Νικηφορου λδ'


KanonasTitle:
Κανὼν κς’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ ἐπιζητοῦντος ἐν ἀσθενείᾳ τὸ βάπτισμα, ἡ τὸ ἅγιον σχῆμα, ὅτι δοτέον.

KanonasTitleSearch:
Κανων κς’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του επιζητουντος εν ασθενεια το βαπτισμα, η το αγιον σχημα, οτι δοτεον.

KanonasTEXT:
Ἐάν τις ἀσθενὴς ᾖ καὶ ἐπιζητῇ τὸ ἅγιον βάπτισμα ἢ τὸ ἅγιον σχῆμα, χρὴ διδόναι ἀνυπερθέτως καὶ μὴ κωλύειν τὴν χάριν.

KanonasHTML:
Ἐάν τις ἀσθενὴς ᾖ καὶ ἐπιζητῇ τὸ ἅγιον βάπτισμα ἢ τὸ ἅγιον σχῆμα, χρὴ διδόναι ἀνυπερθέτως καὶ μὴ κωλύειν τὴν χάριν.

KanonasSEARCH:
Εαν τις ασθενης η και επιζητη το αγιον βαπτισμα η το αγιον σχημα, χρη διδοναι ανυπερθετως και μη κωλυειν την χαριν.


KanonasTitle:
Κανὼν κζ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ λειτουργητέον τὸν ἱερομόναχον ἄνευ μανδύου.

KanonasTitleSearch:
Κανων κζ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου λειτουργητεον τον ιερομοναχον ανευ μανδυου.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ χρὴ λειτουργῆσαι πρεσβύτερον μοναχὸν ἄνευ μανδύου.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ χρὴ λειτουργῆσαι πρεσβύτερον μοναχὸν ἄνευ μανδύου.

KanonasSEARCH:
Οτι ου χρη λειτουργησαι πρεσβυτερον μοναχον ανευ μανδυου.


KanonasTitle:
Κανὼν κη’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῶν ἄδηλα πταίσματα ἐξομολογουμένων, ὅπως δέον οἰκονομήσαι τούτους.

KanonasTitleSearch:
Κανων κη’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι των αδηλα πταισματα εξομολογουμενων, οπως δεον οικονομησαι τουτους.

KanonasTEXT:
Τοὺς ἄδηλα πταίσματα ἐξομολογουμένους, τῆς μὲν κοινωνίας ἀπείργειν δεῖ τὸν δεχόμενον τὴν ἐκείνων ἐξομολόγησιν· εἰς δὲ τὴν ἐκκλησίαν αὐτοὺς εἰσέρχεσθαι μὴ κωλύειν, μηδὲ θριαμβεύειν τὰ κατ' αὐτούς, ἀλλ' ἐπιεικῶς τούτους νουθετεῖν, τῇ μετανοίᾳ προσανέχειν καὶ προσευχῇ καὶ οἰκονομεῖν τὰ προσήκοντα τούτοις ἐπιτίμια, κατὰ τὴν ἑκάστου προαίρεσιν.

KanonasHTML:
Τοὺς ἄδηλα πταίσματα ἐξομολογουμένους, τῆς μὲν κοινωνίας ἀπείργειν δεῖ τὸν δεχόμενον τὴν ἐκείνων ἐξομολόγησιν· εἰς δὲ τὴν ἐκκλησίαν αὐτοὺς εἰσέρχεσθαι μὴ κωλύειν, μηδὲ θριαμβεύειν τὰ κατ' αὐτούς, ἀλλ' ἐπιεικῶς τούτους νουθετεῖν, τῇ μετανοίᾳ προσανέχειν καὶ προσευχῇ καὶ οἰκονομεῖν τὰ προσήκοντα τούτοις ἐπιτίμια, κατὰ τὴν ἑκάστου προαίρεσιν.

KanonasSEARCH:
Τους αδηλα πταισματα εξομολογουμενους, της μεν κοινωνιας απειργειν δει τον δεχομενον την εκεινων εξομολογησιν· εις δε την εκκλησιαν αυτους εισερχεσθαι μη κωλυειν, μηδε θριαμβευειν τα κατ' αυτους, αλλ' επιεικως τουτους νουθετειν, τη μετανοια προσανεχειν και προσευχη και οικονομειν τα προσηκοντα τουτοις επιτιμια, κατα την εκαστου προαιρεσιν.


KanonasTitle:
Κανὼν κθ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῆς μοιχῶν, κτηνοβατῶν καὶ ἀνδροφόνων οἰκονομίας παρὰ τῶν πνευματικῶν.

KanonasTitleSearch:
Κανων κθ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι της μοιχων, κτηνοβατων και ανδροφονων οικονομιας παρα των πνευματικων.

KanonasTEXT:
Μοιχοὶ καὶ κτηνοβάται καὶ ἀνδροφόνοι καὶ οἱ τοιοῦτοι, ἐὰν οἴκοθεν τὴν ἰδίαν ἐξομολογήσωνται ἀνομίαν, ἄδηλον τοῖς πολλοῖς ἔτι τυγχάνουσαν, τῆς κοινωνίας μὲν κωλύονται καὶ τὰ ἐπιτίμια δέχονται, εἰς τὴν ἐκκλησίαν δὲ εἰσερχόμενοι ἵστανται μέχρι τῆς τῶν κατηχουμένων εὐχῆς. ᾽Εὰν δὲ δῆλα τὰ τούτων ὦσι πταίσματα, τότε λοιπὸν κατὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸν θεσμὸν ἐκπληροῦσι τὰ ἐπιτίμια.

KanonasHTML:
Μοιχοὶ καὶ κτηνοβάται καὶ ἀνδροφόνοι καὶ οἱ τοιοῦτοι, ἐὰν οἴκοθεν τὴν ἰδίαν ἐξομολογήσωνται ἀνομίαν, ἄδηλον τοῖς πολλοῖς ἔτι τυγχάνουσαν, τῆς κοινωνίας μὲν κωλύονται καὶ τὰ ἐπιτίμια δέχονται, εἰς τὴν ἐκκλησίαν δὲ εἰσερχόμενοι ἵστανται μέχρι τῆς τῶν κατηχουμένων εὐχῆς. ᾽Εὰν δὲ δῆλα τὰ τούτων ὦσι πταίσματα, τότε λοιπὸν κατὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸν θεσμὸν ἐκπληροῦσι τὰ ἐπιτίμια.

KanonasSEARCH:
Μοιχοι και κτηνοβαται και ανδροφονοι και οι τοιουτοι, εαν οικοθεν την ιδιαν εξομολογησωνται ανομιαν, αδηλον τοις πολλοις ετι τυγχανουσαν, της κοινωνιας μεν κωλυονται και τα επιτιμια δεχονται, εις την εκκλησιαν δε εισερχομενοι ιστανται μεχρι της των κατηχουμενων ευχης. ᾽Εαν δε δηλα τα τουτων ωσι πταισματα, τοτε λοιπον κατα τον εκκλησιαστικον θεσμον εκπληρουσι τα επιτιμια.


KanonasTitle:
Κανὼν λ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ ἐξομολογήσεως κοσμικοῦ.

KanonasTitleSearch:
Κανων λ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι εξομολογησεως κοσμικου.

KanonasTEXT:
Ἐὰν ἐξομολογήσηται λαϊκὸς τὰ ἑαυτοῦ σφάλματα ἐκ προαιρέσεως, δύναται ποιῆσαι οἰκονομίαν ὁ δεχόμενος.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Α' ιβ' - Βασιλείου οδ'

KanonasHTML:
Ἐὰν ἐξομολογήσηται λαϊκὸς τὰ ἑαυτοῦ σφάλματα ἐκ προαιρέσεως, δύναται ποιῆσαι οἰκονομίαν ὁ δεχόμενος.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Α' ιβ' - Βασιλείου οδ'

KanonasSEARCH:
Εαν εξομολογησηται λαικος τα εαυτου σφαλματα εκ προαιρεσεως, δυναται ποιησαι οικονομιαν ο δεχομενος.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Α' ιβ' - Βασιλειου οδ'


KanonasTitle:
Κανὼν λα’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι κατ' ἐπιτροπὴν ἐπισκόπου καὶ πρεσβύτερος ποιεῖ σταυροπήγιον.

KanonasTitleSearch:
Κανων λα’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι κατ' επιτροπην επισκοπου και πρεσβυτερος ποιει σταυροπηγιον.

KanonasTEXT:
Κατ' ἐπιτροπὴν τοῦ ἐπισκόπου ποιεῖ σταυροπήγιον καὶ πρεσβύτερος.

KanonasHTML:
Κατ' ἐπιτροπὴν τοῦ ἐπισκόπου ποιεῖ σταυροπήγιον καὶ πρεσβύτερος.

KanonasSEARCH:
Κατ' επιτροπην του επισκοπου ποιει σταυροπηγιον και πρεσβυτερος.


KanonasTitle:
Κανὼν λβ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοκογλυφούντων ποινῆς.

KanonasTitleSearch:
Κανων λβ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι τοκογλυφουντων ποινης.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ χρὴ μεταδιδόναι τοῖς λαμβάνουσιν τόκον, ἢ συνεσθείειν αὐτοῖς, ἐπιμένουσι τῇ παρανομίᾳ.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ μδ' - Α' ιζ' - ΣΤ' ι' – Λαοδικείας δ' – Καρθαγένης ε', κ' – Βασιλείου ιδ'

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ χρὴ μεταδιδόναι τοῖς λαμβάνουσιν τόκον, ἢ συνεσθείειν αὐτοῖς, ἐπιμένουσι τῇ παρανομίᾳ.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ μδ' - Α' ιζ' - ΣΤ' ι' – Λαοδικείας δ' – Καρθαγένης ε', κ' – Βασιλείου ιδ'

KanonasSEARCH:
Οτι ου χρη μεταδιδοναι τοις λαμβανουσιν τοκον, η συνεσθειειν αυτοις, επιμενουσι τη παρανομια.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοι μδ' - Α' ιζ' - ΣΤ' ι' – Λαοδικειας δ' – Καρθαγενης ε', κ' – Βασιλειου ιδ'


KanonasTitle:
Κανὼν λγ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅπως διαιτᾶσθαι δεῖ τοὺς μοναχοὺς τῇ δ’ καὶ τῇ ς’ τῆς Τυροφάγου

KanonasTitleSearch:
Κανων λγ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οπως διαιτασθαι δει τους μοναχους τη δ’ και τη ς’ της Τυροφαγου

KanonasTEXT:
Δεῖ νηστεύειν τοὺς μοναχοὺς τῇ τετράδι τῆς Τυροφάγου καὶ τῇ παρασκευῇ, καὶ μετὰ τὴν τῶν Προηγιασμένων ἀπόλυσιν ἐσθίειν τυρόν, ὅπῃ ἄν ἐπιχωριάζωσιν, εἰς ἀνατροπὴν τοῦ δόγματος τοῦ Ἰακώβου καὶ τῆς τῶν Τετραδιτῶν αἱρέσεως.

KanonasHTML:
Δεῖ νηστεύειν τοὺς μοναχοὺς τῇ τετράδι τῆς Τυροφάγου καὶ τῇ παρασκευῇ, καὶ μετὰ τὴν τῶν Προηγιασμένων ἀπόλυσιν ἐσθίειν τυρόν, ὅπῃ ἄν ἐπιχωριάζωσιν, εἰς ἀνατροπὴν τοῦ δόγματος τοῦ Ἰακώβου καὶ τῆς τῶν Τετραδιτῶν αἱρέσεως.

KanonasSEARCH:
Δει νηστευειν τους μοναχους τη τετραδι της Τυροφαγου και τη παρασκευη, και μετα την των Προηγιασμενων απολυσιν εσθιειν τυρον, οπη αν επιχωριαζωσιν, εις ανατροπην του δογματος του Ιακωβου και της των Τετραδιτων αιρεσεως.


KanonasTitle:
Κανὼν λδ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ παλλακὴν ἔχοντος, ὅτι ἀποβλητέος τῆς Ἐκκλησίας.

KanonasTitleSearch:
Κανων λδ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του παλλακην εχοντος, οτι αποβλητεος της Εκκλησιας.

KanonasTEXT:
Εἴ τις παλλακὴν κεκτημένος, οὐ βούλεται ἤ καταλιπεῖν αὐτὴν ἢ εὐλογηθῆναι καὶ μετὰ ἱερολογίας ἔχειν, οὐ χρὴ δέχεσθαι τὰ παρ' αὐτοῦ προσφερόμενα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς τοὺς θείους θεσμοὺς διὰ τῶν ἔργων καταφρονῶν ἐνυβρίζει.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ ιζ' - ΣΤ' γ' – Νεοκαισαρείας γ', ζ' – Βασιλείου δ', ιβ', ν', π'

KanonasHTML:
Εἴ τις παλλακὴν κεκτημένος, οὐ βούλεται ἤ καταλιπεῖν αὐτὴν ἢ εὐλογηθῆναι καὶ μετὰ ἱερολογίας ἔχειν, οὐ χρὴ δέχεσθαι τὰ παρ' αὐτοῦ προσφερόμενα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς τοὺς θείους θεσμοὺς διὰ τῶν ἔργων καταφρονῶν ἐνυβρίζει.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ ιζ' - ΣΤ' γ' – Νεοκαισαρείας γ', ζ' – Βασιλείου δ', ιβ', ν', π'

KanonasSEARCH:
Ει τις παλλακην κεκτημενος, ου βουλεται η καταλιπειν αυτην η ευλογηθηναι και μετα ιερολογιας εχειν, ου χρη δεχεσθαι τα παρ' αυτου προσφερομενα τη εκκλησια, ης τους θειους θεσμους δια των εργων καταφρονων ενυβριζει.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοι ιζ' - ΣΤ' γ' – Νεοκαισαρειας γ', ζ' – Βασιλειου δ', ιβ', ν', π'


KanonasTitle:
Κανὼν λε’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ μοναχοῦ ἀποθεμένου τὸ σχῆμα, κρεωφαγήσαντός τε, καὶ γήμαντος, ὅτι ἀναθεματίζεται.

KanonasTitleSearch:
Κανων λε’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι μοναχου αποθεμενου το σχημα, κρεωφαγησαντος τε, και γημαντος, οτι αναθεματιζεται.

KanonasTEXT:
Ἐὰν μοναχὸς τὸ ἅγιον ἀποθέμενος σχῆμα κρεωφαγήσῃ καὶ γυναῖκα λάβῃ, δεῖ, μὴ ἐπιστρέφοντα τοῦτον, ἀναθέματι καθυποβληθῆναι καὶ ἄκοντα τὰ μοναχικὰ ἐνδυθῆναι καὶ μοναστηρίῳ ἐγκατακλεισθῆναι.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ πα', πγ' - Ζ' ι' - Δ' γ', ς', ζ' – Πρωτοδευτέρας ια' – Καρθαγένης ις' – Νικηφόρου κδ'

KanonasHTML:
Ἐὰν μοναχὸς τὸ ἅγιον ἀποθέμενος σχῆμα κρεωφαγήσῃ καὶ γυναῖκα λάβῃ, δεῖ, μὴ ἐπιστρέφοντα τοῦτον, ἀναθέματι καθυποβληθῆναι καὶ ἄκοντα τὰ μοναχικὰ ἐνδυθῆναι καὶ μοναστηρίῳ ἐγκατακλεισθῆναι.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Ἀποστολικοὶ πα', πγ' - Ζ' ι' - Δ' γ', ς', ζ' – Πρωτοδευτέρας ια' – Καρθαγένης ις' – Νικηφόρου κδ'

KanonasSEARCH:
Εαν μοναχος το αγιον αποθεμενος σχημα κρεωφαγηση και γυναικα λαβη, δει, μη επιστρεφοντα τουτον, αναθεματι καθυποβληθηναι και ακοντα τα μοναχικα ενδυθηναι και μοναστηριω εγκατακλεισθηναι.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: Αποστολικοι πα', πγ' - Ζ' ι' - Δ' γ', ς', ζ' – Πρωτοδευτερας ια' – Καρθαγενης ις' – Νικηφορου κδ'


KanonasTitle:
Κανὼν λς’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ δεῖ καὶ τὸν ἅπαξ πορνεύσαντα χειροτονηθῆναι.

KanonasTitleSearch:
Κανων λς’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου δει και τον απαξ πορνευσαντα χειροτονηθηναι.

KanonasTEXT:
Οὐ δεῖ τὸν ἅπαξ πορνεύσαντα χειροτονεῖσθαι, εἰ καὶ τοῦ πάθους ἀπέστη, φησὶ γὰρ ὁ μέγας Βασίλειος· Εἰ καὶ νεκροὺς ἀνιστᾷ ὁ τοιοῦτος, ἱερεὺς οὐ γενήσεται.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' γ' – Νεοκαισαρείας ιβ' – Νικηφόρου ζ'

KanonasHTML:
Οὐ δεῖ τὸν ἅπαξ πορνεύσαντα χειροτονεῖσθαι, εἰ καὶ τοῦ πάθους ἀπέστη, φησὶ γὰρ ὁ μέγας Βασίλειος· Εἰ καὶ νεκροὺς ἀνιστᾷ ὁ τοιοῦτος, ἱερεὺς οὐ γενήσεται.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' γ' – Νεοκαισαρείας ιβ' – Νικηφόρου ζ'

KanonasSEARCH:
Ου δει τον απαξ πορνευσαντα χειροτονεισθαι, ει και του παθους απεστη, φησι γαρ ο μεγας Βασιλειος· Ει και νεκρους ανιστα ο τοιουτος, ιερευς ου γενησεται.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΝΟΝΩΝ: ΣΤ' γ' – Νεοκαισαρειας ιβ' – Νικηφορου ζ'


KanonasTitle:
Κανὼν λζ’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ ἀδελφοῦ τοῦ ὀνομαζομένου•κατὰ τὸν Ἀπόστολον πόρνου.

KanonasTitleSearch:
Κανων λζ’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι αδελφου του ονομαζομενου•κατα τον Αποστολον πορνου.

KanonasTEXT:
Ὁ ἀπόστολος λέγων· Εἴ τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος, τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν, οὐχ ὃν ὁ δεῖνα καὶ ὁ δείνα πορνεύοντα λέγειν δοκεῖ, ἀλλὰ τὸν ὀνομαζόμενον, ἤτοι πᾶσι γινωσκόμενον. Τὰ γὰρ ἀναισχύντως πλημμελούμενα, πλείονα τὴν τιμωρίαν ἐφέλκεται.

KanonasHTML:
Ὁ ἀπόστολος λέγων· Εἴ τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος, τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν, οὐχ ὃν ὁ δεῖνα καὶ ὁ δείνα πορνεύοντα λέγειν δοκεῖ, ἀλλὰ τὸν ὀνομαζόμενον, ἤτοι πᾶσι γινωσκόμενον. Τὰ γὰρ ἀναισχύντως πλημμελούμενα, πλείονα τὴν τιμωρίαν ἐφέλκεται.

KanonasSEARCH:
Ο αποστολος λεγων· Ει τις αδελφος ονομαζομενος η πορνος, τω τοιουτω μηδε συνεσθιειν, ουχ ον ο δεινα και ο δεινα πορνευοντα λεγειν δοκει, αλλα τον ονομαζομενον, ητοι πασι γινωσκομενον. Τα γαρ αναισχυντως πλημμελουμενα, πλειονα την τιμωριαν εφελκεται.


KanonasTitle:
Κανὼν λη’ τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ μὴ εἰσιέναι τὴν λεχὼ εἰς τὸν κοιτῶνα, ἐν ᾧ κεῖται τὸ βρέφος αὐτῆς βαπτισθέν.

KanonasTitleSearch:
Κανων λη’ του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του μη εισιεναι την λεχω εις τον κοιτωνα, εν ω κειται το βρεφος αυτης βαπτισθεν.

KanonasTEXT:
Ἐὰν γυναικὸς γεννησάσης τὸ βρέφος κινδυνεύῃ ἀπὸ ἡμερῶν τριῶν ἢ πέντε, τὸ μὲν βρέφος βαπτιζέσθω, ἄλλην δὲ γυναῖκα βεβαπτισμένην καὶ καθαρὰν δέον θηλάζειν αὐτό, τὴν δὲ τούτου μητέρα, ἐν ᾧ τὸ βρέφος κεῖται κοιτῶνι, μὴ εἰσιέναι, μήτε ἅπτεσθαι ὅλως αὐτοῦ, ἕως ἡμέρας τεσσαράκοντα, ἐφ ᾧ εἰς τέλος καθαρθῆναι καὶ λαβεῖν παρὰ τοῦ ἱερέως εὐχήν.

KanonasHTML:
Ἐὰν γυναικὸς γεννησάσης τὸ βρέφος κινδυνεύῃ ἀπὸ ἡμερῶν τριῶν ἢ πέντε, τὸ μὲν βρέφος βαπτιζέσθω, ἄλλην δὲ γυναῖκα βεβαπτισμένην καὶ καθαρὰν δέον θηλάζειν αὐτό, τὴν δὲ τούτου μητέρα, ἐν ᾧ τὸ βρέφος κεῖται κοιτῶνι, μὴ εἰσιέναι, μήτε ἅπτεσθαι ὅλως αὐτοῦ, ἕως ἡμέρας τεσσαράκοντα, ἐφ ᾧ εἰς τέλος καθαρθῆναι καὶ λαβεῖν παρὰ τοῦ ἱερέως εὐχήν.

KanonasSEARCH:
Εαν γυναικος γεννησασης το βρεφος κινδυνευη απο ημερων τριων η πεντε, το μεν βρεφος βαπτιζεσθω, αλλην δε γυναικα βεβαπτισμενην και καθαραν δεον θηλαζειν αυτο, την δε τουτου μητερα, εν ω το βρεφος κειται κοιτωνι, μη εισιεναι, μητε απτεσθαι ολως αυτου, εως ημερας τεσσαρακοντα, εφ ω εις τελος καθαρθηναι και λαβειν παρα του ιερεως ευχην.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ α’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ μὴ ὁδοιπορεῖν ἄνευ ἀνάγκης ἐν Κυριακῇ.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα α’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Περι του μη οδοιπορειν ανευ αναγκης εν Κυριακη.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ δεῖ ὁδοιπορεῖν ἄνευ ἀνάγκης ἢ βίας ἐν Κυριακῇ.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ δεῖ ὁδοιπορεῖν ἄνευ ἀνάγκης ἢ βίας ἐν Κυριακῇ.

KanonasSEARCH:
Οτι ου δει οδοιπορειν ανευ αναγκης η βιας εν Κυριακη.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ β’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Τίνα βιβλία οὐ δεκτέα;

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα β’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Τινα βιβλια ου δεκτεα;

KanonasTEXT:
Τὴν Ἀποκάλυψιν τοῦ Παύλου καὶ τὰ λεγόμενα Βροντολόγια καὶ Σεληνοδρόμια ἢ Καλανδολόγια οὐ χρὴ δέχεσθαι, βέβηλα γὰρ πάντα.

KanonasHTML:
Τὴν Ἀποκάλυψιν τοῦ Παύλου καὶ τὰ λεγόμενα Βροντολόγια καὶ Σεληνοδρόμια ἢ Καλανδολόγια οὐ χρὴ δέχεσθαι, βέβηλα γὰρ πάντα.

KanonasSEARCH:
Την Αποκαλυψιν του Παυλου και τα λεγομενα Βροντολογια και Σεληνοδρομια η Καλανδολογια ου χρη δεχεσθαι, βεβηλα γαρ παντα.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ γ’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὡσαύτως περὶ μὴ δεκτῶν βιβλίων.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα γ’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Ωσαυτως περι μη δεκτων βιβλιων.

KanonasTEXT:
Τὴν Ἀποκάλυψιν Ἔσδρα καὶ Ζωσιμᾶ καὶ τὰ δύο Μαρτύρια τοῦ ἁγίου Γεωργίου καὶ τῶν ἁγίων μαρτύρων Κηρύκου καὶ Ἰουλίττης καὶ τὴν βίβλον Μάρκου καὶ Διαδόχου οὐ χρὴ δέχεσθαι, ἀπόβλητα γὰρ καὶ οὐ δεκτά.

KanonasHTML:
Τὴν Ἀποκάλυψιν Ἔσδρα καὶ Ζωσιμᾶ καὶ τὰ δύο Μαρτύρια τοῦ ἁγίου Γεωργίου καὶ τῶν ἁγίων μαρτύρων Κηρύκου καὶ Ἰουλίττης καὶ τὴν βίβλον Μάρκου καὶ Διαδόχου οὐ χρὴ δέχεσθαι, ἀπόβλητα γὰρ καὶ οὐ δεκτά.

KanonasSEARCH:
Την Αποκαλυψιν Εσδρα και Ζωσιμα και τα δυο Μαρτυρια του αγιου Γεωργιου και των αγιων μαρτυρων Κηρυκου και Ιουλιττης και την βιβλον Μαρκου και Διαδοχου ου χρη δεχεσθαι, αποβλητα γαρ και ου δεκτα.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ δ’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι τὴν Διακαινήσιμον ἐ6δομάδα οὐ δεῖ ἐργάζεσθαι, οὐδὲ τάς πέμπτας φυλάττειν.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα δ’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι την Διακαινησιμον ε6δομαδα ου δει εργαζεσθαι, ουδε τας πεμπτας φυλαττειν.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ δεῖ ἐργάζεσθαι τὴν ἑβδομάδα τῆς Διακαινησίμου, οὐδὲ τῷ σαββάτῳ τῆς ἀπολυσίμου ψάλλειν τὸν ἄμωμον, οὐδὲ τὰς πέμπτας φυλάττειν.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ δεῖ ἐργάζεσθαι τὴν ἑβδομάδα τῆς Διακαινησίμου, οὐδὲ τῷ σαββάτῳ τῆς ἀπολυσίμου ψάλλειν τὸν ἄμωμον, οὐδὲ τὰς πέμπτας φυλάττειν.

KanonasSEARCH:
Οτι ου δει εργαζεσθαι την εβδομαδα της Διακαινησιμου, ουδε τω σαββατω της απολυσιμου ψαλλειν τον αμωμον, ουδε τας πεμπτας φυλαττειν.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ ε’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ἐπιτίμιον τοῦ πατροκτόνου, καὶ τοῦ φονέως.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα ε’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Επιτιμιον του πατροκτονου, και του φονεως.

KanonasTEXT:
Ὁ χειρισάμενος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ ἀποκτείνας ἑκουσίως, τὰ τοῦ φόνου ἐπιτίμια τελέσει ἔτη τριάκοντα πέντε.

KanonasHTML:
Ὁ χειρισάμενος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ ἀποκτείνας ἑκουσίως, τὰ τοῦ φόνου ἐπιτίμια τελέσει ἔτη τριάκοντα πέντε.

KanonasSEARCH:
Ο χειρισαμενος τον εαυτου πατερα και αποκτεινας εκουσιως, τα του φονου επιτιμια τελεσει ετη τριακοντα πεντε.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ ς’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι καὶ μοναχὸς βαπτιζει ἐν ἀνάγκῃ.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα ς’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι και μοναχος βαπτιζει εν αναγκη.

KanonasTEXT:
Κατὰ περίστασιν καὶ μοναχὸς λιτὸς βαπτίζει, ὡσαύτως καὶ διάκονος κατὰ περίστασιν βαπτίζει.

KanonasHTML:
Κατὰ περίστασιν καὶ μοναχὸς λιτὸς βαπτίζει, ὡσαύτως καὶ διάκονος κατὰ περίστασιν βαπτίζει.

KanonasSEARCH:
Κατα περιστασιν και μοναχος λιτος βαπτιζει, ωσαυτως και διακονος κατα περιστασιν βαπτιζει.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑπτὰ ζ’ Κανὼν τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι καὶ ἄνευ ἱερέως βαπτίζονται τὰ νήπια ἐν ἀνάγκῃ, μόνον διὰ χριστιανοῦ.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των επτα ζ’ Κανων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι και ανευ ιερεως βαπτιζονται τα νηπια εν αναγκη, μονον δια χριστιανου.

KanonasTEXT:
Χρὴ τὰ ἀβάπτιστα νήπια, ἐὰν εὑρεθῇ τις εἰς τόπον μὴ ὄντος ἱερέως, βαπτισθῆναι. Εἰ βαπτίσει δὲ καὶ ὁ ἴδιος πατὴρ ἤ οἱοσδήποτε ἄνθρωπος, μόνον ἵνα ἐστὶ χριστιανὸς, οὐκ ἔστιν ἁμαρτία.

KanonasHTML:
Χρὴ τὰ ἀβάπτιστα νήπια, ἐὰν εὑρεθῇ τις εἰς τόπον μὴ ὄντος ἱερέως, βαπτισθῆναι. Εἰ βαπτίσει δὲ καὶ ὁ ἴδιος πατὴρ ἤ οἱοσδήποτε ἄνθρωπος, μόνον ἵνα ἐστὶ χριστιανὸς, οὐκ ἔστιν ἁμαρτία.

KanonasSEARCH:
Χρη τα αβαπτιστα νηπια, εαν ευρεθη τις εις τοπον μη οντος ιερεως, βαπτισθηναι. Ει βαπτισει δε και ο ιδιος πατηρ η οιοσδηποτε ανθρωπος, μονον ινα εστι χριστιανος, ουκ εστιν αμαρτια.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα α’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Πῶς κατ' ἀνάγκην εἰσερχόμεθα καὶ ψάλλομεν καὶ ἐν ταῖς τῶν αἱρετικῶν ἐκκλησίαις.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα α’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Πως κατ' αναγκην εισερχομεθα και ψαλλομεν και εν ταις των αιρετικων εκκλησιαις.

KanonasTEXT:
Τὰς Ἐκκλησίας, τὰς ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν ἐνθρονισθείσας, παρακελευόμεθα ὡς εἰς κοινὸν οἶκον κατ' ἀνάγκην εἰσιέναι καὶ ψάλλειν, πήξαντες ἐν μέσῳ σταυρόν, ἐν δὲ τῷ θυσιαστηρίῳ μήτε εἰσέρχεσθαι, μήτε θυμιᾶν, μήτε εὐχὴν ἐπιτελεῖν, μήτε κανδήλαν ἤ λύχνον ἅπτειν.

KanonasHTML:
Τὰς Ἐκκλησίας, τὰς ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν ἐνθρονισθείσας, παρακελευόμεθα ὡς εἰς κοινὸν οἶκον κατ' ἀνάγκην εἰσιέναι καὶ ψάλλειν, πήξαντες ἐν μέσῳ σταυρόν, ἐν δὲ τῷ θυσιαστηρίῳ μήτε εἰσέρχεσθαι, μήτε θυμιᾶν, μήτε εὐχὴν ἐπιτελεῖν, μήτε κανδήλαν ἤ λύχνον ἅπτειν.

KanonasSEARCH:
Τας Εκκλησιας, τας υπο των αιρετικων ενθρονισθεισας, παρακελευομεθα ως εις κοινον οικον κατ' αναγκην εισιεναι και ψαλλειν, πηξαντες εν μεσω σταυρον, εν δε τω θυσιαστηριω μητε εισερχεσθαι, μητε θυμιαν, μητε ευχην επιτελειν, μητε κανδηλαν η λυχνον απτειν.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα ς’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Πῶς γίνεται δεκτὸς ὁ τὸ σχῆμα ἀθετήσας καὶ πάλιν ἐπιστρέφων μοναχός.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα ς’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Πως γινεται δεκτος ο το σχημα αθετησας και παλιν επιστρεφων μοναχος.

KanonasTEXT:
Ὅτι δεῖ τὸν ἀθετοῦντα μοναχὸν τὸ ἅγιον σχῆμα καὶ πάλιν ἐπιστρέφοντα κατηχεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν τὰ δέοντα, ἀλλ᾽ οὐχὶ ἐκ τῶν κατηχήσεων. Ἀλλ' ἕκαστος ἐξ ὧν ἐπιχορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Κυρίου λόγων, καὶ ψάλλειν τὸν κατανυκτικὸν κανόνα τοῦ πλαγίου ἤχου, καὶ τιθέναι τὰ ἰμάτια αὐτοῦ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὑποκάτω τῆς ἀγίας τραπέζης ὡς ἐπί τοῦ σχήματος, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς λειτουργίας κουρεύειν αὐτὸν τὸν ἡγούμενον καὶ ἐνδύειν τὸ σχῆμα μηδὲν ἐκφωνοῦντα.

KanonasHTML:
Ὅτι δεῖ τὸν ἀθετοῦντα μοναχὸν τὸ ἅγιον σχῆμα καὶ πάλιν ἐπιστρέφοντα κατηχεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν τὰ δέοντα, ἀλλ᾽ οὐχὶ ἐκ τῶν κατηχήσεων. Ἀλλ' ἕκαστος ἐξ ὧν ἐπιχορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Κυρίου λόγων, καὶ ψάλλειν τὸν κατανυκτικὸν κανόνα τοῦ πλαγίου ἤχου, καὶ τιθέναι τὰ ἰμάτια αὐτοῦ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὑποκάτω τῆς ἀγίας τραπέζης ὡς ἐπί τοῦ σχήματος, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς λειτουργίας κουρεύειν αὐτὸν τὸν ἡγούμενον καὶ ἐνδύειν τὸ σχῆμα μηδὲν ἐκφωνοῦντα.

KanonasSEARCH:
Οτι δει τον αθετουντα μοναχον το αγιον σχημα και παλιν επιστρεφοντα κατηχεισθαι υπο των αδελφων τα δεοντα, αλλ᾽ ουχι εκ των κατηχησεων. Αλλ' εκαστος εξ ων επιχορηγειται υπο του Κυριου λογων, και ψαλλειν τον κατανυκτικον κανονα του πλαγιου ηχου, και τιθεναι τα ιματια αυτου εν τω θυσιαστηριω υποκατω της αγιας τραπεζης ως επι του σχηματος, και απο του Ευαγγελιου της λειτουργιας κουρευειν αυτον τον ηγουμενον και ενδυειν το σχημα μηδεν εκφωνουντα.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα θ’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ χρῇ κοινωνεῖν ἐκ χειρῶν τοῦ μὴ νηστεύοντος ἱερέως.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα θ’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου χρη κοινωνειν εκ χειρων του μη νηστευοντος ιερεως.

KanonasTEXT:
Τὸν μὴ νηστεύοντα τετράδα καὶ παρασκευὴν ἱερέα οὐ χρὴ κοινωνεῖν ἐξ αὐτοῦ, κἄν δοκῇ ὀρθόδοξος εἶναι, τὸ γὰρ ἐκ μέρους εὐσεβεῖν καὶ ἐκ μέρους κοινοῦσθαι βέβηλον.

KanonasHTML:
Τὸν μὴ νηστεύοντα τετράδα καὶ παρασκευὴν ἱερέα οὐ χρὴ κοινωνεῖν ἐξ αὐτοῦ, κἄν δοκῇ ὀρθόδοξος εἶναι, τὸ γὰρ ἐκ μέρους εὐσεβεῖν καὶ ἐκ μέρους κοινοῦσθαι βέβηλον.

KanonasSEARCH:
Τον μη νηστευοντα τετραδα και παρασκευην ιερεα ου χρη κοινωνειν εξ αυτου, καν δοκη ορθοδοξος ειναι, το γαρ εκ μερους ευσεβειν και εκ μερους κοινουσθαι βεβηλον.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα ις’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι μοναχοὶ ἐσθίουσι δὶς τῇ Μ'.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα ις’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι οι εργαζομενοι μοναχοι εσθιουσι δις τη Μ'.

KanonasTEXT:
Ὅτι δεῖ τοὺς ἐργαζομένους μοναχοὺς τῇ ἁγίᾳ Τεσσαρακοστῇ, τὴν ἐνάτην ὥραν γεύσασθαι ἄρτου βραχέος καὶ τῇ ἑσπέρᾳ δειπνεῖν.

KanonasHTML:
Ὅτι δεῖ τοὺς ἐργαζομένους μοναχοὺς τῇ ἁγίᾳ Τεσσαρακοστῇ, τὴν ἐνάτην ὥραν γεύσασθαι ἄρτου βραχέος καὶ τῇ ἑσπέρᾳ δειπνεῖν.

KanonasSEARCH:
Οτι δει τους εργαζομενους μοναχους τη αγια Τεσσαρακοστη, την ενατην ωραν γευσασθαι αρτου βραχεος και τη εσπερα δειπνειν.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα ιζ’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι τοῖς μοναχοῖς οὐ καταλυτέον εἰς οἶνον καὶ ἔλαιον τῇ Μ'.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα ιζ’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι τοις μοναχοις ου καταλυτεον εις οινον και ελαιον τη Μ'.

KanonasTEXT:
Ὅτι οὐ χρὴ ἐν τῇ ἁγίᾳ Τεσσαρακοστῇ τοὺς μοναχοὺς ἐργασίαν ποιεῖν καὶ προφάσει τοῦ ἔργου καταλύειν εἰς οἶνον καὶ ἔλαιον, ταῦτα γὰρ γαστριμαργίας ἐπιτηδεύματα.

KanonasHTML:
Ὅτι οὐ χρὴ ἐν τῇ ἁγίᾳ Τεσσαρακοστῇ τοὺς μοναχοὺς ἐργασίαν ποιεῖν καὶ προφάσει τοῦ ἔργου καταλύειν εἰς οἶνον καὶ ἔλαιον, ταῦτα γὰρ γαστριμαργίας ἐπιτηδεύματα.

KanonasSEARCH:
Οτι ου χρη εν τη αγια Τεσσαρακοστη τους μοναχους εργασιαν ποιειν και προφασει του εργου καταλυειν εις οινον και ελαιον, ταυτα γαρ γαστριμαργιας επιτηδευματα.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα ιθ’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Διὰ τίνας λόγους ἐπιτρέπεται τῷ μοναχῷ τῆς οἰκείας μονῆς ἀπέρχεσθαι;

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα ιθ’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Δια τινας λογους επιτρεπεται τω μοναχω της οικειας μονης απερχεσθαι;

KanonasTEXT:
Πόσαι κεφάλαια ἐκβάλλουσι τὸν μοναχὸν ἀπὸ τῆς μονῆς; Πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ὁ ἡγούμενος αἱρετικός· δεύτερον, εἰ ἔστιν εἴσοδος γυναικῶν ἐν τῇ μονῇ· τὸ δὲ τρίτον, ἐὰν παιδία μανθάνωσι κοσμικὰ ἐν τῷ κοινοβίῳ. Ἄτοπον γὰρ τοῦτο, τὸ δημοσιεύεσθαι τὰ ἐν τῇ μονῇ καλῶς πραττόμενα, ὥς φησι τὸ Εὐαγγέλιον· Μὴ σαλπίσητε ἔμπροσθεν ὑμῶν, ὅταν εὖ ποιῆτε.

KanonasHTML:
Πόσαι κεφάλαια ἐκβάλλουσι τὸν μοναχὸν ἀπὸ τῆς μονῆς; Πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ὁ ἡγούμενος αἱρετικός· δεύτερον, εἰ ἔστιν εἴσοδος γυναικῶν ἐν τῇ μονῇ· τὸ δὲ τρίτον, ἐὰν παιδία μανθάνωσι κοσμικὰ ἐν τῷ κοινοβίῳ. Ἄτοπον γὰρ τοῦτο, τὸ δημοσιεύεσθαι τὰ ἐν τῇ μονῇ καλῶς πραττόμενα, ὥς φησι τὸ Εὐαγγέλιον· Μὴ σαλπίσητε ἔμπροσθεν ὑμῶν, ὅταν εὖ ποιῆτε.

KanonasSEARCH:
Ποσαι κεφαλαια εκβαλλουσι τον μοναχον απο της μονης; Πρωτον μεν, ει εστιν ο ηγουμενος αιρετικος· δευτερον, ει εστιν εισοδος γυναικων εν τη μονη· το δε τριτον, εαν παιδια μανθανωσι κοσμικα εν τω κοινοβιω. Ατοπον γαρ τουτο, το δημοσιευεσθαι τα εν τη μονη καλως πραττομενα, ως φησι το Ευαγγελιον· Μη σαλπισητε εμπροσθεν υμων, οταν ευ ποιητε.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα κθ’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Πῶς νηστεύομεν κατὰ τὴν νήστιμον τῶν ἁγίων  Ἀποστόλων καὶ τοῦ ἁγίου Φιλίππους;

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα κθ’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Πως νηστευομεν κατα την νηστιμον των αγιων  Αποστολων και του αγιου Φιλιππους;

KanonasTEXT:
Τὴν τεσσαρακοστὴν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, ἤτοι τὴν νήστιμον αὐτῶν, χρὴ νηστεύειν τετράδι καὶ παρασκευῇ τοὺς ἐργαζομένους ἕως ὥρας ἕκτης, καὶ οὕτω γεύεσθαι καὶ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀριστᾶν. Ὡσαύτως δὲ καὶ τοῦ ἁγίου Φιλίππου, ὥραν ἕκτην γεύεσθαι καὶ ἑσπέρας δειπνεῖν, τοὺς δὲ ἐν τῇ μονῇ, ἅπαξ ἕως ἑσπέρας.

KanonasHTML:
Τὴν τεσσαρακοστὴν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, ἤτοι τὴν νήστιμον αὐτῶν, χρὴ νηστεύειν τετράδι καὶ παρασκευῇ τοὺς ἐργαζομένους ἕως ὥρας ἕκτης, καὶ οὕτω γεύεσθαι καὶ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀριστᾶν. Ὡσαύτως δὲ καὶ τοῦ ἁγίου Φιλίππου, ὥραν ἕκτην γεύεσθαι καὶ ἑσπέρας δειπνεῖν, τοὺς δὲ ἐν τῇ μονῇ, ἅπαξ ἕως ἑσπέρας.

KanonasSEARCH:
Την τεσσαρακοστην των αγιων Αποστολων, ητοι την νηστιμον αυτων, χρη νηστευειν τετραδι και παρασκευη τους εργαζομενους εως ωρας εκτης, και ουτω γευεσθαι και την ενατην ωραν αρισταν. Ωσαυτως δε και του αγιου Φιλιππου, ωραν εκτην γευεσθαι και εσπερας δειπνειν, τους δε εν τη μονη, απαξ εως εσπερας.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα νς’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι καὶ μοναχὸς εὐλογεῖ τὴν τράπεζαν.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα νς’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι και μοναχος ευλογει την τραπεζαν.

KanonasTEXT:
Ἐὰν πρεσβύτερός ἐστιν ἢ διάκονος ἢ ἀναγνώστης καθῃρημένος καὶ εὑρεθῇ μοναχός, εὐλογεῖ τὴν τράπεζαν.

KanonasHTML:
Ἐὰν πρεσβύτερός ἐστιν ἢ διάκονος ἢ ἀναγνώστης καθῃρημένος καὶ εὑρεθῇ μοναχός, εὐλογεῖ τὴν τράπεζαν.

KanonasSEARCH:
Εαν πρεσβυτερος εστιν η διακονος η αναγνωστης καθηρημενος και ευρεθη μοναχος, ευλογει την τραπεζαν.


KanonasTitle:
Ὁ ἐκ τῶν ἑννέα ξς’ Κανὼν ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ χρῇ συνεσθίειν μετὰ τοῦ ἀθετήσαντος τὸ σχῆμα, οὔτε χαίρειν αὐτῷ λέγειν.

KanonasTitleSearch:
Ο εκ των εννεα ξς’ Κανων εκ των Εκκλησιαστικων συναξεων του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου χρη συνεσθιειν μετα του αθετησαντος το σχημα, ουτε χαιρειν αυτω λεγειν.

KanonasTEXT:
Ἐάν τις ἀθετήσῃ τὸ ἅγιον σχῆμα καὶ οὐ διορθοῦται, τὴν δὲ ὀρθοδοξίαν κρατῇ, οὐ χρὴ τὸν τοιοῦτον ὑπὸ στέγην ἄγειν, οὔτε συνεσθίειν ἢ χαίρειν λέγειν.

KanonasHTML:
Ἐάν τις ἀθετήσῃ τὸ ἅγιον σχῆμα καὶ οὐ διορθοῦται, τὴν δὲ ὀρθοδοξίαν κρατῇ, οὐ χρὴ τὸν τοιοῦτον ὑπὸ στέγην ἄγειν, οὔτε συνεσθίειν ἢ χαίρειν λέγειν.

KanonasSEARCH:
Εαν τις αθετηση το αγιον σχημα και ου διορθουται, την δε ορθοδοξιαν κρατη, ου χρη τον τοιουτον υπο στεγην αγειν, ουτε συνεσθιειν η χαιρειν λεγειν.


KanonasTitle:
Ἐπιστολὴ κανονική τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως.

KanonasTitleSearch:
Επιστολη κανονικη του Αγιου Νικηφορου Κωνσταντινουπολεως.

KanonasTEXT:
Ὅσην ἔχει ἐπιποθίαν ἡ τιμιότης σου ἰδεῖν τὴν ταπείνωσιν ἡμῶν, τοσαύτην οἰέσθω καὶ τὴν ἡμετέραν εἶναι πρὸς τὴν κατ' ὀφθαλμοὺς ὁμιλίαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ γέγραπται· Οὐ τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, αλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ, αὐτῷ ἀναθετέον τὸν πόθον καὶ ἐπιρριπτέον τὴν μέριμναν, καὶ αὐτὸς ποιήσει, ὁπηνίκα καὶ βούλεται, θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτόν. Τὸ δὲ νῦν ἔχον, ἀναγκαῖον περὶ τῶν προταθέντων κεφαλαίων ὑπὸ τῶν πνευματικῶν ἡμῶν ἀδελφῶν, Ἱλαρίωνος καὶ Εὐστρατίου, μεσολαβούσης τῆς σῆς εὐλαβείας, ἀποκριθῆναι τὰ εἰκότα. Ὡς ἂν δὲ εὐσύνοπτα γένηται τὰ λεγόμενα, ἑκάστου προταθέντος κεφαλαίου, κατὰ συνέχειαν καὶ ἡ ἀπόκρισις εἴη.

KanonasHTML:
Ὅσην ἔχει ἐπιποθίαν ἡ τιμιότης σου ἰδεῖν τὴν ταπείνωσιν ἡμῶν, τοσαύτην οἰέσθω καὶ τὴν ἡμετέραν εἶναι πρὸς τὴν κατ' ὀφθαλμοὺς ὁμιλίαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ γέγραπται· Οὐ τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, αλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ, αὐτῷ ἀναθετέον τὸν πόθον καὶ ἐπιρριπτέον τὴν μέριμναν, καὶ αὐτὸς ποιήσει, ὁπηνίκα καὶ βούλεται, θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτόν. Τὸ δὲ νῦν ἔχον, ἀναγκαῖον περὶ τῶν προταθέντων κεφαλαίων ὑπὸ τῶν πνευματικῶν ἡμῶν ἀδελφῶν, Ἱλαρίωνος καὶ Εὐστρατίου, μεσολαβούσης τῆς σῆς εὐλαβείας, ἀποκριθῆναι τὰ εἰκότα. Ὡς ἂν δὲ εὐσύνοπτα γένηται τὰ λεγόμενα, ἑκάστου προταθέντος κεφαλαίου, κατὰ συνέχειαν καὶ ἡ ἀπόκρισις εἴη.

KanonasSEARCH:
Οσην εχει επιποθιαν η τιμιοτης σου ιδειν την ταπεινωσιν ημων, τοσαυτην οιεσθω και την ημετεραν ειναι προς την κατ' οφθαλμους ομιλιαν. Αλλ' επειδη γεγραπται· Ου του θελοντος, ουδε του τρεχοντος, αλλα του ελεουντος Θεου, αυτω αναθετεον τον ποθον και επιρριπτεον την μεριμναν, και αυτος ποιησει, οπηνικα και βουλεται, θελημα των φοβουμενων αυτον. Το δε νυν εχον, αναγκαιον περι των προταθεντων κεφαλαιων υπο των πνευματικων ημων αδελφων, Ιλαριωνος και Ευστρατιου, μεσολαβουσης της σης ευλαβειας, αποκριθηναι τα εικοτα. Ως αν δε ευσυνοπτα γενηται τα λεγομενα, εκαστου προταθεντος κεφαλαιου, κατα συνεχειαν και η αποκρισις ειη.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις α’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Εἰ προσδεκτέοι οἱ χειροτονηθέντες ἐν Ῥώμῃ, Νεαπόλει καὶ Λογγοβαρδία.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις α’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Ει προσδεκτεοι οι χειροτονηθεντες εν Ρωμη, Νεαπολει και Λογγοβαρδια.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν χειροτονηθέντων πρεσβυτέρων ἐν Ῥώμῃ, ἐν Νεαπόλει καὶ Λογγοβαρδίᾳ ἀκηρύκτων καὶ ἀπολελυμένων, εἰ χρὴ τούτους δέχεσθαι καὶ κοινωνεῖν αὐτοῖς καὶ συνεσθίειν καὶ συμψάλλειν. 
Ἀπόκρισις. Ἐν καιρῷ αἱρέσεως, οὐ κατὰ τὰ ἐν εἰρήνῃ τυπωθέντα πάντως ἀπαραλείπτως γίνεται, διὰ τὴν ἀναγκάζουσαν χρείαν, ὅπερ φαίνεται πεποιηκὼς ὅτε μακαριώτατος Ἀθανάσιος καὶ ὁ ἁγιώτατος Εὐσέβιος, ὑπερορίους χειροτονίας ἀμφότεροι ποιησάμενοι. Καὶ νῦν δὲ τὸ αὐτὸ ὁρᾶται πραττόμενον ἐν τῇ παρούσῃ αἱρέσει, ὥστε οἱ ἀποδηλωθέντες, εἰ οὐ προδήλως εἰσὶ κατεγνωσμένοι, οὐδαμῶς ἐκ τοῦ οὕτω χειροτονηθῆναι ἀποτρόπαιοι, ἀλλὰ προσδεκτέοι κατὰ τὰς τέσσαρας προτάσεις.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν χειροτονηθέντων πρεσβυτέρων ἐν Ῥώμῃ, ἐν Νεαπόλει καὶ Λογγοβαρδίᾳ ἀκηρύκτων καὶ ἀπολελυμένων, εἰ χρὴ τούτους δέχεσθαι καὶ κοινωνεῖν αὐτοῖς καὶ συνεσθίειν καὶ συμψάλλειν.

Ἀπόκρισις. Ἐν καιρῷ αἱρέσεως, οὐ κατὰ τὰ ἐν εἰρήνῃ τυπωθέντα πάντως ἀπαραλείπτως γίνεται, διὰ τὴν ἀναγκάζουσαν χρείαν, ὅπερ φαίνεται πεποιηκὼς ὅτε μακαριώτατος Ἀθανάσιος καὶ ὁ ἁγιώτατος Εὐσέβιος, ὑπερορίους χειροτονίας ἀμφότεροι ποιησάμενοι. Καὶ νῦν δὲ τὸ αὐτὸ ὁρᾶται πραττόμενον ἐν τῇ παρούσῃ αἱρέσει, ὥστε οἱ ἀποδηλωθέντες, εἰ οὐ προδήλως εἰσὶ κατεγνωσμένοι, οὐδαμῶς ἐκ τοῦ οὕτω χειροτονηθῆναι ἀποτρόπαιοι, ἀλλὰ προσδεκτέοι κατὰ τὰς τέσσαρας προτάσεις.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των χειροτονηθεντων πρεσβυτερων εν Ρωμη, εν Νεαπολει και Λογγοβαρδια ακηρυκτων και απολελυμενων, ει χρη τουτους δεχεσθαι και κοινωνειν αυτοις και συνεσθιειν και συμψαλλειν. 
Αποκρισις. Εν καιρω αιρεσεως, ου κατα τα εν ειρηνη τυπωθεντα παντως απαραλειπτως γινεται, δια την αναγκαζουσαν χρειαν, οπερ φαινεται πεποιηκως οτε μακαριωτατος Αθανασιος και ο αγιωτατος Ευσεβιος, υπεροριους χειροτονιας αμφοτεροι ποιησαμενοι. Και νυν δε το αυτο οραται πραττομενον εν τη παρουση αιρεσει, ωστε οι αποδηλωθεντες, ει ου προδηλως εισι κατεγνωσμενοι, ουδαμως εκ του ουτω χειροτονηθηναι αποτροπαιοι, αλλα προσδεκτεοι κατα τας τεσσαρας προτασεις.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις β’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῶν ἐν Σικελὶᾳ χειροτονηθέντων.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις β’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Περι των εν Σικελια χειροτονηθεντων.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν χειροτονηθέντων πρεσβυτέρων ὑπερόριᾳ ἐν Σικελίᾳ, εἰ χρὴ τούτους δέχεσθαι.
Ἀπόκρισις. Τοῦτο τὸ ἐρώτημα, ὅμοιον τοῦ προτεθέντος, εἰ καὶ καθ' ὕφεσιν τόπου. Ὁμοίως οὖν δηλονότι ἕξει καὶ τὴν ἀπόκρισιν.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν χειροτονηθέντων πρεσβυτέρων ὑπερόριᾳ ἐν Σικελίᾳ, εἰ χρὴ τούτους δέχεσθαι.

Ἀπόκρισις. Τοῦτο τὸ ἐρώτημα, ὅμοιον τοῦ προτεθέντος, εἰ καὶ καθ' ὕφεσιν τόπου. Ὁμοίως οὖν δηλονότι ἕξει καὶ τὴν ἀπόκρισιν.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των χειροτονηθεντων πρεσβυτερων υπερορια εν Σικελια, ει χρη τουτους δεχεσθαι.
Αποκρισις. Τουτο το ερωτημα, ομοιον του προτεθεντος, ει και καθ' υφεσιν τοπου. Ομοιως ουν δηλονοτι εξει και την αποκρισιν.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις γ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ χρῇ εἰσιέναι χάριν εὐχῆς εἰς τάς ὑπὸ αἱρετικῶν ἱερέων κοινωθείσας καὶ κατεχομένας ἐκκλησίας.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις γ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου χρη εισιεναι χαριν ευχης εις τας υπο αιρετικων ιερεων κοινωθεισας και κατεχομενας εκκλησιας.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν κοινωθεισῶν ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν ἱερέων, κοινωνησάντων τῇ αἱρέσει, καὶ κατεχομένων ὑπ' αὐτῶν, εἰ χρὴ εἰσιέναι εἰς αὐτὰς χάριν εὐχῆς καὶ ψαλμῳδίας.
Ἀπόκρισις. Οὐ χρὴ τὸ καθόλου εἰς τοιαύτας ἐκκλησίας εἰσιέναι, κατὰ τοὺς εἰρημένους τρόπους, ἐπειδὴ γέγραπται· Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Ἅμα γὰρ τῷ εἰσαχθῆναι τὴν αἵρεσιν, ἀπέστη ὁ ἔφορος τῶν ἐκεῖσε ἄγγελος, κατὰ τὴν φωνὴν τοῦ μεγάλου Βασιλείου, καὶ κοινὸς οἶκος ὁ τοιοῦτος χρηματίζει ναός, καί· Οὐ μὴ εἰσέλθω, φησίν, εἰς ἐκκλησίαν πονηρευομένων, καὶ ὁ ἀπόστολος· Τίς συγκατάθεσις ναοῦ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων;

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν κοινωθεισῶν ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν ἱερέων, κοινωνησάντων τῇ αἱρέσει, καὶ κατεχομένων ὑπ' αὐτῶν, εἰ χρὴ εἰσιέναι εἰς αὐτὰς χάριν εὐχῆς καὶ ψαλμῳδίας.

Ἀπόκρισις. Οὐ χρὴ τὸ καθόλου εἰς τοιαύτας ἐκκλησίας εἰσιέναι, κατὰ τοὺς εἰρημένους τρόπους, ἐπειδὴ γέγραπται· Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Ἅμα γὰρ τῷ εἰσαχθῆναι τὴν αἵρεσιν, ἀπέστη ὁ ἔφορος τῶν ἐκεῖσε ἄγγελος, κατὰ τὴν φωνὴν τοῦ μεγάλου Βασιλείου, καὶ κοινὸς οἶκος ὁ τοιοῦτος χρηματίζει ναός, καί· Οὐ μὴ εἰσέλθω, φησίν, εἰς ἐκκλησίαν πονηρευομένων, καὶ ὁ ἀπόστολος· Τίς συγκατάθεσις ναοῦ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων;

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των κοινωθεισων εκκλησιων εκ των ιερεων, κοινωνησαντων τη αιρεσει, και κατεχομενων υπ' αυτων, ει χρη εισιεναι εις αυτας χαριν ευχης και ψαλμωδιας.
Αποκρισις. Ου χρη το καθολου εις τοιαυτας εκκλησιας εισιεναι, κατα τους ειρημενους τροπους, επειδη γεγραπται· Ιδου αφιεται ο οικος υμων ερημος. Αμα γαρ τω εισαχθηναι την αιρεσιν, απεστη ο εφορος των εκεισε αγγελος, κατα την φωνην του μεγαλου Βασιλειου, και κοινος οικος ο τοιουτος χρηματιζει ναος, και· Ου μη εισελθω, φησιν, εις εκκλησιαν πονηρευομενων, και ο αποστολος· Τις συγκαταθεσις ναου Θεου μετα ειδωλων;


KanonasTitle:
Ἐρώτησις δ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι ἐφεῖται καὶ τοῦτο, καὶ τὸ λειτουργεῖν ἐν αὐταῖς, προηγουμένης τῆς τῶν ἀνοιξίων τελετῆς.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις δ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Οτι εφειται και τουτο, και το λειτουργειν εν αυταις, προηγουμενης της των ανοιξιων τελετης.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν κοινωθεισῶν Ἐκκλησιῶν ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἱερέων καὶ (μὴ) κατεχομένων ὑπ' αὐτῶν, εἰ χρὴ ἐν αὐταῖς ψάλλειν καὶ εὔχεσθαι.
Ἀπόκρισις, Χρὴ μὲν οὖν εἰσιέναι ἐν ταῖς τοιαύταις ἐκκλησίαις εἰς τὸ ψάλλειν καὶ εὔχεσθαι, ἀλλ' εἰπερ ἀσφαλῶς μὴ καταχραίνοιντο ὑπὸ τῶν (αὐτῶν), ἀλλὰ κατέχονται ὑπὸ τῶν ὀρθοδόξων ἐς τόδε. Τετύπωται δὲ ἐνταῦθα, ὑπὸ σεσωσμένου ἐπισκόπου ἤ ἱερέως, τὰ ἀνοίξια τῆς ἐκκλησίας γίνεσθαι, ὑποφαινομένης εὐχῆς, ὥστε, εἰ τοῦτο γένοιτο, καὶ τὸ λειτουργεῖν ἐκεῖσε οὐκ ἀπᾷδον. Παράδειγμα τὸ τὸν ἅγιον Ἀθανάσιον, ὑπὸ Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως παρακαλούμενον, μίαν ταύτην χάριν παρασχέσθαι, ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἕνα ναὸν παραδοῦναι τοῖς Ἀρειανοῖς εἰς τὸ συνάγεσθαι, κατανεῦσαι, ἄνπερ ἐν Κωνσταντινουπόλει λήψοιτο καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν χάριν, τοῦ συνάγεσθαι τοὺς ὀρθοδόξους ἐν ἑνί ναῷ, προκατεχομένῳ ὑπὸ τῶν ᾽Αρειανῶν.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν κοινωθεισῶν Ἐκκλησιῶν ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἱερέων καὶ (μὴ) κατεχομένων ὑπ' αὐτῶν, εἰ χρὴ ἐν αὐταῖς ψάλλειν καὶ εὔχεσθαι.

Ἀπόκρισις, Χρὴ μὲν οὖν εἰσιέναι ἐν ταῖς τοιαύταις ἐκκλησίαις εἰς τὸ ψάλλειν καὶ εὔχεσθαι, ἀλλ' εἰπερ ἀσφαλῶς μὴ καταχραίνοιντο ὑπὸ τῶν (αὐτῶν), ἀλλὰ κατέχονται ὑπὸ τῶν ὀρθοδόξων ἐς τόδε. Τετύπωται δὲ ἐνταῦθα, ὑπὸ σεσωσμένου ἐπισκόπου ἤ ἱερέως, τὰ ἀνοίξια τῆς ἐκκλησίας γίνεσθαι, ὑποφαινομένης εὐχῆς, ὥστε, εἰ τοῦτο γένοιτο, καὶ τὸ λειτουργεῖν ἐκεῖσε οὐκ ἀπᾷδον. Παράδειγμα τὸ τὸν ἅγιον Ἀθανάσιον, ὑπὸ Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως παρακαλούμενον, μίαν ταύτην χάριν παρασχέσθαι, ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἕνα ναὸν παραδοῦναι τοῖς Ἀρειανοῖς εἰς τὸ συνάγεσθαι, κατανεῦσαι, ἄνπερ ἐν Κωνσταντινουπόλει λήψοιτο καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν χάριν, τοῦ συνάγεσθαι τοὺς ὀρθοδόξους ἐν ἑνί ναῷ, προκατεχομένῳ ὑπὸ τῶν ᾽Αρειανῶν.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των κοινωθεισων Εκκλησιων υπο των αυτων ιερεων και (μη) κατεχομενων υπ' αυτων, ει χρη εν αυταις ψαλλειν και ευχεσθαι.
Αποκρισις, Χρη μεν ουν εισιεναι εν ταις τοιαυταις εκκλησιαις εις το ψαλλειν και ευχεσθαι, αλλ' ειπερ ασφαλως μη καταχραινοιντο υπο των (αυτων), αλλα κατεχονται υπο των ορθοδοξων ες τοδε. Τετυπωται δε ενταυθα, υπο σεσωσμενου επισκοπου η ιερεως, τα ανοιξια της εκκλησιας γινεσθαι, υποφαινομενης ευχης, ωστε, ει τουτο γενοιτο, και το λειτουργειν εκεισε ουκ απαδον. Παραδειγμα το τον αγιον Αθανασιον, υπο Κωνσταντινου του βασιλεως παρακαλουμενον, μιαν ταυτην χαριν παρασχεσθαι, εν Αλεξανδρεια ενα ναον παραδουναι τοις Αρειανοις εις το συναγεσθαι, κατανευσαι, ανπερ εν Κωνσταντινουπολει ληψοιτο και αυτος την αυτην χαριν, του συναγεσθαι τους ορθοδοξους εν ενι ναω, προκατεχομενω υπο των ᾽Αρειανων.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ε’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ χρὴ εἰσιέναι εἰς κοιμητήρια ἁγίων, κατεχόμενα ὑπὸ μιανθέντων ἱερέων, εἰ μὴ τοι πρὸς τὸ ἀσπάσασθαι τὸ ἅγιον λείψανον.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ε’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου χρη εισιεναι εις κοιμητηρια αγιων, κατεχομενα υπο μιανθεντων ιερεων, ει μη τοι προς το ασπασασθαι το αγιον λειψανον.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ἐν σώματι ἁγίων, εἰ χρὴ εἰσιέναι εἰς κοιμητήρια αὐτῶν καὶ εὔχεσθαι καὶ προσκυνεῖν αὐτοῖς, κατεχομένοις ὑπὸ τῶν μιανθέντων ἱερέων.
Ἀπόκρισις. Οὐ παραχωρεῖ ὁ κανών, κατὰ τὰ προδηλωθέντα, εἰσιέναι εἰς τὰ κοιμητήρια αὐτῶν, γέγραπται [γάρ·] Ἱνατί ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως; Εἰ μή τι ἂν ἐξ ἀνάγκης, κατὰ μόνον τὸ ἀσπάσασθαι τὸ τοῦ ἁγίου λείψανον, ἡ εἴσοδος γένοιτο.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ἐν σώματι ἁγίων, εἰ χρὴ εἰσιέναι εἰς κοιμητήρια αὐτῶν καὶ εὔχεσθαι καὶ προσκυνεῖν αὐτοῖς, κατεχομένοις ὑπὸ τῶν μιανθέντων ἱερέων.

Ἀπόκρισις. Οὐ παραχωρεῖ ὁ κανών, κατὰ τὰ προδηλωθέντα, εἰσιέναι εἰς τὰ κοιμητήρια αὐτῶν, γέγραπται [γάρ·] Ἱνατί ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως; Εἰ μή τι ἂν ἐξ ἀνάγκης, κατὰ μόνον τὸ ἀσπάσασθαι τὸ τοῦ ἁγίου λείψανον, ἡ εἴσοδος γένοιτο.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των εν σωματι αγιων, ει χρη εισιεναι εις κοιμητηρια αυτων και ευχεσθαι και προσκυνειν αυτοις, κατεχομενοις υπο των μιανθεντων ιερεων.
Αποκρισις. Ου παραχωρει ο κανων, κατα τα προδηλωθεντα, εισιεναι εις τα κοιμητηρια αυτων, γεγραπται [γαρ·] Ινατι η ελευθερια μου κρινεται υπο αλλης συνειδησεως; Ει μη τι αν εξ αναγκης, κατα μονον το ασπασασθαι το του αγιου λειψανον, η εισοδος γενοιτο.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ς’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Πῶς δεκτέον τοὺς ἐκ τῶν κοινωθέντων ἱερέων λαβόντας τὸ σχῆμα;

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ς’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Πως δεκτεον τους εκ των κοινωθεντων ιερεων λαβοντας το σχημα;

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν λαβόντων τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἐκ τῶν κοινωθέντων ἱερέων, πῶς τούτους δέχεσθαι δεῖ;
Ἀπόκρισις, Ὁμολογοῦντας ἡμαρτηκέναι καὶ ἐπιτιμηθέντας χρόνῳ τινί, εἶθ' οὕτω δεχομένους παρὰ σεσωσμένου πρεσβυτέρου, προσδεκτέον.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν λαβόντων τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἐκ τῶν κοινωθέντων ἱερέων, πῶς τούτους δέχεσθαι δεῖ;

Ἀπόκρισις, Ὁμολογοῦντας ἡμαρτηκέναι καὶ ἐπιτιμηθέντας χρόνῳ τινί, εἶθ' οὕτω δεχομένους παρὰ σεσωσμένου πρεσβυτέρου, προσδεκτέον.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των λαβοντων το μοναχικον σχημα εκ των κοινωθεντων ιερεων, πως τουτους δεχεσθαι δει;
Αποκρισις, Ομολογουντας ημαρτηκεναι και επιτιμηθεντας χρονω τινι, ειθ' ουτω δεχομενους παρα σεσωσμενου πρεσβυτερου, προσδεκτεον.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ζ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ μοναχῶν ἤ κληρικῶν προστεθέντων τῇ αἱρέσει.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ζ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Περι μοναχων η κληρικων προστεθεντων τη αιρεσει.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ὑπογραψάντων μοναχῶν καὶ κληρικῶν ἐν τῇ αἱρέσει, πῶς χρὴ τούτους δέχεσθαι, χωρίς ἐπιτιμίου ἤ μετὰ ἐπιτιμίου, ἐὰν ὁμολογήσωσι μηκέτι ἐνεργεῖν ἐν τῇ ἱερατείᾳ; Καὶ εἰ ἔξεστιν ἡμῖν διδόναι ἐπιτίμιον τοῖς τοιούτοις.
Ἀπόκρισις. Δηλονότι μετὰ τῶν προσηκόντων ἐπιτιμίων. Οὕτω γὰρ τοὺς καρποὺς τῆς μετανοίας ἐπιδεικνύμενοι, εἶεν ἂν ἄξιοι συναφθῆναι τῷ ὀρθοδόξῳ σώματι· διδόναι δὲ ὑμᾶς ἐπιτίμιον τοῖς τοιαύτοις, οὐκ ἀποκριτέον, γέγραπται γάρ· Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ὑπογραψάντων μοναχῶν καὶ κληρικῶν ἐν τῇ αἱρέσει, πῶς χρὴ τούτους δέχεσθαι, χωρίς ἐπιτιμίου ἤ μετὰ ἐπιτιμίου, ἐὰν ὁμολογήσωσι μηκέτι ἐνεργεῖν ἐν τῇ ἱερατείᾳ; Καὶ εἰ ἔξεστιν ἡμῖν διδόναι ἐπιτίμιον τοῖς τοιούτοις.

Ἀπόκρισις. Δηλονότι μετὰ τῶν προσηκόντων ἐπιτιμίων. Οὕτω γὰρ τοὺς καρποὺς τῆς μετανοίας ἐπιδεικνύμενοι, εἶεν ἂν ἄξιοι συναφθῆναι τῷ ὀρθοδόξῳ σώματι· διδόναι δὲ ὑμᾶς ἐπιτίμιον τοῖς τοιαύτοις, οὐκ ἀποκριτέον, γέγραπται γάρ· Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των υπογραψαντων μοναχων και κληρικων εν τη αιρεσει, πως χρη τουτους δεχεσθαι, χωρις επιτιμιου η μετα επιτιμιου, εαν ομολογησωσι μηκετι ενεργειν εν τη ιερατεια; Και ει εξεστιν ημιν διδοναι επιτιμιον τοις τοιουτοις.
Αποκρισις. Δηλονοτι μετα των προσηκοντων επιτιμιων. Ουτω γαρ τους καρπους της μετανοιας επιδεικνυμενοι, ειεν αν αξιοι συναφθηναι τω ορθοδοξω σωματι· διδοναι δε υμας επιτιμιον τοις τοιαυτοις, ουκ αποκριτεον, γεγραπται γαρ· Αλληλων τα βαρη βασταζετε.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις η’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ δεῖ συνεσθίειν ἤ συμψάλλειν μετὰ τοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος μοναχοῦ.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις η’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου δει συνεσθιειν η συμψαλλειν μετα του ατακτως περιπατουντος μοναχου.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν μοναχῶν τῶν ἀδιαφόρως παραβαλλόντων τοῖς τυχοῦσι καὶ συνευχομένοις καὶ συνεσθίουσιν αὐτοῖς, εἰ χρὴ δέχεσθαι τοὺς τοιούτους εἰς συνεστίασιν καὶ ψαλμῳδίαν.
Ἀπόκρισις. Τοῦ ἀποστόλου λέγοντος· Στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν, ἣν παρέλαβε παρ' ἡμῶν· καὶ πῶς οὐχὶ καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν τὸ καλὸν κρίνετε; Εἰ μὲν οὖν ἀπόσχοιντο τῆς ἐφαμάρτου συνηθείας, καταδεχόμενοι καὶ ἐπιτιμίαν τὴν προσήκουσαν, δεκτέοι∙ ἐπιτηρητέον δέ, τίνες εἰσὶν οὕς φατε τυχόντας, ἆρα αἱρετικοὶ ἤ προδήλως κατεγνωσμένοι ἐπὶ τῷ βίῳ. Περὶ τούτων φησὶν ὁ ἀπόστολος· Ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ εἰδωλολάτρης καὶ τὰ ἑξῆς, τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν μοναχῶν τῶν ἀδιαφόρως παραβαλλόντων τοῖς τυχοῦσι καὶ συνευχομένοις καὶ συνεσθίουσιν αὐτοῖς, εἰ χρὴ δέχεσθαι τοὺς τοιούτους εἰς συνεστίασιν καὶ ψαλμῳδίαν.

Ἀπόκρισις. Τοῦ ἀποστόλου λέγοντος· Στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν, ἣν παρέλαβε παρ' ἡμῶν· καὶ πῶς οὐχὶ καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν τὸ καλὸν κρίνετε; Εἰ μὲν οὖν ἀπόσχοιντο τῆς ἐφαμάρτου συνηθείας, καταδεχόμενοι καὶ ἐπιτιμίαν τὴν προσήκουσαν, δεκτέοι∙ ἐπιτηρητέον δέ, τίνες εἰσὶν οὕς φατε τυχόντας, ἆρα αἱρετικοὶ ἤ προδήλως κατεγνωσμένοι ἐπὶ τῷ βίῳ. Περὶ τούτων φησὶν ὁ ἀπόστολος· Ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ εἰδωλολάτρης καὶ τὰ ἑξῆς, τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των μοναχων των αδιαφορως παραβαλλοντων τοις τυχουσι και συνευχομενοις και συνεσθιουσιν αυτοις, ει χρη δεχεσθαι τους τοιουτους εις συνεστιασιν και ψαλμωδιαν.
Αποκρισις. Του αποστολου λεγοντος· Στελλεσθαι υμας απο παντος αδελφου ατακτως περιπατουντος και μη κατα την παραδοσιν, ην παρελαβε παρ' ημων· και πως ουχι και αφ’ εαυτων το καλον κρινετε; Ει μεν ουν αποσχοιντο της εφαμαρτου συνηθειας, καταδεχομενοι και επιτιμιαν την προσηκουσαν, δεκτεοι∙ επιτηρητεον δε, τινες εισιν ους φατε τυχοντας, αρα αιρετικοι η προδηλως κατεγνωσμενοι επι τω βιω. Περι τουτων φησιν ο αποστολος· Εαν τις αδελφος ονομαζομενος πορνος η πλεονεκτης η ειδωλολατρης και τα εξης, τω τοιουτω μηδε συνεσθιειν.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις θ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Πῶς δεκτέον τοὺς μετὰ αἱρετικῶν συνεσθίοντας πρεσβυτέρους;

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις θ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Πως δεκτεον τους μετα αιρετικων συνεσθιοντας πρεσβυτερους;

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν πρεσβυτέρων, τῶν βεβρωκότων μετὰ αἱρετικῶν ἅπαξ καὶ δὶς καὶ μὴ κοινωνησάντων ἢ ὑπογραψάντων, εἰ χρὴ τούτους δέχεσθαι εἰς συνεστίασιν καὶ ψαλμῳδίαν, χωρὶς σφραγῖδος ἢ μετὰ σφραγῖδος.
Ἀπόκρισις, ᾽Επὶ τῶν τοιούτων τηρητέον, εἰ οἱ βεβρωκότες ἱερεῖς μετὰ ἱερέων αἱρετικῶν ἤ λαϊκῶν ἔφαγον, καὶ ὁμολογούμενον, εἰ ὀρθοφρονούντων μέν, [μὴ] κοινωνούντων δὲ τοῖς αἱρετικοῖς, μεῖζον δὲ τὸ κρῖμα ἐπὶ τῶν ἱερωμένων. Μετανοίᾳ δὲ ἀξιολόγῳ προσδεκτέον ἑκατέρους, κοινωνῆσαι δὲ χρὴ αὐτοῖς ἄλλων τε προσευχῶν καὶ σφραγίδων.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν πρεσβυτέρων, τῶν βεβρωκότων μετὰ αἱρετικῶν ἅπαξ καὶ δὶς καὶ μὴ κοινωνησάντων ἢ ὑπογραψάντων, εἰ χρὴ τούτους δέχεσθαι εἰς συνεστίασιν καὶ ψαλμῳδίαν, χωρὶς σφραγῖδος ἢ μετὰ σφραγῖδος.

Ἀπόκρισις, ᾽Επὶ τῶν τοιούτων τηρητέον, εἰ οἱ βεβρωκότες ἱερεῖς μετὰ ἱερέων αἱρετικῶν ἤ λαϊκῶν ἔφαγον, καὶ ὁμολογούμενον, εἰ ὀρθοφρονούντων μέν, [μὴ] κοινωνούντων δὲ τοῖς αἱρετικοῖς, μεῖζον δὲ τὸ κρῖμα ἐπὶ τῶν ἱερωμένων. Μετανοίᾳ δὲ ἀξιολόγῳ προσδεκτέον ἑκατέρους, κοινωνῆσαι δὲ χρὴ αὐτοῖς ἄλλων τε προσευχῶν καὶ σφραγίδων.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των πρεσβυτερων, των βεβρωκοτων μετα αιρετικων απαξ και δις και μη κοινωνησαντων η υπογραψαντων, ει χρη τουτους δεχεσθαι εις συνεστιασιν και ψαλμωδιαν, χωρις σφραγιδος η μετα σφραγιδος.
Αποκρισις, ᾽Επι των τοιουτων τηρητεον, ει οι βεβρωκοτες ιερεις μετα ιερεων αιρετικων η λαικων εφαγον, και ομολογουμενον, ει ορθοφρονουντων μεν, [μη] κοινωνουντων δε τοις αιρετικοις, μειζον δε το κριμα επι των ιερωμενων. Μετανοια δε αξιολογω προσδεκτεον εκατερους, κοινωνησαι δε χρη αυτοις αλλων τε προσευχων και σφραγιδων.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ι’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Εἰ χρῇ συνεσθίειν μετὰ τῶν τῇ αἱρέσει ὑπογραψάντων κοσμικῶν.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ι’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Ει χρη συνεσθιειν μετα των τη αιρεσει υπογραψαντων κοσμικων.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ὑπογραψάντων κοσμικῶν ἐν τῇ αἱρέσει καὶ κοινωνούντων, εἰ χρὴ τοὺς τοιούτους κοσμικοὺς κοσμικοῖς ὀρθοδόξοις συνεσθίειν. 
Ἀπόκρισις, Ἡ ἀδιαφορία τῶν κακῶν τὸ αἴτιον· Ἀναμέσον γάρ, φησί, καθαροῦ καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον. Χρὴ οὖν, εἴ περ ζηλωταὶ εἰσιν ὀρθοδοξοῦντες, μὴ προσίεσθαι τοὺς τοιούτους εἰς συνεστίασιν, εἰ μὴ πρότερον ὑπὲρ τῆς πονηρᾶς ὑπογραφῆς ἐπιτιμηθεῖεν, εἶτα καὶ ἀπόσχοιντο τῆς αἱρετικῆς κοινωνίας. Ἐπειδὴ δὲ κατὰ περίστασιν φεύγοντες τοὺς κινδύνους, χραίνονται τῇ αἱρετικῇ κοινωνίᾳ τινές, ὁμολογοῦντας τὴν προπέτειαν καὶ μετανοοῦντας, προσδεκτέον εἰς συνεστίασιν. Καὶ τοῦτο οὐκ ἀδιαφόρως, ἀλλὰ κατὰ σύμβασίν τινα περιστατικὴν καὶ φέρουσαν ἐντεῦθεν κέρδος ἀμφοτέροις, ἀλλ' οὐ ζημίαν ψυχικήν.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ὑπογραψάντων κοσμικῶν ἐν τῇ αἱρέσει καὶ κοινωνούντων, εἰ χρὴ τοὺς τοιούτους κοσμικοὺς κοσμικοῖς ὀρθοδόξοις συνεσθίειν.

Ἀπόκρισις, Ἡ ἀδιαφορία τῶν κακῶν τὸ αἴτιον· Ἀναμέσον γάρ, φησί, καθαροῦ καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον. Χρὴ οὖν, εἴ περ ζηλωταὶ εἰσιν ὀρθοδοξοῦντες, μὴ προσίεσθαι τοὺς τοιούτους εἰς συνεστίασιν, εἰ μὴ πρότερον ὑπὲρ τῆς πονηρᾶς ὑπογραφῆς ἐπιτιμηθεῖεν, εἶτα καὶ ἀπόσχοιντο τῆς αἱρετικῆς κοινωνίας. Ἐπειδὴ δὲ κατὰ περίστασιν φεύγοντες τοὺς κινδύνους, χραίνονται τῇ αἱρετικῇ κοινωνίᾳ τινές, ὁμολογοῦντας τὴν προπέτειαν καὶ μετανοοῦντας, προσδεκτέον εἰς συνεστίασιν. Καὶ τοῦτο οὐκ ἀδιαφόρως, ἀλλὰ κατὰ σύμβασίν τινα περιστατικὴν καὶ φέρουσαν ἐντεῦθεν κέρδος ἀμφοτέροις, ἀλλ' οὐ ζημίαν ψυχικήν.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των υπογραψαντων κοσμικων εν τη αιρεσει και κοινωνουντων, ει χρη τους τοιουτους κοσμικους κοσμικοις ορθοδοξοις συνεσθιειν. 
Αποκρισις, Η αδιαφορια των κακων το αιτιον· Αναμεσον γαρ, φησι, καθαρου και βεβηλου ου διεστελλον. Χρη ουν, ει περ ζηλωται εισιν ορθοδοξουντες, μη προσιεσθαι τους τοιουτους εις συνεστιασιν, ει μη προτερον υπερ της πονηρας υπογραφης επιτιμηθειεν, ειτα και αποσχοιντο της αιρετικης κοινωνιας. Επειδη δε κατα περιστασιν φευγοντες τους κινδυνους, χραινονται τη αιρετικη κοινωνια τινες, ομολογουντας την προπετειαν και μετανοουντας, προσδεκτεον εις συνεστιασιν. Και τουτο ουκ αδιαφορως, αλλα κατα συμβασιν τινα περιστατικην και φερουσαν εντευθεν κερδος αμφοτεροις, αλλ' ου ζημιαν ψυχικην.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ια’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Εἰ ἐφεῖται βαπτισθῆναι ὑπὸ κοινωθέντος ἱερέως, ἐν ἐλλείψει ὀρθοδόξου;

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ια’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Ει εφειται βαπτισθηναι υπο κοινωθεντος ιερεως, εν ελλειψει ορθοδοξου;

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν θελόντων βαπτισθῆναι, ἐὰν μὴ εὑρεθῇ ὀρθόδοξος πρεσβύτερος ἢ ἄμεμπτος, εἰ χρὴ βαπτισθῆναι ὑπὸ τῶν κοινωθέντων ἱερέων ἢ ἀκηρύκτων, μάλιστα ἐὰν θάνατος κατεπείγῃ.
Ἀπόκρισις. Τύπος τοιοῦτος ἐξεφωνήθη ἐνταῦθα παρά τε ὁμολογητῶν ἱεραρχῶν τε καὶ καθηγουμένων, τοὺς εἰρημένους πρεσβυτέρους παύεσθαι μὲν τῆς λειτουργίας διὰ τὴν αἱρετικὴν κοινωνίαν, συγχωρεῖσθαι δέ, μὴ εὑρισκομένου ἱερέως, καὶ βαπτίζειν καὶ μεταδιδόναι τῶν ἁγιασμάτων, προτετελεσμένων ἐξ ἀκρατήτου ἱερέως, σχῆμά τε διδόναι μοναχοῦ, εὐχήν τε ποιεῖν ἐπί ἐκκομιδῇ, Εὐαγγέλιόν τε ἐκφωνεῖν ἐπὶ ὄρθρου, καὶ γε τῶν Θεοφανείων ὕδωρ εὐλογεῖν, ὡς εἰρηται, κατὰ περίστασιν, διὰ τὸ μὴ ἐναπομένειν τοὺς λαοὺς παντάπασιν ἀνηκόους τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἀφωτίστους. Εἰ οὖν συναρέσκει καὶ ὑμῖν, κρατείτω ὁ τοιοῦτος τύπος καὶ ἐν τοῖς αὐτόθι.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν θελόντων βαπτισθῆναι, ἐὰν μὴ εὑρεθῇ ὀρθόδοξος πρεσβύτερος ἢ ἄμεμπτος, εἰ χρὴ βαπτισθῆναι ὑπὸ τῶν κοινωθέντων ἱερέων ἢ ἀκηρύκτων, μάλιστα ἐὰν θάνατος κατεπείγῃ.

Ἀπόκρισις. Τύπος τοιοῦτος ἐξεφωνήθη ἐνταῦθα παρά τε ὁμολογητῶν ἱεραρχῶν τε καὶ καθηγουμένων, τοὺς εἰρημένους πρεσβυτέρους παύεσθαι μὲν τῆς λειτουργίας διὰ τὴν αἱρετικὴν κοινωνίαν, συγχωρεῖσθαι δέ, μὴ εὑρισκομένου ἱερέως, καὶ βαπτίζειν καὶ μεταδιδόναι τῶν ἁγιασμάτων, προτετελεσμένων ἐξ ἀκρατήτου ἱερέως, σχῆμά τε διδόναι μοναχοῦ, εὐχήν τε ποιεῖν ἐπί ἐκκομιδῇ, Εὐαγγέλιόν τε ἐκφωνεῖν ἐπὶ ὄρθρου, καὶ γε τῶν Θεοφανείων ὕδωρ εὐλογεῖν, ὡς εἰρηται, κατὰ περίστασιν, διὰ τὸ μὴ ἐναπομένειν τοὺς λαοὺς παντάπασιν ἀνηκόους τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἀφωτίστους. Εἰ οὖν συναρέσκει καὶ ὑμῖν, κρατείτω ὁ τοιοῦτος τύπος καὶ ἐν τοῖς αὐτόθι.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των θελοντων βαπτισθηναι, εαν μη ευρεθη ορθοδοξος πρεσβυτερος η αμεμπτος, ει χρη βαπτισθηναι υπο των κοινωθεντων ιερεων η ακηρυκτων, μαλιστα εαν θανατος κατεπειγη.
Αποκρισις. Τυπος τοιουτος εξεφωνηθη ενταυθα παρα τε ομολογητων ιεραρχων τε και καθηγουμενων, τους ειρημενους πρεσβυτερους παυεσθαι μεν της λειτουργιας δια την αιρετικην κοινωνιαν, συγχωρεισθαι δε, μη ευρισκομενου ιερεως, και βαπτιζειν και μεταδιδοναι των αγιασματων, προτετελεσμενων εξ ακρατητου ιερεως, σχημα τε διδοναι μοναχου, ευχην τε ποιειν επι εκκομιδη, Ευαγγελιον τε εκφωνειν επι ορθρου, και γε των Θεοφανειων υδωρ ευλογειν, ως ειρηται, κατα περιστασιν, δια το μη εναπομενειν τους λαους πανταπασιν ανηκοους του Ευαγγελιου και αφωτιστους. Ει ουν συναρεσκει και υμιν, κρατειτω ο τοιουτος τυπος και εν τοις αυτοθι.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ιβ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ἂν ἐπιτιμᾶται ὁ ἀποσχίσας καὶ μετανοῶν;

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ιβ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Αν επιτιμαται ο αποσχισας και μετανοων;

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ἀποσχισάντων καὶ μετανοίᾳ προσερχομένων, εἰ ἔξεστι τοῖς τοιούτοις ἐπιτιμίαν διδόναι ἢ δέχεσθαι αὐτούς.
Ἀπόκρισις. Ἤδη ἐν τοῖς ἀνωτέρω προδεδήλωται, ὅτι χρὴ διδόναι, καὶ παρέλκον τὸ αὐτὸ ἐπικυκλεῖν.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν ἀποσχισάντων καὶ μετανοίᾳ προσερχομένων, εἰ ἔξεστι τοῖς τοιούτοις ἐπιτιμίαν διδόναι ἢ δέχεσθαι αὐτούς.

Ἀπόκρισις. Ἤδη ἐν τοῖς ἀνωτέρω προδεδήλωται, ὅτι χρὴ διδόναι, καὶ παρέλκον τὸ αὐτὸ ἐπικυκλεῖν.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των αποσχισαντων και μετανοια προσερχομενων, ει εξεστι τοις τοιουτοις επιτιμιαν διδοναι η δεχεσθαι αυτους.
Αποκρισις. Ηδη εν τοις ανωτερω προδεδηλωται, οτι χρη διδοναι, και παρελκον το αυτο επικυκλειν.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ιγ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι οὐ δεκτὸς ὁ ὑπὸ καθηρημένου ἐπισκόπου χειροτονηθεὶς πρεσβύτερος.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ιγ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Οτι ου δεκτος ο υπο καθηρημενου επισκοπου χειροτονηθεις πρεσβυτερος.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Ἐὰν επίσκοπος, ἐν ἐγκλήματι περιπεσών, ὑπὸ συνόδου καθαιρεθείη, εἶτα πάλιν χειροτονήσῃ πρεσβύτερον, ὁ δὲ αὐτὸς πρεσβύτερος, ἐν μοναστηρίῳ παραγενόμενος, ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρὸς δέξηται ἐπιτιμίαν πρὸ χρόνων, καὶ μετὰ ταῦτα ἐνεργῇ ἐν τῇ ἱερωσύνῃ, εἰ χρὴ δέχεσθαι τὸν τοιοῦτον ἱερέα, εἰ ἀνέγκλητός ἐστι, δεόμεθα.
Ἀπόκρισις. Προφανοῦς οὔσης τῆς ἀτοπίας, οὐδὲ ἐπερωτῆσαι ὑμᾶς ἐχρῆν περὶ τοῦ τοιούτου ἐγκλήματος, εἴρηκε γὰρ ὁ Κύριος· Οὐ δύναται σαπρὸν δένδρον καρπὸν καλὸν ποιεῖν· οὐχ ὅτι ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἡγουμένου, ἀλλὰ κἂν ὑπὸ ἁγίου τινὸς ἐπιτιμηθεὶς ὁ τοιοῦτος ἀπολέλυται τοῦ λειτουργεῖν, οὔτε γὰρ αὐτὸς ἱερεύς, οὔτε ὁ λύσας ἅγιος. Ἐπεὶ οὕτω, παρατραπήσεται πάντα τὰ κανονικὰ παραγγέλματα καὶ οἰχήσεται.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Ἐὰν επίσκοπος, ἐν ἐγκλήματι περιπεσών, ὑπὸ συνόδου καθαιρεθείη, εἶτα πάλιν χειροτονήσῃ πρεσβύτερον, ὁ δὲ αὐτὸς πρεσβύτερος, ἐν μοναστηρίῳ παραγενόμενος, ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρὸς δέξηται ἐπιτιμίαν πρὸ χρόνων, καὶ μετὰ ταῦτα ἐνεργῇ ἐν τῇ ἱερωσύνῃ, εἰ χρὴ δέχεσθαι τὸν τοιοῦτον ἱερέα, εἰ ἀνέγκλητός ἐστι, δεόμεθα.

Ἀπόκρισις. Προφανοῦς οὔσης τῆς ἀτοπίας, οὐδὲ ἐπερωτῆσαι ὑμᾶς ἐχρῆν περὶ τοῦ τοιούτου ἐγκλήματος, εἴρηκε γὰρ ὁ Κύριος· Οὐ δύναται σαπρὸν δένδρον καρπὸν καλὸν ποιεῖν· οὐχ ὅτι ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἡγουμένου, ἀλλὰ κἂν ὑπὸ ἁγίου τινὸς ἐπιτιμηθεὶς ὁ τοιοῦτος ἀπολέλυται τοῦ λειτουργεῖν, οὔτε γὰρ αὐτὸς ἱερεύς, οὔτε ὁ λύσας ἅγιος. Ἐπεὶ οὕτω, παρατραπήσεται πάντα τὰ κανονικὰ παραγγέλματα καὶ οἰχήσεται.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Εαν επισκοπος, εν εγκληματι περιπεσων, υπο συνοδου καθαιρεθειη, ειτα παλιν χειροτονηση πρεσβυτερον, ο δε αυτος πρεσβυτερος, εν μοναστηριω παραγενομενος, υπο του ιδιου πατρος δεξηται επιτιμιαν προ χρονων, και μετα ταυτα ενεργη εν τη ιερωσυνη, ει χρη δεχεσθαι τον τοιουτον ιερεα, ει ανεγκλητος εστι, δεομεθα.
Αποκρισις. Προφανους ουσης της ατοπιας, ουδε επερωτησαι υμας εχρην περι του τοιουτου εγκληματος, ειρηκε γαρ ο Κυριος· Ου δυναται σαπρον δενδρον καρπον καλον ποιειν· ουχ οτι υπο του ιδιου ηγουμενου, αλλα καν υπο αγιου τινος επιτιμηθεις ο τοιουτος απολελυται του λειτουργειν, ουτε γαρ αυτος ιερευς, ουτε ο λυσας αγιος. Επει ουτω, παρατραπησεται παντα τα κανονικα παραγγελματα και οιχησεται.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ιδ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ πρεσβυτέρων συμφαγόντων μετὰ ἑτεροδόξων καὶ Κωνσταντίνου τοῦ μητροπολίτου.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ιδ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Περι πρεσβυτερων συμφαγοντων μετα ετεροδοξων και Κωνσταντινου του μητροπολιτου.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἀπὸ ὀρθοδόξων χειροτονηθέντων, μὴ ὑπογραψάντων δὲ μηδὲ κοινωνησάντων, συμφαγόντων δὲ μόνον μετὰ Κωνσταντίνου τοῦ Μητροπολίτου.
Ἀπόκρισις. ᾽Εν τοῖς ἀνωτέρω προαπεδόθη ὁ περὶ τούτου λόγος. Εἴτε οὖν μετὰ Κωνσταντίνου, εἴτε μεθ' οἱουδήποτε τῶν ἑτεροδόξων ἡ συνεστίασις γέγονε, μετανοίᾳ ἀξιολόγῳ ὁ συνεστιασθεὶς τοῦ ἐγκλήματος ἀπολέλυται, οὐ μόνον πρὸς συνεστίασιν τῶν πεφυλαγμένων, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἣν ἠξιώθησαν ἱερωσύνην. Τὸ δὲ μέτρον τοῦ ἐπιτιμίου οὐ δυνατὸν ὡρισμένως ὑποβάλλειν, διὰ ποιότητα καὶ προσώπου καὶ τρόπου, ὥστε ἐν δυσὶν ἢ τρισὶ τεσσαρακοσταῖς ἀρκεῖσθαι τὸν ἐπιτιμηθέντα.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἀπὸ ὀρθοδόξων χειροτονηθέντων, μὴ ὑπογραψάντων δὲ μηδὲ κοινωνησάντων, συμφαγόντων δὲ μόνον μετὰ Κωνσταντίνου τοῦ Μητροπολίτου.

Ἀπόκρισις. ᾽Εν τοῖς ἀνωτέρω προαπεδόθη ὁ περὶ τούτου λόγος. Εἴτε οὖν μετὰ Κωνσταντίνου, εἴτε μεθ' οἱουδήποτε τῶν ἑτεροδόξων ἡ συνεστίασις γέγονε, μετανοίᾳ ἀξιολόγῳ ὁ συνεστιασθεὶς τοῦ ἐγκλήματος ἀπολέλυται, οὐ μόνον πρὸς συνεστίασιν τῶν πεφυλαγμένων, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἣν ἠξιώθησαν ἱερωσύνην. Τὸ δὲ μέτρον τοῦ ἐπιτιμίου οὐ δυνατὸν ὡρισμένως ὑποβάλλειν, διὰ ποιότητα καὶ προσώπου καὶ τρόπου, ὥστε ἐν δυσὶν ἢ τρισὶ τεσσαρακοσταῖς ἀρκεῖσθαι τὸν ἐπιτιμηθέντα.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι των πρεσβυτερων των απο ορθοδοξων χειροτονηθεντων, μη υπογραψαντων δε μηδε κοινωνησαντων, συμφαγοντων δε μονον μετα Κωνσταντινου του Μητροπολιτου.
Αποκρισις. ᾽Εν τοις ανωτερω προαπεδοθη ο περι τουτου λογος. Ειτε ουν μετα Κωνσταντινου, ειτε μεθ' οιουδηποτε των ετεροδοξων η συνεστιασις γεγονε, μετανοια αξιολογω ο συνεστιασθεις του εγκληματος απολελυται, ου μονον προς συνεστιασιν των πεφυλαγμενων, αλλα και προς ην ηξιωθησαν ιερωσυνην. Το δε μετρον του επιτιμιου ου δυνατον ωρισμενως υποβαλλειν, δια ποιοτητα και προσωπου και τροπου, ωστε εν δυσιν η τρισι τεσσαρακοσταις αρκεισθαι τον επιτιμηθεντα.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ιε’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῶν κατ' ἄγνοιαν συμφαγόντων μετὰ πρεσβυτέρων βεβρωκότων μετὰ τοῦ αὐτοῦ μητροπολίτου.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ιε’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Περι των κατ' αγνοιαν συμφαγοντων μετα πρεσβυτερων βεβρωκοτων μετα του αυτου μητροπολιτου.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ πρεσβυτέρων, ὁμοίως ὑπὸ ὀρθοδόξων χειροτονηθέντων καὶ κατὰ ἄγνοιαν συμφαγόντων μετὰ πρεσβυτέρων βεβρωκότων μετὰ τοῦ αὐτοῦ μητροπολίτου.
Ἀπόκρισις, Γέγραπται· Πᾶν τὸ ἐν ἀγνοίᾳ, καθαρισθήσεται, ὥστε ἀνένοχοί εἰσι παντὸς ἐπιτιμίου.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ πρεσβυτέρων, ὁμοίως ὑπὸ ὀρθοδόξων χειροτονηθέντων καὶ κατὰ ἄγνοιαν συμφαγόντων μετὰ πρεσβυτέρων βεβρωκότων μετὰ τοῦ αὐτοῦ μητροπολίτου.

Ἀπόκρισις, Γέγραπται· Πᾶν τὸ ἐν ἀγνοίᾳ, καθαρισθήσεται, ὥστε ἀνένοχοί εἰσι παντὸς ἐπιτιμίου.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι πρεσβυτερων, ομοιως υπο ορθοδοξων χειροτονηθεντων και κατα αγνοιαν συμφαγοντων μετα πρεσβυτερων βεβρωκοτων μετα του αυτου μητροπολιτου.
Αποκρισις, Γεγραπται· Παν το εν αγνοια, καθαρισθησεται, ωστε ανενοχοι εισι παντος επιτιμιου.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ις’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅτι καὶ ὁ ἁπλοῦς μοναχὸς δίδωσιν ἐπιτίμιον.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ις’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Οτι και ο απλους μοναχος διδωσιν επιτιμιον.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ πρεσβυτέρων ὀρθοδόξων, ἤγουν Ἱλαρίωνος, καὶ Εὐστρατίου μοναχοῦ, ἂν ἔχωσιν ἐξουσίαν διδόναι τὰ ἐπιτίμια.
Ἀπόκρισις. Προείρηται κἂν τοῖς ἀνωτέρω, ὅτι χρὴ διδόναι. Ἐπειδὴ δὲ ἐμφαίνει ἡ ἐρώτησις, εἰ δεῖ καὶ τὸν μὴ ἔχοντα ἱερωσύνην διδόναι κατὰ ἀπορίαν πρεσβυτέρου καὶ πίστιν προσιόντος, οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότως, καὶ τὸν ἁπλῶς μοναχόν ἐπιτίμιον διδόναι.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ πρεσβυτέρων ὀρθοδόξων, ἤγουν Ἱλαρίωνος, καὶ Εὐστρατίου μοναχοῦ, ἂν ἔχωσιν ἐξουσίαν διδόναι τὰ ἐπιτίμια.

Ἀπόκρισις. Προείρηται κἂν τοῖς ἀνωτέρω, ὅτι χρὴ διδόναι. Ἐπειδὴ δὲ ἐμφαίνει ἡ ἐρώτησις, εἰ δεῖ καὶ τὸν μὴ ἔχοντα ἱερωσύνην διδόναι κατὰ ἀπορίαν πρεσβυτέρου καὶ πίστιν προσιόντος, οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότως, καὶ τὸν ἁπλῶς μοναχόν ἐπιτίμιον διδόναι.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι πρεσβυτερων ορθοδοξων, ηγουν Ιλαριωνος, και Ευστρατιου μοναχου, αν εχωσιν εξουσιαν διδοναι τα επιτιμια.
Αποκρισις. Προειρηται καν τοις ανωτερω, οτι χρη διδοναι. Επειδη δε εμφαινει η ερωτησις, ει δει και τον μη εχοντα ιερωσυνην διδοναι κατα αποριαν πρεσβυτερου και πιστιν προσιοντος, ουκ εξω του εικοτως, και τον απλως μοναχον επιτιμιον διδοναι.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ιζ’ εἰς Νικηφόρον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ κατ' ἄγνοιαν λαβόντος τὸ ἱερὸν σχῆμα ὑπὸ πρεσβυτέρου χειροτονηθέντος ὑπὸ καθηρημένου.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ιζ’ εις Νικηφορον Κωνσταντινουπολεως.
Περι του κατ' αγνοιαν λαβοντος το ιερον σχημα υπο πρεσβυτερου χειροτονηθεντος υπο καθηρημενου.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Περὶ μονάζοντος, τοῦ λαβόντος τὸ ἱερὸν σχῆμα κατὰ ἄγνοιαν ἀπὸ πρεσβυτέρου χειροτονη θέντος ὑπὸ καθῃρημένου.
Ἀπόκρισις. Εἴρηται ἐν ἑτέρῳ κεφαλαίῳ, ὅτι πᾶν τὸ κατὰ ἄγνοιαν καθαρισθήσεται καὶ οὐκ ἐξὸν ἀποστρέφεσθαι τὴν μετὰ τοιούτων συνεστίασιν, καὶ ἐπὶ ἄλλων τὴν σύμβασιν ποιούντων ὁμοίως καὶ φιλίαν. Ταῦτά σοι μὲν ὡς συμψύχῳ καὶ συμπόνῳ ἡμεῖς κατὰ τὸ ἐφικτὸν ἀνεπτύξαμεν, αὐτὸς δὲ μεταδοίης ἀσφαλῶς τοῖς ἐπερωτήσασιν ἀδελφοῖς· Οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις, οὐδὲ πολλοῖς ἐκπέφρασται τὰ τοιάδε, οὐ μόνον διὰ τὴν ἄγνοιαν τῶν ἀνομησάντων, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς πειρασμοὺς τῶν κρατούντων. Ἀνθ' ὧν δὲ οἱ εὐλαβέστατοι ἀπεστάλκασιν ἀποστολῶν πολλῶν τε καὶ καλῶν, ἀμείψοιντο παρὰ Θεοῦ τὴν ἀξίαν μισθαποδοσίαν, καὶ τάδε τὰ δύο μαλακίσκια εἰς ὑπόμνημα φιλίας. Ἔρρωσθε ἐν Κυρίῳ, τιμιώτατοι, προσευχόμενοι ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Περὶ μονάζοντος, τοῦ λαβόντος τὸ ἱερὸν σχῆμα κατὰ ἄγνοιαν ἀπὸ πρεσβυτέρου χειροτονη θέντος ὑπὸ καθῃρημένου.

Ἀπόκρισις. Εἴρηται ἐν ἑτέρῳ κεφαλαίῳ, ὅτι πᾶν τὸ κατὰ ἄγνοιαν καθαρισθήσεται καὶ οὐκ ἐξὸν ἀποστρέφεσθαι τὴν μετὰ τοιούτων συνεστίασιν, καὶ ἐπὶ ἄλλων τὴν σύμβασιν ποιούντων ὁμοίως καὶ φιλίαν. Ταῦτά σοι μὲν ὡς συμψύχῳ καὶ συμπόνῳ ἡμεῖς κατὰ τὸ ἐφικτὸν ἀνεπτύξαμεν, αὐτὸς δὲ μεταδοίης ἀσφαλῶς τοῖς ἐπερωτήσασιν ἀδελφοῖς· Οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις, οὐδὲ πολλοῖς ἐκπέφρασται τὰ τοιάδε, οὐ μόνον διὰ τὴν ἄγνοιαν τῶν ἀνομησάντων, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς πειρασμοὺς τῶν κρατούντων. Ἀνθ' ὧν δὲ οἱ εὐλαβέστατοι ἀπεστάλκασιν ἀποστολῶν πολλῶν τε καὶ καλῶν, ἀμείψοιντο παρὰ Θεοῦ τὴν ἀξίαν μισθαποδοσίαν, καὶ τάδε τὰ δύο μαλακίσκια εἰς ὑπόμνημα φιλίας. Ἔρρωσθε ἐν Κυρίῳ, τιμιώτατοι, προσευχόμενοι ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Περι μοναζοντος, του λαβοντος το ιερον σχημα κατα αγνοιαν απο πρεσβυτερου χειροτονη θεντος υπο καθηρημενου.
Αποκρισις. Ειρηται εν ετερω κεφαλαιω, οτι παν το κατα αγνοιαν καθαρισθησεται και ουκ εξον αποστρεφεσθαι την μετα τοιουτων συνεστιασιν, και επι αλλων την συμβασιν ποιουντων ομοιως και φιλιαν. Ταυτα σοι μεν ως συμψυχω και συμπονω ημεις κατα το εφικτον ανεπτυξαμεν, αυτος δε μεταδοιης ασφαλως τοις επερωτησασιν αδελφοις· Ου γαρ παντων η πιστις, ουδε πολλοις εκπεφρασται τα τοιαδε, ου μονον δια την αγνοιαν των ανομησαντων, αλλα και δια τους πειρασμους των κρατουντων. Ανθ' ων δε οι ευλαβεστατοι απεσταλκασιν αποστολων πολλων τε και καλων, αμειψοιντο παρα Θεου την αξιαν μισθαποδοσιαν, και ταδε τα δυο μαλακισκια εις υπομνημα φιλιας. Ερρωσθε εν Κυριω, τιμιωτατοι, προσευχομενοι υπερ ημων των αμαρτωλων τα κρειττονα και εχομενα σωτηριας.


KanonasTitle:
Ἐγκύκλιος Ἐπιστολὴ τοῦ Ἁγίου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως πρὸς τοὺς Ἀρχιερατικοὺς θρόνους τῆς Ἀνατολῆς (867)

KanonasTitleSearch:
Εγκυκλιος Επιστολη του Αγιου Φωτιου Πατριαρχου Κωνσταντινουπολεως προς τους Αρχιερατικους θρονους της Ανατολης (867)

KanonasTEXT:
Οὐκ ἦν ἄρα, ὡς ἔοικεν, κόρος τῷ πονηρῷ τῶν κακῶν, οὐδέ τι τῶν ἐφευρημάτων καὶ μηχανημάτων πέρας, ἃ κατὰ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἐξ ἀρχῆς ἀνακινεῖν ἐμελέτησεν. Ἀλλὰ μυρίαις μὲν ὅσαις ἀπάταις πρὸ τῆς ἐν σαρκὶ τοῦ Δεσπότου παρουσίας τὸν ἄνθρωπον ὑπηγάγετο, εἰς ἀλλοφύλους καὶ παρανόμους ἀποβουκολήσας πράξεις, ἐξ ὧν καὶ τὴν κατ' αὐτοῦ τυραννίδα κατὰ κράτος ἀνεδήσατο, μυρίαις δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πλάναις καὶ δελεάσμασιν ὑποσκελίζειν καὶ παρασύρειν τοὺς αὐτῷ πειθομένους οὐ διέλιπεν. Ἐντεῦθεν Σίμωνες καὶ Μαρκίωνες, Μοντανοί τε καὶ Μάνητες καὶ ἡ ποικίλη καὶ πολύτροπος τῶν αἱρέσεων θεομαχία ἐπλήθυνεν. Ἐντεῦθεν Ἄρειος καὶ Μακεδόνιος καὶ Νεστόριος, Εὐτυχής τε καὶ Διόσκορος καὶ τὸ λοιπὸν τῆς ἀσεβείας σύνταγμα, καθ' ὧν αἱ ἅγιαι καὶ Οἰκουμενικαὶ συνεκροτήθησαν ἑπτά σύνοδοι καὶ τῶν κατὰ τόπους ἱερῶν καὶ θεοφόρων ἀνδρῶν συνελέγη τὰ συστήματα, τὰς πονηρὰς παραφυάδας τῇ μαχαίρᾳ τοῦ Πνεύματος αὐτορρίζους ἐκθερίσαντες καὶ καθαρὸν παρασκευάσαντες ἀναφυῆναι τῆς Ἐκκλησίας τὸ λήιον.
Ἀλλὰ τούτων ἐκποδὼν γεγενημένων καὶ σιγῇ καὶ λήθῃ παραδεδομένων, ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ βαθεῖα τοῖς εὐσεβέσιν ὑπετρέφετο μὴ ἄν ποτε καινοτέρων δυσσεβημάτων ἐφευρετὰς γενέσθαι, ἐν πᾶσιν οἷς ἐπείρασεν ὁ πονηρὸς εἰς τοὐναντίον αὐτῷ τῶν βουλευμάτων περιτραπέντων, μήτε μὴν τῶν ἤδη κατάκρισιν συνοδικῶς δεδεγμένων ὑπερασπιστάς τινας καὶ προμάχους ἀναφανῆναι, τῇ καταστροφῇ καὶ τῶ πάθει τῶν ἀρξάντων καὶ τῶν εἰς μίμησιν ἐκείνων ἐλθεῖν μελετώντων ἀνακοπτομένων. Καὶ ταύταις μὲν ταῖς ἐλπίσιν ὁ εὐσεβὴς λογισμὸς ἐπανεπαύετο, μάλιστα δὲ κατὰ τὴν βασιλεύουσαν πόλιν, ἐν ᾗ πολλὰ Θεοῦ συνεργίᾳ τῶν ἀνελπίστων κατώρθωται, πολλαὶ δὲ γλῶσσαι τὴν προτέραν διαπτυσάμεναι μυσαρότητα τὸν κοινὸν ἁπάντων πλάστην καὶ δημιουργὸν μεθ' ἡμῶν ὑμνεῖν ἐδιδάχθησαν, ὥσπερ ἀπό τινος ὑψηλοῦ καὶ μετεώρου χώρου τὰς τῆς ὀρθοδοξίας πηγὰς τῆς βασιλίδος ἀναδιδούσης, καὶ καθαρὰ τῆς εὐσεβείας τὰ νάματα εἰς τὰ τῆς οἰκουμένης διαρρεούσης πέρατα, καὶ ποταμῶν δίκην ἀρδευούσης τοῖς δόγμασιν τὰς ἐκεῖσε ψυχάς. Αἵτινες χρόνος πολὺς ἐξ οὗ καταξηρανθεῖσαι τοῖς τῆς ἀσεβείας ἢ ἐθελοθρησκείας ὑπεκκαύμασιν καὶ εἰς ἐρήμους καὶ ἀγόνους ἀποχερσωθεῖσαι, ὅμως τὸν τῆς διδασκαλίας ὄμβρον ὑποδεξάμενοι τὸ Χριστοῦ γεώργιον καρποφοροῦσιν ἐνευθυνούμεναι.
Καὶ γὰρ οἱ τὴν Ἀρμενίαν οἰκοῦντες, τῷ τῶν Ἰακωβιτῶν ἐνισχημένοι δυσσεβήματι καὶ πρὸς τὸ ὀρθὸν τῆς εὐσεβείας ἀπαυθαδιαζόμενοι κήρυγμα, ἀφ’ οὗπερ ἡ πολυάνθρωπος ἐκείνη καὶ ἁγία τῶν Πατέρων ἡμῶν κατὰ Καλχηδόνα συνεκροτήθη σύνοδος, τῶν ὑμετέρων εὐχῶν ἡμῖν ἐπαμυνόντων τὴν μακρὰν ἐκείνην πλάνην ἀποθέσθαι ἐνεδυναμώθησαν. Καὶ λατρεύει σήμερον καθαρῶς καὶ ὀρθοδόξως ἡ τῶν Ἀρμενίων λῆξις τὴν χριστιανῶν λατρείαν, Εὐτυχῆ καὶ Σεβῆρον καὶ Διόσκορον καὶ τοὺς κατὰ τῆς εὐσεβείας πετροβόλους Πέτρους καὶ τὸν Ἁλικαρνασέα Ἰουλιανὸν καὶ πᾶσαν αὐτῶν τὴν πολύσπορον διασποράν, ὡς ἡ καθολικὴ ᾽Εκκλησία, μυσαττομένη καὶ δεσμοῖς ἀλύτοις τοῦ ἀναθέματος ὑποβάλλουσα. Ἀλλά γε δὴ καὶ Βουλγάρων ἔθνος βαρβαρικὸν καὶ μισόχριστον εἰς τοσαύτην μετέκλινεν ἡμερότητα καὶ θεογνωσίαν, ὥστε τῶν δαιμονίων καὶ πατρῴων ἐκστάντες ὀργίων καὶ τῆς Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας ἀποσκευασάμενοι τὴν πλάνην, εἰς τὴν τῶν χριστιανῶν παραδόξως μετενεκεντρίσθησαν πίστιν. Ἀλλ' ὤ πονηρᾶς καὶ βασκάνου καὶ ἀθέου βουλῆς τε καὶ πράξεως. Ἡ γὰρ τοιαύτη διήγησις, εὐαγγελίων οὖσα ὑπόθεσις, εἰς κατήφειαν μετατίθεται, τῆς εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς εἰς πένθος τραπείσης καὶ δάκρυα. Οὔπω γὰρ ἐκείνου τοῦ ἔθνους οὐδ' εἰς δύο ἐνιαυτοὺς τὴν ὀρθὴν τῶν χριστιανῶν τιμῶντος θρησκείαν, ἄνδρες δυσσεβεῖς καὶ ἀποτρόπαιοι καὶ τί γὰρ οὐκ ἄν τις εὐσεβῶν τούτους ἐξονομάσειεν; ἄνδρες ἐκ σκότους ἀναδύντες, τῆς γὰρ ἑσπερίου μοίρας ὑπῆρχον γεννήματα οἴμοι, πῶς τὸ ὑπόλοιπον ἐκδιηγήσομαι; Οὗτοι πρὸς τὸ νεοπαγὲς εἰς εὐσέβειαν καὶ νεοσύστατον ἔθνος ὥσπερ κεραυνὸς ἢ σεισμὸς ἢ χαλάζης πλῆθος, μᾶλλον δὲ οἰκειότερον εἰπεῖν, ὥσπερ ἄγριος μονιὸς ἐμπηδήσαντες, τὸν ἀμπελῶνα Κυρίου τὸν ἠγαπημένον καὶ νεόφυτον καὶ ποσὶν καὶ ὁδοῦσιν, ἤτοι τρίβοις αἰσχρᾶς πολιτείας καὶ διαφθορᾷ δογμάτων, τό γε εἰς τόλμαν ἧκον τὴν αὐτῶν, κατανεμησάμενοι ἐλυμήναντο.
Ἀπὸ γὰρ τῶν ὀρθῶν καὶ καθαρῶν δογμάτων καὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν ἀμωμήτου πίστεως παραφθείρειν τούτους καὶ ὑποσπᾶν κατεπανουργεύσαντο. Καὶ πρῶτον μὲν αὐτοὺς οὐχ ὁσίως εἰς τὴν τῶν Σαββάτων νηστείαν μετέστησαν· οἶδεν δὲ καὶ ἡ μικρὰ τῶν παραδοθέντων ἀθέτησις καὶ πρὸς ὅλην τοῦ δόγματος ἐπιτρῖψαι καταφρόνησιν. ῎Επειτα δὲ τὴν τῶν νηστειῶν πρώτην ἑβδομάδα, τῆς ἄλλης νηστείας περικόψαντες, εἰς γαλακτοποσίας καὶ τυροῦ τροφὴν καὶ τὴν τῶν ὁμοίων ἀδηφαγίαν καθείλκυσαν, ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὴν ὁδὸν τῶν παραβάσεων ἐμπλατύνοντες καὶ τῆς εὐθείας τρίβου καὶ βασιλικῆς διαστρέφοντες. Καὶ δὴ καὶ τοὺς ἐνθέσμῳ γάμῳ πρεσβυτέρους διαπρέποντας οἱ πολλὰς κόρας χωρὶς ἀνδρός γυναῖκας δεικνύοντες καὶ γυναῖκας παῖδας ἐκτρεφούσας, ὧν οὐκ ἔστιν πατέρας θεάσασθαι, οὗτοι τοὺς ὡς ἀληθῶς Θεοῦ ἱερεῖς μυσάττεσθαί τε καὶ ἀποστρέφεσθαι παρεσκεύασαν, τῆς Μανοῦ γεωργίας ἐν αὐτοῖς τὰ σπέρματα κατασπείροντες καὶ ψυχὰς ἄρτι βλαστάνειν ἀρξαμένας τὸν σπόρον τῆς εὐσεβείας τῇ τῶν ζιζανίων ἐπισπορᾷ λυμαινόμενοι.
Ἀλλά γε δὴ καὶ τοὺς ὑπὸ πρεσβυτέρων μύρῳ χρισθέντας ἀναμυρίζειν αὐτοὶ οὐ πεφρίκασιν, ἐπισκόπους ἑαυτοὺς ἀναγορεύοντες, καὶ τὸ τῶν πρεσβυτέρων χρῖσμα ἄχρηστον εἶναι καὶ εἰς μάτην ἐπιτελεῖσθαι τερατευόμενοι. Ἆρ' ἔστιν ὅς τηλικαύτην ἀκοῇ παρείληφεν ἄνοιαν, ἣν κατατολμᾶν οἱ παράφρονες οὐκ ἐνάρκησαν, τοὺς ἅπαξ μύρῳ χρισθέντας ἀναχρίοντες καὶ τὰ τῶν χριστιανῶν ὑπερφυῆ καὶ θεῖα μυστήρια εἰς λῆρον μακρὸν καὶ πλατὺν ἐξορχούμενοι γέλωτα; Καὶ τό γε σοφὸν τῶν ὡς ἀληθῶς ἀμυήτων, οὐ γὰρ ἔξεστιν, φασίν, ἱερεῦσιν τοὺς τελουμένους μύρῳ ἁγιάζειν, ἀρχιερεῦσιν γὰρ μόνοις ἐνομίσθη. Πόθεν ὁ νόμος; Τίς δ' ὁ νομοθέτης; Ποῖος τῶν ἀποστόλων; Τῶν πατέρων δέ; Ἀλλὰ τῶν συνόδων, ἡ ποῦ καὶ πότε συστᾶσα; Τίνων δὲ κρατήσασα ψήφοις; Οὐκ ἔξεστιν ἱερεῖ μύρῳ τοὺς βαπτιζομένους σφραγίζειν; Οὐκοῦν οὐδὲ βαπτίζειν ὅλως, οὐδὲ ἱερᾶσθαι ἄρα, ἵνα σοι μηδὲ ἡμίτομος ὁ ἱερεύς, ἀλλ' ὁλόκληρος εἰς ἀνίερον εἴη κλῆρον ἀπεληλαμένος. Ἱερουργεῖ τὸ δεσποτικὸν σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ καὶ τοὺς πάλαι μυσταγωγηθέντας δι' αὐτῶν καθαγιάζει· πῶς οὐχ ἁγιάσει μύρῳ, χρίων τοὺς νῦν τελουμένους; Βαπτίζει ὁ ἱερεύς, καθάρσιον δῶρον τῷ βαπτιζομένῳ τελεσιουργῶν· πῶς, ἧς τελεσιουργὸς αὐτὸς ὑπάρχει καθάρσεως, ἀφαιρήσεις αὐτοῦ τὴν φυλακὴν καὶ σφραγῖδα; ᾽Αλλ' ἀφαιρεῖς τὴν σφραγῖδα; μηδ' ὑπηρετεῖν ἐπιτρέψῃς τῷ δώρῳ, μηδ' ἐν αὐτῷ τινας τελεσιουργεῖν, ἵνα σε, γυμνοῖς ὁ σὸς ἱερεὺς ἐνδιαπρέπων ὀνόμασιν, τῆς αὐτῆς αὐτῷ χοροστασίας κορυφαῖον δείξῃ καὶ ἐπίσκοπον.
Ἀλλὰ γὰρ οὐχὶ μόνον εἰς ταῦτα παρανομεῖν ἐξηνέχθησαν, ἀλλὰ καί, εἴ τις κακῶν ἐστι κορωνίς, εἰς ταύτην ἀνέδραμον. Πρὸς γάρ τοι τοῖς εἰρημένοις ἀτοπήμασιν καὶ τὸ ἱερὸν καὶ ἅγιον Σύμβολον, ὃ πᾶσι τοῖς συνοδικοῖς καὶ οἰκουμενικοῖς ψηφίσμασιν ἄμαχον ἐχει τὴν ἰσχύν, νόθοις λογισμοῖς καὶ παρεγγράπτοις λόγοις καὶ θράσους ὑπερβολῇ κιβδηλεύειν ἐπεχείρησαν, ὦ τῶν τοῦ πονηροῦ μηχανημάτων, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὐκ ἐκ τοῦ Πατρὸς μόνον, ἀλλά γε καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι καινολογήσαντες. Τίς ποτε τοιαύτην παρὰ τῶν πώποτε ἀσεβησάντων φωνὴν ἤκουσε ῥαγεῖσαν; Ποῖος σκολιὸς ὄφις εἰς τὰς ἐκείνων καρδίας τοῦτο ἠρεύξατο; Τίς ὅλως ἀνάσχοιτο τῶν ἐν χριστιανοῖς τελούντων ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος δύο εἰσάγειν αἴτια, Υἱοῦ μὲν καὶ Πνεύματος τὸν Πατέρα, τοῦ Πνεύματος δὲ πάλιν τὸν Υἱόν, καὶ εἰς διθεΐαν τήν μοναρχίαν λύειν καὶ μηδὲν ἧττον τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας τὴν τῶν χριστιανῶν σπαράττειν θεολογίαν, καὶ τῆς ὑπερουσίου καὶ μοναρχικῆς Τριάδος ἐξυβρίζειν τὸ ἀξίωμα; Διὰ τί δὲ καὶ ἐκπορευθείη τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα; Εἰ γὰρ ἡ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπόρευσις τελεία, τελεία δὲ ὅτι θεὸς τέλειος ἐκ θεοῦ τελείου, τίς ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπόρευσις, καὶ διὰ τί; Περιττὸν γὰρ ἂν εἴη τοῦτο καὶ μάταιον. ῎Ετι δέ, εἰ ἐκπορεύεται τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα, ὥσπερ ἐκ Πατρός, τί μὴ καὶ ὁ Υἰὸς ἐκ τοῦ Πνεύματος γεννᾶται, ὥσπερ ἐκ Πατρός, ἵνα εἴη πάντα τοῖς ἀσεβοῦσιν ἀσεβῆ, καὶ αἱ γνῶμαι καὶ τὰ ῥήματα, καὶ μηδὲν αὐτοῖς ἀτόλμητον ὑπολείποιτο;
Σκόπει δὲ κἀκεῖνο. Εἰ γὰρ ἐν ᾧ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται τὸ Πνεῦμα ἡ ἰδιότης ἐπιγινώσκεται αὐτοῦ, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν ᾧ γεννᾶται ὁ Υἱὸς ἡ τοῦ Υἱοῦ· ἐκπορεύεται δέ, ὡς ὁ ἐκείνων λῆρος, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Υἱοῦ, πλείοσιν ἄρα ἰδιότησι διαστέλλεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ἤπερ ὁ Υἱός. Κοινὸν μὲν γὰρ Πατρὶ καὶ Υἱῷ ἡ ἐξ αὐτῶν τοῦ Πνεύματος πρόοδος, ἰδία δὲ τοῦ Πνεύματος ἥ τε ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπόρευσις καὶ μὴν καὶ ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ. Εἰ δὲ πλείοσιν διαφοραῖς διαστέλλεται τὸ Πνεῦμα ἤπερ ὁ Υἱός, ἐγγυτέρω ἄν εἴη τῆς πατρικῆς οὐσίας ὁ Υἱὸς ἤπερ τὸ Πνεῦμα. Καὶ οὕτως ἡ Μακεδονίου πάλιν κατὰ τοῦ Πνεύματος παρακύψει τόλμα, τὸ ἐκείνων ὑποδυομένη δρᾶμα καὶ τὴν σκηνήν. Ἄλλως τε δέ, εἰ πάντα τὰ κοινὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Πνεύματος πάντως ὑπάρχει κοινά, ὡς τὸ θεός, τὸ βασιλεύς, τὸ κύριος, τὸ δημιουργός, τὸ παντοκράτωρ, τὸ ὑπερούσιον, τὸ 
ἁπλοῦν, τὸ ἀσχημάτιστον, τὸ ἀσώματον, τὸ ἀόρατον, ἁπλῶς τὰ ἄλλα πάντα· κοινὸν δὲ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ἡ τοῦ Πνεύματος ἐξ αὐτῶν πρόοδος, καὶ ἐξ ἑαυτοῦ ἄρα ἐκπορευθήσεται τὸ Πνεῦμα, καὶ ἀρχὴ ἔσται αὐτὸ ἑαυτοῦ καὶ αἴτιον ἅμα καὶ αἰτιατόν· ὅπερ οὐδ᾽ οἱ τῶν Ἑλλήνων μῦθοι ἀνεπλάσαντο. Ἀλλὰ καὶ εἰ μόνου Πνεύματός ἐστι τὸ εἰς ἀρχὰς ἀναφέρσθαι διαφόρους, πῶς οὐκ ἔστιν μόνου Πνεύματος τὸ πολύαρχον ἔχειν ἀρχήν; Ἔτι δέ, εἰ ἐν οἷς Πατρὶ καὶ Υἱῷ κοινωνίαν ἐκαινούργησαν, τὸ Πνεῦμα τούτοις ἀποτειχίζουσιν, Πατὴρ δὲ κατ' οὐσίαν Υἱῷ, ἀλλ' οὐ κατά τι τῶν ἰδιωμάτων εἰς κοινωνίαν συνάπτεται, τῆς κατ' οὐσίαν ἄρα συγγενείας τὸ Πνεῦμα περιορίζουσιν.
Ὁρᾷς ὡς μάτην οὗτοι, μᾶλλον δ' εἰς πρόχειρον θήραν τῶν πολλῶν, τὸ τῶν χριστιανῶν ἑαυτοῖς ἐπέθεσαν ὄνομα; Ἐκπορεύεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ. Πόθεν ἤκουσας τοῦτο; Ἐκ ποίων εὐαγγελιστῶν τὴν φωνὴν ἔχεις ταύτην; Ποίας συνόδου τὸ βλάσφημον τοῦτο ῥῆμα; Ὁ Κύριος καὶ θεὸς ἡμῶν φησιν· τὸ Πνεῦμα, ὅ παρά τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται. Οἱ δὲ τῆς καινῆς ταύτης δυσσεβίας πατέρες «τὸ Πνεῦμα», φασίν, «ὅ παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται». Τίς οὐ κλείσει τὰ ὦτα πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τῆς βλασφημίας ταύτης; Αὕτη κατὰ τῶν εὐαγγελίων ἵσταται, πρὸς τὰς ἁγίας ἀπομάχεται συνόδους, τοὺς μακαρίους καὶ ἁγίους παραγράφεται Πατέρας, τὸν μέγαν Ἀθανάσιον, τὸν ἐν θεολογίᾳ περιβόητον Γρηγόριον, τὴν βασίλειον τῆς Ἐκκλησίας στολήν, τὸν μέγαν Βασίλειον, τὸ χρυσοῦν τῆς οἰκουμένης στόμα, τὸ τῆς σοφίας πέλαγος, τὸν ὡς ἀληθῶς Χρυσόστομον. Καὶ τί λέγω τὸν δεῖνα ἢ τὸν δεῖνα; κατὰ πάντων ὁμοῦ τῶν ἁγίων, προφητῶν, ἀποστόλων, ἱεραρχῶν, μαρτύρων, καὶ αὐτῶν τῶν δεσποτικῶν φωνῶν ἡ βλάσφημος αὕτη καὶ θεομάχος φωνὴ ἐξοπλίζεται. Τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται; Πότερον τὴν αὐτὴν ἐκπόρευσιν ἤ τῆς πατρῴας ἀντίθετον; Εἰ μὲν γὰρ τὴν αὐτήν, πῶς οὐ κοινοῦνται αἱ ἰδιότητες, αἷς καὶ μόναις ἡ τριὰς τριὰς εἶναι καὶ προσκυνεῖσθαι χαρακτηρίζεται; Εἰ δὲ ἐκείνης ἀντίθετον, πῶς ἡμῖν οὐ Μάνεντες καὶ Μαρκίωνες τῷ ῥήματι τούτῳ προκύπτουσιν, τὴν θεομάχον πάλιν κατὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ γλῶσσαν προτείνοντες; Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις, εἰ ἐκ τοῦ Πατρὸς μὲν ὁ Υἱὸς γεγέννηται, τὸ δὲ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται, ὡς εἰς δύο αἰτίας ἀναφερόμενον, οὐδὲ τὸ σύνθετον εἶναι διαδράσειεν. Ἔτι δέ, εἰ ἐκ τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς γεγέννηται, τὸ δὲ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται, τίς ἡ καινοτομία τοῦ Πνεύματος, μὴ καὶ ἔτερόν τι αὐτοῦ ἐκπεπορεῦσθαι; Ὡς συνάγεσθαι κατὰ τὴν ἐκείνων θεομάχων γνώμην μὴ τρεῖς, ἀλλὰ τέσσαρας τὰς ὑποστάσεις, μᾶλλον δ᾽ ἀπείρους, τῆς τετάρτης αὐτοῖς ἄλλην προβαλλούσης, κἀκείνης πάλιν ἑτέραν, μέχρις ἂν εἰς τὴν ἑλληνικὴν πολυπλήθειαν ἐκπέσωσιν;
Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις κἀκεῖνο ἄν τις ἐπισκοπήσειεν, ὡς εἴπερ ἡ τοῦ Πνεύματος ἐκ τοῦ Πατρὸς πρόοδος εἰς ὕπαρξιν συντελεῖ, τί συνοίσει τῷ Πνεύματι ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπόρευσις, τῆς πατρικῆς ἀρκούσης εἰς ὕπαρξιν; Οὐ γάρ τις εἰς ἕτερόν τι τῶν περὶ τὴν οὐσίαν συντελεῖν κατατολμήσειε λέγειν, πάσης διπλόης καὶ συνθέσεως τῆς μακαρίας καὶ θείας ἐκείνης φύσεως ὡς ἀπωτάτω κειμένης. Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων, εἰ πᾶν ὅπερ μή ἐστι κοινὸν τῆς παντοκρατορικῆς καὶ ὁμοουσίου καὶ ὑπερφυοῦς Τριάδος ἑνός ἐστι μόνου τῶν τριῶν, οὐκ ἔστι δὲ ἡ τοῦ Πνεύματος προβολὴ κοινὸν τῶν τριῶν, ἑνὸς ἄρα ἐστὶν μόνου τῶν τριῶν. Πότερον οὖν ἐκ τοῦ Πατρὸς φήσουσιν ἐκπορεύεσθαι τὸ Πνεῦμα; Καὶ πῶς οὐκ ἐξομόσονται τὴν φίλην αὐτοῖς καὶ καινὴν μυσταγωγίαν; Εἰ δ’ ἐκ τοῦ Υἱοῦ, τί μή κατ' ἀρχὰς ἐθάρρησαν αὐτῶν ὅλην ἐκκαλύψαι τὴν θεομαχίαν, ὡς οὐ μόνον τὸν Υἱὸν εἰς τὴν τοῦ Πνεύματος προβολὴν ἐγκαθιστῶσιν, ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατρὸς ταύτην ἀφαιροῦνται; Οἷς ἀκόλουθον δήπου καὶ τὴν γέννησιν τῇ προβολῇ συμμετατιθέντας μηδὲ τὸν Υἱὸν ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλὰ τὸν Πατέρα τερατολογεῖν ἐκ τοῦ Υἱοῦ γεγεννῆσθαι, ἵνα μὴ τῶν δυσσεβούντων μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν μαινομένων ὦσιν πρωτοστάται. Ὅρα δὲ κἀντεῦθεν κατάφωρον αὐτῶν τὸ δεσσεβὲς καὶ ἀνόητον δεικνύμενον βούλημα. Ἐπεὶ γὰρ ἅπαν, ὃ θεωρεῖται καὶ λέγεται ἐν τῇ παναγίᾳ καὶ ὁμοφυεῖ καὶ ὑπερουσίῳ Τριάδι, ἤ κοινόν ἐστι πάντως ἢ ἑνὸς καὶ μόνου τῶν τριῶν, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος προβολὴ οὔτε κοινόν ἐστιν, ἀλλ' οὐδ' ὡς οὗτοί φασιν ἐνὸς καὶ μόνου τινός, ἵλεως δὲ ἡμῖν εἴη, καὶ εἰς τὰς ἐκείνων τρέποιτο τὸ βλάσφημον κεφαλάς, οὐκ ἄρα ὅλως ἐστὶν ἐν τῇ ζωαρχικῇ καὶ παντελείῳ Τριάδι ἡ τοῦ Πνεύματος προβολή. Καὶ μυρία ἄν τις τὴν ἄθεον αὐτῶν γνώμην διελέγχων τοῖς εἰρημένοις ἐπιμετρήσειεν, ἃ τῆς ἐπιστολῆς ὁ νόμος οὐκ ἐᾷ νῦν ἐντάττειν, οὐδὲ παρατίθεσθαι. Διὸ καί, ἅπερ εἴρηται στοιχειωδῶς τε καὶ ἐν τύπῳ ἀπηγγέλθησαν, τῶν κατὰ μέρος ἐλέγχων καὶ τῆς ἐν πλάτει διδασκαλίας θεοῦ διδόντος εἰς τὴν κοινὴν ταμιευομένων συνέλευσιν.
Ταύτην τὴν ἀσέβειαν οἱ τοῦ σκότους ἐκεῖνοι ἐπίσκοποι, ἐπισκόπους γὰς ἑαυτοὺς ἐπεφήμιζον, μετὰ τῶν ἄλλων ἀθεμίτων εἰς τὸ ἁπαλὸν ἐκεῖνο καὶ νεοσύστατον τῶν Βουλγάρων ἔθνος ἐνέσπειραν. Ἦλθεν ἡ τούτων φήμη εἰς τὰς ἡμετέρας ἀκοάς. Ἐπλήγημεν διὰ μέσων τῶν σπλάγχνων καιρίαν πληγήν, ὡς εἴ τις τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτοῦ κατ' ὀφθαλμοὺς ἴδοι ὑπὸ ἐρπετῶν καὶ θηρίων σπαρασσόμενά τε καὶ διασπώμενα. Καὶ γάρ, οἷς κόποι καὶ πόνοι καὶ ἱδρῶτες εἰς τὴν ἐκείνων ἀναγέννησίν τε καὶ τελείωσιν κατεβλήθησαν, ἀναλόγως αὐτοῖς συμπεσεῖν ἀφόρητον τὴν λύπην καὶ τήν συμφοράν, τῶν γεννημάτων παραπολλυμένων, ἐξεγένετο. Οὔτω γὰρ ἐθρηνήσαμεν ἐπὶ τῷ συνεχθέντι παθήματι, ὅσον χαρᾶς ἐπληρώθημεν τῆς παλαιᾶς πλάνης ἀπαλλαγέντας αὐτοὺς θεασάμενοι. Ἀλλ' ἐκείνους μὲν ἐθρηνήσαμέν τε καὶ θρηνοῦμεν, καὶ ἀνορθωθῆναι τοῦ πτώματος οὐ δώσομεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ὕπνον, οὐδὲ τοῖς βλεφάροις νυσταγμόν, ἕως ἂν αὐτοὺς εἰς τὸ τοῦ Κυρίου κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν εἰσελάσωμεν σκήνωμα. Τοὺς δὲ νέους τῆς ἀποστασίας προδρόμους, τοὺς θεραπευτὰς τοῦ ἀντικειμένου, τοὺς μυρίων ἐνόχους θανάτων, τοὺς κοινοὺς λυμεῶνας, τοὺς τὸ ἁπαλὸν ἐκεῖνο καὶ νεοσύστατον είς τὴν εὐσέβειαν ἔθνος τοσούτοις καὶ τηλικούτοις σπαραγμοῖς διασπαράξαντας, τούτους τοὺς ἀπατεῶνας καὶ θεομάχους συνοδικῇ καὶ θείᾳ κατεκρίναμεν ψήφῳ. Οὐ νῦν αὐτῶν τὴν ἀπόφασιν καθορίζοντες, ἀλλ' ἐκ τῶν ἤδη συνόδων καὶ ἀποστολικῶν θεσμῶν τὴν προωρισμένην αὐτοῖς καταδίκην ὑπεκφαίνοντες καὶ πᾶσι ποιοῦντες ἐπίδηλον. Πέφυκεν γὰρ τὸ ἀνθρώπινον οὐχ οὕτω ταῖς παρελθούσαις τιμωρίαις ἀσφαλίζεσθαι ὡς ταῖς ὁρωμέναις σωφρονίζεσθαι, καὶ τῶν φθασάντων ὑπάρχει βεβαίωσις ἡ τῶν ἐνεστηκότων συμφώνησις. Διὸ τούτους, ἐπιμένοντας αὐτῶν τῇ πολυτρόπῳ πλάνῃ, πάσης ἀγέλης χριστιανῶν ἐκκηρύκτους ἐποιησάμεθα.
Καὶ γὰρ ὁ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων τέταρτος καὶ ἑξηκοστὸς κανὼν τοὺς ἐν τοῖς σάββασιν νηστείαν ἐπιτηδεύοντας ὧδέ πως ἀπορραπίζων φησίν· Εἴ τις κληρικὸς εὑρεθῇ τὴν κυριακὴν ἡμέραν νηστεύων ἢ τὸ σάββατον, πλὴν τοῦ ἑνὸς μόνου, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς εἴη, ἀφοριζέσθω. Ναὶ δὴ καὶ ὁ τῆς ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς ἕκτης συνόδου πέμπτος καὶ πεντηκοστὸς κανών, οὕτω πως ἀποφαινόμενος· Ἐπειδὴ μεμαθήκαμεν τοὺς ἐν τῇ Ῥωμαίων πόλει ἐν ταῖς ἁγίαις τῆς τεσσαρακοστῆς νηστείαις τοῖς ταύτης σάββασιν νηστεύειν παρὰ τὴν παραδοθεῖσαν ἐκκλησιαστικὴν ἀκολουθίαν, ἔδοξεν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ, ὥστε κρατεῖν καὶ ἐπὶ τὴν Ῥωμαίων ἐκκλησίαν ἀπαρασαλεύτως τὸν κανόνα τὸν λέγοντα· εἴ τις κληρικὸς εὑρεθῇ τῇ ἁγίᾳ κυριακῇ νηστεύων ἢ τὸ σάββατον, πλὴν τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς εἴη, ἀφοριζέσθω. Ἀλλά γε δὴ καὶ ὁ τῆς ἐν Γάγγρᾳ συνόδου περὶ τῶν τὸν γάμον βδελυσσομένων κανὼν τέταρτος ταῦτά φησιν· Εἴ τις διακρίνοιτο παρὰ πρεσβυτέρου γεγαμηκότος, ὡς μὴ χρῆναι λειτουργήσαντος αὐτοῦ προσφορᾶς μεταλαμβάνειν, ἀνάθεμα ἔστω. Ὡσαύτως δὲ ψῆφον ὁμόφωνον φέρει κατ' αὐτῶν καὶ ἡ ἕκτη σύνοδος, τοῦτον ἀναγράφουσα τὸν τρόπον· Ἐπειδὴ ἐν τῇ Ῥωμαίων ἐκκλησίᾳ ἐν τάξει κανόνος παραδεδόσθαι διέγνωμεν, τοὺς μέλλοντας διακόνου ἢ πρεσβυτέρου ἀξιοῦσθαι χειροτονίας καθομολογεῖν ὡς οὐκέτι ταῖς αὐτῶν συνάπτονται γαμεταῖς, ἡμεῖς, τῷ ἀρχαίῳ ἐξακολουθοῦντες κανόνι τῆς ἀποστολικῆς ἀκριβείας καὶ τάξεως, τὰ τῶν ἱερῶν ἀνδρῶν κατὰ νόμους συνοικέσια καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν ἐρρῶσθαι βουλόμεθα, μηδαμῶς αὐτῶν τὴν πρὸς γαμετὰς συνάφειαν διαλύοντες ἢ ἀποστεροῦντες αὐτοὺς τῆς πρὸς ἀλλήλους κατὰ καιρὸν τὸν προσήκοντα ὁμιλίας. Ὥστε εἴ τις ἄξιος εὑρεθῇ πρὸς χειροτονίαν διακόνου ἢ ὑποδιακόνου, οὗτος μηδαμῶς κωλυέσθω ἐπὶ τὸν τοιοῦτον βαθμὸν ἐμβιβάζεσθαι, γαμετῇ συνοικῶν νομίμῳ. Μήτε μὴν ἐν  τῷ τῆς χειροτονίας καιρῷ ἀπαιτείσθω ὁμολογεῖν ὡς ἀποστήσεται τῆς νομίμου πρὸς τὴν οἰκείαν γαμετὴν ὁμιλίας, ἵνα μὴ ἐντεῦθεν τὸν ἐκ θεοῦ νομοθετηθέντα καὶ εὐλογηθέντα τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ γάμον καθυβρίζειν ἐκβιασθῶμεν, τῆς τοῦ εὐαγγελίου φωνῆς βοώσης· Οὓς ὁ Θεὸς ἔζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω, καὶ τοῦ ἀποστόλου διδάσκοντος· τίμιον τὸν γάμον ἐν πᾶσι καὶ τὴν κοίτην ἀμίαντον, καὶ δέδεσθαι γυναικί; μὴ ζήτει λύσιν. Εἴ τις οὖν τολμήσει, παρὰ τοὺς ἀποστολικοὺς κανόνας κινούμενος, τινὰ τῶν ἱερωμένων, πρεσβύτερόν φαμεν ἢ διάκονον ἢ ὑποδιάκονον, ἀποστερεῖν τῆς πρὸς τὴν νόμιμον γυναῖκα συναφείας τε καὶ κοινωνίας, καθαιρείσθω. Ὡσαύτως καὶ εἴ τις πρεσβύτερος ἢ διάκονος τὴν αὐτοῦ γυναῖκα προφάσει εὐλαβείας ἐκβάλλει, ἀφοριζέσθω· ἐπιμένων δὲ καθαιρείσθω. Ἡ δὲ κατάλυσις τῆς πρώτης ἑβδομάδος καὶ ὁ ἀναμυρισμὸς τῶν ἤδη βεβαπτισμένων καὶ μεμυρισμένων οὐδὲ κακόνων, οἶμαι, δεήσεται εἰς κατάγνωσιν, αὐτόθεν καὶ μόνης τῆς διηγήσεως πᾶσαν ὑπερβολὴν ἐκνικώσης δυσσεβήματος. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ κατὰ τοῦ Πνεύματος, μᾶλλον δὲ καθ' ὅλης τῆς ἁγίας Τριάδος, ὑπερβολὴν οὐ λείπουσα βλασφημία, κἄν μηδὲν ἕτερον εἴη τῶν προειρημένων τετολμημένον, ἐξαρκεῖ καὶ μόνον μυρίοις αὐτοὺς ὑπαγαγεῖν ἀναθέμασιν.
Τούτων τὴν γνῶσιν καὶ είδησιν κατὰ τὸ παλαιόν τῆς Ἐκκλησίας ἔθος ἀνενεγκεῖν τῇ ὑμετέρᾳ ἐν Κυρίῳ ἀδελφότητι ἐδικαιώσαμεν, καὶ προθύμους καὶ συναγωνιστὰς γενέσθαι ἐπὶ τῇ καθαιρέσει τῶν δυσσεβῶν τούτων καὶ ἀθέων κεφαλαίων παραινοῦμέν τε καὶ δεόμεθα, καὶ μὴ λιπεῖν τὴν πατρῴαν τάξιν, ἣν ὑμᾶς οἱ πρόγονοι δι'ὧν ἔπραξαν κατέχειν παραδεδώκασιν. Ἀλλὰ σπουδῇ πολλῇ καὶ προθυμίᾳ ἀνθ' ὑμῶν τοποτηρητάς τινας ἑλέσθαι καὶ ἀποστεῖλαι, ἄνδρας τὸ ὑμέτερον ἐπέχοντας πρόσωπον, εὐσεβείᾳ καὶ ἱερωσύνῃ καὶ λόγῳ καὶ βίῳ κεκοσμημένους, ὡς ἂν τὴν ἀρτιφανῆ τῆς ἀσεβείας ταύτης ἐφερπύσασαν γάγγραιναν ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας ποιησώμεθα καὶ τοὺς ἐκμανέντας τοσαύτην ἐπισπορὰν πονηρίας εἰς τὸ νεοπαγὲς καὶ νεοσύστατον ἔθνος εἰσενεγκεῖν αὐταῖς ἀνασπάσαι ῥίζαις καὶ τῷ πυρὶ παραδοῦναι διὰ τῆς κοινῆς ἀποφάσεως, ὃ τοὺς κατηραμένους ὑποδέχεσθαι τὰ κυριακὰ θεσπίζουσι λόγια. Οὕτω γὰρ τῆς μὲν ἀσεβείας ἐλαυνομένης καὶ τῆς εὐσεβείας κραταιουμένης, ἐλπίδας ἔχομεν ἀγαθὰς εἰς τὴν παραδοθεῖσαν αὐτοῖς ἐπαναστρέψαι πίστιν καὶ τὸ νεοκατήχητον εἰς Χριστὸν καὶ νεοφώτιστον τῶν Βουλγάρων πλήρρωμα. Καὶ γὰρ οὐ μόνον τὸ ἔθνος τοῦτο τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν τῆς προτέρας ἀσεβείας ἠλλάξατο, ἀλλά γε δὴ καὶ τὸ παρὰ πολλοῖς πολλάκις θρυλούμενον καὶ εἰς ὠμότητα καὶ μιαιφονίαν πάντας δευτέρους ταττόμενον, τοῦτο δὴ τὸ καλούμενον Ῥῶς, οἵ δὴ καὶ κατὰ τῆς ῥωμαϊκῆς ἀρχῆς, τοὺς πέριξ αὐτῶν δουλωσάμενοι κἀκεῖθεν ὑπέρογκα φρονηματισθέντες, χεῖραν ἀντῆραν. Ἀλλ' ὄμως νῦν καὶ οὗτοι τὴν τῶν χριστιανῶν καθαρὰν καὶ ἀκίβδηλον θρησκείαν τῆς ἑλληνικῆς καὶ ἀθέου δόξης, ἐν ᾗ κατείχοντο πρότερον, ἀντηλλάξαντο, ἐν ὑπηκόων ἑαυτοὺς καὶ προξένων τάξει ἀντὶ τῆς πρὸ μικροῦ καθ᾽ ἡμῶν λεηλασίας καὶ τοῦ μεγάλου τολμήματος ἀγαπητῶς ἐγκαταστήσαντες. Καὶ ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοὺς ὁ τῆς πίστεως πόθος καὶ ζῆλος ἀνέφλεξεν, Παῦλος πάλιν βοᾷ· εὐλογητὸς ὁ Θεὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὥστε καὶ ἐπίσκοπον καὶ ποιμένα δέξασθαι καὶ τὰ τῶν χριστιανῶν θρησκεύματα διὰ πολλῆς σπουδῆς καὶ ἐπιμελείας ἀσπάζεσθαι. 
Τούτων οὖν οὕτω τῇ τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ χάριτι, τοῦ πάντας ἀνθρώπους θέλοντος σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν, τῶν παλαιῶν αὐτοῖς δοξασμάτων μετατιθεμένων καὶ τὴν εἰλικρινῆ τῶν χριστιανῶν πίστιν ἐκείνων ἀλλασσομένων, εἰ διανασταίη καὶ ἡ ὑμετέρα ἀδελφότης συμπροθυμηθῆναι καὶ συγκατεργάσασθαι εἰς τὴν ἐκκοπὴν καὶ καῦσιν τῶν παραφυάδων, ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν πεποιθότες ἐσμέν, ὅτι τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐπὶ πλέον ἔτι μᾶλλον αὐξηθήσεται καὶ πληρωθήσεται τὸ εἰρημένον ὅτι· Εἰδήσουσί με πάντες ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν, καί· Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν ἀποστολικῶν διδαγμάτων, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν. Δεῖ οὖν παρ᾽ ὑμῶν ἀνθ' ὑμῶν στελλομένους καὶ τὸ ὑμέτερον ὑποδυομένους ἱερὸν καὶ ὅσιον πρόσωπον τὴν ὑμετέραν αὐθεντίαν, ἣν ὑμεῖς ἐν Πνεύματι ἁγίῳ ἐκληρώσασθε ἐγχειρισθῆναι, ὡς ἂν περί τε τούτων τῶν κεφαλαίων καὶ περὶ ἑτέρων τούτοις παραπλησίων ἐξ αὐθεντίας ὦσιν ἀποστολικοῦ θρόνου καὶ λέγειν ἱκανοὶ καὶ πράττειν ἀκώλυτοι. Καὶ γὰρ δὴ καὶ ἀπὸ τῶν τῆς ᾽Ιταλίας μερῶν συνοδική τις ἐπιστολὴ πρὸς ἡμᾶς ἀναπεφοίτηκεν ἀρρήτων ἐγκλημάτων γέμουσα, ἅτινα κατὰ τοῦ οἰκείου αὐτῶν ἐπισκόπου οἱ τὴν Ἰταλίαν οἰκοῦντες μετὰ πολλῆς κατακρίσεως καὶ ὅρκων μυρίων διεπέμψαντο, μὴ παριδεῖν αὐτοὺς οὕτως οἰκτρῶς ὀλλυμένους καὶ ὑπὸ τηλικαύτης βαρείας πιεζομένους τυρρανίδος, καὶ τοὺς ἱερατικοὺς νόμους ὑβριζομένους καὶ πάντας θεσμοὺς Ἐκκλησίας ἀνατρεπομένους. Ἅ καὶ πάλαι μὲν διὰ μοναχῶν καὶ πρεσβυτέρων ἐκεῖθεν ἀναδραμόντων εἰς πάντων ἀκοὰς διεφέροντο, Βασίλειος δ' ἄρα ἦν καὶ Ζωσιμᾶς, Μητροφάνης τε καὶ σὺν αὐτοῖς ἕτεροι, οἵ τήν τοιαύτην τεραννίδα ἀπωδύροντο καὶ πρὸς ἐκδίκησιν τῶν ἐκκλησιῶν ἐξεκαλοῦντο δακρύοντες. Νῦν δέ, ὡς ἔφθην εἰπών, καὶ γράμματα διάφορα καὶ ἐκ διαφόρων ἐκεῖθεν ἀναπεφοίτηκεν τραγῳδίας ἁπάσης καὶ μυρίων θρήνων γέμοντα. Τὸν τὰ  ἴσα κατὰ τὴν ἐκείνων ἀξίωσίν τε καὶ ἐξαίτησιν, καὶ γὰρ εἰς πάντας  τοὺς ἀρχιερατικοὺς καὶ ἀποστολικοὺς, θρόνους διαδοθῆναι ταῦτα  μετὰ φρικτῶν ὅρκων καὶ παρακλήσεων ἐδυσώπησαν, ὡς αὐτὰ ἐκεῖνα παραστήσει ἀναγινωσκόμενα, τῷδε ἡμῶν τῷ γραμματείῳ ἐνετάξαμεν, ἵνα καὶ περὶ τούτων, τῆς ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς ἐν Κυρίῳ συνόδου ἀθροιζομένης, τὰ τῷ θεῷ καὶ τοῖς συνοδικοῖς κανόσι δοκοῦντα ψήφῳ βεβαιωθείη κοινῇ, καὶ εἰρήνη βαθεῖα τὰς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας καταλήψοιτο.
Καὶ γὰρ οὐ μόνον τὴν ὑμετέραν μακαριότητα ἐπὶ τοῦτο προκαλούμεθα, ἀλλά γε δὴ καὶ τῶν ἄλλων ἀρχιερατικῶν καὶ ἀποστολικῶν θρόνων οἱ μὲν ἤδη καὶ πάρεισιν, οἱ δὲ οὐ μετὰ πολὺν χρόνον παρεῖναί εἰσι προσδόκιμοι. Μὴ οὖν ἡ ὑμετέρα ἐν Κυρίῳ ἀδελφότης ἀναβολῇ τινι καὶ παρατάσει χρόνου τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς διατρίβειν ὑπὲρ τὸ δέον ποιήσῃ, γινώσκουσα ὡς εἴ τι παρὰ τὴν αὐτῆς ὑστέρησιν οὐ κατὰ τὸ δέον ἐλλειπές τι διαπραχθείη, οὐχ ἕτερός τις, ἀλλ' εἰς ἑαυτὴν αὐτὴ τὸ κατάκριμα ἐπισπάσαιτο. Καὶ τοῦτο δὲ προστεθῆναι χρεὼν τοῖς γράμμασιν ἡγησάμεθα, ἵνα τὴν ἁγίαν καὶ Οἰκουμενικὴν ἑβδόμην σύνοδον ταῖς ἁγίαις καὶ Οἰκουμενικαῖς ἕξ συνόδοις συντάττειν καὶ συναριθμεῖν παντὶ τῷ ὑφ΄ ὑμᾶς τῆς ᾽Εκκλησίας παραδοθείη πληρώματι. Φήμη γὰρ ἧκεν εἰς ἡμᾶς ὥς τινες τῶν ὑπὸ τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν θρόνον ἐκκλησίαι, μέχρι τῆς ἕκτης τὰς Οἰκουμενικάς ἀριθμοῦσαι συνόδους, τὴν ἑβδόμην οὐκ ἴσασιν. Ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν αὐτῇ κυρωθέντα, εἴπερ τι ἄλλο, διὰ σπουδῆς καὶ σεβασμιότητος ἄγουσιν, αὐτὴν δ' ἀνακηρύττειν ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας, ὥσπερ καὶ τὰς ἄλλας, οὔπω ἔτυχον ἐπιγνώσεως, καίτοι τὸ ἴσον ἐκείναις ἁπανταχοῦ διασῳζούσης ἀξίωμα. Καὶ γὰρ καὶ αὕτη μεγίστην καθεῖλεν δυσσέβειαν, συμπαρέδρους αὐτῇ καὶ συμψήφους τοὺς ἐκ τῶν τεσσάρων ἥκοντας ἀρχιερατικῶν θρόνων ἔχουσα. Παρῆν γάρ, ὡς δῆλον, ἀπὸ μὲν τοῦ ὑμετέρου ἀποστολικοῦ θρόνου, τῆς Ἀλεξανδρείας, Θωμᾶς μοναχὸς πρεσβύτερος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, ἀπὸ δὲ Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας Ἰωάννης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ καὶ ἀπό γε τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης Πέτρος ὁ εὐλαβέστατος πρωτοπρεσβύτερος καὶ ἕτερος Πέτρος πρεσβύτερος, μοναχὸς καὶ ἡγούμενος τῆς κατὰ Ῥώμην εὐαγοῦς μονῆς τοῦ ἁγίου Σάβα. Καὶ τούτων ἁπάντων συνεληλυθότων ἅμα τῷ ἡμετέρῳ πατροθείῳ, τῷ ἁγιωτάτῳ καὶ τρισμακαρίστῳ ἀνδρί, Ταρασίῳ ἀρχιεπισκόπῳ Κωνσταντινουπόλεως, ἡ μεγάλη καὶ Οἰκουμενικὴ ἑβδόμη σύνοδος συνεκροτήθη, τὴν τῶν εἰκονομάχων ἢ Χριστομάχων θριαμβεύσασα καὶ καθελοῦσα δυσσέβειαν. Ἧς ἴσως, τοῦ βαρβαρικοῦ καὶ ἀλλοφύλου τῶν Ἀράβων κατασχόντος τὰς χώρας ἔθνους, οὐκ ἐγένετο ῥᾷστον τὰ πρακτικὰ πρὸς ὑμᾶς διακομισθῆναι. Δι' ἣν αἰτίαν παρά πολλοῖς τῶν αὐτόθι ταύτης αἱ τάξεις, εἰ καὶ τιμῶνται καὶ περιέπονται, ἀλλ' οὖν ὅτι ταύτης εἰσίν, ὥς φασιν, οὐκ εἰσὶν ἐν γνώσει.
Χρὴ δ' οὖν καὶ ταύτην, εἰσίν, καθάπερ ἔφημεν, μεγάλην τε καὶ ἁγίαν καὶ Οἰκουμενικὴν καὶ ταῖς πρὸ αὐτῆς ἓξ συνόδοις συνανακηρύττειν. Τὸ γὰρ μὴ οὕτω διαπράττεσθαι καὶ ποιεῖν πρῶτον μὲν ἀδικεῖν ἐστι τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τηλικαύτην ὑπερορῶντας σύνοδον καὶ τοσούτῳ μέρει τὸν σύνδεσμον αὐτῆς καὶ τὴν συνάφειαν διασπῶντας καὶ διαλύοντας. Δεύτερον δὲ καὶ τῶν εἰκονομαχούντων, ὧν οὐδὲν ἔλαττον τῶν ἄλλων αἱρετικῶν εὖ οἶδ' ὅτι μυσάττεσθε τὸ δυσσέβημα, πλατύνειν ἐστὶ τὰ στόματα, οὐχὶ Οἰκουμενικῇ συνόδῳ τὴν αὐτῶν καθαιρεθῆναι δυσσέβειαν, ἀλλ' ἑνὸς θρόνου κρίσει τὴν δίκην ὑπέχειν πρόφασιν ἐχόντων εἰς τό τερατεύεσθαι. Δι' ἅπερ ἅπαντα ἔν τε τοῖς συνοδικοῖς γράμμασιν καὶ ἐν ἀλλαις ἁπάσαις ἐκκλησιαστικαῖς ἱστορίαις καὶ συζητήσεσιν ἀριθμεῖν ταύτην καὶ συγκαταλέγειν ταῖς ἁγίαις καὶ Οἰκουμενικαῖς ἓξ συνόδοις, ἑβδόμην μετ᾽ ἐκείνας τάττοντας, ἀξιοῦμέν τε καὶ ὡς ἀδελφοῖς ἀδελφοὶ παραινοῦμεν, τὰ πρέποντα εἰσηγούμενοι. Χριστὸς δὲ ὁ ἀληθινὸς θεὸς ἡμῶν, ὁ πρῶτος καὶ μέγας ἀρχιερεύς, ὁ ἑκούσιον ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτὸν καλλιερησάμενος σφάγιον καὶ τὸ οἰκεῖον αἷμα λύτρον ὑπὲρ ἡμῶν καταθέμενος, δοίη μὲν τὴν ὑμετέραν ἀρχιερατικὴν καὶ τιμίαν κεφαλὴν κρείττω τῶν κύκλῳ καθισταμένων βαρβαρικῶν ἐθνῶν ὀφθῆναι, δοίη δὲ γαληνὸν καὶ ἤρεμον ἐξανύειν τὸν τοῦ βίου δρόμον· δοίη δὲ τυχεῖν καὶ τῆς ἄνω κληρουχίας ἀνεκλαλήτῳ χαρᾷ καὶ εὐφροσύνῃ, ἔνθα πάντων ἐστὶν εὐφραινομένων ἡ κατοικία καὶ ἧς ἀπέδρα ὀδύνη πᾶσα καὶ στεναγμὸς καὶ κατήφεια, ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν. Ὑπερευχόμεθα ὑμῶν κατὰ χρέος τῆς πατρικῆς ὁσιότητος μεμνῆσθαι καὶ αὐτοὶ τῆς ἡμῶν μὴ διαλίποιτε μετριότητος.

KanonasHTML:
Οὐκ ἦν ἄρα, ὡς ἔοικεν, κόρος τῷ πονηρῷ τῶν κακῶν, οὐδέ τι τῶν ἐφευρημάτων καὶ μηχανημάτων πέρας, ἃ κατὰ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἐξ ἀρχῆς ἀνακινεῖν ἐμελέτησεν. Ἀλλὰ μυρίαις μὲν ὅσαις ἀπάταις πρὸ τῆς ἐν σαρκὶ τοῦ Δεσπότου παρουσίας τὸν ἄνθρωπον ὑπηγάγετο, εἰς ἀλλοφύλους καὶ παρανόμους ἀποβουκολήσας πράξεις, ἐξ ὧν καὶ τὴν κατ' αὐτοῦ τυραννίδα κατὰ κράτος ἀνεδήσατο, μυρίαις δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πλάναις καὶ δελεάσμασιν ὑποσκελίζειν καὶ παρασύρειν τοὺς αὐτῷ πειθομένους οὐ διέλιπεν. Ἐντεῦθεν Σίμωνες καὶ Μαρκίωνες, Μοντανοί τε καὶ Μάνητες καὶ ἡ ποικίλη καὶ πολύτροπος τῶν αἱρέσεων θεομαχία ἐπλήθυνεν. Ἐντεῦθεν Ἄρειος καὶ Μακεδόνιος καὶ Νεστόριος, Εὐτυχής τε καὶ Διόσκορος καὶ τὸ λοιπὸν τῆς ἀσεβείας σύνταγμα, καθ' ὧν αἱ ἅγιαι καὶ Οἰκουμενικαὶ συνεκροτήθησαν ἑπτά σύνοδοι καὶ τῶν κατὰ τόπους ἱερῶν καὶ θεοφόρων ἀνδρῶν συνελέγη τὰ συστήματα, τὰς πονηρὰς παραφυάδας τῇ μαχαίρᾳ τοῦ Πνεύματος αὐτορρίζους ἐκθερίσαντες καὶ καθαρὸν παρασκευάσαντες ἀναφυῆναι τῆς Ἐκκλησίας τὸ λήιον.

Ἀλλὰ τούτων ἐκποδὼν γεγενημένων καὶ σιγῇ καὶ λήθῃ παραδεδομένων, ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ βαθεῖα τοῖς εὐσεβέσιν ὑπετρέφετο μὴ ἄν ποτε καινοτέρων δυσσεβημάτων ἐφευρετὰς γενέσθαι, ἐν πᾶσιν οἷς ἐπείρασεν ὁ πονηρὸς εἰς τοὐναντίον αὐτῷ τῶν βουλευμάτων περιτραπέντων, μήτε μὴν τῶν ἤδη κατάκρισιν συνοδικῶς δεδεγμένων ὑπερασπιστάς τινας καὶ προμάχους ἀναφανῆναι, τῇ καταστροφῇ καὶ τῶ πάθει τῶν ἀρξάντων καὶ τῶν εἰς μίμησιν ἐκείνων ἐλθεῖν μελετώντων ἀνακοπτομένων. Καὶ ταύταις μὲν ταῖς ἐλπίσιν ὁ εὐσεβὴς λογισμὸς ἐπανεπαύετο, μάλιστα δὲ κατὰ τὴν βασιλεύουσαν πόλιν, ἐν ᾗ πολλὰ Θεοῦ συνεργίᾳ τῶν ἀνελπίστων κατώρθωται, πολλαὶ δὲ γλῶσσαι τὴν προτέραν διαπτυσάμεναι μυσαρότητα τὸν κοινὸν ἁπάντων πλάστην καὶ δημιουργὸν μεθ' ἡμῶν ὑμνεῖν ἐδιδάχθησαν, ὥσπερ ἀπό τινος ὑψηλοῦ καὶ μετεώρου χώρου τὰς τῆς ὀρθοδοξίας πηγὰς τῆς βασιλίδος ἀναδιδούσης, καὶ καθαρὰ τῆς εὐσεβείας τὰ νάματα εἰς τὰ τῆς οἰκουμένης διαρρεούσης πέρατα, καὶ ποταμῶν δίκην ἀρδευούσης τοῖς δόγμασιν τὰς ἐκεῖσε ψυχάς. Αἵτινες χρόνος πολὺς ἐξ οὗ καταξηρανθεῖσαι τοῖς τῆς ἀσεβείας ἢ ἐθελοθρησκείας ὑπεκκαύμασιν καὶ εἰς ἐρήμους καὶ ἀγόνους ἀποχερσωθεῖσαι, ὅμως τὸν τῆς διδασκαλίας ὄμβρον ὑποδεξάμενοι τὸ Χριστοῦ γεώργιον καρποφοροῦσιν ἐνευθυνούμεναι.

Καὶ γὰρ οἱ τὴν Ἀρμενίαν οἰκοῦντες, τῷ τῶν Ἰακωβιτῶν ἐνισχημένοι δυσσεβήματι καὶ πρὸς τὸ ὀρθὸν τῆς εὐσεβείας ἀπαυθαδιαζόμενοι κήρυγμα, ἀφ’ οὗπερ ἡ πολυάνθρωπος ἐκείνη καὶ ἁγία τῶν Πατέρων ἡμῶν κατὰ Καλχηδόνα συνεκροτήθη σύνοδος, τῶν ὑμετέρων εὐχῶν ἡμῖν ἐπαμυνόντων τὴν μακρὰν ἐκείνην πλάνην ἀποθέσθαι ἐνεδυναμώθησαν. Καὶ λατρεύει σήμερον καθαρῶς καὶ ὀρθοδόξως ἡ τῶν Ἀρμενίων λῆξις τὴν χριστιανῶν λατρείαν, Εὐτυχῆ καὶ Σεβῆρον καὶ Διόσκορον καὶ τοὺς κατὰ τῆς εὐσεβείας πετροβόλους Πέτρους καὶ τὸν Ἁλικαρνασέα Ἰουλιανὸν καὶ πᾶσαν αὐτῶν τὴν πολύσπορον διασποράν, ὡς ἡ καθολικὴ ᾽Εκκλησία, μυσαττομένη καὶ δεσμοῖς ἀλύτοις τοῦ ἀναθέματος ὑποβάλλουσα. Ἀλλά γε δὴ καὶ Βουλγάρων ἔθνος βαρβαρικὸν καὶ μισόχριστον εἰς τοσαύτην μετέκλινεν ἡμερότητα καὶ θεογνωσίαν, ὥστε τῶν δαιμονίων καὶ πατρῴων ἐκστάντες ὀργίων καὶ τῆς Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας ἀποσκευασάμενοι τὴν πλάνην, εἰς τὴν τῶν χριστιανῶν παραδόξως μετενεκεντρίσθησαν πίστιν. Ἀλλ' ὤ πονηρᾶς καὶ βασκάνου καὶ ἀθέου βουλῆς τε καὶ πράξεως. Ἡ γὰρ τοιαύτη διήγησις, εὐαγγελίων οὖσα ὑπόθεσις, εἰς κατήφειαν μετατίθεται, τῆς εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς εἰς πένθος τραπείσης καὶ δάκρυα. Οὔπω γὰρ ἐκείνου τοῦ ἔθνους οὐδ' εἰς δύο ἐνιαυτοὺς τὴν ὀρθὴν τῶν χριστιανῶν τιμῶντος θρησκείαν, ἄνδρες δυσσεβεῖς καὶ ἀποτρόπαιοι καὶ τί γὰρ οὐκ ἄν τις εὐσεβῶν τούτους ἐξονομάσειεν; ἄνδρες ἐκ σκότους ἀναδύντες, τῆς γὰρ ἑσπερίου μοίρας ὑπῆρχον γεννήματα οἴμοι, πῶς τὸ ὑπόλοιπον ἐκδιηγήσομαι; Οὗτοι πρὸς τὸ νεοπαγὲς εἰς εὐσέβειαν καὶ νεοσύστατον ἔθνος ὥσπερ κεραυνὸς ἢ σεισμὸς ἢ χαλάζης πλῆθος, μᾶλλον δὲ οἰκειότερον εἰπεῖν, ὥσπερ ἄγριος μονιὸς ἐμπηδήσαντες, τὸν ἀμπελῶνα Κυρίου τὸν ἠγαπημένον καὶ νεόφυτον καὶ ποσὶν καὶ ὁδοῦσιν, ἤτοι τρίβοις αἰσχρᾶς πολιτείας καὶ διαφθορᾷ δογμάτων, τό γε εἰς τόλμαν ἧκον τὴν αὐτῶν, κατανεμησάμενοι ἐλυμήναντο.

Ἀπὸ γὰρ τῶν ὀρθῶν καὶ καθαρῶν δογμάτων καὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν ἀμωμήτου πίστεως παραφθείρειν τούτους καὶ ὑποσπᾶν κατεπανουργεύσαντο. Καὶ πρῶτον μὲν αὐτοὺς οὐχ ὁσίως εἰς τὴν τῶν Σαββάτων νηστείαν μετέστησαν· οἶδεν δὲ καὶ ἡ μικρὰ τῶν παραδοθέντων ἀθέτησις καὶ πρὸς ὅλην τοῦ δόγματος ἐπιτρῖψαι καταφρόνησιν. ῎Επειτα δὲ τὴν τῶν νηστειῶν πρώτην ἑβδομάδα, τῆς ἄλλης νηστείας περικόψαντες, εἰς γαλακτοποσίας καὶ τυροῦ τροφὴν καὶ τὴν τῶν ὁμοίων ἀδηφαγίαν καθείλκυσαν, ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὴν ὁδὸν τῶν παραβάσεων ἐμπλατύνοντες καὶ τῆς εὐθείας τρίβου καὶ βασιλικῆς διαστρέφοντες. Καὶ δὴ καὶ τοὺς ἐνθέσμῳ γάμῳ πρεσβυτέρους διαπρέποντας οἱ πολλὰς κόρας χωρὶς ἀνδρός γυναῖκας δεικνύοντες καὶ γυναῖκας παῖδας ἐκτρεφούσας, ὧν οὐκ ἔστιν πατέρας θεάσασθαι, οὗτοι τοὺς ὡς ἀληθῶς Θεοῦ ἱερεῖς μυσάττεσθαί τε καὶ ἀποστρέφεσθαι παρεσκεύασαν, τῆς Μανοῦ γεωργίας ἐν αὐτοῖς τὰ σπέρματα κατασπείροντες καὶ ψυχὰς ἄρτι βλαστάνειν ἀρξαμένας τὸν σπόρον τῆς εὐσεβείας τῇ τῶν ζιζανίων ἐπισπορᾷ λυμαινόμενοι.

Ἀλλά γε δὴ καὶ τοὺς ὑπὸ πρεσβυτέρων μύρῳ χρισθέντας ἀναμυρίζειν αὐτοὶ οὐ πεφρίκασιν, ἐπισκόπους ἑαυτοὺς ἀναγορεύοντες, καὶ τὸ τῶν πρεσβυτέρων χρῖσμα ἄχρηστον εἶναι καὶ εἰς μάτην ἐπιτελεῖσθαι τερατευόμενοι. Ἆρ' ἔστιν ὅς τηλικαύτην ἀκοῇ παρείληφεν ἄνοιαν, ἣν κατατολμᾶν οἱ παράφρονες οὐκ ἐνάρκησαν, τοὺς ἅπαξ μύρῳ χρισθέντας ἀναχρίοντες καὶ τὰ τῶν χριστιανῶν ὑπερφυῆ καὶ θεῖα μυστήρια εἰς λῆρον μακρὸν καὶ πλατὺν ἐξορχούμενοι γέλωτα; Καὶ τό γε σοφὸν τῶν ὡς ἀληθῶς ἀμυήτων, οὐ γὰρ ἔξεστιν, φασίν, ἱερεῦσιν τοὺς τελουμένους μύρῳ ἁγιάζειν, ἀρχιερεῦσιν γὰρ μόνοις ἐνομίσθη. Πόθεν ὁ νόμος; Τίς δ' ὁ νομοθέτης; Ποῖος τῶν ἀποστόλων; Τῶν πατέρων δέ; Ἀλλὰ τῶν συνόδων, ἡ ποῦ καὶ πότε συστᾶσα; Τίνων δὲ κρατήσασα ψήφοις; Οὐκ ἔξεστιν ἱερεῖ μύρῳ τοὺς βαπτιζομένους σφραγίζειν; Οὐκοῦν οὐδὲ βαπτίζειν ὅλως, οὐδὲ ἱερᾶσθαι ἄρα, ἵνα σοι μηδὲ ἡμίτομος ὁ ἱερεύς, ἀλλ' ὁλόκληρος εἰς ἀνίερον εἴη κλῆρον ἀπεληλαμένος. Ἱερουργεῖ τὸ δεσποτικὸν σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ καὶ τοὺς πάλαι μυσταγωγηθέντας δι' αὐτῶν καθαγιάζει· πῶς οὐχ ἁγιάσει μύρῳ, χρίων τοὺς νῦν τελουμένους; Βαπτίζει ὁ ἱερεύς, καθάρσιον δῶρον τῷ βαπτιζομένῳ τελεσιουργῶν· πῶς, ἧς τελεσιουργὸς αὐτὸς ὑπάρχει καθάρσεως, ἀφαιρήσεις αὐτοῦ τὴν φυλακὴν καὶ σφραγῖδα; ᾽Αλλ' ἀφαιρεῖς τὴν σφραγῖδα; μηδ' ὑπηρετεῖν ἐπιτρέψῃς τῷ δώρῳ, μηδ' ἐν αὐτῷ τινας τελεσιουργεῖν, ἵνα σε, γυμνοῖς ὁ σὸς ἱερεὺς ἐνδιαπρέπων ὀνόμασιν, τῆς αὐτῆς αὐτῷ χοροστασίας κορυφαῖον δείξῃ καὶ ἐπίσκοπον.

Ἀλλὰ γὰρ οὐχὶ μόνον εἰς ταῦτα παρανομεῖν ἐξηνέχθησαν, ἀλλὰ καί, εἴ τις κακῶν ἐστι κορωνίς, εἰς ταύτην ἀνέδραμον. Πρὸς γάρ τοι τοῖς εἰρημένοις ἀτοπήμασιν καὶ τὸ ἱερὸν καὶ ἅγιον Σύμβολον, ὃ πᾶσι τοῖς συνοδικοῖς καὶ οἰκουμενικοῖς ψηφίσμασιν ἄμαχον ἐχει τὴν ἰσχύν, νόθοις λογισμοῖς καὶ παρεγγράπτοις λόγοις καὶ θράσους ὑπερβολῇ κιβδηλεύειν ἐπεχείρησαν, ὦ τῶν τοῦ πονηροῦ μηχανημάτων, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὐκ ἐκ τοῦ Πατρὸς μόνον, ἀλλά γε καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι καινολογήσαντες. Τίς ποτε τοιαύτην παρὰ τῶν πώποτε ἀσεβησάντων φωνὴν ἤκουσε ῥαγεῖσαν; Ποῖος σκολιὸς ὄφις εἰς τὰς ἐκείνων καρδίας τοῦτο ἠρεύξατο; Τίς ὅλως ἀνάσχοιτο τῶν ἐν χριστιανοῖς τελούντων ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος δύο εἰσάγειν αἴτια, Υἱοῦ μὲν καὶ Πνεύματος τὸν Πατέρα, τοῦ Πνεύματος δὲ πάλιν τὸν Υἱόν, καὶ εἰς διθεΐαν τήν μοναρχίαν λύειν καὶ μηδὲν ἧττον τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας τὴν τῶν χριστιανῶν σπαράττειν θεολογίαν, καὶ τῆς ὑπερουσίου καὶ μοναρχικῆς Τριάδος ἐξυβρίζειν τὸ ἀξίωμα; Διὰ τί δὲ καὶ ἐκπορευθείη τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα; Εἰ γὰρ ἡ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπόρευσις τελεία, τελεία δὲ ὅτι θεὸς τέλειος ἐκ θεοῦ τελείου, τίς ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπόρευσις, καὶ διὰ τί; Περιττὸν γὰρ ἂν εἴη τοῦτο καὶ μάταιον. ῎Ετι δέ, εἰ ἐκπορεύεται τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα, ὥσπερ ἐκ Πατρός, τί μὴ καὶ ὁ Υἰὸς ἐκ τοῦ Πνεύματος γεννᾶται, ὥσπερ ἐκ Πατρός, ἵνα εἴη πάντα τοῖς ἀσεβοῦσιν ἀσεβῆ, καὶ αἱ γνῶμαι καὶ τὰ ῥήματα, καὶ μηδὲν αὐτοῖς ἀτόλμητον ὑπολείποιτο;

Σκόπει δὲ κἀκεῖνο. Εἰ γὰρ ἐν ᾧ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται τὸ Πνεῦμα ἡ ἰδιότης ἐπιγινώσκεται αὐτοῦ, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν ᾧ γεννᾶται ὁ Υἱὸς ἡ τοῦ Υἱοῦ· ἐκπορεύεται δέ, ὡς ὁ ἐκείνων λῆρος, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Υἱοῦ, πλείοσιν ἄρα ἰδιότησι διαστέλλεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ἤπερ ὁ Υἱός. Κοινὸν μὲν γὰρ Πατρὶ καὶ Υἱῷ ἡ ἐξ αὐτῶν τοῦ Πνεύματος πρόοδος, ἰδία δὲ τοῦ Πνεύματος ἥ τε ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπόρευσις καὶ μὴν καὶ ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ. Εἰ δὲ πλείοσιν διαφοραῖς διαστέλλεται τὸ Πνεῦμα ἤπερ ὁ Υἱός, ἐγγυτέρω ἄν εἴη τῆς πατρικῆς οὐσίας ὁ Υἱὸς ἤπερ τὸ Πνεῦμα. Καὶ οὕτως ἡ Μακεδονίου πάλιν κατὰ τοῦ Πνεύματος παρακύψει τόλμα, τὸ ἐκείνων ὑποδυομένη δρᾶμα καὶ τὴν σκηνήν. Ἄλλως τε δέ, εἰ πάντα τὰ κοινὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Πνεύματος πάντως ὑπάρχει κοινά, ὡς τὸ θεός, τὸ βασιλεύς, τὸ κύριος, τὸ δημιουργός, τὸ παντοκράτωρ, τὸ ὑπερούσιον, τὸ

ἁπλοῦν, τὸ ἀσχημάτιστον, τὸ ἀσώματον, τὸ ἀόρατον, ἁπλῶς τὰ ἄλλα πάντα· κοινὸν δὲ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ἡ τοῦ Πνεύματος ἐξ αὐτῶν πρόοδος, καὶ ἐξ ἑαυτοῦ ἄρα ἐκπορευθήσεται τὸ Πνεῦμα, καὶ ἀρχὴ ἔσται αὐτὸ ἑαυτοῦ καὶ αἴτιον ἅμα καὶ αἰτιατόν· ὅπερ οὐδ᾽ οἱ τῶν Ἑλλήνων μῦθοι ἀνεπλάσαντο. Ἀλλὰ καὶ εἰ μόνου Πνεύματός ἐστι τὸ εἰς ἀρχὰς ἀναφέρσθαι διαφόρους, πῶς οὐκ ἔστιν μόνου Πνεύματος τὸ πολύαρχον ἔχειν ἀρχήν; Ἔτι δέ, εἰ ἐν οἷς Πατρὶ καὶ Υἱῷ κοινωνίαν ἐκαινούργησαν, τὸ Πνεῦμα τούτοις ἀποτειχίζουσιν, Πατὴρ δὲ κατ' οὐσίαν Υἱῷ, ἀλλ' οὐ κατά τι τῶν ἰδιωμάτων εἰς κοινωνίαν συνάπτεται, τῆς κατ' οὐσίαν ἄρα συγγενείας τὸ Πνεῦμα περιορίζουσιν.

Ὁρᾷς ὡς μάτην οὗτοι, μᾶλλον δ' εἰς πρόχειρον θήραν τῶν πολλῶν, τὸ τῶν χριστιανῶν ἑαυτοῖς ἐπέθεσαν ὄνομα; Ἐκπορεύεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ. Πόθεν ἤκουσας τοῦτο; Ἐκ ποίων εὐαγγελιστῶν τὴν φωνὴν ἔχεις ταύτην; Ποίας συνόδου τὸ βλάσφημον τοῦτο ῥῆμα; Ὁ Κύριος καὶ θεὸς ἡμῶν φησιν· τὸ Πνεῦμα, ὅ παρά τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται. Οἱ δὲ τῆς καινῆς ταύτης δυσσεβίας πατέρες «τὸ Πνεῦμα», φασίν, «ὅ παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται». Τίς οὐ κλείσει τὰ ὦτα πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τῆς βλασφημίας ταύτης; Αὕτη κατὰ τῶν εὐαγγελίων ἵσταται, πρὸς τὰς ἁγίας ἀπομάχεται συνόδους, τοὺς μακαρίους καὶ ἁγίους παραγράφεται Πατέρας, τὸν μέγαν Ἀθανάσιον, τὸν ἐν θεολογίᾳ περιβόητον Γρηγόριον, τὴν βασίλειον τῆς Ἐκκλησίας στολήν, τὸν μέγαν Βασίλειον, τὸ χρυσοῦν τῆς οἰκουμένης στόμα, τὸ τῆς σοφίας πέλαγος, τὸν ὡς ἀληθῶς Χρυσόστομον. Καὶ τί λέγω τὸν δεῖνα ἢ τὸν δεῖνα; κατὰ πάντων ὁμοῦ τῶν ἁγίων, προφητῶν, ἀποστόλων, ἱεραρχῶν, μαρτύρων, καὶ αὐτῶν τῶν δεσποτικῶν φωνῶν ἡ βλάσφημος αὕτη καὶ θεομάχος φωνὴ ἐξοπλίζεται. Τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται; Πότερον τὴν αὐτὴν ἐκπόρευσιν ἤ τῆς πατρῴας ἀντίθετον; Εἰ μὲν γὰρ τὴν αὐτήν, πῶς οὐ κοινοῦνται αἱ ἰδιότητες, αἷς καὶ μόναις ἡ τριὰς τριὰς εἶναι καὶ προσκυνεῖσθαι χαρακτηρίζεται; Εἰ δὲ ἐκείνης ἀντίθετον, πῶς ἡμῖν οὐ Μάνεντες καὶ Μαρκίωνες τῷ ῥήματι τούτῳ προκύπτουσιν, τὴν θεομάχον πάλιν κατὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ γλῶσσαν προτείνοντες; Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις, εἰ ἐκ τοῦ Πατρὸς μὲν ὁ Υἱὸς γεγέννηται, τὸ δὲ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται, ὡς εἰς δύο αἰτίας ἀναφερόμενον, οὐδὲ τὸ σύνθετον εἶναι διαδράσειεν. Ἔτι δέ, εἰ ἐκ τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς γεγέννηται, τὸ δὲ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται, τίς ἡ καινοτομία τοῦ Πνεύματος, μὴ καὶ ἔτερόν τι αὐτοῦ ἐκπεπορεῦσθαι; Ὡς συνάγεσθαι κατὰ τὴν ἐκείνων θεομάχων γνώμην μὴ τρεῖς, ἀλλὰ τέσσαρας τὰς ὑποστάσεις, μᾶλλον δ᾽ ἀπείρους, τῆς τετάρτης αὐτοῖς ἄλλην προβαλλούσης, κἀκείνης πάλιν ἑτέραν, μέχρις ἂν εἰς τὴν ἑλληνικὴν πολυπλήθειαν ἐκπέσωσιν;

Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις κἀκεῖνο ἄν τις ἐπισκοπήσειεν, ὡς εἴπερ ἡ τοῦ Πνεύματος ἐκ τοῦ Πατρὸς πρόοδος εἰς ὕπαρξιν συντελεῖ, τί συνοίσει τῷ Πνεύματι ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπόρευσις, τῆς πατρικῆς ἀρκούσης εἰς ὕπαρξιν; Οὐ γάρ τις εἰς ἕτερόν τι τῶν περὶ τὴν οὐσίαν συντελεῖν κατατολμήσειε λέγειν, πάσης διπλόης καὶ συνθέσεως τῆς μακαρίας καὶ θείας ἐκείνης φύσεως ὡς ἀπωτάτω κειμένης. Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων, εἰ πᾶν ὅπερ μή ἐστι κοινὸν τῆς παντοκρατορικῆς καὶ ὁμοουσίου καὶ ὑπερφυοῦς Τριάδος ἑνός ἐστι μόνου τῶν τριῶν, οὐκ ἔστι δὲ ἡ τοῦ Πνεύματος προβολὴ κοινὸν τῶν τριῶν, ἑνὸς ἄρα ἐστὶν μόνου τῶν τριῶν. Πότερον οὖν ἐκ τοῦ Πατρὸς φήσουσιν ἐκπορεύεσθαι τὸ Πνεῦμα; Καὶ πῶς οὐκ ἐξομόσονται τὴν φίλην αὐτοῖς καὶ καινὴν μυσταγωγίαν; Εἰ δ’ ἐκ τοῦ Υἱοῦ, τί μή κατ' ἀρχὰς ἐθάρρησαν αὐτῶν ὅλην ἐκκαλύψαι τὴν θεομαχίαν, ὡς οὐ μόνον τὸν Υἱὸν εἰς τὴν τοῦ Πνεύματος προβολὴν ἐγκαθιστῶσιν, ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατρὸς ταύτην ἀφαιροῦνται; Οἷς ἀκόλουθον δήπου καὶ τὴν γέννησιν τῇ προβολῇ συμμετατιθέντας μηδὲ τὸν Υἱὸν ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλὰ τὸν Πατέρα τερατολογεῖν ἐκ τοῦ Υἱοῦ γεγεννῆσθαι, ἵνα μὴ τῶν δυσσεβούντων μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν μαινομένων ὦσιν πρωτοστάται. Ὅρα δὲ κἀντεῦθεν κατάφωρον αὐτῶν τὸ δεσσεβὲς καὶ ἀνόητον δεικνύμενον βούλημα. Ἐπεὶ γὰρ ἅπαν, ὃ θεωρεῖται καὶ λέγεται ἐν τῇ παναγίᾳ καὶ ὁμοφυεῖ καὶ ὑπερουσίῳ Τριάδι, ἤ κοινόν ἐστι πάντως ἢ ἑνὸς καὶ μόνου τῶν τριῶν, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος προβολὴ οὔτε κοινόν ἐστιν, ἀλλ' οὐδ' ὡς οὗτοί φασιν ἐνὸς καὶ μόνου τινός, ἵλεως δὲ ἡμῖν εἴη, καὶ εἰς τὰς ἐκείνων τρέποιτο τὸ βλάσφημον κεφαλάς, οὐκ ἄρα ὅλως ἐστὶν ἐν τῇ ζωαρχικῇ καὶ παντελείῳ Τριάδι ἡ τοῦ Πνεύματος προβολή. Καὶ μυρία ἄν τις τὴν ἄθεον αὐτῶν γνώμην διελέγχων τοῖς εἰρημένοις ἐπιμετρήσειεν, ἃ τῆς ἐπιστολῆς ὁ νόμος οὐκ ἐᾷ νῦν ἐντάττειν, οὐδὲ παρατίθεσθαι. Διὸ καί, ἅπερ εἴρηται στοιχειωδῶς τε καὶ ἐν τύπῳ ἀπηγγέλθησαν, τῶν κατὰ μέρος ἐλέγχων καὶ τῆς ἐν πλάτει διδασκαλίας θεοῦ διδόντος εἰς τὴν κοινὴν ταμιευομένων συνέλευσιν.

Ταύτην τὴν ἀσέβειαν οἱ τοῦ σκότους ἐκεῖνοι ἐπίσκοποι, ἐπισκόπους γὰς ἑαυτοὺς ἐπεφήμιζον, μετὰ τῶν ἄλλων ἀθεμίτων εἰς τὸ ἁπαλὸν ἐκεῖνο καὶ νεοσύστατον τῶν Βουλγάρων ἔθνος ἐνέσπειραν. Ἦλθεν ἡ τούτων φήμη εἰς τὰς ἡμετέρας ἀκοάς. Ἐπλήγημεν διὰ μέσων τῶν σπλάγχνων καιρίαν πληγήν, ὡς εἴ τις τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτοῦ κατ' ὀφθαλμοὺς ἴδοι ὑπὸ ἐρπετῶν καὶ θηρίων σπαρασσόμενά τε καὶ διασπώμενα. Καὶ γάρ, οἷς κόποι καὶ πόνοι καὶ ἱδρῶτες εἰς τὴν ἐκείνων ἀναγέννησίν τε καὶ τελείωσιν κατεβλήθησαν, ἀναλόγως αὐτοῖς συμπεσεῖν ἀφόρητον τὴν λύπην καὶ τήν συμφοράν, τῶν γεννημάτων παραπολλυμένων, ἐξεγένετο. Οὔτω γὰρ ἐθρηνήσαμεν ἐπὶ τῷ συνεχθέντι παθήματι, ὅσον χαρᾶς ἐπληρώθημεν τῆς παλαιᾶς πλάνης ἀπαλλαγέντας αὐτοὺς θεασάμενοι. Ἀλλ' ἐκείνους μὲν ἐθρηνήσαμέν τε καὶ θρηνοῦμεν, καὶ ἀνορθωθῆναι τοῦ πτώματος οὐ δώσομεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ὕπνον, οὐδὲ τοῖς βλεφάροις νυσταγμόν, ἕως ἂν αὐτοὺς εἰς τὸ τοῦ Κυρίου κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν εἰσελάσωμεν σκήνωμα. Τοὺς δὲ νέους τῆς ἀποστασίας προδρόμους, τοὺς θεραπευτὰς τοῦ ἀντικειμένου, τοὺς μυρίων ἐνόχους θανάτων, τοὺς κοινοὺς λυμεῶνας, τοὺς τὸ ἁπαλὸν ἐκεῖνο καὶ νεοσύστατον είς τὴν εὐσέβειαν ἔθνος τοσούτοις καὶ τηλικούτοις σπαραγμοῖς διασπαράξαντας, τούτους τοὺς ἀπατεῶνας καὶ θεομάχους συνοδικῇ καὶ θείᾳ κατεκρίναμεν ψήφῳ. Οὐ νῦν αὐτῶν τὴν ἀπόφασιν καθορίζοντες, ἀλλ' ἐκ τῶν ἤδη συνόδων καὶ ἀποστολικῶν θεσμῶν τὴν προωρισμένην αὐτοῖς καταδίκην ὑπεκφαίνοντες καὶ πᾶσι ποιοῦντες ἐπίδηλον. Πέφυκεν γὰρ τὸ ἀνθρώπινον οὐχ οὕτω ταῖς παρελθούσαις τιμωρίαις ἀσφαλίζεσθαι ὡς ταῖς ὁρωμέναις σωφρονίζεσθαι, καὶ τῶν φθασάντων ὑπάρχει βεβαίωσις ἡ τῶν ἐνεστηκότων συμφώνησις. Διὸ τούτους, ἐπιμένοντας αὐτῶν τῇ πολυτρόπῳ πλάνῃ, πάσης ἀγέλης χριστιανῶν ἐκκηρύκτους ἐποιησάμεθα.

Καὶ γὰρ ὁ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων τέταρτος καὶ ἑξηκοστὸς κανὼν τοὺς ἐν τοῖς σάββασιν νηστείαν ἐπιτηδεύοντας ὧδέ πως ἀπορραπίζων φησίν· Εἴ τις κληρικὸς εὑρεθῇ τὴν κυριακὴν ἡμέραν νηστεύων ἢ τὸ σάββατον, πλὴν τοῦ ἑνὸς μόνου, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς εἴη, ἀφοριζέσθω. Ναὶ δὴ καὶ ὁ τῆς ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς ἕκτης συνόδου πέμπτος καὶ πεντηκοστὸς κανών, οὕτω πως ἀποφαινόμενος· Ἐπειδὴ μεμαθήκαμεν τοὺς ἐν τῇ Ῥωμαίων πόλει ἐν ταῖς ἁγίαις τῆς τεσσαρακοστῆς νηστείαις τοῖς ταύτης σάββασιν νηστεύειν παρὰ τὴν παραδοθεῖσαν ἐκκλησιαστικὴν ἀκολουθίαν, ἔδοξεν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ, ὥστε κρατεῖν καὶ ἐπὶ τὴν Ῥωμαίων ἐκκλησίαν ἀπαρασαλεύτως τὸν κανόνα τὸν λέγοντα· εἴ τις κληρικὸς εὑρεθῇ τῇ ἁγίᾳ κυριακῇ νηστεύων ἢ τὸ σάββατον, πλὴν τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς εἴη, ἀφοριζέσθω. Ἀλλά γε δὴ καὶ ὁ τῆς ἐν Γάγγρᾳ συνόδου περὶ τῶν τὸν γάμον βδελυσσομένων κανὼν τέταρτος ταῦτά φησιν· Εἴ τις διακρίνοιτο παρὰ πρεσβυτέρου γεγαμηκότος, ὡς μὴ χρῆναι λειτουργήσαντος αὐτοῦ προσφορᾶς μεταλαμβάνειν, ἀνάθεμα ἔστω. Ὡσαύτως δὲ ψῆφον ὁμόφωνον φέρει κατ' αὐτῶν καὶ ἡ ἕκτη σύνοδος, τοῦτον ἀναγράφουσα τὸν τρόπον· Ἐπειδὴ ἐν τῇ Ῥωμαίων ἐκκλησίᾳ ἐν τάξει κανόνος παραδεδόσθαι διέγνωμεν, τοὺς μέλλοντας διακόνου ἢ πρεσβυτέρου ἀξιοῦσθαι χειροτονίας καθομολογεῖν ὡς οὐκέτι ταῖς αὐτῶν συνάπτονται γαμεταῖς, ἡμεῖς, τῷ ἀρχαίῳ ἐξακολουθοῦντες κανόνι τῆς ἀποστολικῆς ἀκριβείας καὶ τάξεως, τὰ τῶν ἱερῶν ἀνδρῶν κατὰ νόμους συνοικέσια καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν ἐρρῶσθαι βουλόμεθα, μηδαμῶς αὐτῶν τὴν πρὸς γαμετὰς συνάφειαν διαλύοντες ἢ ἀποστεροῦντες αὐτοὺς τῆς πρὸς ἀλλήλους κατὰ καιρὸν τὸν προσήκοντα ὁμιλίας. Ὥστε εἴ τις ἄξιος εὑρεθῇ πρὸς χειροτονίαν διακόνου ἢ ὑποδιακόνου, οὗτος μηδαμῶς κωλυέσθω ἐπὶ τὸν τοιοῦτον βαθμὸν ἐμβιβάζεσθαι, γαμετῇ συνοικῶν νομίμῳ. Μήτε μὴν ἐν τῷ τῆς χειροτονίας καιρῷ ἀπαιτείσθω ὁμολογεῖν ὡς ἀποστήσεται τῆς νομίμου πρὸς τὴν οἰκείαν γαμετὴν ὁμιλίας, ἵνα μὴ ἐντεῦθεν τὸν ἐκ θεοῦ νομοθετηθέντα καὶ εὐλογηθέντα τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ γάμον καθυβρίζειν ἐκβιασθῶμεν, τῆς τοῦ εὐαγγελίου φωνῆς βοώσης· Οὓς ὁ Θεὸς ἔζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω, καὶ τοῦ ἀποστόλου διδάσκοντος· τίμιον τὸν γάμον ἐν πᾶσι καὶ τὴν κοίτην ἀμίαντον, καὶ δέδεσθαι γυναικί; μὴ ζήτει λύσιν. Εἴ τις οὖν τολμήσει, παρὰ τοὺς ἀποστολικοὺς κανόνας κινούμενος, τινὰ τῶν ἱερωμένων, πρεσβύτερόν φαμεν ἢ διάκονον ἢ ὑποδιάκονον, ἀποστερεῖν τῆς πρὸς τὴν νόμιμον γυναῖκα συναφείας τε καὶ κοινωνίας, καθαιρείσθω. Ὡσαύτως καὶ εἴ τις πρεσβύτερος ἢ διάκονος τὴν αὐτοῦ γυναῖκα προφάσει εὐλαβείας ἐκβάλλει, ἀφοριζέσθω· ἐπιμένων δὲ καθαιρείσθω. Ἡ δὲ κατάλυσις τῆς πρώτης ἑβδομάδος καὶ ὁ ἀναμυρισμὸς τῶν ἤδη βεβαπτισμένων καὶ μεμυρισμένων οὐδὲ κακόνων, οἶμαι, δεήσεται εἰς κατάγνωσιν, αὐτόθεν καὶ μόνης τῆς διηγήσεως πᾶσαν ὑπερβολὴν ἐκνικώσης δυσσεβήματος. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ κατὰ τοῦ Πνεύματος, μᾶλλον δὲ καθ' ὅλης τῆς ἁγίας Τριάδος, ὑπερβολὴν οὐ λείπουσα βλασφημία, κἄν μηδὲν ἕτερον εἴη τῶν προειρημένων τετολμημένον, ἐξαρκεῖ καὶ μόνον μυρίοις αὐτοὺς ὑπαγαγεῖν ἀναθέμασιν.

Τούτων τὴν γνῶσιν καὶ είδησιν κατὰ τὸ παλαιόν τῆς Ἐκκλησίας ἔθος ἀνενεγκεῖν τῇ ὑμετέρᾳ ἐν Κυρίῳ ἀδελφότητι ἐδικαιώσαμεν, καὶ προθύμους καὶ συναγωνιστὰς γενέσθαι ἐπὶ τῇ καθαιρέσει τῶν δυσσεβῶν τούτων καὶ ἀθέων κεφαλαίων παραινοῦμέν τε καὶ δεόμεθα, καὶ μὴ λιπεῖν τὴν πατρῴαν τάξιν, ἣν ὑμᾶς οἱ πρόγονοι δι'ὧν ἔπραξαν κατέχειν παραδεδώκασιν. Ἀλλὰ σπουδῇ πολλῇ καὶ προθυμίᾳ ἀνθ' ὑμῶν τοποτηρητάς τινας ἑλέσθαι καὶ ἀποστεῖλαι, ἄνδρας τὸ ὑμέτερον ἐπέχοντας πρόσωπον, εὐσεβείᾳ καὶ ἱερωσύνῃ καὶ λόγῳ καὶ βίῳ κεκοσμημένους, ὡς ἂν τὴν ἀρτιφανῆ τῆς ἀσεβείας ταύτης ἐφερπύσασαν γάγγραιναν ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας ποιησώμεθα καὶ τοὺς ἐκμανέντας τοσαύτην ἐπισπορὰν πονηρίας εἰς τὸ νεοπαγὲς καὶ νεοσύστατον ἔθνος εἰσενεγκεῖν αὐταῖς ἀνασπάσαι ῥίζαις καὶ τῷ πυρὶ παραδοῦναι διὰ τῆς κοινῆς ἀποφάσεως, ὃ τοὺς κατηραμένους ὑποδέχεσθαι τὰ κυριακὰ θεσπίζουσι λόγια. Οὕτω γὰρ τῆς μὲν ἀσεβείας ἐλαυνομένης καὶ τῆς εὐσεβείας κραταιουμένης, ἐλπίδας ἔχομεν ἀγαθὰς εἰς τὴν παραδοθεῖσαν αὐτοῖς ἐπαναστρέψαι πίστιν καὶ τὸ νεοκατήχητον εἰς Χριστὸν καὶ νεοφώτιστον τῶν Βουλγάρων πλήρρωμα. Καὶ γὰρ οὐ μόνον τὸ ἔθνος τοῦτο τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν τῆς προτέρας ἀσεβείας ἠλλάξατο, ἀλλά γε δὴ καὶ τὸ παρὰ πολλοῖς πολλάκις θρυλούμενον καὶ εἰς ὠμότητα καὶ μιαιφονίαν πάντας δευτέρους ταττόμενον, τοῦτο δὴ τὸ καλούμενον Ῥῶς, οἵ δὴ καὶ κατὰ τῆς ῥωμαϊκῆς ἀρχῆς, τοὺς πέριξ αὐτῶν δουλωσάμενοι κἀκεῖθεν ὑπέρογκα φρονηματισθέντες, χεῖραν ἀντῆραν. Ἀλλ' ὄμως νῦν καὶ οὗτοι τὴν τῶν χριστιανῶν καθαρὰν καὶ ἀκίβδηλον θρησκείαν τῆς ἑλληνικῆς καὶ ἀθέου δόξης, ἐν ᾗ κατείχοντο πρότερον, ἀντηλλάξαντο, ἐν ὑπηκόων ἑαυτοὺς καὶ προξένων τάξει ἀντὶ τῆς πρὸ μικροῦ καθ᾽ ἡμῶν λεηλασίας καὶ τοῦ μεγάλου τολμήματος ἀγαπητῶς ἐγκαταστήσαντες. Καὶ ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοὺς ὁ τῆς πίστεως πόθος καὶ ζῆλος ἀνέφλεξεν, Παῦλος πάλιν βοᾷ· εὐλογητὸς ὁ Θεὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὥστε καὶ ἐπίσκοπον καὶ ποιμένα δέξασθαι καὶ τὰ τῶν χριστιανῶν θρησκεύματα διὰ πολλῆς σπουδῆς καὶ ἐπιμελείας ἀσπάζεσθαι.

Τούτων οὖν οὕτω τῇ τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ χάριτι, τοῦ πάντας ἀνθρώπους θέλοντος σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν, τῶν παλαιῶν αὐτοῖς δοξασμάτων μετατιθεμένων καὶ τὴν εἰλικρινῆ τῶν χριστιανῶν πίστιν ἐκείνων ἀλλασσομένων, εἰ διανασταίη καὶ ἡ ὑμετέρα ἀδελφότης συμπροθυμηθῆναι καὶ συγκατεργάσασθαι εἰς τὴν ἐκκοπὴν καὶ καῦσιν τῶν παραφυάδων, ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν πεποιθότες ἐσμέν, ὅτι τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐπὶ πλέον ἔτι μᾶλλον αὐξηθήσεται καὶ πληρωθήσεται τὸ εἰρημένον ὅτι· Εἰδήσουσί με πάντες ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν, καί· Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν ἀποστολικῶν διδαγμάτων, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν. Δεῖ οὖν παρ᾽ ὑμῶν ἀνθ' ὑμῶν στελλομένους καὶ τὸ ὑμέτερον ὑποδυομένους ἱερὸν καὶ ὅσιον πρόσωπον τὴν ὑμετέραν αὐθεντίαν, ἣν ὑμεῖς ἐν Πνεύματι ἁγίῳ ἐκληρώσασθε ἐγχειρισθῆναι, ὡς ἂν περί τε τούτων τῶν κεφαλαίων καὶ περὶ ἑτέρων τούτοις παραπλησίων ἐξ αὐθεντίας ὦσιν ἀποστολικοῦ θρόνου καὶ λέγειν ἱκανοὶ καὶ πράττειν ἀκώλυτοι. Καὶ γὰρ δὴ καὶ ἀπὸ τῶν τῆς ᾽Ιταλίας μερῶν συνοδική τις ἐπιστολὴ πρὸς ἡμᾶς ἀναπεφοίτηκεν ἀρρήτων ἐγκλημάτων γέμουσα, ἅτινα κατὰ τοῦ οἰκείου αὐτῶν ἐπισκόπου οἱ τὴν Ἰταλίαν οἰκοῦντες μετὰ πολλῆς κατακρίσεως καὶ ὅρκων μυρίων διεπέμψαντο, μὴ παριδεῖν αὐτοὺς οὕτως οἰκτρῶς ὀλλυμένους καὶ ὑπὸ τηλικαύτης βαρείας πιεζομένους τυρρανίδος, καὶ τοὺς ἱερατικοὺς νόμους ὑβριζομένους καὶ πάντας θεσμοὺς Ἐκκλησίας ἀνατρεπομένους. Ἅ καὶ πάλαι μὲν διὰ μοναχῶν καὶ πρεσβυτέρων ἐκεῖθεν ἀναδραμόντων εἰς πάντων ἀκοὰς διεφέροντο, Βασίλειος δ' ἄρα ἦν καὶ Ζωσιμᾶς, Μητροφάνης τε καὶ σὺν αὐτοῖς ἕτεροι, οἵ τήν τοιαύτην τεραννίδα ἀπωδύροντο καὶ πρὸς ἐκδίκησιν τῶν ἐκκλησιῶν ἐξεκαλοῦντο δακρύοντες. Νῦν δέ, ὡς ἔφθην εἰπών, καὶ γράμματα διάφορα καὶ ἐκ διαφόρων ἐκεῖθεν ἀναπεφοίτηκεν τραγῳδίας ἁπάσης καὶ μυρίων θρήνων γέμοντα. Τὸν τὰ ἴσα κατὰ τὴν ἐκείνων ἀξίωσίν τε καὶ ἐξαίτησιν, καὶ γὰρ εἰς πάντας τοὺς ἀρχιερατικοὺς καὶ ἀποστολικοὺς, θρόνους διαδοθῆναι ταῦτα μετὰ φρικτῶν ὅρκων καὶ παρακλήσεων ἐδυσώπησαν, ὡς αὐτὰ ἐκεῖνα παραστήσει ἀναγινωσκόμενα, τῷδε ἡμῶν τῷ γραμματείῳ ἐνετάξαμεν, ἵνα καὶ περὶ τούτων, τῆς ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς ἐν Κυρίῳ συνόδου ἀθροιζομένης, τὰ τῷ θεῷ καὶ τοῖς συνοδικοῖς κανόσι δοκοῦντα ψήφῳ βεβαιωθείη κοινῇ, καὶ εἰρήνη βαθεῖα τὰς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας καταλήψοιτο.

Καὶ γὰρ οὐ μόνον τὴν ὑμετέραν μακαριότητα ἐπὶ τοῦτο προκαλούμεθα, ἀλλά γε δὴ καὶ τῶν ἄλλων ἀρχιερατικῶν καὶ ἀποστολικῶν θρόνων οἱ μὲν ἤδη καὶ πάρεισιν, οἱ δὲ οὐ μετὰ πολὺν χρόνον παρεῖναί εἰσι προσδόκιμοι. Μὴ οὖν ἡ ὑμετέρα ἐν Κυρίῳ ἀδελφότης ἀναβολῇ τινι καὶ παρατάσει χρόνου τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς διατρίβειν ὑπὲρ τὸ δέον ποιήσῃ, γινώσκουσα ὡς εἴ τι παρὰ τὴν αὐτῆς ὑστέρησιν οὐ κατὰ τὸ δέον ἐλλειπές τι διαπραχθείη, οὐχ ἕτερός τις, ἀλλ' εἰς ἑαυτὴν αὐτὴ τὸ κατάκριμα ἐπισπάσαιτο. Καὶ τοῦτο δὲ προστεθῆναι χρεὼν τοῖς γράμμασιν ἡγησάμεθα, ἵνα τὴν ἁγίαν καὶ Οἰκουμενικὴν ἑβδόμην σύνοδον ταῖς ἁγίαις καὶ Οἰκουμενικαῖς ἕξ συνόδοις συντάττειν καὶ συναριθμεῖν παντὶ τῷ ὑφ΄ ὑμᾶς τῆς ᾽Εκκλησίας παραδοθείη πληρώματι. Φήμη γὰρ ἧκεν εἰς ἡμᾶς ὥς τινες τῶν ὑπὸ τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν θρόνον ἐκκλησίαι, μέχρι τῆς ἕκτης τὰς Οἰκουμενικάς ἀριθμοῦσαι συνόδους, τὴν ἑβδόμην οὐκ ἴσασιν. Ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν αὐτῇ κυρωθέντα, εἴπερ τι ἄλλο, διὰ σπουδῆς καὶ σεβασμιότητος ἄγουσιν, αὐτὴν δ' ἀνακηρύττειν ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας, ὥσπερ καὶ τὰς ἄλλας, οὔπω ἔτυχον ἐπιγνώσεως, καίτοι τὸ ἴσον ἐκείναις ἁπανταχοῦ διασῳζούσης ἀξίωμα. Καὶ γὰρ καὶ αὕτη μεγίστην καθεῖλεν δυσσέβειαν, συμπαρέδρους αὐτῇ καὶ συμψήφους τοὺς ἐκ τῶν τεσσάρων ἥκοντας ἀρχιερατικῶν θρόνων ἔχουσα. Παρῆν γάρ, ὡς δῆλον, ἀπὸ μὲν τοῦ ὑμετέρου ἀποστολικοῦ θρόνου, τῆς Ἀλεξανδρείας, Θωμᾶς μοναχὸς πρεσβύτερος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, ἀπὸ δὲ Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας Ἰωάννης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ καὶ ἀπό γε τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης Πέτρος ὁ εὐλαβέστατος πρωτοπρεσβύτερος καὶ ἕτερος Πέτρος πρεσβύτερος, μοναχὸς καὶ ἡγούμενος τῆς κατὰ Ῥώμην εὐαγοῦς μονῆς τοῦ ἁγίου Σάβα. Καὶ τούτων ἁπάντων συνεληλυθότων ἅμα τῷ ἡμετέρῳ πατροθείῳ, τῷ ἁγιωτάτῳ καὶ τρισμακαρίστῳ ἀνδρί, Ταρασίῳ ἀρχιεπισκόπῳ Κωνσταντινουπόλεως, ἡ μεγάλη καὶ Οἰκουμενικὴ ἑβδόμη σύνοδος συνεκροτήθη, τὴν τῶν εἰκονομάχων ἢ Χριστομάχων θριαμβεύσασα καὶ καθελοῦσα δυσσέβειαν. Ἧς ἴσως, τοῦ βαρβαρικοῦ καὶ ἀλλοφύλου τῶν Ἀράβων κατασχόντος τὰς χώρας ἔθνους, οὐκ ἐγένετο ῥᾷστον τὰ πρακτικὰ πρὸς ὑμᾶς διακομισθῆναι. Δι' ἣν αἰτίαν παρά πολλοῖς τῶν αὐτόθι ταύτης αἱ τάξεις, εἰ καὶ τιμῶνται καὶ περιέπονται, ἀλλ' οὖν ὅτι ταύτης εἰσίν, ὥς φασιν, οὐκ εἰσὶν ἐν γνώσει.

Χρὴ δ' οὖν καὶ ταύτην, εἰσίν, καθάπερ ἔφημεν, μεγάλην τε καὶ ἁγίαν καὶ Οἰκουμενικὴν καὶ ταῖς πρὸ αὐτῆς ἓξ συνόδοις συνανακηρύττειν. Τὸ γὰρ μὴ οὕτω διαπράττεσθαι καὶ ποιεῖν πρῶτον μὲν ἀδικεῖν ἐστι τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τηλικαύτην ὑπερορῶντας σύνοδον καὶ τοσούτῳ μέρει τὸν σύνδεσμον αὐτῆς καὶ τὴν συνάφειαν διασπῶντας καὶ διαλύοντας. Δεύτερον δὲ καὶ τῶν εἰκονομαχούντων, ὧν οὐδὲν ἔλαττον τῶν ἄλλων αἱρετικῶν εὖ οἶδ' ὅτι μυσάττεσθε τὸ δυσσέβημα, πλατύνειν ἐστὶ τὰ στόματα, οὐχὶ Οἰκουμενικῇ συνόδῳ τὴν αὐτῶν καθαιρεθῆναι δυσσέβειαν, ἀλλ' ἑνὸς θρόνου κρίσει τὴν δίκην ὑπέχειν πρόφασιν ἐχόντων εἰς τό τερατεύεσθαι. Δι' ἅπερ ἅπαντα ἔν τε τοῖς συνοδικοῖς γράμμασιν καὶ ἐν ἀλλαις ἁπάσαις ἐκκλησιαστικαῖς ἱστορίαις καὶ συζητήσεσιν ἀριθμεῖν ταύτην καὶ συγκαταλέγειν ταῖς ἁγίαις καὶ Οἰκουμενικαῖς ἓξ συνόδοις, ἑβδόμην μετ᾽ ἐκείνας τάττοντας, ἀξιοῦμέν τε καὶ ὡς ἀδελφοῖς ἀδελφοὶ παραινοῦμεν, τὰ πρέποντα εἰσηγούμενοι. Χριστὸς δὲ ὁ ἀληθινὸς θεὸς ἡμῶν, ὁ πρῶτος καὶ μέγας ἀρχιερεύς, ὁ ἑκούσιον ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτὸν καλλιερησάμενος σφάγιον καὶ τὸ οἰκεῖον αἷμα λύτρον ὑπὲρ ἡμῶν καταθέμενος, δοίη μὲν τὴν ὑμετέραν ἀρχιερατικὴν καὶ τιμίαν κεφαλὴν κρείττω τῶν κύκλῳ καθισταμένων βαρβαρικῶν ἐθνῶν ὀφθῆναι, δοίη δὲ γαληνὸν καὶ ἤρεμον ἐξανύειν τὸν τοῦ βίου δρόμον· δοίη δὲ τυχεῖν καὶ τῆς ἄνω κληρουχίας ἀνεκλαλήτῳ χαρᾷ καὶ εὐφροσύνῃ, ἔνθα πάντων ἐστὶν εὐφραινομένων ἡ κατοικία καὶ ἧς ἀπέδρα ὀδύνη πᾶσα καὶ στεναγμὸς καὶ κατήφεια, ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν. Ὑπερευχόμεθα ὑμῶν κατὰ χρέος τῆς πατρικῆς ὁσιότητος μεμνῆσθαι καὶ αὐτοὶ τῆς ἡμῶν μὴ διαλίποιτε μετριότητος.

KanonasSEARCH:
Ουκ ην αρα, ως εοικεν, κορος τω πονηρω των κακων, ουδε τι των εφευρηματων και μηχανηματων περας, α κατα του ανθρωπινου γενους εξ αρχης ανακινειν εμελετησεν. Αλλα μυριαις μεν οσαις απαταις προ της εν σαρκι του Δεσποτου παρουσιας τον ανθρωπον υπηγαγετο, εις αλλοφυλους και παρανομους αποβουκολησας πραξεις, εξ ων και την κατ' αυτου τυραννιδα κατα κρατος ανεδησατο, μυριαις δε και μετα ταυτα πλαναις και δελεασμασιν υποσκελιζειν και παρασυρειν τους αυτω πειθομενους ου διελιπεν. Εντευθεν Σιμωνες και Μαρκιωνες, Μοντανοι τε και Μανητες και η ποικιλη και πολυτροπος των αιρεσεων θεομαχια επληθυνεν. Εντευθεν Αρειος και Μακεδονιος και Νεστοριος, Ευτυχης τε και Διοσκορος και το λοιπον της ασεβειας συνταγμα, καθ' ων αι αγιαι και Οικουμενικαι συνεκροτηθησαν επτα συνοδοι και των κατα τοπους ιερων και θεοφορων ανδρων συνελεγη τα συστηματα, τας πονηρας παραφυαδας τη μαχαιρα του Πνευματος αυτορριζους εκθερισαντες και καθαρον παρασκευασαντες αναφυηναι της Εκκλησιας το ληιον.
Αλλα τουτων εκποδων γεγενημενων και σιγη και ληθη παραδεδομενων, ελπις αγαθη και βαθεια τοις ευσεβεσιν υπετρεφετο μη αν ποτε καινοτερων δυσσεβηματων εφευρετας γενεσθαι, εν πασιν οις επειρασεν ο πονηρος εις τουναντιον αυτω των βουλευματων περιτραπεντων, μητε μην των ηδη κατακρισιν συνοδικως δεδεγμενων υπερασπιστας τινας και προμαχους αναφανηναι, τη καταστροφη και τω παθει των αρξαντων και των εις μιμησιν εκεινων ελθειν μελετωντων ανακοπτομενων. Και ταυταις μεν ταις ελπισιν ο ευσεβης λογισμος επανεπαυετο, μαλιστα δε κατα την βασιλευουσαν πολιν, εν η πολλα Θεου συνεργια των ανελπιστων κατωρθωται, πολλαι δε γλωσσαι την προτεραν διαπτυσαμεναι μυσαροτητα τον κοινον απαντων πλαστην και δημιουργον μεθ' ημων υμνειν εδιδαχθησαν, ωσπερ απο τινος υψηλου και μετεωρου χωρου τας της ορθοδοξιας πηγας της βασιλιδος αναδιδουσης, και καθαρα της ευσεβειας τα ναματα εις τα της οικουμενης διαρρεουσης περατα, και ποταμων δικην αρδευουσης τοις δογμασιν τας εκεισε ψυχας. Αιτινες χρονος πολυς εξ ου καταξηρανθεισαι τοις της ασεβειας η εθελοθρησκειας υπεκκαυμασιν και εις ερημους και αγονους αποχερσωθεισαι, ομως τον της διδασκαλιας ομβρον υποδεξαμενοι το Χριστου γεωργιον καρποφορουσιν ενευθυνουμεναι.
Και γαρ οι την Αρμενιαν οικουντες, τω των Ιακωβιτων ενισχημενοι δυσσεβηματι και προς το ορθον της ευσεβειας απαυθαδιαζομενοι κηρυγμα, αφ’ ουπερ η πολυανθρωπος εκεινη και αγια των Πατερων ημων κατα Καλχηδονα συνεκροτηθη συνοδος, των υμετερων ευχων ημιν επαμυνοντων την μακραν εκεινην πλανην αποθεσθαι ενεδυναμωθησαν. Και λατρευει σημερον καθαρως και ορθοδοξως η των Αρμενιων ληξις την χριστιανων λατρειαν, Ευτυχη και Σεβηρον και Διοσκορον και τους κατα της ευσεβειας πετροβολους Πετρους και τον Αλικαρνασεα Ιουλιανον και πασαν αυτων την πολυσπορον διασποραν, ως η καθολικη ᾽Εκκλησια, μυσαττομενη και δεσμοις αλυτοις του αναθεματος υποβαλλουσα. Αλλα γε δη και Βουλγαρων εθνος βαρβαρικον και μισοχριστον εις τοσαυτην μετεκλινεν ημεροτητα και θεογνωσιαν, ωστε των δαιμονιων και πατρωων εκσταντες οργιων και της Ελληνικης δεισιδαιμονιας αποσκευασαμενοι την πλανην, εις την των χριστιανων παραδοξως μετενεκεντρισθησαν πιστιν. Αλλ' ω πονηρας και βασκανου και αθεου βουλης τε και πραξεως. Η γαρ τοιαυτη διηγησις, ευαγγελιων ουσα υποθεσις, εις κατηφειαν μετατιθεται, της ευφροσυνης και χαρας εις πενθος τραπεισης και δακρυα. Ουπω γαρ εκεινου του εθνους ουδ' εις δυο ενιαυτους την ορθην των χριστιανων τιμωντος θρησκειαν, ανδρες δυσσεβεις και αποτροπαιοι και τι γαρ ουκ αν τις ευσεβων τουτους εξονομασειεν; ανδρες εκ σκοτους αναδυντες, της γαρ εσπεριου μοιρας υπηρχον γεννηματα οιμοι, πως το υπολοιπον εκδιηγησομαι; Ουτοι προς το νεοπαγες εις ευσεβειαν και νεοσυστατον εθνος ωσπερ κεραυνος η σεισμος η χαλαζης πληθος, μαλλον δε οικειοτερον ειπειν, ωσπερ αγριος μονιος εμπηδησαντες, τον αμπελωνα Κυριου τον ηγαπημενον και νεοφυτον και ποσιν και οδουσιν, ητοι τριβοις αισχρας πολιτειας και διαφθορα δογματων, το γε εις τολμαν ηκον την αυτων, κατανεμησαμενοι ελυμηναντο.
Απο γαρ των ορθων και καθαρων δογματων και της των Χριστιανων αμωμητου πιστεως παραφθειρειν τουτους και υποσπαν κατεπανουργευσαντο. Και πρωτον μεν αυτους ουχ οσιως εις την των Σαββατων νηστειαν μετεστησαν· οιδεν δε και η μικρα των παραδοθεντων αθετησις και προς ολην του δογματος επιτριψαι καταφρονησιν. ῎Επειτα δε την των νηστειων πρωτην εβδομαδα, της αλλης νηστειας περικοψαντες, εις γαλακτοποσιας και τυρου τροφην και την των ομοιων αδηφαγιαν καθειλκυσαν, εντευθεν αυτοις την οδον των παραβασεων εμπλατυνοντες και της ευθειας τριβου και βασιλικης διαστρεφοντες. Και δη και τους ενθεσμω γαμω πρεσβυτερους διαπρεποντας οι πολλας κορας χωρις ανδρος γυναικας δεικνυοντες και γυναικας παιδας εκτρεφουσας, ων ουκ εστιν πατερας θεασασθαι, ουτοι τους ως αληθως Θεου ιερεις μυσαττεσθαι τε και αποστρεφεσθαι παρεσκευασαν, της Μανου γεωργιας εν αυτοις τα σπερματα κατασπειροντες και ψυχας αρτι βλαστανειν αρξαμενας τον σπορον της ευσεβειας τη των ζιζανιων επισπορα λυμαινομενοι.
Αλλα γε δη και τους υπο πρεσβυτερων μυρω χρισθεντας αναμυριζειν αυτοι ου πεφρικασιν, επισκοπους εαυτους αναγορευοντες, και το των πρεσβυτερων χρισμα αχρηστον ειναι και εις ματην επιτελεισθαι τερατευομενοι. Αρ' εστιν ος τηλικαυτην ακοη παρειληφεν ανοιαν, ην κατατολμαν οι παραφρονες ουκ εναρκησαν, τους απαξ μυρω χρισθεντας αναχριοντες και τα των χριστιανων υπερφυη και θεια μυστηρια εις ληρον μακρον και πλατυν εξορχουμενοι γελωτα; Και το γε σοφον των ως αληθως αμυητων, ου γαρ εξεστιν, φασιν, ιερευσιν τους τελουμενους μυρω αγιαζειν, αρχιερευσιν γαρ μονοις ενομισθη. Ποθεν ο νομος; Τις δ' ο νομοθετης; Ποιος των αποστολων; Των πατερων δε; Αλλα των συνοδων, η που και ποτε συστασα; Τινων δε κρατησασα ψηφοις; Ουκ εξεστιν ιερει μυρω τους βαπτιζομενους σφραγιζειν; Ουκουν ουδε βαπτιζειν ολως, ουδε ιερασθαι αρα, ινα σοι μηδε ημιτομος ο ιερευς, αλλ' ολοκληρος εις ανιερον ειη κληρον απεληλαμενος. Ιερουργει το δεσποτικον σωμα και αιμα Χριστου και τους παλαι μυσταγωγηθεντας δι' αυτων καθαγιαζει· πως ουχ αγιασει μυρω, χριων τους νυν τελουμενους; Βαπτιζει ο ιερευς, καθαρσιον δωρον τω βαπτιζομενω τελεσιουργων· πως, ης τελεσιουργος αυτος υπαρχει καθαρσεως, αφαιρησεις αυτου την φυλακην και σφραγιδα; ᾽Αλλ' αφαιρεις την σφραγιδα; μηδ' υπηρετειν επιτρεψης τω δωρω, μηδ' εν αυτω τινας τελεσιουργειν, ινα σε, γυμνοις ο σος ιερευς ενδιαπρεπων ονομασιν, της αυτης αυτω χοροστασιας κορυφαιον δειξη και επισκοπον.
Αλλα γαρ ουχι μονον εις ταυτα παρανομειν εξηνεχθησαν, αλλα και, ει τις κακων εστι κορωνις, εις ταυτην ανεδραμον. Προς γαρ τοι τοις ειρημενοις ατοπημασιν και το ιερον και αγιον Συμβολον, ο πασι τοις συνοδικοις και οικουμενικοις ψηφισμασιν αμαχον εχει την ισχυν, νοθοις λογισμοις και παρεγγραπτοις λογοις και θρασους υπερβολη κιβδηλευειν επεχειρησαν, ω των του πονηρου μηχανηματων, το Πνευμα το αγιον ουκ εκ του Πατρος μονον, αλλα γε και εκ του Υιου εκπορευεσθαι καινολογησαντες. Τις ποτε τοιαυτην παρα των πωποτε ασεβησαντων φωνην ηκουσε ραγεισαν; Ποιος σκολιος οφις εις τας εκεινων καρδιας τουτο ηρευξατο; Τις ολως ανασχοιτο των εν χριστιανοις τελουντων επι της αγιας Τριαδος δυο εισαγειν αιτια, Υιου μεν και Πνευματος τον Πατερα, του Πνευματος δε παλιν τον Υιον, και εις διθειαν την μοναρχιαν λυειν και μηδεν ηττον της ελληνικης μυθολογιας την των χριστιανων σπαραττειν θεολογιαν, και της υπερουσιου και μοναρχικης Τριαδος εξυβριζειν το αξιωμα; Δια τι δε και εκπορευθειη του Υιου το Πνευμα; Ει γαρ η εκ του Πατρος εκπορευσις τελεια, τελεια δε οτι θεος τελειος εκ θεου τελειου, τις η εκ του Υιου εκπορευσις, και δια τι; Περιττον γαρ αν ειη τουτο και ματαιον. ῎Ετι δε, ει εκπορευεται του Υιου το Πνευμα, ωσπερ εκ Πατρος, τι μη και ο Υιος εκ του Πνευματος γενναται, ωσπερ εκ Πατρος, ινα ειη παντα τοις ασεβουσιν ασεβη, και αι γνωμαι και τα ρηματα, και μηδεν αυτοις ατολμητον υπολειποιτο;
Σκοπει δε κακεινο. Ει γαρ εν ω του Πατρος εκπορευεται το Πνευμα η ιδιοτης επιγινωσκεται αυτου, ωσαυτως δε και εν ω γενναται ο Υιος η του Υιου· εκπορευεται δε, ως ο εκεινων ληρος, και το Πνευμα εκ του Υιου, πλειοσιν αρα ιδιοτησι διαστελλεται το Πνευμα του Πατρος ηπερ ο Υιος. Κοινον μεν γαρ Πατρι και Υιω η εξ αυτων του Πνευματος προοδος, ιδια δε του Πνευματος η τε εκ του Πατρος εκπορευσις και μην και η εκ του Υιου. Ει δε πλειοσιν διαφοραις διαστελλεται το Πνευμα ηπερ ο Υιος, εγγυτερω αν ειη της πατρικης ουσιας ο Υιος ηπερ το Πνευμα. Και ουτως η Μακεδονιου παλιν κατα του Πνευματος παρακυψει τολμα, το εκεινων υποδυομενη δραμα και την σκηνην. Αλλως τε δε, ει παντα τα κοινα Πατρος και Υιου, και του Πνευματος παντως υπαρχει κοινα, ως το θεος, το βασιλευς, το κυριος, το δημιουργος, το παντοκρατωρ, το υπερουσιον, το 
απλουν, το ασχηματιστον, το ασωματον, το αορατον, απλως τα αλλα παντα· κοινον δε Πατρος και Υιου η του Πνευματος εξ αυτων προοδος, και εξ εαυτου αρα εκπορευθησεται το Πνευμα, και αρχη εσται αυτο εαυτου και αιτιον αμα και αιτιατον· οπερ ουδ᾽ οι των Ελληνων μυθοι ανεπλασαντο. Αλλα και ει μονου Πνευματος εστι το εις αρχας αναφερσθαι διαφορους, πως ουκ εστιν μονου Πνευματος το πολυαρχον εχειν αρχην; Ετι δε, ει εν οις Πατρι και Υιω κοινωνιαν εκαινουργησαν, το Πνευμα τουτοις αποτειχιζουσιν, Πατηρ δε κατ' ουσιαν Υιω, αλλ' ου κατα τι των ιδιωματων εις κοινωνιαν συναπτεται, της κατ' ουσιαν αρα συγγενειας το Πνευμα περιοριζουσιν.
Ορας ως ματην ουτοι, μαλλον δ' εις προχειρον θηραν των πολλων, το των χριστιανων εαυτοις επεθεσαν ονομα; Εκπορευεται το Πνευμα του Υιου. Ποθεν ηκουσας τουτο; Εκ ποιων ευαγγελιστων την φωνην εχεις ταυτην; Ποιας συνοδου το βλασφημον τουτο ρημα; Ο Κυριος και θεος ημων φησιν· το Πνευμα, ο παρα του Πατρος εκπορευεται. Οι δε της καινης ταυτης δυσσεβιας πατερες «το Πνευμα», φασιν, «ο παρα του Υιου εκπορευεται». Τις ου κλεισει τα ωτα προς την υπερβολην της βλασφημιας ταυτης; Αυτη κατα των ευαγγελιων ισταται, προς τας αγιας απομαχεται συνοδους, τους μακαριους και αγιους παραγραφεται Πατερας, τον μεγαν Αθανασιον, τον εν θεολογια περιβοητον Γρηγοριον, την βασιλειον της Εκκλησιας στολην, τον μεγαν Βασιλειον, το χρυσουν της οικουμενης στομα, το της σοφιας πελαγος, τον ως αληθως Χρυσοστομον. Και τι λεγω τον δεινα η τον δεινα; κατα παντων ομου των αγιων, προφητων, αποστολων, ιεραρχων, μαρτυρων, και αυτων των δεσποτικων φωνων η βλασφημος αυτη και θεομαχος φωνη εξοπλιζεται. Το Πνευμα του Υιου εκπορευεται; Ποτερον την αυτην εκπορευσιν η της πατρωας αντιθετον; Ει μεν γαρ την αυτην, πως ου κοινουνται αι ιδιοτητες, αις και μοναις η τριας τριας ειναι και προσκυνεισθαι χαρακτηριζεται; Ει δε εκεινης αντιθετον, πως ημιν ου Μανεντες και Μαρκιωνες τω ρηματι τουτω προκυπτουσιν, την θεομαχον παλιν κατα του Πατρος και του Υιου γλωσσαν προτεινοντες; Προς δε γε τοις ειρημενοις, ει εκ του Πατρος μεν ο Υιος γεγεννηται, το δε Πνευμα εκ του Πατρος και του Υιου εκπορευεται, ως εις δυο αιτιας αναφερομενον, ουδε το συνθετον ειναι διαδρασειεν. Ετι δε, ει εκ του Πατρος ο Υιος γεγεννηται, το δε Πνευμα εκ του Πατρος και του Υιου εκπορευεται, τις η καινοτομια του Πνευματος, μη και ετερον τι αυτου εκπεπορευσθαι; Ως συναγεσθαι κατα την εκεινων θεομαχων γνωμην μη τρεις, αλλα τεσσαρας τας υποστασεις, μαλλον δ᾽ απειρους, της τεταρτης αυτοις αλλην προβαλλουσης, κακεινης παλιν ετεραν, μεχρις αν εις την ελληνικην πολυπληθειαν εκπεσωσιν;
Προς δε γε τοις ειρημενοις κακεινο αν τις επισκοπησειεν, ως ειπερ η του Πνευματος εκ του Πατρος προοδος εις υπαρξιν συντελει, τι συνοισει τω Πνευματι η εκ του Υιου εκπορευσις, της πατρικης αρκουσης εις υπαρξιν; Ου γαρ τις εις ετερον τι των περι την ουσιαν συντελειν κατατολμησειε λεγειν, πασης διπλοης και συνθεσεως της μακαριας και θειας εκεινης φυσεως ως απωτατω κειμενης. Χωρις δε των ειρημενων, ει παν οπερ μη εστι κοινον της παντοκρατορικης και ομοουσιου και υπερφυους Τριαδος ενος εστι μονου των τριων, ουκ εστι δε η του Πνευματος προβολη κοινον των τριων, ενος αρα εστιν μονου των τριων. Ποτερον ουν εκ του Πατρος φησουσιν εκπορευεσθαι το Πνευμα; Και πως ουκ εξομοσονται την φιλην αυτοις και καινην μυσταγωγιαν; Ει δ’ εκ του Υιου, τι μη κατ' αρχας εθαρρησαν αυτων ολην εκκαλυψαι την θεομαχιαν, ως ου μονον τον Υιον εις την του Πνευματος προβολην εγκαθιστωσιν, αλλα και του Πατρος ταυτην αφαιρουνται; Οις ακολουθον δηπου και την γεννησιν τη προβολη συμμετατιθεντας μηδε τον Υιον εκ του Πατρος, αλλα τον Πατερα τερατολογειν εκ του Υιου γεγεννησθαι, ινα μη των δυσσεβουντων μονον, αλλα και των μαινομενων ωσιν πρωτοσταται. Ορα δε καντευθεν καταφωρον αυτων το δεσσεβες και ανοητον δεικνυμενον βουλημα. Επει γαρ απαν, ο θεωρειται και λεγεται εν τη παναγια και ομοφυει και υπερουσιω Τριαδι, η κοινον εστι παντως η ενος και μονου των τριων, η δε του Πνευματος προβολη ουτε κοινον εστιν, αλλ' ουδ' ως ουτοι φασιν ενος και μονου τινος, ιλεως δε ημιν ειη, και εις τας εκεινων τρεποιτο το βλασφημον κεφαλας, ουκ αρα ολως εστιν εν τη ζωαρχικη και παντελειω Τριαδι η του Πνευματος προβολη. Και μυρια αν τις την αθεον αυτων γνωμην διελεγχων τοις ειρημενοις επιμετρησειεν, α της επιστολης ο νομος ουκ εα νυν ενταττειν, ουδε παρατιθεσθαι. Διο και, απερ ειρηται στοιχειωδως τε και εν τυπω απηγγελθησαν, των κατα μερος ελεγχων και της εν πλατει διδασκαλιας θεου διδοντος εις την κοινην ταμιευομενων συνελευσιν.
Ταυτην την ασεβειαν οι του σκοτους εκεινοι επισκοποι, επισκοπους γας εαυτους επεφημιζον, μετα των αλλων αθεμιτων εις το απαλον εκεινο και νεοσυστατον των Βουλγαρων εθνος ενεσπειραν. Ηλθεν η τουτων φημη εις τας ημετερας ακοας. Επληγημεν δια μεσων των σπλαγχνων καιριαν πληγην, ως ει τις τα εκγονα της κοιλιας αυτου κατ' οφθαλμους ιδοι υπο ερπετων και θηριων σπαρασσομενα τε και διασπωμενα. Και γαρ, οις κοποι και πονοι και ιδρωτες εις την εκεινων αναγεννησιν τε και τελειωσιν κατεβληθησαν, αναλογως αυτοις συμπεσειν αφορητον την λυπην και την συμφοραν, των γεννηματων παραπολλυμενων, εξεγενετο. Ουτω γαρ εθρηνησαμεν επι τω συνεχθεντι παθηματι, οσον χαρας επληρωθημεν της παλαιας πλανης απαλλαγεντας αυτους θεασαμενοι. Αλλ' εκεινους μεν εθρηνησαμεν τε και θρηνουμεν, και ανορθωθηναι του πτωματος ου δωσομεν τοις οφθαλμοις ημων υπνον, ουδε τοις βλεφαροις νυσταγμον, εως αν αυτους εις το του Κυριου κατα το δυνατον ημιν εισελασωμεν σκηνωμα. Τους δε νεους της αποστασιας προδρομους, τους θεραπευτας του αντικειμενου, τους μυριων ενοχους θανατων, τους κοινους λυμεωνας, τους το απαλον εκεινο και νεοσυστατον εις την ευσεβειαν εθνος τοσουτοις και τηλικουτοις σπαραγμοις διασπαραξαντας, τουτους τους απατεωνας και θεομαχους συνοδικη και θεια κατεκριναμεν ψηφω. Ου νυν αυτων την αποφασιν καθοριζοντες, αλλ' εκ των ηδη συνοδων και αποστολικων θεσμων την προωρισμενην αυτοις καταδικην υπεκφαινοντες και πασι ποιουντες επιδηλον. Πεφυκεν γαρ το ανθρωπινον ουχ ουτω ταις παρελθουσαις τιμωριαις ασφαλιζεσθαι ως ταις ορωμεναις σωφρονιζεσθαι, και των φθασαντων υπαρχει βεβαιωσις η των ενεστηκοτων συμφωνησις. Διο τουτους, επιμενοντας αυτων τη πολυτροπω πλανη, πασης αγελης χριστιανων εκκηρυκτους εποιησαμεθα.
Και γαρ ο των αγιων Αποστολων τεταρτος και εξηκοστος κανων τους εν τοις σαββασιν νηστειαν επιτηδευοντας ωδε πως απορραπιζων φησιν· Ει τις κληρικος ευρεθη την κυριακην ημεραν νηστευων η το σαββατον, πλην του ενος μονου, καθαιρεισθω· ει δε λαικος ειη, αφοριζεσθω. Ναι δη και ο της αγιας και Οικουμενικης εκτης συνοδου πεμπτος και πεντηκοστος κανων, ουτω πως αποφαινομενος· Επειδη μεμαθηκαμεν τους εν τη Ρωμαιων πολει εν ταις αγιαις της τεσσαρακοστης νηστειαις τοις ταυτης σαββασιν νηστευειν παρα την παραδοθεισαν εκκλησιαστικην ακολουθιαν, εδοξεν τη αγια συνοδω, ωστε κρατειν και επι την Ρωμαιων εκκλησιαν απαρασαλευτως τον κανονα τον λεγοντα· ει τις κληρικος ευρεθη τη αγια κυριακη νηστευων η το σαββατον, πλην του ενος και μονου, καθαιρεισθω· ει δε λαικος ειη, αφοριζεσθω. Αλλα γε δη και ο της εν Γαγγρα συνοδου περι των τον γαμον βδελυσσομενων κανων τεταρτος ταυτα φησιν· Ει τις διακρινοιτο παρα πρεσβυτερου γεγαμηκοτος, ως μη χρηναι λειτουργησαντος αυτου προσφορας μεταλαμβανειν, αναθεμα εστω. Ωσαυτως δε ψηφον ομοφωνον φερει κατ' αυτων και η εκτη συνοδος, τουτον αναγραφουσα τον τροπον· Επειδη εν τη Ρωμαιων εκκλησια εν ταξει κανονος παραδεδοσθαι διεγνωμεν, τους μελλοντας διακονου η πρεσβυτερου αξιουσθαι χειροτονιας καθομολογειν ως ουκετι ταις αυτων συναπτονται γαμεταις, ημεις, τω αρχαιω εξακολουθουντες κανονι της αποστολικης ακριβειας και ταξεως, τα των ιερων ανδρων κατα νομους συνοικεσια και απο του νυν ερρωσθαι βουλομεθα, μηδαμως αυτων την προς γαμετας συναφειαν διαλυοντες η αποστερουντες αυτους της προς αλληλους κατα καιρον τον προσηκοντα ομιλιας. Ωστε ει τις αξιος ευρεθη προς χειροτονιαν διακονου η υποδιακονου, ουτος μηδαμως κωλυεσθω επι τον τοιουτον βαθμον εμβιβαζεσθαι, γαμετη συνοικων νομιμω. Μητε μην εν  τω της χειροτονιας καιρω απαιτεισθω ομολογειν ως αποστησεται της νομιμου προς την οικειαν γαμετην ομιλιας, ινα μη εντευθεν τον εκ θεου νομοθετηθεντα και ευλογηθεντα τη αυτου παρουσια γαμον καθυβριζειν εκβιασθωμεν, της του ευαγγελιου φωνης βοωσης· Ους ο Θεος εζευξεν, ανθρωπος μη χωριζετω, και του αποστολου διδασκοντος· τιμιον τον γαμον εν πασι και την κοιτην αμιαντον, και δεδεσθαι γυναικι; μη ζητει λυσιν. Ει τις ουν τολμησει, παρα τους αποστολικους κανονας κινουμενος, τινα των ιερωμενων, πρεσβυτερον φαμεν η διακονον η υποδιακονον, αποστερειν της προς την νομιμον γυναικα συναφειας τε και κοινωνιας, καθαιρεισθω. Ωσαυτως και ει τις πρεσβυτερος η διακονος την αυτου γυναικα προφασει ευλαβειας εκβαλλει, αφοριζεσθω· επιμενων δε καθαιρεισθω. Η δε καταλυσις της πρωτης εβδομαδος και ο αναμυρισμος των ηδη βεβαπτισμενων και μεμυρισμενων ουδε κακονων, οιμαι, δεησεται εις καταγνωσιν, αυτοθεν και μονης της διηγησεως πασαν υπερβολην εκνικωσης δυσσεβηματος. Ου μην αλλα και η κατα του Πνευματος, μαλλον δε καθ' ολης της αγιας Τριαδος, υπερβολην ου λειπουσα βλασφημια, καν μηδεν ετερον ειη των προειρημενων τετολμημενον, εξαρκει και μονον μυριοις αυτους υπαγαγειν αναθεμασιν.
Τουτων την γνωσιν και ειδησιν κατα το παλαιον της Εκκλησιας εθος ανενεγκειν τη υμετερα εν Κυριω αδελφοτητι εδικαιωσαμεν, και προθυμους και συναγωνιστας γενεσθαι επι τη καθαιρεσει των δυσσεβων τουτων και αθεων κεφαλαιων παραινουμεν τε και δεομεθα, και μη λιπειν την πατρωαν ταξιν, ην υμας οι προγονοι δι'ων επραξαν κατεχειν παραδεδωκασιν. Αλλα σπουδη πολλη και προθυμια ανθ' υμων τοποτηρητας τινας ελεσθαι και αποστειλαι, ανδρας το υμετερον επεχοντας προσωπον, ευσεβεια και ιερωσυνη και λογω και βιω κεκοσμημενους, ως αν την αρτιφανη της ασεβειας ταυτης εφερπυσασαν γαγγραιναν εκ μεσου της Εκκλησιας ποιησωμεθα και τους εκμανεντας τοσαυτην επισποραν πονηριας εις το νεοπαγες και νεοσυστατον εθνος εισενεγκειν αυταις ανασπασαι ριζαις και τω πυρι παραδουναι δια της κοινης αποφασεως, ο τους κατηραμενους υποδεχεσθαι τα κυριακα θεσπιζουσι λογια. Ουτω γαρ της μεν ασεβειας ελαυνομενης και της ευσεβειας κραταιουμενης, ελπιδας εχομεν αγαθας εις την παραδοθεισαν αυτοις επαναστρεψαι πιστιν και το νεοκατηχητον εις Χριστον και νεοφωτιστον των Βουλγαρων πληρρωμα. Και γαρ ου μονον το εθνος τουτο την εις Χριστον πιστιν της προτερας ασεβειας ηλλαξατο, αλλα γε δη και το παρα πολλοις πολλακις θρυλουμενον και εις ωμοτητα και μιαιφονιαν παντας δευτερους ταττομενον, τουτο δη το καλουμενον Ρως, οι δη και κατα της ρωμαικης αρχης, τους περιξ αυτων δουλωσαμενοι κακειθεν υπερογκα φρονηματισθεντες, χειραν αντηραν. Αλλ' ομως νυν και ουτοι την των χριστιανων καθαραν και ακιβδηλον θρησκειαν της ελληνικης και αθεου δοξης, εν η κατειχοντο προτερον, αντηλλαξαντο, εν υπηκοων εαυτους και προξενων ταξει αντι της προ μικρου καθ᾽ ημων λεηλασιας και του μεγαλου τολμηματος αγαπητως εγκαταστησαντες. Και επι τοσουτον αυτους ο της πιστεως ποθος και ζηλος ανεφλεξεν, Παυλος παλιν βοα· ευλογητος ο Θεος εις τους αιωνας, ωστε και επισκοπον και ποιμενα δεξασθαι και τα των χριστιανων θρησκευματα δια πολλης σπουδης και επιμελειας ασπαζεσθαι. 
Τουτων ουν ουτω τη του φιλανθρωπου θεου χαριτι, του παντας ανθρωπους θελοντος σωθηναι και εις επιγνωσιν αληθειας ελθειν, των παλαιων αυτοις δοξασματων μετατιθεμενων και την ειλικρινη των χριστιανων πιστιν εκεινων αλλασσομενων, ει διανασταιη και η υμετερα αδελφοτης συμπροθυμηθηναι και συγκατεργασασθαι εις την εκκοπην και καυσιν των παραφυαδων, εν Κυριω Ιησου Χριστω τω αληθινω Θεω ημων πεποιθοτες εσμεν, οτι το ποιμνιον αυτου επι πλεον ετι μαλλον αυξηθησεται και πληρωθησεται το ειρημενον οτι· Ειδησουσι με παντες απο μικρου εως μεγαλου αυτων, και· Εις πασαν την γην εξηλθεν ο φθογγος των αποστολικων διδαγματων, και εις τα περατα της οικουμενης τα ρηματα αυτων. Δει ουν παρ᾽ υμων ανθ' υμων στελλομενους και το υμετερον υποδυομενους ιερον και οσιον προσωπον την υμετεραν αυθεντιαν, ην υμεις εν Πνευματι αγιω εκληρωσασθε εγχειρισθηναι, ως αν περι τε τουτων των κεφαλαιων και περι ετερων τουτοις παραπλησιων εξ αυθεντιας ωσιν αποστολικου θρονου και λεγειν ικανοι και πραττειν ακωλυτοι. Και γαρ δη και απο των της ᾽Ιταλιας μερων συνοδικη τις επιστολη προς ημας αναπεφοιτηκεν αρρητων εγκληματων γεμουσα, ατινα κατα του οικειου αυτων επισκοπου οι την Ιταλιαν οικουντες μετα πολλης κατακρισεως και ορκων μυριων διεπεμψαντο, μη παριδειν αυτους ουτως οικτρως ολλυμενους και υπο τηλικαυτης βαρειας πιεζομενους τυρρανιδος, και τους ιερατικους νομους υβριζομενους και παντας θεσμους Εκκλησιας ανατρεπομενους. Α και παλαι μεν δια μοναχων και πρεσβυτερων εκειθεν αναδραμοντων εις παντων ακοας διεφεροντο, Βασιλειος δ' αρα ην και Ζωσιμας, Μητροφανης τε και συν αυτοις ετεροι, οι την τοιαυτην τεραννιδα απωδυροντο και προς εκδικησιν των εκκλησιων εξεκαλουντο δακρυοντες. Νυν δε, ως εφθην ειπων, και γραμματα διαφορα και εκ διαφορων εκειθεν αναπεφοιτηκεν τραγωδιας απασης και μυριων θρηνων γεμοντα. Τον τα  ισα κατα την εκεινων αξιωσιν τε και εξαιτησιν, και γαρ εις παντας  τους αρχιερατικους και αποστολικους, θρονους διαδοθηναι ταυτα  μετα φρικτων ορκων και παρακλησεων εδυσωπησαν, ως αυτα εκεινα παραστησει αναγινωσκομενα, τωδε ημων τω γραμματειω ενεταξαμεν, ινα και περι τουτων, της αγιας και Οικουμενικης εν Κυριω συνοδου αθροιζομενης, τα τω θεω και τοις συνοδικοις κανοσι δοκουντα ψηφω βεβαιωθειη κοινη, και ειρηνη βαθεια τας του Χριστου εκκλησιας καταληψοιτο.
Και γαρ ου μονον την υμετεραν μακαριοτητα επι τουτο προκαλουμεθα, αλλα γε δη και των αλλων αρχιερατικων και αποστολικων θρονων οι μεν ηδη και παρεισιν, οι δε ου μετα πολυν χρονον παρειναι εισι προσδοκιμοι. Μη ουν η υμετερα εν Κυριω αδελφοτης αναβολη τινι και παρατασει χρονου τους αδελφους αυτης διατριβειν υπερ το δεον ποιηση, γινωσκουσα ως ει τι παρα την αυτης υστερησιν ου κατα το δεον ελλειπες τι διαπραχθειη, ουχ ετερος τις, αλλ' εις εαυτην αυτη το κατακριμα επισπασαιτο. Και τουτο δε προστεθηναι χρεων τοις γραμμασιν ηγησαμεθα, ινα την αγιαν και Οικουμενικην εβδομην συνοδον ταις αγιαις και Οικουμενικαις εξ συνοδοις συνταττειν και συναριθμειν παντι τω υφ΄ υμας της ᾽Εκκλησιας παραδοθειη πληρωματι. Φημη γαρ ηκεν εις ημας ως τινες των υπο τον αποστολικον υμων θρονον εκκλησιαι, μεχρι της εκτης τας Οικουμενικας αριθμουσαι συνοδους, την εβδομην ουκ ισασιν. Αλλα τα μεν εν αυτη κυρωθεντα, ειπερ τι αλλο, δια σπουδης και σεβασμιοτητος αγουσιν, αυτην δ' ανακηρυττειν επι της Εκκλησιας, ωσπερ και τας αλλας, ουπω ετυχον επιγνωσεως, καιτοι το ισον εκειναις απανταχου διασωζουσης αξιωμα. Και γαρ και αυτη μεγιστην καθειλεν δυσσεβειαν, συμπαρεδρους αυτη και συμψηφους τους εκ των τεσσαρων ηκοντας αρχιερατικων θρονων εχουσα. Παρην γαρ, ως δηλον, απο μεν του υμετερου αποστολικου θρονου, της Αλεξανδρειας, Θωμας μοναχος πρεσβυτερος και οι συν αυτω, απο δε Ιεροσολυμων και Αντιοχειας Ιωαννης και οι συν αυτω και απο γε της πρεσβυτερας Ρωμης Πετρος ο ευλαβεστατος πρωτοπρεσβυτερος και ετερος Πετρος πρεσβυτερος, μοναχος και ηγουμενος της κατα Ρωμην ευαγους μονης του αγιου Σαβα. Και τουτων απαντων συνεληλυθοτων αμα τω ημετερω πατροθειω, τω αγιωτατω και τρισμακαριστω ανδρι, Ταρασιω αρχιεπισκοπω Κωνσταντινουπολεως, η μεγαλη και Οικουμενικη εβδομη συνοδος συνεκροτηθη, την των εικονομαχων η Χριστομαχων θριαμβευσασα και καθελουσα δυσσεβειαν. Ης ισως, του βαρβαρικου και αλλοφυλου των Αραβων κατασχοντος τας χωρας εθνους, ουκ εγενετο ραστον τα πρακτικα προς υμας διακομισθηναι. Δι' ην αιτιαν παρα πολλοις των αυτοθι ταυτης αι ταξεις, ει και τιμωνται και περιεπονται, αλλ' ουν οτι ταυτης εισιν, ως φασιν, ουκ εισιν εν γνωσει.
Χρη δ' ουν και ταυτην, εισιν, καθαπερ εφημεν, μεγαλην τε και αγιαν και Οικουμενικην και ταις προ αυτης εξ συνοδοις συνανακηρυττειν. Το γαρ μη ουτω διαπραττεσθαι και ποιειν πρωτον μεν αδικειν εστι την του Χριστου Εκκλησιαν, τηλικαυτην υπερορωντας συνοδον και τοσουτω μερει τον συνδεσμον αυτης και την συναφειαν διασπωντας και διαλυοντας. Δευτερον δε και των εικονομαχουντων, ων ουδεν ελαττον των αλλων αιρετικων ευ οιδ' οτι μυσαττεσθε το δυσσεβημα, πλατυνειν εστι τα στοματα, ουχι Οικουμενικη συνοδω την αυτων καθαιρεθηναι δυσσεβειαν, αλλ' ενος θρονου κρισει την δικην υπεχειν προφασιν εχοντων εις το τερατευεσθαι. Δι' απερ απαντα εν τε τοις συνοδικοις γραμμασιν και εν αλλαις απασαις εκκλησιαστικαις ιστοριαις και συζητησεσιν αριθμειν ταυτην και συγκαταλεγειν ταις αγιαις και Οικουμενικαις εξ συνοδοις, εβδομην μετ᾽ εκεινας ταττοντας, αξιουμεν τε και ως αδελφοις αδελφοι παραινουμεν, τα πρεποντα εισηγουμενοι. Χριστος δε ο αληθινος θεος ημων, ο πρωτος και μεγας αρχιερευς, ο εκουσιον υπερ ημων εαυτον καλλιερησαμενος σφαγιον και το οικειον αιμα λυτρον υπερ ημων καταθεμενος, δοιη μεν την υμετεραν αρχιερατικην και τιμιαν κεφαλην κρειττω των κυκλω καθισταμενων βαρβαρικων εθνων οφθηναι, δοιη δε γαληνον και ηρεμον εξανυειν τον του βιου δρομον· δοιη δε τυχειν και της ανω κληρουχιας ανεκλαλητω χαρα και ευφροσυνη, ενθα παντων εστιν ευφραινομενων η κατοικια και ης απεδρα οδυνη πασα και στεναγμος και κατηφεια, εν αυτω Χριστω τω αληθινω Θεω ημων, ω η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων, αμην. Υπερευχομεθα υμων κατα χρεος της πατρικης οσιοτητος μεμνησθαι και αυτοι της ημων μη διαλιποιτε μετριοτητος.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις α’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις α’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.

KanonasTEXT:
Ὅτι ἀχειροτονήτος μοναχὸς ἀναγινώσκειν ἐπ’ ἄμβωνος κεκώλυται, οὐ μὴν καὶ εἰσιέναι εἰς τὸ θυσιαστήριον.
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ μοναχὸν εἰσιέναι εἰς τὸ ἅγιον θυσιαστήριον, κωλύει γὰρ τοῦτο ὁ λγ’ κανὼν τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ ἁγίας συνόδου, ὅς καὶ οὐ παραχωρεῖ ἐπὶ ἄμβωνος ψάλλειν ἢ ἀναγινώσκειν ἀσφράγιστόν τινα ἢ μοναχόν· ὁμοίως καὶ ὁ τῆς ἐν Λαοδικίᾳ κανὼν ιε’ καὶ ὁ κα’ καὶ ὁ τῆς ἐν Νικαίᾳ τὸ δεύτερον κανὼν ιδ’.
Ἀπόκρισις. Τὸ μὲν δίχα χειροθεσίας ἐπὶ ἄμβωνος ὡς ἀναγνώστην ποιῆσαι τὸν μοναχὸν τὰς τοῦ ἀναγνώστου ὑπηρεσίας, κεκώλυται τὸ δὲ εἰς θυσιαστήριον εἰσιέναι, χάριν ὑφάψεως κηρίου ἢ κανδήλας, τὸν μηδενὶ ἐγκλήματι γενόμενον ἔνοχον, οὐκ οἶμαι δεῖν κωλυθῆναι, διὰ τὴν τοῦ μοναχικοῦ σχήματος σεμνότητα.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: ΣΤ’ λγ’, ξθ’ - Ζ’ ιδ’ - Λαοδικείας ιε’

KanonasHTML:
Ὅτι ἀχειροτονήτος μοναχὸς ἀναγινώσκειν ἐπ’ ἄμβωνος κεκώλυται, οὐ μὴν καὶ εἰσιέναι εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ μοναχὸν εἰσιέναι εἰς τὸ ἅγιον θυσιαστήριον, κωλύει γὰρ τοῦτο ὁ λγ’ κανὼν τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ ἁγίας συνόδου, ὅς καὶ οὐ παραχωρεῖ ἐπὶ ἄμβωνος ψάλλειν ἢ ἀναγινώσκειν ἀσφράγιστόν τινα ἢ μοναχόν· ὁμοίως καὶ ὁ τῆς ἐν Λαοδικίᾳ κανὼν ιε’ καὶ ὁ κα’ καὶ ὁ τῆς ἐν Νικαίᾳ τὸ δεύτερον κανὼν ιδ’.

Ἀπόκρισις. Τὸ μὲν δίχα χειροθεσίας ἐπὶ ἄμβωνος ὡς ἀναγνώστην ποιῆσαι τὸν μοναχὸν τὰς τοῦ ἀναγνώστου ὑπηρεσίας, κεκώλυται τὸ δὲ εἰς θυσιαστήριον εἰσιέναι, χάριν ὑφάψεως κηρίου ἢ κανδήλας, τὸν μηδενὶ ἐγκλήματι γενόμενον ἔνοχον, οὐκ οἶμαι δεῖν κωλυθῆναι, διὰ τὴν τοῦ μοναχικοῦ σχήματος σεμνότητα.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: ΣΤ’ λγ’, ξθ’ - Ζ’ ιδ’ - Λαοδικείας ιε’

KanonasSEARCH:
Οτι αχειροτονητος μοναχος αναγινωσκειν επ’ αμβωνος κεκωλυται, ου μην και εισιεναι εις το θυσιαστηριον.
Ερωτησις. Ει χρη μοναχον εισιεναι εις το αγιον θυσιαστηριον, κωλυει γαρ τουτο ο λγ’ κανων της εν τω Τρουλλω αγιας συνοδου, ος και ου παραχωρει επι αμβωνος ψαλλειν η αναγινωσκειν ασφραγιστον τινα η μοναχον· ομοιως και ο της εν Λαοδικια κανων ιε’ και ο κα’ και ο της εν Νικαια το δευτερον κανων ιδ’.
Αποκρισις. Το μεν διχα χειροθεσιας επι αμβωνος ως αναγνωστην ποιησαι τον μοναχον τας του αναγνωστου υπηρεσιας, κεκωλυται το δε εις θυσιαστηριον εισιεναι, χαριν υφαψεως κηριου η κανδηλας, τον μηδενι εγκληματι γενομενον ενοχον, ουκ οιμαι δειν κωλυθηναι, δια την του μοναχικου σχηματος σεμνοτητα.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: ΣΤ’ λγ’, ξθ’ - Ζ’ ιδ’ - Λαοδικειας ιε’


KanonasTitle:
Ἐρώτησις β’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Εἰ κλίνομεν γόνυ ἐν σαββάτῳ.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις β’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Ει κλινομεν γονυ εν σαββατω.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ μὴ κλίνειν ἐν σαββάτῳ γόνυ, ὥσπερ οὐδὲ ἐν Κυριακῇ, ἢ Πεντηκοστῇ.
Ἀπόκρισις. Ἀπὸ τοῦ κανόνος μὲν οὐ κεκώλυται· οἱ πολλοὶ δὲ διὰ
τὸ μὴ ἐπακολουθεῖν ἐν σαββάτῳ νηστείαν, οὐδὲ γόνυ κλίνουσιν.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ἀποστολικοὶ ξς’ – ΣΤ νε’, ϰ’

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ μὴ κλίνειν ἐν σαββάτῳ γόνυ, ὥσπερ οὐδὲ ἐν Κυριακῇ, ἢ Πεντηκοστῇ.

Ἀπόκρισις. Ἀπὸ τοῦ κανόνος μὲν οὐ κεκώλυται· οἱ πολλοὶ δὲ διὰ

τὸ μὴ ἐπακολουθεῖν ἐν σαββάτῳ νηστείαν, οὐδὲ γόνυ κλίνουσιν.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ἀποστολικοὶ ξς’ – ΣΤ νε’, ϰ’

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει χρη μη κλινειν εν σαββατω γονυ, ωσπερ ουδε εν Κυριακη, η Πεντηκοστη.
Αποκρισις. Απο του κανονος μεν ου κεκωλυται· οι πολλοι δε δια
το μη επακολουθειν εν σαββατω νηστειαν, ουδε γονυ κλινουσιν.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Αποστολικοι ξς’ – ΣΤ νε’, ϰ’


KanonasTitle:
Ἐρώτησις γ’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Εἰ χρὴ τὴν ἐν τῷ Αὐγούστῳ νηστείαν.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις γ’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Ει χρη την εν τω Αυγουστω νηστειαν.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ τὴν ἐν τῷ Αὐγούστῳ νηστείαν ἐπιτελεῖν.
Ἀπόκρισις. Ἦν ἡ νηστεία πρότερον ἐν τῷ καιρῷ τούτω· μετετέθη
δὲ διὰ τὸ μὴ περιπίπτειν ταῖς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον γινομέναις ἐθνικαῖς νηστείας. Πλὴν καὶ ἔτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταύτην τὴν νηστείαν νηστεύουσιν.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ τὴν ἐν τῷ Αὐγούστῳ νηστείαν ἐπιτελεῖν.

Ἀπόκρισις. Ἦν ἡ νηστεία πρότερον ἐν τῷ καιρῷ τούτω· μετετέθη

δὲ διὰ τὸ μὴ περιπίπτειν ταῖς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον γινομέναις ἐθνικαῖς νηστείας. Πλὴν καὶ ἔτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταύτην τὴν νηστείαν νηστεύουσιν.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει χρη την εν τω Αυγουστω νηστειαν επιτελειν.
Αποκρισις. Ην η νηστεια προτερον εν τω καιρω τουτω· μετετεθη
δε δια το μη περιπιπτειν ταις κατα τον καιρον τουτον γινομεναις εθνικαις νηστειας. Πλην και ετι πολλοι των ανθρωπων ταυτην την νηστειαν νηστευουσιν.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις δ’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Εἰ δεῖ τὸν δαιμονιζόμενον μεταλαμβάνειν.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις δ’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Ει δει τον δαιμονιζομενον μεταλαμβανειν.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ δεῖ τὸν δαιμονιζόμενον μεταλαμβάνειν τῶν ἁγιασμάτων· ὁ μὲν γὰρ ἅγιος Τιμόθεος, εἰς τὰς πρὸς αὐτὸν ἐρωτήσεις εἶπεν ἄλλως, καὶ οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ἄλλως, καὶ οἱ μεταγενέστεροι ἄλλως.
Ἀπόκρισις. Εἰ ἀπὸ μέλανος ἐνοχλεῖται χυμοῦ τις, ὡς δαιμονᾷν
δοκεῖν, οὐ κωλυθήσεται· εἰ δὲ τῆ ἀληθείᾳ δαιμονῶν ἐστιν, ἥκιστα τῶν ἁγιασμάτων ἀξιωθήσεται, ὅτι οὐδὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ἀποστολικοὶ οθ’ – Τιμοθέου γ’, δ’

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ δεῖ τὸν δαιμονιζόμενον μεταλαμβάνειν τῶν ἁγιασμάτων· ὁ μὲν γὰρ ἅγιος Τιμόθεος, εἰς τὰς πρὸς αὐτὸν ἐρωτήσεις εἶπεν ἄλλως, καὶ οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ἄλλως, καὶ οἱ μεταγενέστεροι ἄλλως.

Ἀπόκρισις. Εἰ ἀπὸ μέλανος ἐνοχλεῖται χυμοῦ τις, ὡς δαιμονᾷν

δοκεῖν, οὐ κωλυθήσεται· εἰ δὲ τῆ ἀληθείᾳ δαιμονῶν ἐστιν, ἥκιστα τῶν ἁγιασμάτων ἀξιωθήσεται, ὅτι οὐδὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ἀποστολικοὶ οθ’ – Τιμοθέου γ’, δ’

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει δει τον δαιμονιζομενον μεταλαμβανειν των αγιασματων· ο μεν γαρ αγιος Τιμοθεος, εις τας προς αυτον ερωτησεις ειπεν αλλως, και οι αγιοι Αποστολοι αλλως, και οι μεταγενεστεροι αλλως.
Αποκρισις. Ει απο μελανος ενοχλειται χυμου τις, ως δαιμοναν
δοκειν, ου κωλυθησεται· ει δε τη αληθεια δαιμονων εστιν, ηκιστα των αγιασματων αξιωθησεται, οτι ουδε κοινωνια φωτι προς σκοτος.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Αποστολικοι οθ’ – Τιμοθεου γ’, δ’


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ε’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ κλασμάτων τῆς ὑψωθείσης προσφορᾶς.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ε’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Περι κλασματων της υψωθεισης προσφορας.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ δεῖ τὰ προσφερόμενα ἐν τῆ ἐκκλησίᾳ, οἷον προσφορὰς καὶ νάματα, ἀδιαφόρως ἐσθίειν τὸν ἱερέα, καὶ ὡς βούλεται καὶ εἰ ὡς ἅρτον κοινὸν ὀφείλει ταῦτα ἐσθίειν· καὶ εἰ πολλὰ τοιαῦτα συναχθείη, τί δεῖ ταῦτα ποιεῖν;
Ἀπόκρισις. Τὰ μὲν τῆς ὑψωθείσης κλάσματα οὐχί· ἀλλ' ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μόνη ἐσθίειν, ἔς τ΄ἂν ἅπαντα δαπανήσωσι· τὰ δὲ περιττὰ τῶν ἄλλων μὴ μετὰ γάλακτος, καὶ τυροῦ, καὶ ὠῶν, καὶ ἰχθύων, ἀλλ' ἀποτεταγμένως, καὶ ἰδιαζόντως.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Θεοφίλου η’.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ δεῖ τὰ προσφερόμενα ἐν τῆ ἐκκλησίᾳ, οἷον προσφορὰς καὶ νάματα, ἀδιαφόρως ἐσθίειν τὸν ἱερέα, καὶ ὡς βούλεται καὶ εἰ ὡς ἅρτον κοινὸν ὀφείλει ταῦτα ἐσθίειν· καὶ εἰ πολλὰ τοιαῦτα συναχθείη, τί δεῖ ταῦτα ποιεῖν;

Ἀπόκρισις. Τὰ μὲν τῆς ὑψωθείσης κλάσματα οὐχί· ἀλλ' ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μόνη ἐσθίειν, ἔς τ΄ἂν ἅπαντα δαπανήσωσι· τὰ δὲ περιττὰ τῶν ἄλλων μὴ μετὰ γάλακτος, καὶ τυροῦ, καὶ ὠῶν, καὶ ἰχθύων, ἀλλ' ἀποτεταγμένως, καὶ ἰδιαζόντως.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Θεοφίλου η’.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει δει τα προσφερομενα εν τη εκκλησια, οιον προσφορας και ναματα, αδιαφορως εσθιειν τον ιερεα, και ως βουλεται και ει ως αρτον κοινον οφειλει ταυτα εσθιειν· και ει πολλα τοιαυτα συναχθειη, τι δει ταυτα ποιειν;
Αποκρισις. Τα μεν της υψωθεισης κλασματα ουχι· αλλ' εν τη εκκλησια μονη εσθιειν, ες τ΄αν απαντα δαπανησωσι· τα δε περιττα των αλλων μη μετα γαλακτος, και τυρου, και ωων, και ιχθυων, αλλ' αποτεταγμενως, και ιδιαζοντως.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Θεοφιλου η’.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις στ’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Πότε ἀποχωρεῖ μοναχὸς τῆς ἰδίας μονῆς;

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις στ’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Ποτε αποχωρει μοναχος της ιδιας μονης;

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ ὁπουδήποτε ἀποκαρεὶς μοναχός τις βλάπτεται κατά τι συμβὰν ψυχικῶς, καὶ βουλόμενος ὑποχωρῆσαι δεσμηθῇ παρὰ τοῦ οἰκείου προεστῶτος, τί ποιήσει; τῆς βλάβης καταφρονήσει, ἢ τοῦ δεσμοῦ;
Ἀπόκρισις. Χρὴ τοῦτον λέγειν τῷ προεστῶτι δι' ὃ βλάπτεται∙ καὶ
εἰ ἔστι προφανὴς κίνδυνος ἐκ τούτου, ὑποχωρεῖν ἐκεῖθεν, καὶ μὴ τοῦ δεσμοῦ φροντίζειν.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ζ’ κα’ – Πρωτοδευτέρας γ’, δ’ – Νικολάου ζ’

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ ὁπουδήποτε ἀποκαρεὶς μοναχός τις βλάπτεται κατά τι συμβὰν ψυχικῶς, καὶ βουλόμενος ὑποχωρῆσαι δεσμηθῇ παρὰ τοῦ οἰκείου προεστῶτος, τί ποιήσει; τῆς βλάβης καταφρονήσει, ἢ τοῦ δεσμοῦ;

Ἀπόκρισις. Χρὴ τοῦτον λέγειν τῷ προεστῶτι δι' ὃ βλάπτεται∙ καὶ

εἰ ἔστι προφανὴς κίνδυνος ἐκ τούτου, ὑποχωρεῖν ἐκεῖθεν, καὶ μὴ τοῦ δεσμοῦ φροντίζειν.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ζ’ κα’ – Πρωτοδευτέρας γ’, δ’ – Νικολάου ζ’

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει οπουδηποτε αποκαρεις μοναχος τις βλαπτεται κατα τι συμβαν ψυχικως, και βουλομενος υποχωρησαι δεσμηθη παρα του οικειου προεστωτος, τι ποιησει; της βλαβης καταφρονησει, η του δεσμου;
Αποκρισις. Χρη τουτον λεγειν τω προεστωτι δι' ο βλαπτεται∙ και
ει εστι προφανης κινδυνος εκ τουτου, υποχωρειν εκειθεν, και μη του δεσμου φροντιζειν.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ζ’ κα’ – Πρωτοδευτερας γ’, δ’ – Νικολαου ζ’


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ζ’ εἰς Νικόλαον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως.
Ὁ ἄλογος δεσμὸς οὐκ ἰσχύει κατὰ τοῦ δεσμηθέντος μοναχοῦ.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ζ’ εις Νικολαον Πατριαρχην Κωνσταντινουπολεως.
Ο αλογος δεσμος ουκ ισχυει κατα του δεσμηθεντος μοναχου.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Ἡγούμενος τελευτῶν, κατέλιπεν ἕτερον ἀνθ΄ ἑαυτοῦ, δεσμήσας αὐτὸν μὴ ὑποχωρῆσαι· ἀλλ΄ ὁ τοιοῦτος καταγνοὺς ἑαυτοῦ ἀσθένειαν, ὑπεχώρησε, Τί γοῦν χρὴ ποιῆσαι περὶ τοῦ δεσμοῦ;
Ἀπόκρισις. Ἄλογος ὁ δεσμός, καὶ διὰ τοῦτο ἀνίσχυρος, καὶ ὁ δεσμευθεὶς ἀπολυθήσεται ἀρχιερεῖ προσελθών, καὶ τὰ καθ΄ ἑαυτὸν ἀπαγγείλας.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ἀποστολικοὶ λβ’ – Σαρδικῆς ιδ’ – Καρθαγένης ρλγ’ –Νικολάου ς’

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Ἡγούμενος τελευτῶν, κατέλιπεν ἕτερον ἀνθ΄ ἑαυτοῦ, δεσμήσας αὐτὸν μὴ ὑποχωρῆσαι· ἀλλ΄ ὁ τοιοῦτος καταγνοὺς ἑαυτοῦ ἀσθένειαν, ὑπεχώρησε, Τί γοῦν χρὴ ποιῆσαι περὶ τοῦ δεσμοῦ;

Ἀπόκρισις. Ἄλογος ὁ δεσμός, καὶ διὰ τοῦτο ἀνίσχυρος, καὶ ὁ δεσμευθεὶς ἀπολυθήσεται ἀρχιερεῖ προσελθών, καὶ τὰ καθ΄ ἑαυτὸν ἀπαγγείλας.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Ἀποστολικοὶ λβ’ – Σαρδικῆς ιδ’ – Καρθαγένης ρλγ’ –Νικολάου ς’

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ηγουμενος τελευτων, κατελιπεν ετερον ανθ΄ εαυτου, δεσμησας αυτον μη υποχωρησαι· αλλ΄ ο τοιουτος καταγνους εαυτου ασθενειαν, υπεχωρησε, Τι γουν χρη ποιησαι περι του δεσμου;
Αποκρισις. Αλογος ο δεσμος, και δια τουτο ανισχυρος, και ο δεσμευθεις απολυθησεται αρχιερει προσελθων, και τα καθ΄ εαυτον απαγγειλας.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Αποστολικοι λβ’ – Σαρδικης ιδ’ – Καρθαγενης ρλγ’ –Νικολαου ς’


KanonasTitle:
Ἐρώτησις η’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Ὁ καθαιρεθεὶς ἤ τὴν ἱερωσύνην ἑκουσίως ἐγκαταλείψας ἱερεὺς οὺ πράττει τὰ ἱερέων.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις η’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Ο καθαιρεθεις η την ιερωσυνην εκουσιως εγκαταλειψας ιερευς ου πραττει τα ιερεων.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ τὸν ἐπὶ ἐγκλήματι καθαιρεθέντα ἱερέα, ἢ ἑκουσίως τὴν ἱερωσύνην καταλείψαντα, καταγνόντα ἑαυτοῦ, προλέγειν, τό, Εὐλογητὸς ὁ Θεός, καὶ τό, ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς, καὶ τό, Χριστὸς ὁ ἀληθινός, ἢ θυμιᾷν μετὰ θυμιατοῦ, ἢ μεταλαμβάνειν ἔνδον τοῦ θυσιαστηρίου;
Ἀπόκρισις. Οὐχί εἰς γὰρ τὸν τῶν λαϊκῶν τόπον ταχθήσεται.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ τὸν ἐπὶ ἐγκλήματι καθαιρεθέντα ἱερέα, ἢ ἑκουσίως τὴν ἱερωσύνην καταλείψαντα, καταγνόντα ἑαυτοῦ, προλέγειν, τό, Εὐλογητὸς ὁ Θεός, καὶ τό, ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς, καὶ τό, Χριστὸς ὁ ἀληθινός, ἢ θυμιᾷν μετὰ θυμιατοῦ, ἢ μεταλαμβάνειν ἔνδον τοῦ θυσιαστηρίου;

Ἀπόκρισις. Οὐχί εἰς γὰρ τὸν τῶν λαϊκῶν τόπον ταχθήσεται.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει χρη τον επι εγκληματι καθαιρεθεντα ιερεα, η εκουσιως την ιερωσυνην καταλειψαντα, καταγνοντα εαυτου, προλεγειν, το, Ευλογητος ο Θεος, και το, ο Θεος οικτειρησαι ημας, και το, Χριστος ο αληθινος, η θυμιαν μετα θυμιατου, η μεταλαμβανειν ενδον του θυσιαστηριου;
Αποκρισις. Ουχι εις γαρ τον των λαικων τοπον ταχθησεται.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις θ’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Τὸ ἀπ’ εὐλογίας γενέσθαι τί ἐστι;

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις θ’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Το απ’ ευλογιας γενεσθαι τι εστι;

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Ὅπερ λέγει ὁ ἅγιος Βασίλειος ἐν τοῖς μικροῖς ἐπιτιμίοις· Ἔστω ἀπὸ εὐλογίας κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ σφάλματος, τί ἐστιν;
Ἀπόκρισις. Τὸ ἀποστερηθῆναί τινα τῆς διδομένης εὐλογίας ἐν τῇ
ἐκκλησίᾳ.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Ὅπερ λέγει ὁ ἅγιος Βασίλειος ἐν τοῖς μικροῖς ἐπιτιμίοις· Ἔστω ἀπὸ εὐλογίας κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ σφάλματος, τί ἐστιν;

Ἀπόκρισις. Τὸ ἀποστερηθῆναί τινα τῆς διδομένης εὐλογίας ἐν τῇ

ἐκκλησίᾳ.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Οπερ λεγει ο αγιος Βασιλειος εν τοις μικροις επιτιμιοις· Εστω απο ευλογιας κατα την αναλογιαν του σφαλματος, τι εστιν;
Αποκρισις. Το αποστερηθηναι τινα της διδομενης ευλογιας εν τη
εκκλησια.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ι’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τῶν ἀπὸ τῆς ἁγίας δωρεᾶς κεκωλυμένων, ὅτι καὶ τῶν ὑψουμένων κωλύονται.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ι’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Περι των απο της αγιας δωρεας κεκωλυμενων, οτι και των υψουμενων κωλυονται.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Τοὺς κεκωλυμένους ἀπὸ τῆς ἁγίας δωρεᾶς, εἰ χρὴ ἐσθίειν ὑψωμένας προσφορᾶς:
Ἀπόκρισις. Εὑρίσκομεν ἐν τῷ βίῳ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Συκεώτου τοὺς τοιούτους κεκωλυμένους.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Τοὺς κεκωλυμένους ἀπὸ τῆς ἁγίας δωρεᾶς, εἰ χρὴ ἐσθίειν ὑψωμένας προσφορᾶς:

Ἀπόκρισις. Εὑρίσκομεν ἐν τῷ βίῳ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Συκεώτου τοὺς τοιούτους κεκωλυμένους.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Τους κεκωλυμενους απο της αγιας δωρεας, ει χρη εσθιειν υψωμενας προσφορας:
Αποκρισις. Ευρισκομεν εν τω βιω του αγιου Θεοδωρου του Συκεωτου τους τοιουτους κεκωλυμενους.


KanonasTitle:
Ἐρώτησις ια’ εἰς Νικόλαον Κωνσταντινουπόλεως.
Περὶ τοῦ Κανονικοῦ τοῦ Νηστευτοῦ.

KanonasTitleSearch:
Ερωτησις ια’ εις Νικολαον Κωνσταντινουπολεως.
Περι του Κανονικου του Νηστευτου.

KanonasTEXT:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ κατὰ τὸ Κανονικὸν τοῦ Νηστευτοῦ κανονίζειν τινάς;
Ἀπόκρισις. Τὸ τοιοῦτον Κανονικὸν πολλῇ συγκαταβάσει χρησάμενον πολλοὺς ἀπώλεσε διὸ οἱ ἐν γνώσει τοῦ καλοῦ ὄντες,
καὶ ἐκ τούτου σφαλλόμενοι, ἐπανορθωθήσονται.

KanonasHTML:
Ἐρώτησις. Εἰ χρὴ κατὰ τὸ Κανονικὸν τοῦ Νηστευτοῦ κανονίζειν τινάς;

Ἀπόκρισις. Τὸ τοιοῦτον Κανονικὸν πολλῇ συγκαταβάσει χρησάμενον πολλοὺς ἀπώλεσε διὸ οἱ ἐν γνώσει τοῦ καλοῦ ὄντες,

καὶ ἐκ τούτου σφαλλόμενοι, ἐπανορθωθήσονται.

KanonasSEARCH:
Ερωτησις. Ει χρη κατα το Κανονικον του Νηστευτου κανονιζειν τινας;
Αποκρισις. Το τοιουτον Κανονικον πολλη συγκαταβασει χρησαμενον πολλους απωλεσε διο οι εν γνωσει του καλου οντες,
και εκ τουτου σφαλλομενοι, επανορθωθησονται.


KanonasTEXT:
«Θεσπίζομεν τοίνυν, τάξιν νόμων ἐπέχειν τοὺς ἁγίους ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας τοὺς ὑπὸ τῶν ἁγίων τεσσάρων συνόδων ἐκτεθέντας ἢ βεβαιωθέντας, τούτεστι τῆς ἐν Νικαίᾳ τῶν τιη’ καὶ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει τῶν ἁγίων ρν’ πατέρων καὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ πρώτης ἐν ᾗ Νεστόριος κατεκρίθη, καὶ τῆς ἐν Καλχηδόνι, καθ΄ἣν Εὐτυχὴς μετὰ Νεστορίου ἀνεθεματίσθη, τῶν γὰρ προειρημένων ἁγίων δ’ συνόδων καὶ τὰ δόγματα καθάπερ τάς θείας γραφὰς δεχόμεθα καὶ τοὺς κανόνας ὡς νόμους φυλλάτομεν».

KanonasHTML:
«Θεσπίζομεν τοίνυν, τάξιν νόμων ἐπέχειν τοὺς ἁγίους ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας τοὺς ὑπὸ τῶν ἁγίων τεσσάρων συνόδων ἐκτεθέντας ἢ βεβαιωθέντας, τούτεστι τῆς ἐν Νικαίᾳ τῶν τιη’ καὶ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει τῶν ἁγίων ρν’ πατέρων καὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ πρώτης ἐν ᾗ Νεστόριος κατεκρίθη, καὶ τῆς ἐν Καλχηδόνι, καθ΄ἣν Εὐτυχὴς μετὰ Νεστορίου ἀνεθεματίσθη, τῶν γὰρ προειρημένων ἁγίων δ’ συνόδων καὶ τὰ δόγματα καθάπερ τάς θείας γραφὰς δεχόμεθα καὶ τοὺς κανόνας ὡς νόμους φυλλάτομεν».

KanonasSEARCH:
«Θεσπιζομεν τοινυν, ταξιν νομων επεχειν τους αγιους εκκλησιαστικους κανονας τους υπο των αγιων τεσσαρων συνοδων εκτεθεντας η βεβαιωθεντας, τουτεστι της εν Νικαια των τιη’ και της εν Κωνσταντινουπολει των αγιων ρν’ πατερων και της εν Εφεσω πρωτης εν η Νεστοριος κατεκριθη, και της εν Καλχηδονι, καθ΄ην Ευτυχης μετα Νεστοριου ανεθεματισθη, των γαρ προειρημενων αγιων δ’ συνοδων και τα δογματα καθαπερ τας θειας γραφας δεχομεθα και τους κανονας ως νομους φυλλατομεν».


KanonasTitle:
Περὶ Βασιλέως καὶ Πατριάρχου τῆς Ἐπαναγωγῆς ἤ Εἰσαγωγῆς.

KanonasTitleSearch:
Περι Βασιλεως και Πατριαρχου της Επαναγωγης η Εισαγωγης.

KanonasTEXT:
ΤΙΤΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ
Περὶ βασιλέως.
Κεφ. α'. Βασιλεύς ἐστιν ἔννομος ἐπιστασία, κοινὸν ἀγαθὸν πᾶσι τοῖς ὑπηκόοις, μήτε κατὰ ἀντιπάθειαν τιμωρῶν, μήτε κατὰ προσπάθειαν ἀγαθοποιῶν, ἀλλ΄ ἀνάλογος τις ἀγωνοθέτης τὰ βραβεία παρεχόμενος.
β’. Σκοπὸς τῷ βασιλεῖ τῶν τε ὄντων καὶ ὑπαρχόντων δυνάμεων δι' ἀγαθότητος ἡ φυλακή,καὶ ἀσφάλεια, καὶ τῶν ἀπολωλότων δι΄ ἀγρύπνου ἐπιμελείας ἡ ἀνάληψις, καὶ τῶν ἀπόντων διὰ σοφίας καὶ δικαίων τροπαίων καὶ ἐπιτηδεύσεων ἡ ἀνάκτησις.
γ’. Τέλος τῷ βασιλεῖ τὸ εὐεργετεῖν, διὸ καὶ εὐεργέτης λέγεται, καὶ ἡνίκα τῆς εὐεργεσίας ἐξατονήσῃ, δοκεῖ κιβδηλεύειν κατὰ τοῖς παλαιοὺς τὸν βασιλικὸν χαρακτῆρα.
δ’. Ὑπόκειται ἐκδικεῖν καὶ διατηρεῖν ὁ βασιλεὺς πρῶτον μὲν πάντα τὰ ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ γεγραμμένα, ἔπειτα δὲ καὶ τὰ παρὰ τῶν ἑπτὰ ἁγίων συνόδων δογματισθέντα, ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἐγκεριμένους ῥωμαϊκοὺς νόμους.
ε’. Ἐπισημότατος ἐν ὀρθοδοξίᾳ καὶ εὐσεβείᾳ ὀφείλει εἶναι ὁ βασιλεύς, καὶ ἐν ζήλῳ θείῳ διαβόητος, ἔν τε τοῖς ὑπὲρ τῆς τριάδος δογματισθείσιν ἔν τε τοῖς ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας λαμπρότατα καὶ ἀσφαλέστατα διὰ τὴν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁρισθείσιν· τουτέστι τὸ ὁμοούσιον τῆς τρισυποστάτου θεότητος ἄτμητον καὶ ἀσυναίρετον διατηρῶν, καὶ τὴν ἐν, τῷ ἑνὶ Χριστῷ τῶν δύο φύσεων καθ΄ ὑπόστασιν ἕνωσιν ὡσαύτως ἀσύγχυτον καὶ ἀδιαίρετον τέλειον θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον αὐτόν. καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα, οἷον ἀπαθῆ καὶ πάθητον, ἄφθαρτον καὶ φθαρτόν, ἀόρατον καὶ ὁρατόν, ἀναφῆ καὶ ἁπτόν, ἀπερίγραπτον καὶ περιγραπτόν, καὶ τὸ διττὸν τῶν θελήσεων καὶ τῶν ἐνεργειῶν χωρὶς ἐναντιότητος καὶ τὸ ἄγραπτον καὶ τὸ γραπτόν.
ς’. Τὰ τοῖς παλαιοῖς νομοθετηθέντα τὸν βασιλέα δεῖ ἑρμηνεύειν, καὶ ἐκ τῶν ὁμοίων τέμνειν τὰ περὶ ὦν οὐ κεῖται νόμος.
ζ’. Ἐν τῇ τῶν νόμων ἑρμηνείᾳ δεῖ καὶ τῇ συνηθείᾳ προσέχειν τῆς πόλεως. τὸ δὲ παρὰ κανόνας εἰσαγόμενον οὐκ ἐᾶται πρὸς ὑπόδειγμα.
η’. Φιλαγάθως δεῖ τοὺς νόμους ἑρμηνεύειν τὸν βασιλέα∙ ἐν γὰρ τοῖς ἀμφιβόλοις τὴν φιλόκαλον ἑρμηνείαν προσιέμεθα.
θ’. Οὐ δεῖ μεταποιεῖν τὰ πρόδηλον ἑρμηνείαν ἔχοντα.
ι’. Περὶ ὦν ἔγγραφος οὐ κεῖται νόμος. παραφυλάττειν δεῖ τὸ ἔθος καὶ τὴν συνήθειαν, εἰ δὲ καὶ τοῦτο ἐκλείπει, ἀκολουθεῖν δεῖ τοῖς παραπλησίως ἔχουσι τῷ ζητουμένῳ.
ια’. Ὥσπερ ἡ θέσις τοῦ νόμου ἡ ἔγγραφός ἐστιν ἤ ἄγραφος, οὕτω καὶ ἡ ἀναίρεσις αὐτοῦ ἡ δι΄ἐγγράφου γίνεται νόμου ἢ δι΄ ἀγράφου, τουτέστι διὰ τῆς ἀχρηστίας.
ιβ’. Τότε κεχρήμεθα τῇ συνηθείᾳ τινὸς πόλεως ἢ ἐπαρχίας, ὅτε ἀμφισβητηθεῖσα ἐν δικαστηρίῳ βεβαιωθῇ. τὰ δὲ μακρᾷ συνηθείᾳ δοκιμασθέντα καὶ ἐπὶ πολλοὺς ἐνιαυτοὺς φυλαχθέντα οὐχ ἧττον τῶν ἐγγράφων κρατοῦσιν.
ΤΙΤΛΟΣ ΤΡΙΤΟΣ
Περὶ Πατριάρχου
Κεφ. α’. Πατριάρχης ἐστὶν εἰκὼν ζῶσα χριστοῦ καὶ ἔμψυχος, δ΄ ἔργων καὶ λόγων χαρακτηρίζουσα τὴν ἀλήθειαν.
β’. Σκοπὸς τῷ πατριάρχῃ, πρῶτον μέν, οὓς ἐκ θεοῦ παρέλαβε εὐσέβεια καὶ σεμνότητι βίου διαφυλάξαι. ἔπειτα δέ, καὶ πάντας τοὺς αἱρετικοὺς κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτῷ πρὸς τὴν ὀρθοδοξίαν καὶ τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας ἐπιστρέψαι (αἱρετικοὶ δὲ τοῖς νόμοις καὶ τοῖς κανόσι καλοῦνται καὶ οἱ τῇ καθολικῇ μὴ κοινωνοῦντες ἐκ­κλησία), ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἀπίστους διὰ τῆς λαμπρᾶς καὶ περιφανε­στάτης καὶ θαυμασίας αὐτοῦ πράξεως ἐκπλήττων μιμητὰς ποιήσαι τῆς πίστεως.
γ’. Τέλος τῷ πατριάρχῃ ἡ τῶν καταπεπιστευμένων αὐτῷ ψυχῶν σωτηρία, καὶ τὸ ζῆν μὲν Χριστῷ, ἐσταυρῶσθαι δὲ τῷ κόσμῳ.
δ’. Ἴδια πατριάρχου τὸ εἶναι διδακτικόν, τὸ πρὸς πάντας ὑψηλούς τε καὶ ταπεινοὺς ἀστενοχωρητως ἐξισοῦσθαι, καὶ πρᾷον μὲν εἶναι ἐν δικαιοσύνῃ, ἐλεγκτικὸν δὲ πρὸς τοὺς ἀπειθοῦντας, ὑπὲρ δὲ τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἐκδικήσεως τῶν δογμάτων λαλεῖν ἐνώπιον βασιλέως καὶ μὴ αἰσχύνεσθαι.
ε’. Τὰ παρὰ τῶν παλαιῶν κανονισθέντα καὶ παρὰ τῶν ἁγίων πατέρων ὁρισθέντα καὶ παρὰ τῶν ἁγίων συνόδων ἐκτεθέντα· τὸν πατριάρχην μόνον δεῖ ἑρμηνεύειν.
ς’. Τὰ παρὰ τῶν ἀρχαίων πατέρων ἐν συνόδοις ἢ ἐν ἐπαρχίαις ἰδικῶς καὶ καθολικῶς πραχθέντα καὶ οἰκονομηθέντα τὸν πατριάρ­χην δεῖ διαιτᾶν καὶ διακρίνειν.
ζ’. Οἱ προγενέστεροι κανόνες καὶ εἰς τοὺς μεταγενεστέρους ἕλκονται, ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ προγενέστεροι πράξεις καὶ οἰκονομίαι καὶ εἰς τοὺς μεταγενεστέρους ἕλκονται καὶ κρατοῦσιν, ἐπὶ τῶν ὁμοίων δηλονότι προσώπων τε καὶ πραγμάτων.
η’. Τῆς πολιτείας ἐκ μερῶν καὶ μορίων ἀναλόγως τῷ ἀνθρώπῳ συνισταμένης, τὰ μέγιστα καὶ ἀναγκαιότατα μέρη βασιλεύς ἐστι καὶ πατριάρχης, διὸ καὶ ἡ κατὰ ψυχὴν καὶ σῶμα τῶν ὑπηκόων εἰ­ρήνη καὶ εὐδαιμονία βασιλείας ἐστὶ καὶ ἀρχιερωσυνης ἐν πᾶσιν ὁμοφροσύνη καὶ συμφωνία.
θ’. Ὁ Κωνσταντινουπόλεως θρόνος βασιλείᾳ ἐπικοσμηθεὶς ταῖς συνοδικαῖς ψήφοις πρῶτος ἀνεῤῥήθη, αἷς οἱ θεῖοι κατακολουθοῦντες νόμοι καὶ τάς ὑπὸ τοὺς ἑτέρους θρόνους γινομένας ἀμφι­σβητήσεις ὑπὸ τὴν ἐκείνου προστάττουσιν ἀναφέρεσθαι διάγνωσιν καὶ κρίσιν.
ι’. Πασῶν τῶν μητροπόλεων καὶ ἐπισκοπείων, μοναστηρίων τε καὶ ἐκκλησιῶν ἡ πρόνοια καὶ φροντίς, ἔτι δὲ καὶ κρίσις καὶ κατάκρισις καὶ ἀθώωσις, τῷ οἰκείῳ πατριάρχῃ ἀνάκειται. τῷ δὲ Κωνσταντινουπόλεως προέδρῳ ἔξεστι καὶ ἐν ταῖς τῶν ἄλλων θρό­νων ἐνορίαις, ἐν οἷς οὔκ ἐστὶ προκαθιέρωσις ναοῦ, σταυροπήγια διδόναι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τάς ἐν τοῖς ἄλλοις θρόνοις γινομένας ἀμφισβητήσεις ἐπιτηρεῖν καὶ διορθοῦσθαι καὶ πέρας ἐπιτιθέναι ταῖς κρίσεσιν.
ια’. Τῶν ψυχικῶν ἁπάντων ἡ πρόνοια τῷ πατριάρχῃ ἀνάκειται, ἀναφέρεται δὲ καὶ εἰς ἑτέρους, οἷς ἂν ἐκεῖνος ἀναφέρεσθαι ὁρίσῃ. ὡσαύτως δὲ καὶ μετανοίας καὶ ἐπιστροφῆς ἀπό τε ἁμαρτημάτων καὶ αἱρέσεων αὐτὸς καὶ μόνος καθίσταται διαιτητής τε καὶ γνώμων, καὶ οὓς ἂν αὐτὸς ὁρίσῃ. καὶ κατὰ τάς μητροπόλεις δὲ καὶ ἐπισκοπὰς τοῖς μητροπολίταις τε καὶ ἐπισκοποῖς ἡ αὐτὴ φυλάττεται τάξις καὶ ἐξουσία.

KanonasHTML:
ΤΙΤΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ

Περὶ βασιλέως.

Κεφ. α'. Βασιλεύς ἐστιν ἔννομος ἐπιστασία, κοινὸν ἀγαθὸν πᾶσι τοῖς ὑπηκόοις, μήτε κατὰ ἀντιπάθειαν τιμωρῶν, μήτε κατὰ προσπάθειαν ἀγαθοποιῶν, ἀλλ΄ ἀνάλογος τις ἀγωνοθέτης τὰ βραβεία παρεχόμενος.

β’. Σκοπὸς τῷ βασιλεῖ τῶν τε ὄντων καὶ ὑπαρχόντων δυνάμεων δι' ἀγαθότητος ἡ φυλακή,καὶ ἀσφάλεια, καὶ τῶν ἀπολωλότων δι΄ ἀγρύπνου ἐπιμελείας ἡ ἀνάληψις, καὶ τῶν ἀπόντων διὰ σοφίας καὶ δικαίων τροπαίων καὶ ἐπιτηδεύσεων ἡ ἀνάκτησις.

γ’. Τέλος τῷ βασιλεῖ τὸ εὐεργετεῖν, διὸ καὶ εὐεργέτης λέγεται, καὶ ἡνίκα τῆς εὐεργεσίας ἐξατονήσῃ, δοκεῖ κιβδηλεύειν κατὰ τοῖς παλαιοὺς τὸν βασιλικὸν χαρακτῆρα.

δ’. Ὑπόκειται ἐκδικεῖν καὶ διατηρεῖν ὁ βασιλεὺς πρῶτον μὲν πάντα τὰ ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ γεγραμμένα, ἔπειτα δὲ καὶ τὰ παρὰ τῶν ἑπτὰ ἁγίων συνόδων δογματισθέντα, ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἐγκεριμένους ῥωμαϊκοὺς νόμους.

ε’. Ἐπισημότατος ἐν ὀρθοδοξίᾳ καὶ εὐσεβείᾳ ὀφείλει εἶναι ὁ βασιλεύς, καὶ ἐν ζήλῳ θείῳ διαβόητος, ἔν τε τοῖς ὑπὲρ τῆς τριάδος δογματισθείσιν ἔν τε τοῖς ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας λαμπρότατα καὶ ἀσφαλέστατα διὰ τὴν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁρισθείσιν· τουτέστι τὸ ὁμοούσιον τῆς τρισυποστάτου θεότητος ἄτμητον καὶ ἀσυναίρετον διατηρῶν, καὶ τὴν ἐν, τῷ ἑνὶ Χριστῷ τῶν δύο φύσεων καθ΄ ὑπόστασιν ἕνωσιν ὡσαύτως ἀσύγχυτον καὶ ἀδιαίρετον τέλειον θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον αὐτόν. καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα, οἷον ἀπαθῆ καὶ πάθητον, ἄφθαρτον καὶ φθαρτόν, ἀόρατον καὶ ὁρατόν, ἀναφῆ καὶ ἁπτόν, ἀπερίγραπτον καὶ περιγραπτόν, καὶ τὸ διττὸν τῶν θελήσεων καὶ τῶν ἐνεργειῶν χωρὶς ἐναντιότητος καὶ τὸ ἄγραπτον καὶ τὸ γραπτόν.

ς’. Τὰ τοῖς παλαιοῖς νομοθετηθέντα τὸν βασιλέα δεῖ ἑρμηνεύειν, καὶ ἐκ τῶν ὁμοίων τέμνειν τὰ περὶ ὦν οὐ κεῖται νόμος.

ζ’. Ἐν τῇ τῶν νόμων ἑρμηνείᾳ δεῖ καὶ τῇ συνηθείᾳ προσέχειν τῆς πόλεως. τὸ δὲ παρὰ κανόνας εἰσαγόμενον οὐκ ἐᾶται πρὸς ὑπόδειγμα.

η’. Φιλαγάθως δεῖ τοὺς νόμους ἑρμηνεύειν τὸν βασιλέα∙ ἐν γὰρ τοῖς ἀμφιβόλοις τὴν φιλόκαλον ἑρμηνείαν προσιέμεθα.

θ’. Οὐ δεῖ μεταποιεῖν τὰ πρόδηλον ἑρμηνείαν ἔχοντα.

ι’. Περὶ ὦν ἔγγραφος οὐ κεῖται νόμος. παραφυλάττειν δεῖ τὸ ἔθος καὶ τὴν συνήθειαν, εἰ δὲ καὶ τοῦτο ἐκλείπει, ἀκολουθεῖν δεῖ τοῖς παραπλησίως ἔχουσι τῷ ζητουμένῳ.

ια’. Ὥσπερ ἡ θέσις τοῦ νόμου ἡ ἔγγραφός ἐστιν ἤ ἄγραφος, οὕτω καὶ ἡ ἀναίρεσις αὐτοῦ ἡ δι΄ἐγγράφου γίνεται νόμου ἢ δι΄ ἀγράφου, τουτέστι διὰ τῆς ἀχρηστίας.

ιβ’. Τότε κεχρήμεθα τῇ συνηθείᾳ τινὸς πόλεως ἢ ἐπαρχίας, ὅτε ἀμφισβητηθεῖσα ἐν δικαστηρίῳ βεβαιωθῇ. τὰ δὲ μακρᾷ συνηθείᾳ δοκιμασθέντα καὶ ἐπὶ πολλοὺς ἐνιαυτοὺς φυλαχθέντα οὐχ ἧττον τῶν ἐγγράφων κρατοῦσιν.

ΤΙΤΛΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

Περὶ Πατριάρχου

Κεφ. α’. Πατριάρχης ἐστὶν εἰκὼν ζῶσα χριστοῦ καὶ ἔμψυχος, δ΄ ἔργων καὶ λόγων χαρακτηρίζουσα τὴν ἀλήθειαν.

β’. Σκοπὸς τῷ πατριάρχῃ, πρῶτον μέν, οὓς ἐκ θεοῦ παρέλαβε εὐσέβεια καὶ σεμνότητι βίου διαφυλάξαι. ἔπειτα δέ, καὶ πάντας τοὺς αἱρετικοὺς κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτῷ πρὸς τὴν ὀρθοδοξίαν καὶ τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας ἐπιστρέψαι (αἱρετικοὶ δὲ τοῖς νόμοις καὶ τοῖς κανόσι καλοῦνται καὶ οἱ τῇ καθολικῇ μὴ κοινωνοῦντες ἐκ­κλησία), ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἀπίστους διὰ τῆς λαμπρᾶς καὶ περιφανε­στάτης καὶ θαυμασίας αὐτοῦ πράξεως ἐκπλήττων μιμητὰς ποιήσαι τῆς πίστεως.

γ’. Τέλος τῷ πατριάρχῃ ἡ τῶν καταπεπιστευμένων αὐτῷ ψυχῶν <SPAN lang=EL style="FONT-SIZE:

KanonasSEARCH:
ΤΙΤΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ
Περι βασιλεως.
Κεφ. α'. Βασιλευς εστιν εννομος επιστασια, κοινον αγαθον πασι τοις υπηκοοις, μητε κατα αντιπαθειαν τιμωρων, μητε κατα προσπαθειαν αγαθοποιων, αλλ΄ αναλογος τις αγωνοθετης τα βραβεια παρεχομενος.
β’. Σκοπος τω βασιλει των τε οντων και υπαρχοντων δυναμεων δι' αγαθοτητος η φυλακη,και ασφαλεια, και των απολωλοτων δι΄ αγρυπνου επιμελειας η αναληψις, και των αποντων δια σοφιας και δικαιων τροπαιων και επιτηδευσεων η ανακτησις.
γ’. Τελος τω βασιλει το ευεργετειν, διο και ευεργετης λεγεται, και ηνικα της ευεργεσιας εξατονηση, δοκει κιβδηλευειν κατα τοις παλαιους τον βασιλικον χαρακτηρα.
δ’. Υποκειται εκδικειν και διατηρειν ο βασιλευς πρωτον μεν παντα τα εν τη θεια γραφη γεγραμμενα, επειτα δε και τα παρα των επτα αγιων συνοδων δογματισθεντα, ετι δε και τους εγκεριμενους ρωμαικους νομους.
ε’. Επισημοτατος εν ορθοδοξια και ευσεβεια οφειλει ειναι ο βασιλευς, και εν ζηλω θειω διαβοητος, εν τε τοις υπερ της τριαδος δογματισθεισιν εν τε τοις υπερ της οικονομιας λαμπροτατα και ασφαλεστατα δια την κατα σαρκα οικονομιαν του κυριου ημων Ιησου Χριστου ορισθεισιν· τουτεστι το ομοουσιον της τρισυποστατου θεοτητος ατμητον και ασυναιρετον διατηρων, και την εν, τω ενι Χριστω των δυο φυσεων καθ΄ υποστασιν ενωσιν ωσαυτως ασυγχυτον και αδιαιρετον τελειον θεον και τελειον ανθρωπον αυτον. και τα τουτοις επομενα, οιον απαθη και παθητον, αφθαρτον και φθαρτον, αορατον και ορατον, αναφη και απτον, απεριγραπτον και περιγραπτον, και το διττον των θελησεων και των ενεργειων χωρις εναντιοτητος και το αγραπτον και το γραπτον.
ς’. Τα τοις παλαιοις νομοθετηθεντα τον βασιλεα δει ερμηνευειν, και εκ των ομοιων τεμνειν τα περι ων ου κειται νομος.
ζ’. Εν τη των νομων ερμηνεια δει και τη συνηθεια προσεχειν της πολεως. το δε παρα κανονας εισαγομενον ουκ εαται προς υποδειγμα.
η’. Φιλαγαθως δει τους νομους ερμηνευειν τον βασιλεα∙ εν γαρ τοις αμφιβολοις την φιλοκαλον ερμηνειαν προσιεμεθα.
θ’. Ου δει μεταποιειν τα προδηλον ερμηνειαν εχοντα.
ι’. Περι ων εγγραφος ου κειται νομος. παραφυλαττειν δει το εθος και την συνηθειαν, ει δε και τουτο εκλειπει, ακολουθειν δει τοις παραπλησιως εχουσι τω ζητουμενω.
ια’. Ωσπερ η θεσις του νομου η εγγραφος εστιν η αγραφος, ουτω και η αναιρεσις αυτου η δι΄εγγραφου γινεται νομου η δι΄ αγραφου, τουτεστι δια της αχρηστιας.
ιβ’. Τοτε κεχρημεθα τη συνηθεια τινος πολεως η επαρχιας, οτε αμφισβητηθεισα εν δικαστηριω βεβαιωθη. τα δε μακρα συνηθεια δοκιμασθεντα και επι πολλους ενιαυτους φυλαχθεντα ουχ ηττον των εγγραφων κρατουσιν.
ΤΙΤΛΟΣ ΤΡΙΤΟΣ
Περι Πατριαρχου
Κεφ. α’. Πατριαρχης εστιν εικων ζωσα χριστου και εμψυχος, δ΄ εργων και λογων χαρακτηριζουσα την αληθειαν.
β’. Σκοπος τω πατριαρχη, πρωτον μεν, ους εκ θεου παρελαβε ευσεβεια και σεμνοτητι βιου διαφυλαξαι. επειτα δε, και παντας τους αιρετικους κατα το δυνατον αυτω προς την ορθοδοξιαν και την ενωσιν της εκκλησιας επιστρεψαι (αιρετικοι δε τοις νομοις και τοις κανοσι καλουνται και οι τη καθολικη μη κοινωνουντες εκ­κλησια), ετι δε και τους απιστους δια της λαμπρας και περιφανε­στατης και θαυμασιας αυτου πραξεως εκπληττων μιμητας ποιησαι της πιστεως.
γ’. Τελος τω πατριαρχη η των καταπεπιστευμενων αυτω ψυχων σωτηρια, και το ζην μεν Χριστω, εσταυρωσθαι δε τω κοσμω.
δ’. Ιδια πατριαρχου το ειναι διδακτικον, το προς παντας υψηλους τε και ταπεινους αστενοχωρητως εξισουσθαι, και πραον μεν ειναι εν δικαιοσυνη, ελεγκτικον δε προς τους απειθουντας, υπερ δε της αληθειας και της εκδικησεως των δογματων λαλειν ενωπιον βασιλεως και μη αισχυνεσθαι.
ε’. Τα παρα των παλαιων κανονισθεντα και παρα των αγιων πατερων ορισθεντα και παρα των αγιων συνοδων εκτεθεντα· τον πατριαρχην μονον δει ερμηνευειν.
ς’. Τα παρα των αρχαιων πατερων εν συνοδοις η εν επαρχιαις ιδικως και καθολικως πραχθεντα και οικονομηθεντα τον πατριαρ­χην δει διαιταν και διακρινειν.
ζ’. Οι προγενεστεροι κανονες και εις τους μεταγενεστερους ελκονται, ωσαυτως δε και αι προγενεστεροι πραξεις και οικονομιαι και εις τους μεταγενεστερους ελκονται και κρατουσιν, επι των ομοιων δηλονοτι προσωπων τε και πραγματων.
η’. Της πολιτειας εκ μερων και μοριων αναλογως τω ανθρωπω συνισταμενης, τα μεγιστα και αναγκαιοτατα μερη βασιλευς εστι και πατριαρχης, διο και η κατα ψυχην και σωμα των υπηκοων ει­ρηνη και ευδαιμονια βασιλειας εστι και αρχιερωσυνης εν πασιν ομοφροσυνη και συμφωνια.
θ’. Ο Κωνσταντινουπολεως θρονος βασιλεια επικοσμηθεις ταις συνοδικαις ψηφοις πρωτος ανερρηθη, αις οι θειοι κατακολουθουντες νομοι και τας υπο τους ετερους θρονους γινομενας αμφι­σβητησεις υπο την εκεινου προσταττουσιν αναφερεσθαι διαγνωσιν και κρισιν.
ι’. Πασων των μητροπολεων και επισκοπειων, μοναστηριων τε και εκκλησιων η προνοια και φροντις, ετι δε και κρισις και κατακρισις και αθωωσις, τω οικειω πατριαρχη ανακειται. τω δε Κωνσταντινουπολεως προεδρω εξεστι και εν ταις των αλλων θρο­νων ενοριαις, εν οις ουκ εστι προκαθιερωσις ναου, σταυροπηγια διδοναι, ου μην αλλα και τας εν τοις αλλοις θρονοις γινομενας αμφισβητησεις επιτηρειν και διορθουσθαι και περας επιτιθεναι ταις κρισεσιν.
ια’. Των ψυχικων απαντων η προνοια τω πατριαρχη ανακειται, αναφερεται δε και εις ετερους, οις αν εκεινος αναφερεσθαι οριση. ωσαυτως δε και μετανοιας και επιστροφης απο τε αμαρτηματων και αιρεσεων αυτος και μονος καθισταται διαιτητης τε και γνωμων, και ους αν αυτος οριση. και κατα τας μητροπολεις δε και επισκοπας τοις μητροπολιταις τε και επισκοποις η αυτη φυλαττεται ταξις και εξουσια.


KanonasTEXT:
Τὰ καλῶς καὶ δικαίως καὶ σὺν τῷ προσήκοντι λόγῳ ἀποτελούμενα ἐν διαφόροις τόποις καὶ ἐπαρχίαις τῶν ὀρθοδόξων, καὶ τούτων μάλιστα ὅσα ποτὲ δυσκολίας τινὸς πειραθέντα ἐν τῇ καταστάσει αὐτῶν, καὶ ἀναγκαῖος χρῄζοντα ἐνδεχομένης τινὸς θεραπείας καὶ διορθώσεως, μετασκευάζονται ἐπὶ τὸ εὔθετον, καὶ ἐπανάγονται ἀπὸ τῆς δυσχερείας καὶ κακώσεως αὐτῶν προνοίᾳ καὶ κηδεμονίᾳ ἔμφρονι τῶν κατὰ τόπον προϊσταμένων, ταῦτα καὶ τῇ καθ’ ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, καί τῇ περιωπῇ τοῦ οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐμφανιζόμενα καὶ ἀναφερόμενα ἐπιβεβαιοῦνται ὡς καλῶς καὶ δικαίως γεγενημένα εἰς ἀσφαλεστέραν αὐτῶν καὶ μονιμωτέραν σύστασιν. Ἐπειδὴ τοιγαροῦν καὶ τανῦν ἀνηνέχθη ἡμῖν, ὡς ὁ αὐτόθι Φίλος ὀνόματι υἱὸς τοῦ χατζῆ Πολυζώῃ, λαβὼν εἰς γυναῖκα αὐτοῦ τὴν Ἄννα, καὶ συνοικήσας μέχρι τινὸς μετ' αὐτῆς, χαλεπῆς καὶ ἀφόρητου τὸ παράπαν ἐξ ἀρχῆς ἐπειράθη τῆς μετ' αὐτῆς συνοικήσεως, διὰ τινα ἐνοῦσαν αὐτῆς τῷ στόματι νόσον καὶ ἀποφορὰν μετ' ἀηδίας ἥκιστα φορητῆς, δι' ἥν αἰτίαν ἀδυνάτως ἔχων πάντῃ προσεγγίζειν αὐτῇ ἄχρηστόν τε καὶ μάταιον καὶ ἀνενέργητον ὅλως ἀνεδείκνυτο αὐτῷ τό τοῦ γάμου μυστήριον, ἐκίνησεν ἀγωγὴν περὶ τούτου αὐτόθι ἐπὶ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ κριτηρίου τῆς θεοφιλίας σου, καὶ παραστήσας τὸ τοιοῦτον ἐλάττωμα καὶ χαλεπὸν νόσημα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ ταύτης, διὰ μαρτυρίας τῆς μητρὸς αὐτῆς, συμφωνίας τε γενομένης ἐκ κοινῆς συναινέσεως τῶν μερῶν ἀμφοτέρων διαλυθῆναι τὸν γάμον, ἀπεφάνθη ἐκκλησιαστικῶς ὑπὸ τῆς θεοφιλίας σου καὶ τῶν κληρικῶν καὶ ἀρχόντων τῆς ἐπαρχίας σου διαζευχθῆναι αὐτοὺς ἀπ' ἀλλήλων καὶ διαχωρισθῆναι τοῦ λοιποῦ τῆς μεταξὺ γαμικῆς συναφείας, καντεῦθεν καὶ διεζεύχθησαν ἀπ' ἀλλήλων, καὶ λαβοῦσα ἡ ῥηθεῖσα Ἄννα μετὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς πᾶσαν αὐτῆς τὴν προῖκα, ἄσπρα τε καὶ πράγματα καὶ λοιπὰ ἔξοδα αὐτῶν παρὰ τοῦ ῥηθέντος Φίλου ἐξώφλησαν πρὸς αὐτόν, καὶ ἐξισάσθησαν κατὰ τέλειον ἐξισασμὸν, καθὼς καὶ τὸ ἐμφανισθὲν ἡμῖν μετὰ τὴν γενομένην αὐτόθι τελείαν ἐκκλησιαστικὴν διάζευξιν ἐξοφλητικὸν γράμμα δηλοποιεῖ κατησφαλισμένον ὄν ἐπιβεβαιώσει τῆς σῆς θεοφιλίας, καὶ μαρτυρικαῖς ὑπογραφαῖς τῶν κληρικῶν καὶ γερόντων τῆς ἐπαρχίας σου· κἀντεῦθεν ὁ ῥηθεῖς Φίλος ἐδεήθη καὶ τῆς ἡμῶν μετριότητος ἐπιβεβαιωθῆναι αὐτῷ καὶ παρ' ἡμῶν τῇ δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ καὶ κρίσει τῆς καθ' ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τὴν ἀπὸ τῆς ῥηθείσης γυναικὸς αὐτοῦ Ἄννης διάζευξιν καὶ δι' ἡμετέρου πατριαρχικοῦ διαζυγίου γράμματος· οὗ τὴν δέησιν ὡς εὔλογον καὶ δικαίαν προσηνῶς ἀποδεξάμενοι, γράφοντες ἀποφαινόμεθα, ἵνα ὁ ῥηθεῖς Φίλος ὑπάρχῃ διεζευγμένος καὶ κεχωρισμένος τοῦ λοιποῦ ἀπὸ τῆς ῥηθείσης γυναικὸς αὐτοῦ Ἄννης, καὶ μηδαμῶς ἔχῃ τοῦ γάμου συνάφειαν μετ' αὐτῆς ὡς πάντῃ ξένος καὶ ἀλλότριος∙ ἔχει δὲ καὶ ἄδειαν λαβεῖν ἑτέραν γυναῖκα κατὰ νόμον ἀκώλυτον αὐτῷ καὶ στεφανωθῆναι ἐκείνην ἐκκλησιαστικῶς, μηδενὸς ἐναντιουμένου αὐτῷ ἢ αὐτῇ ἱερωμένου ἢ λαϊκοῦ, ἐν βάρει ἀργίας καὶ ἀλύτου ἀφορισμοῦ. Ὅθεν εἰς ἔνδειξιν τοῦ διαζευχθῆναι αὐτὸν ἤδη καὶ παρ' ἡμῶν, τῇ δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ καὶ κρίσει τῆς καθ' ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἐδόθη αὐτῷ καὶ τὸ παρόν ἡμέτερον πατριαρχικὸν τοῦ διαζυγίου γράμμα.

KanonasHTML:
Τὰ καλῶς καὶ δικαίως καὶ σὺν τῷ προσήκοντι λόγῳ ἀποτελούμενα ἐν διαφόροις τόποις καὶ ἐπαρχίαις τῶν ὀρθοδόξων, καὶ τούτων μάλιστα ὅσα ποτὲ δυσκολίας τινὸς πειραθέντα ἐν τῇ καταστάσει αὐτῶν, καὶ ἀναγκαῖος χρῄζοντα ἐνδεχομένης τινὸς θεραπείας καὶ διορθώσεως, μετασκευάζονται ἐπὶ τὸ εὔθετον, καὶ ἐπανάγονται ἀπὸ τῆς δυσχερείας καὶ κακώσεως αὐτῶν προνοίᾳ καὶ κηδεμονίᾳ ἔμφρονι τῶν κατὰ τόπον προϊσταμένων, ταῦτα καὶ τῇ καθ’ ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, καί τῇ περιωπῇ τοῦ οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐμφανιζόμενα καὶ ἀναφερόμενα ἐπιβεβαιοῦνται ὡς καλῶς καὶ δικαίως γεγενημένα εἰς ἀσφαλεστέραν αὐτῶν καὶ μονιμωτέραν σύστασιν. Ἐπειδὴ τοιγαροῦν καὶ τανῦν ἀνηνέχθη ἡμῖν, ὡς ὁ αὐτόθι Φίλος ὀνόματι υἱὸς τοῦ χατζῆ Πολυζώῃ, λαβὼν εἰς γυναῖκα αὐτοῦ τὴν Ἄννα, καὶ συνοικήσας μέχρι τινὸς μετ' αὐτῆς, χαλεπῆς καὶ ἀφόρητου τὸ παράπαν ἐξ ἀρχῆς ἐπειράθη τῆς μετ' αὐτῆς συνοικήσεως, διὰ τινα ἐνοῦσαν αὐτῆς τῷ στόματι νόσον καὶ ἀποφορὰν μετ' ἀηδίας ἥκιστα φορητῆς, δι' ἥν αἰτίαν ἀδυνάτως ἔχων πάντῃ προσεγγίζειν αὐτῇ ἄχρηστόν τε καὶ μάταιον καὶ ἀνενέργητον ὅλως ἀνεδείκνυτο αὐτῷ τό τοῦ γάμου μυστήριον, ἐκίνησεν ἀγωγὴν περὶ τούτου αὐτόθι ἐπὶ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ κριτηρίου τῆς θεοφιλίας σου, καὶ παραστήσας τὸ τοιοῦτον ἐλάττωμα καὶ χαλεπὸν νόσημα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ ταύτης, διὰ μαρτυρίας τῆς μητρὸς αὐτῆς, συμφωνίας τε γενομένης ἐκ κοινῆς συναινέσεως τῶν μερῶν ἀμφοτέρων διαλυθῆναι τὸν γάμον, ἀπεφάνθη ἐκκλησιαστικῶς ὑπὸ τῆς θεοφιλίας σου καὶ τῶν κληρικῶν καὶ ἀρχόντων τῆς ἐπαρχίας σου διαζευχθῆναι αὐτοὺς ἀπ' ἀλλήλων καὶ διαχωρισθῆναι τοῦ λοιποῦ τῆς μεταξὺ γαμικῆς συναφείας, καντεῦθεν καὶ διεζεύχθησαν ἀπ' ἀλλήλων, καὶ λαβοῦσα ἡ ῥηθεῖσα Ἄννα μετὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς πᾶσαν αὐτῆς τὴν προῖκα, ἄσπρα τε καὶ πράγματα καὶ λοιπὰ ἔξοδα αὐτῶν παρὰ τοῦ ῥηθέντος Φίλου ἐξώφλησαν πρὸς αὐτόν, καὶ ἐξισάσθησαν κατὰ τέλειον ἐξισασμὸν, καθὼς καὶ τὸ ἐμφανισθὲν ἡμῖν μετὰ τὴν γενομένην αὐτόθι τελείαν ἐκκλησιαστικὴν διάζευξιν ἐξοφλητικὸν γράμμα δηλοποιεῖ κατησφαλισμένον ὄν ἐπιβεβαιώσει τῆς σῆς θεοφιλίας, καὶ μαρτυρικαῖς ὑπογραφαῖς τῶν κληρικῶν καὶ γερόντων τῆς ἐπαρχίας σου· κἀντεῦθεν ὁ ῥηθεῖς Φίλος ἐδεήθη καὶ τῆς ἡμῶν μετριότητος ἐπιβεβαιωθῆναι αὐτῷ καὶ παρ' ἡμῶν τῇ δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ καὶ κρίσει τῆς καθ' ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τὴν ἀπὸ τῆς ῥηθείσης γυναικὸς αὐτοῦ Ἄννης διάζευξιν καὶ δι' ἡμετέρου πατριαρχικοῦ διαζυγίου γράμματος· οὗ τὴν δέησιν ὡς εὔλογον καὶ δικαίαν προσηνῶς ἀποδεξάμενοι, γράφοντες ἀποφαινόμεθα, ἵνα ὁ ῥηθεῖς Φίλος ὑπάρχῃ διεζευγμένος καὶ κεχωρισμένος τοῦ λοιποῦ ἀπὸ τῆς ῥηθείσης γυναικὸς αὐτοῦ Ἄννης, καὶ μηδαμῶς ἔχῃ τοῦ γάμου συνάφειαν μετ' αὐτῆς ὡς πάντῃ ξένος καὶ ἀλλότριος∙ ἔχει δὲ καὶ ἄδειαν λαβεῖν ἑτέραν γυναῖκα κατὰ νόμον ἀκώλυτον αὐτῷ καὶ στεφανωθῆναι ἐκείνην ἐκκλησιαστικῶς, μηδενὸς ἐναντιουμένου αὐτῷ ἢ αὐτῇ ἱερωμένου ἢ λαϊκοῦ, ἐν βάρει ἀργίας καὶ ἀλύτου ἀφορισμοῦ. Ὅθεν εἰς ἔνδειξιν τοῦ διαζευχθῆναι αὐτὸν ἤδη καὶ παρ' ἡμῶν, τῇ δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ καὶ κρίσει τῆς καθ' ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἐδόθη αὐτῷ καὶ τὸ παρόν ἡμέτερον πατριαρχικὸν τοῦ διαζυγίου γράμμα.

KanonasSEARCH:
Τα καλως και δικαιως και συν τω προσηκοντι λογω αποτελουμενα εν διαφοροις τοποις και επαρχιαις των ορθοδοξων, και τουτων μαλιστα οσα ποτε δυσκολιας τινος πειραθεντα εν τη καταστασει αυτων, και αναγκαιος χρηζοντα ενδεχομενης τινος θεραπειας και διορθωσεως, μετασκευαζονται επι το ευθετον, και επαναγονται απο της δυσχερειας και κακωσεως αυτων προνοια και κηδεμονια εμφρονι των κατα τοπον προισταμενων, ταυτα και τη καθ’ ημας του Χριστου Μεγαλη Εκκλησια, και τη περιωπη του οικουμενικου Θρονου εμφανιζομενα και αναφερομενα επιβεβαιουνται ως καλως και δικαιως γεγενημενα εις ασφαλεστεραν αυτων και μονιμωτεραν συστασιν. Επειδη τοιγαρουν και τανυν ανηνεχθη ημιν, ως ο αυτοθι Φιλος ονοματι υιος του χατζη Πολυζωη, λαβων εις γυναικα αυτου την Αννα, και συνοικησας μεχρι τινος μετ' αυτης, χαλεπης και αφορητου το παραπαν εξ αρχης επειραθη της μετ' αυτης συνοικησεως, δια τινα ενουσαν αυτης τω στοματι νοσον και αποφοραν μετ' αηδιας ηκιστα φορητης, δι' ην αιτιαν αδυνατως εχων παντη προσεγγιζειν αυτη αχρηστον τε και ματαιον και ανενεργητον ολως ανεδεικνυτο αυτω το του γαμου μυστηριον, εκινησεν αγωγην περι τουτου αυτοθι επι του εκκλησιαστικου κριτηριου της θεοφιλιας σου, και παραστησας το τοιουτον ελαττωμα και χαλεπον νοσημα της γυναικος αυτου ταυτης, δια μαρτυριας της μητρος αυτης, συμφωνιας τε γενομενης εκ κοινης συναινεσεως των μερων αμφοτερων διαλυθηναι τον γαμον, απεφανθη εκκλησιαστικως υπο της θεοφιλιας σου και των κληρικων και αρχοντων της επαρχιας σου διαζευχθηναι αυτους απ' αλληλων και διαχωρισθηναι του λοιπου της μεταξυ γαμικης συναφειας, καντευθεν και διεζευχθησαν απ' αλληλων, και λαβουσα η ρηθεισα Αννα μετα της μητρος αυτης πασαν αυτης την προικα, ασπρα τε και πραγματα και λοιπα εξοδα αυτων παρα του ρηθεντος Φιλου εξωφλησαν προς αυτον, και εξισασθησαν κατα τελειον εξισασμον, καθως και το εμφανισθεν ημιν μετα την γενομενην αυτοθι τελειαν εκκλησιαστικην διαζευξιν εξοφλητικον γραμμα δηλοποιει κατησφαλισμενον ον επιβεβαιωσει της σης θεοφιλιας, και μαρτυρικαις υπογραφαις των κληρικων και γεροντων της επαρχιας σου· καντευθεν ο ρηθεις Φιλος εδεηθη και της ημων μετριοτητος επιβεβαιωθηναι αυτω και παρ' ημων τη δυναμει και εξουσια και κρισει της καθ' ημας του Χριστου Μεγαλης Εκκλησιας την απο της ρηθεισης γυναικος αυτου Αννης διαζευξιν και δι' ημετερου πατριαρχικου διαζυγιου γραμματος· ου την δεησιν ως ευλογον και δικαιαν προσηνως αποδεξαμενοι, γραφοντες αποφαινομεθα, ινα ο ρηθεις Φιλος υπαρχη διεζευγμενος και κεχωρισμενος του λοιπου απο της ρηθεισης γυναικος αυτου Αννης, και μηδαμως εχη του γαμου συναφειαν μετ' αυτης ως παντη ξενος και αλλοτριος∙ εχει δε και αδειαν λαβειν ετεραν γυναικα κατα νομον ακωλυτον αυτω και στεφανωθηναι εκεινην εκκλησιαστικως, μηδενος εναντιουμενου αυτω η αυτη ιερωμενου η λαικου, εν βαρει αργιας και αλυτου αφορισμου. Οθεν εις ενδειξιν του διαζευχθηναι αυτον ηδη και παρ' ημων, τη δυναμει και εξουσια και κρισει της καθ' ημας του Χριστου Μεγαλης Εκκλησιας, εδοθη αυτω και το παρον ημετερον πατριαρχικον του διαζυγιου γραμμα.


KanonasTitle:
Ἡ σχέση ἐκλογῆς καὶ χειροτονίας Ἐπισκόπου ἐκ τῆς Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως ἐπὶ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἱερεμίου Β’ τοῦ Τρανοῦ.

KanonasTitleSearch:
Η σχεση εκλογης και χειροτονιας Επισκοπου εκ της Συνοδου Κωνσταντινουπολεως επι Οικουμενικου Πατριαρχου Ιερεμιου Β’ του Τρανου.

KanonasTEXT:
Ἐν ἔτει ζρα' μηνὶ Μαΐῳ ἰνδικτιῶνος ς'.
Τῆς ἡμῶν μετριότητος προκαθημένης μετὰ τοῦ σοφωτάτου καὶ μακαριωτάτου πάπα καὶ πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Αἰγύπτου, Πενταπόλεως, Λιβύης καὶ Αἰθιοπίας κυρ Μελετίου καὶ κριτοῦ τῆς οἰκουμένης, ἔχοντας καὶ τὴν γνώμην τοῦ μακαριωτάτου κυρ Ἰωακεὶμ Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων κυρ Σωφρονίου, συμπαρόντων καὶ τῶν καθευρεθέντων ἱερωτάτων καὶ λογιωτάτων μητροπολιτῶν καὶ ὑπερτίμων καὶ θεοφιλεστάτων ἀρχιεπισκόπων καὶ ἐπισκόπων μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ιβ’, εὐλόγως τινὰ τῇ ἁγίᾳ ταύτῃ καὶ μεγάλη συνόδῳ ἐζητήθη ἐμπόνως εἰς σύστασιν ἄγοντα τὴν ἐκκλησίαν Χριστοῦ.
Κεφάλαια ιβ' γινόμενα παρὰ τῆς ἁγίας μεγάλης συνόδου τῆς γενομένης ἐν τῷ καιρῷ τοῦ παναγιωτάτου καὶ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου κυρ Ἱερεμίου εἰς κατάστασιν ἐκκλησιαστικήν.
 
δ'. Τοῦ κατὰ καιροὺς πατριάρχου πρὸς Κύριον τυχὸν ἐκδημοῦντος ἤ καὶ διὰ παραιτήσεως ἀναχωροῦντος, ἢ τινι βίᾳ καὶ βασιλείας ὀργῇ, μὴ παρὰ τῶν λαχόντων ἢ καὶ πλησιοχώρων, ὡς ἄλλοτε, πατριάρχην προβαίνειν τε καὶ καθίστασθαι, ψήφῳ μόνῃ τῶν πέριξ τῶν καὶ τοῦ δωδεκάτου ἀριθμοῦ, ἐφ' ᾧ τινες ἔξω τῶν νόμων καὶ τοῦ δικαίου ἀνοήτως στηριζόμενοι ἐγένοντο αἴτιον (Παπ.-Κερ.: αἴτιοι) τοῦ ἀπολέσθαι τὴν ἐκκλησίαν καὶ πᾶσαν τάξιν ἀνατραπῆναι· μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ ἡ τοῦ Μπατέστου 15 προχείρισις. Ἀλλὰ πάντας μετακαλουμένους (Παπ.-Κερ.: λεσαμένους) εὐθὺς παραγίνεσθαι ὧδε καὶ κανονικῶς πατριάρχην προχειρίζεσθαι, ἐν πᾶσιν ἕκαστον τὸ συμφέρον τῆς ἐκκλησίας τοῦ ἰδίου συμφέροντος προτιμῶντα. Εἰ (cod.: ἢ) ἀκολούθως τῇ προταξίᾳ παρὰ ταῦτα τολμῶσι τινες (cod.: τολμώντων τινῶν) καὶ πατριάρχην πάλιν οὕτω προβάλλουσι (cod.: λλόμενον), τήν τε προβολὴν ταύτην καὶ ψῆφον καὶ χειροτονίαν τοῦ πατριάρχου ἄκυρον καὶ ὡς μὴ γεγονυῖαν εἶναι καὶ τοὺς ταύτης ἐργάτας ἀρχιερεῖς σὺν ἅμα τοῖς συναινέσαι καὶ ὑπουργῆσαι τῷ ἀνοσιουργήματι τούτῳ τολμήσασιν (cod.: σουσιν) ἱερωμένοις καὶ λαϊκοῖς σὺν τῇ τελείᾳ καθαιρέσε καὶ τῷ ἀλύτῳ ἀφορισμῷ καὶ τῷ ἀναθέματι τῷ αἰωνίῳ ἐνόχους γίνεσθαι, διὰ τὴν ἐπίτασιν τοῦ κακοῦ.
Παπ. - Κερ. : Παπαδόπουλος Κεραμεὺς
cod. : Cod. Paris gr. 1323

KanonasHTML:
Ἐν ἔτει ζρα' μηνὶ Μαΐῳ ἰνδικτιῶνος ς'.

Τῆς ἡμῶν μετριότητος προκαθημένης μετὰ τοῦ σοφωτάτου καὶ μακαριωτάτου πάπα καὶ πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Αἰγύπτου, Πενταπόλεως, Λιβύης καὶ Αἰθιοπίας κυρ Μελετίου καὶ κριτοῦ τῆς οἰκουμένης, ἔχοντας καὶ τὴν γνώμην τοῦ μακαριωτάτου κυρ Ἰωακεὶμ Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων κυρ Σωφρονίου, συμπαρόντων καὶ τῶν καθευρεθέντων ἱερωτάτων καὶ λογιωτάτων μητροπολιτῶν καὶ ὑπερτίμων καὶ θεοφιλεστάτων ἀρχιεπισκόπων καὶ ἐπισκόπων μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ιβ’, εὐλόγως τινὰ τῇ ἁγίᾳ ταύτῃ καὶ μεγάλη συνόδῳ ἐζητήθη ἐμπόνως εἰς σύστασιν ἄγοντα τὴν ἐκκλησίαν Χριστοῦ.

Κεφάλαια ιβ' γινόμενα παρὰ τῆς ἁγίας μεγάλης συνόδου τῆς γενομένης ἐν τῷ καιρῷ τοῦ παναγιωτάτου καὶ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου κυρ Ἱερεμίου εἰς κατάστασιν ἐκκλησιαστικήν.


δ'. Τοῦ κατὰ καιροὺς πατριάρχου πρὸς Κύριον τυχὸν ἐκδημοῦντος ἤ καὶ διὰ παραιτήσεως ἀναχωροῦντος, ἢ τινι βίᾳ καὶ βασιλείας ὀργῇ, μὴ παρὰ τῶν λαχόντων ἢ καὶ πλησιοχώρων, ὡς ἄλλοτε, πατριάρχην προβαίνειν τε καὶ καθίστασθαι, ψήφῳ μόνῃ τῶν πέριξ τῶν καὶ τοῦ δωδεκάτου ἀριθμοῦ, ἐφ' ᾧ τινες ἔξω τῶν νόμων καὶ τοῦ δικαίου ἀνοήτως στηριζόμενοι ἐγένοντο αἴτιον (Παπ.-Κερ.: αἴτιοι) τοῦ ἀπολέσθαι τὴν ἐκκλησίαν καὶ πᾶσαν τάξιν ἀνατραπῆναι· μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ ἡ τοῦ Μπατέστου 15 προχείρισις. Ἀλλὰ πάντας μετακαλουμένους (Παπ.-Κερ.: λεσαμένους) εὐθὺς παραγίνεσθαι ὧδε καὶ κανονικῶς πατριάρχην προχειρίζεσθαι, ἐν πᾶσιν ἕκαστον τὸ συμφέρον τῆς ἐκκλησίας τοῦ ἰδίου συμφέροντος προτιμῶντα. Εἰ (cod.: ἢ) ἀκολούθως τῇ προταξίᾳ παρὰ ταῦτα τολμῶσι τινες (cod.: τολμώντων τινῶν) καὶ πατριάρχην πάλιν οὕτω προβάλλουσι (cod.: λλόμενον), τήν τε προβολὴν ταύτην καὶ ψῆφον καὶ χειροτονίαν τοῦ πατριάρχου ἄκυρον καὶ ὡς μὴ γεγονυῖαν εἶναι καὶ τοὺς ταύτης ἐργάτας ἀρχιερεῖς σὺν ἅμα τοῖς συναινέσαι καὶ ὑπουργῆσαι τῷ ἀνοσιουργήματι τούτῳ τολμήσασιν (cod.: σουσιν) ἱερωμένοις καὶ λαϊκοῖς σὺν τῇ τελείᾳ καθαιρέσε καὶ τῷ ἀλύτῳ ἀφορισμῷ καὶ τῷ ἀναθέματι τῷ αἰωνίῳ ἐνόχους γίνεσθαι, διὰ τὴν ἐπίτασιν τοῦ κακοῦ.

Παπ. - Κερ. : Παπαδόπουλος Κεραμεὺς

cod. : Cod. Paris gr. 1323

KanonasSEARCH:
Εν ετει ζρα' μηνι Μαιω ινδικτιωνος ς'.
Της ημων μετριοτητος προκαθημενης μετα του σοφωτατου και μακαριωτατου παπα και πατριαρχου Αλεξανδρειας και πασης Αιγυπτου, Πενταπολεως, Λιβυης και Αιθιοπιας κυρ Μελετιου και κριτου της οικουμενης, εχοντας και την γνωμην του μακαριωτατου κυρ Ιωακειμ Αντιοχειας και Ιεροσολυμων κυρ Σωφρονιου, συμπαροντων και των καθευρεθεντων ιερωτατων και λογιωτατων μητροπολιτων και υπερτιμων και θεοφιλεστατων αρχιεπισκοπων και επισκοπων μετα των αλλων και ιβ’, ευλογως τινα τη αγια ταυτη και μεγαλη συνοδω εζητηθη εμπονως εις συστασιν αγοντα την εκκλησιαν Χριστου.
Κεφαλαια ιβ' γινομενα παρα της αγιας μεγαλης συνοδου της γενομενης εν τω καιρω του παναγιωτατου και οικουμενικου πατριαρχου κυρ Ιερεμιου εις καταστασιν εκκλησιαστικην.
 
δ'. Του κατα καιρους πατριαρχου προς Κυριον τυχον εκδημουντος η και δια παραιτησεως αναχωρουντος, η τινι βια και βασιλειας οργη, μη παρα των λαχοντων η και πλησιοχωρων, ως αλλοτε, πατριαρχην προβαινειν τε και καθιστασθαι, ψηφω μονη των περιξ των και του δωδεκατου αριθμου, εφ' ω τινες εξω των νομων και του δικαιου ανοητως στηριζομενοι εγενοντο αιτιον (Παπ.-Κερ.: αιτιοι) του απολεσθαι την εκκλησιαν και πασαν ταξιν ανατραπηναι· μαρτυρει δε τω λογω η του Μπατεστου 15 προχειρισις. Αλλα παντας μετακαλουμενους (Παπ.-Κερ.: λεσαμενους) ευθυς παραγινεσθαι ωδε και κανονικως πατριαρχην προχειριζεσθαι, εν πασιν εκαστον το συμφερον της εκκλησιας του ιδιου συμφεροντος προτιμωντα. Ει (cod.: η) ακολουθως τη προταξια παρα ταυτα τολμωσι τινες (cod.: τολμωντων τινων) και πατριαρχην παλιν ουτω προβαλλουσι (cod.: λλομενον), την τε προβολην ταυτην και ψηφον και χειροτονιαν του πατριαρχου ακυρον και ως μη γεγονυιαν ειναι και τους ταυτης εργατας αρχιερεις συν αμα τοις συναινεσαι και υπουργησαι τω ανοσιουργηματι τουτω τολμησασιν (cod.: σουσιν) ιερωμενοις και λαικοις συν τη τελεια καθαιρεσε και τω αλυτω αφορισμω και τω αναθεματι τω αιωνιω ενοχους γινεσθαι, δια την επιτασιν του κακου.
Παπ. - Κερ. : Παπαδοπουλος Κεραμευς
cod. : Cod. Paris gr. 1323


KanonasTitle:
Περὶ νόμων ἐκκλησιαστικοῦ καὶ πολιτικοῦ Προλεγόμενα. Θεοφίλου Ἐπισκόπου Καμπανίας «Νομικόν»

KanonasTitleSearch:
Περι νομων εκκλησιαστικου και πολιτικου Προλεγομενα. Θεοφιλου Επισκοπου Καμπανιας «Νομικον»

KanonasTEXT:
1. Τὸ ὄνομα νόμος εἶναι πολυσήμαντον ἂλλ' ἡμεῖς ἐνταῦθα εἰς δύω διαιροῦμεν τὸν νόμον εἰς νόμον ἐκκλησιαστικὸν καὶ εἰς νόμον πολιτικόν.
2. Νόμος ἐκκλησιαστικὸς εἶναι, κατὰ διαίρεσιν ἁπλήν, ὅσα ὥρισαν καὶ ἐθέσπισαν οἱ Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ Κανόνες τῶν ἁγιωτάτων Συνόδων, οἰκουμενικῶν καὶ τοπικῶν μερικῶν, καὶ τινες Κανόνες τῶν θεοφόρων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι ἐδέχθησαν καὶ ἐκυρώθησαν καὶ παρὰ ἁγίων Συνόδων. Ἔτι δὲ καὶ τινες Νεαραὶ τῶν σοφῶν βασιλέων, ὅπου περὶ ἐκκλησιαστικῶν ὑποθὲσεων θεσπίζουσι καὶ ἐδέχθησαν συνοδικῶς παρὰ τῆς ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας· διά τι, καθὼς ἡ ἱερωσύνη εἶναι βασιλείας ἁγιασμὸς καὶ ἀναστοιχείωσις, οὕτω καὶ ἡ βασιλεία εἶναι ἱερωσύνης δύναμις καὶ κραταίωμα. Καθὼς εἶπε καὶ ἕνας σοφὸς βασιλεύς: μέγιστον δῶρον ὁ Θεὸς τοῖς ἀνθρώποις ἔδωκεν, ἱερωσύνην καὶ βασιλείαν∙ ὅτι ἡ ἱερωσύνη κατακοσμεῖ καὶ διέπει τὰ οὐράνια, ἡ δὲ βασιλεία οἰκονομεῖ μὲ νόμους δικαίους τὰ ἐπίγεια.
3. Νόμος πολιτικὸς εἶναι τὰ ὅσα σοφοὶ νομοθέται ἐν ταῖς πολιτείαις περὶ πάσης ὑποθέσεως ἐνομοθέτησαν, ἀλλὰ παρ' Ἑλλήνων λαβόντες καὶ ἄλλα παρ' ἑαυτῶν προσθέντες, ὅσα ἀποβλέπουσι τὸ δίκαιον καὶ σεμνὸν καὶ ὠφέλιμον τοῦ κοινοῦ τῆς πολιτείας καὶ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων. Καθὼς πολλοὶ βασιλεῖς, ἔχοντες πλησίον τοὺς σοφοὺς καὶ νομικοὺς ἀνθρώπους, τάς Νεαρὰς ἐθέσπισαν καὶ ἄλλους ὁρισμούς, ὡς ἡ χρεία ἐκάλει. Τῶν ὁποίων βασιλέων τὰ ὀνόματα καὶ τῶν νομοθετῶν καὶ τὰ ὀνόματα τῶν νόμων, πολλὰ ὄντα, διὰ τὴν συντομίαν, τὰ ἀφίνομεν.
4. Γίνεται καὶ ἅλλη διαίρεσις τῶν νόμων: ὁ ἐκκλησιαστικὸς νόμος, ἢ εἶναι ἐντολὴ Θεοῦ καὶ λέγεται νόμος θεῖος, ὁ ὁποῖος διαιρεῖται εἰς γραπτὸν νόμον καὶ εἰς εὐαγγελικὸν. Καὶ γραπτὸς εἶναι τὰ ὅσα ἡ Παλαιὰ Διαθήκη νομοθετεῖ, ἡ ὁποία θεία Γραφή, ἡ Πεντάτευχος τοῦ Μωϋσέως καθολικῶς, σὺν τοῖς Προφήταις καὶ Ψαλμοῖς, Νόμος λέγεται καὶ κυρίως Νόμος λέγεται ὁ διὰ Μωϋσέως παρὰ Θεοῦ δοθείς. Εὐαγγελικὸς δὲ εἶναι, ὅσα νομοθετεῖ τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον∙ ἢ εἶναι ἐντολαὶ καὶ κανόνες ἁγίων Ἀποστόλων, ἱερῶν Συνόδων καὶ θεοφόρων Πατέρων καὶ λέγονται καὶ ταῦτα πάντα Νόμος Ἐκκλησιαστικός.
5. Ὁ δὲ πολιτικὸς Νόμος, ὡς εἴπομεν, ἐθεσπίσθη παρὰ νομοθετῶν καὶ βασιλέων σοφῶν, κατὰ διαφόρους καιρούς.
6. Ὁ ἐκκλησιαστικὸς Νόμος ἀποβλέπει εἰς τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν καὶ εἰς τὴν εὐταξίαν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ πολιτικὸς Νόμος ἀποβλέπει εἰς τὸ δίκαιον, αἴσιον καὶ συμφέρον πάντων ἀνθρώπων∙ διὰ νὰ μὴ φθείρονται ἀδικοῦντες ἀλλήλους. Καθὼς λέγει καὶ ὁ σοφὸς Κικέρων: ἡ τοῦ λαοῦ σωτηρία ὑπέρτατος νόμος. Καὶ ὁ σοφὸς Πλάτων: Τίνι γὰρ ἂν πόλις ἀρέσκοι ἄνευ νόμων;
7. Τὰ δὲ τοῦ δικαίου παραγγέλματα εἶναι ταῦτα τὰ τρία: καλῶς βιοῦν, ἕτερον μὴ βλάπτειν καὶ τὸ οἰκεῖον δίκαιον ἑκάστῳ νέμειν.
8. Καὶ κάθε ἄνθρωπος, ὁποῦ μὲ ἄλλον ἔχει διαφοράν, μὲ ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ταῦτα ἠμπορεῖ νὰ νικήσῃ τὸν ἐναντίον του: ἢ μὲ ἀπάτην, καὶ τοῦτο εἶναι ἀδικία καὶ ἁμαρτία, ἤ μὲ τὴν βίαν, καὶ τοῦτο εἶναι τυραννία καὶ ἀδικία, ἤ μὲ τὸν νόμον, τὸν ἐκκλησιαστικὸν ἤ πολιτικόν, καὶ τοῦτο εἶναι δίκαιον, θεάρεστον, ἐπαινετὸν καὶ χριστιανικὸν.
9. Νόμος λέγεται ὁ καθόλου, ἐντολὴ δὲ λέγεται ἡ κατὰ μέρος ὁρίζουσα περὶ ἑνὸς πράγματος.
10. Κατὰ διαίρεσιν γενικήν, εἰς δύω διαιρεῖται ὁ νόμος: εἰς τὴν θεραπείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦτος εἶναι ὁ ἐκκλησιαστικὸς νόμος· καὶ εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ φιλανθρωπίαν τῶν ἀνθρώπων, τῶν ἀδελφῶν μας, καὶ τοῦτος εἶναι ὁ πολιτικὸς νόμος. Διὰ τοῦτο καὶ δύω πλάκες ἐγράφησαν παρὰ Θεοῦ καὶ τοῖς ἀνθρώποις∙ ἐδόθησαν∙ καὶ στοχάσου, ἂν δὲν περιέχωνται τὰ πάντα τῶν νόμων, ἐκκλησιαστικῶν καὶ πολιτικῶν, εἰς τὰ δύω ταῦτα: Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ καρδίας καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν.
11. Καὶ καθὼς οἱ καλοὶ ἰατροὶ εἰς τοὺς ἀρρώστους εἶναι σωτῆρες, ἔτζι οἱ νομοὶ εἰς τοὺς ἀδικουμένους· ἢ καθὼς τά καλὰ βοτάνα ὠφελοῦσι τοὺς ἀρρώστους, ἔτζι οἱ νόμοι τοὺς ἁμαρτάνοντας καὶ ἀδικουμένους. Ὅθεν καλῶς λέγει καὶ ἕνας σοφός: νόμος τὸ τιμιώτερον ἐν ρητοῖς. Καί, ὡς λέγει ὁ μέγας Βασίλειος: ὁ νόμος εἶναι κανὼν τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων, προστάζων ἐκείνα ὅπου πρέπει να κάμωμεν καὶ ἐμποδίζων ἐκείνα ὅπου δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν.
12. Οἱ ἐκκλησιαστικοὶ νόμοι εἶναι σωτῆρες τῶν ψυχῶν πάντων τῶν χριστιανῶν, ἀπὸ ἀρχιερέων ἕως λαϊκῶν.
13. Οἱ πολιτικοὶ νόμοι εἶναι τῆς ζωῆς πάντων ἀνθρώπων ἡγεμόνες, τῶν πόλεων καὶ χωρῶν ἐπιστάται καὶ πασῶν τῶν ὑποθέσεων κανόνες δίκαιοι· πρὸς τοὺς ὁποίους νόμους καθ' ἕνας χρέος ἀπαραίτητον ἔχει νὰ εὐθύνῃ καὶ νὰ ὑποτάττῃ τὴν γνώμην του· εἰ δὲ παρανομεῖ καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ νόμου δὲν δέχεται, εἶναι σκολιὸς καὶ κακότροπος καὶ τὸν ἑαυτὸν του φθείρει καὶ εἰς τοὺς ἄλλους γίνεται παράδειγμα τῆς παρανομίας καὶ ἀδικίας, καθὼς λέγει καὶ ὁ σοφὸς Πλάτων: ὅστις γὰρ νόμων φθορεύς ἐστί, σφόδρα ποὺ δόξειεν ἂν νέων τε καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι. Διὰ τοῦτο ἐπαινετῶς εἶπεν ὁ νομοθέτης Σόλων: τότε ἄριστα καὶ καλὰ κυβερνῶνται αἱ πόλεις, ὅταν οἱ ἄνθρωποι πείθωνται εἰς τοὺς ἄρχοντας καὶ κριτὰς καὶ αὐτοὶ πείθωνται εἰς τοὺς νόμους.
14. Εἰς καὶ μόνος ὑπέρτατος, ὑπερούσιος, ὁ Θεός, δὲν εἶναι ὑποκείμενος εἰς νόμον, ἀλλὰ νομοθέτης, ἐπειδὴ καὶ κάθε ἐνέργεια καὶ προσταγὴ τοῦ Θεοῦ εἶναι νόμος αὐτοῦ τοῦ νομοδότου. Πάντες δὲ οἱ ἄνθρωποι, βασιλεῖς, ἀρχιερεῖς καὶ παντὸς τάγματος, εἶναι ὑποκείμενοι εἰς τοὺς νόμους, ἐκκλησιαστικοὺς καὶ πολιτικούς. Ναί, ἔλαβον οἱ ἀρχιερεῖς παρὰ Θεοῦ ἐξουσίαν ἁμαρτίας λύειν τῶν μετανοούντων, ὄχι ὅμως νὰ ἀθετοῦν ποτὲ ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ κανόνας τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ ἱερωτάτων Συνόδων∙ διά τι ἂν ἕνας δένῃ καὶ ἄλλος λύῃ, τέλος ποτὲ δὲν ἦτον. Ὁμοίως καὶ οἱ βασιλεῖς ἔχουσι παρὰ Θεοῦ τὴν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν νὰ δεφενδεύουν τὴν Ἐκκλησίαν κατὰ τοὺς ἱεροὺς νόμους καὶ νὰ ὑπερμαχοῦν διὰ τὴν δικαιοσύνην ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος καὶ κατ' ἰδίαν πάντων ἀνθρώπων, ὄχι ὅμως κανόνας καὶ νόμους δικαίους νὰ ἀθετοῦν.
15. Καλῶς λέγει καὶ ὁ χρησμός: Εὔδαιμον πτολίεθρον ἑνὸς κήρυκος ἀκούειν. Τοὐτέστιν εὐτυχεστάτη πόλις εἶναι ἐκείνη, ὅπου πάντες ἄκουουν ἑνὸς κήρυκος μόνον καὶ τοῦτος εἶναι ὁ νόμος.
16 Βεβαιούμεθα ἀπὸ τῶν θείων Πατέρων τῆς ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, ὅτι οἱ Ἑβραῖοι, ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες, παιδιόθεν ἐσυνήθιζον καὶ ἐμάνθανον τὰ τέκνα τους νὰ ἰξεύρουν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ὅπου ἔδωκε τῷ Μωϋσεῖ∙ καὶ πάντες ἴξευρον καὶ ἕτοιμοι ἦτον εἰς ἀπόκρισιν πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας· διά τι ἡ, φρόνησις εἶναι φύσικον χάρισμα εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἡ δὲ γνῶσις ἀποκτᾶται διὰ μαθήσεως. Λοιπὸν δὲν εἶναι αἰσχύνη εἰς ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καὶ λαϊκούς, νὰ μὴν ἰξεύρουν οἱ μὲν ἱερεῖς τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς νόμους, οἱ δὲ λαϊκοὶ τοὺς πολιτικούς; ἀλοίμονον καί τὶ ἀμάθεια εἶναι αὐτὴ εἰς τὸ ὀρθόδοξον γένος μας; ὁποῦ ἄμποτε να μὴν ἀληθεύσῃ καὶ εἰς ἡμᾶς, καθὼς εἰς τοὺς Ἑβραίους, βαρβαρωθέντας ὕστερον, ἡ προφητεία τοῦ Ἰεζεκιήλ: οὐαὶ ἐπὶ οὐαὶ ἔσται καὶ ἀγγελία ἐπὶ ἀγγελίαν ἔσται καὶ ζητηθήσεται δρᾶσις ἐκ προφήτου καὶ νόμος ἀπολεῖται ἐξ ἱερέως καὶ βουλὴ ἐκ πρεσβυτέρων. Ἄρχων ἐνδώσεται ἀφανισμὸν καὶ αἱ χεῖρες τοῦ λαοῦ τῆς γῆς παραλυθήσονται. Αὐτὰ ἀρμόζουσιν εἰς ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς, ὅπου δὲν ἰξεύρουν τὸν ἐκκλησιαστικὸν νόμον καὶ ἐκλύονται καὶ αὐτοὶ καὶ ὁ λαός.
17. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία οὐ μόνον προτιμᾶται πάντων τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς βασιλείας, ὡς τάξιν ἔχουσα τῆς ἀγγέλων χοροστασίας καὶ διαδοχῆς τῶν Ἀποστόλων καὶ πάντες οἱ τοῦ ἱεροῦ τάγματος χρέος ἔχομεν ἀπαραιτητὸν τὰ ἐκκλησιαστικὰ προστάγματα νὰ φυλάττωμεν, κατὰ τὸ λόγιον: τοῖς τῆς Ἐκκλησίας χρὴ δουλεύειν νόμοις καὶ οὓς ἔθετο περὶ πάντων μὴ ὑπερβαίνειν θριγκούς, δηλ. φραγμούς, διὰ τοῦτο περὶ Ἐκκλησιαστικοῦ Νόμου συντόμως πρῶτον, σὺν Θεῶ, εἰρὴσθω, διαιρουμένου εἰς τρία μέρη: Περὶ ἀρχιερέων, Περὶ πρεσβυτὲρων καὶ πάντων κληρικῶν καὶ Περὶ ἱερομονάχων, καὶ μοναχῶν, ἡσυχαστῶν ἐν μοναστηρίοις καὶ σκήταις.
18. Ἰξευρε καὶ τοῦτο: κάθε νόμος ἐκθέτεται φανερὰ εἰς ὅλους χωρὶς καμίαν δυσκολίαν καὶ σύντομος καὶ ὄχι δυσνόητος· ὑπὲρ πάντων γὰρ τῶν ἀνθρώπων ἐτέθησαν οἱ νόμοι διὰ νὰ τοὺς γινώσκουν ὅλοι καὶ νὰ συμφωνήσωσι τὴν ζωὴν των καὶ πολιτείαν μὲ αὐτοὺς τοὺς νὸμους. Διότι, μὴ γινώσκοντες τοὺς νόμους, παρανομοῦσι καὶ τὰ ἐξ ἀγνοίας παράνομα παιδείαν οὐκ ἔχουσιν.

KanonasHTML:
1. Τὸ ὄνομα νόμος εἶναι πολυσήμαντον ἂλλ' ἡμεῖς ἐνταῦθα εἰς δύω διαιροῦμεν τὸν νόμον εἰς νόμον ἐκκλησιαστικὸν καὶ εἰς νόμον πολιτικόν.

2. Νόμος ἐκκλησιαστικὸς εἶναι, κατὰ διαίρεσιν ἁπλήν, ὅσα ὥρισαν καὶ ἐθέσπισαν οἱ Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ Κανόνες τῶν ἁγιωτάτων Συνόδων, οἰκουμενικῶν καὶ τοπικῶν μερικῶν, καὶ τινες Κανόνες τῶν θεοφόρων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι ἐδέχθησαν καὶ ἐκυρώθησαν καὶ παρὰ ἁγίων Συνόδων. Ἔτι δὲ καὶ τινες Νεαραὶ τῶν σοφῶν βασιλέων, ὅπου περὶ ἐκκλησιαστικῶν ὑποθὲσεων θεσπίζουσι καὶ ἐδέχθησαν συνοδικῶς παρὰ τῆς ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας· διά τι, καθὼς ἡ ἱερωσύνη εἶναι βασιλείας ἁγιασμὸς καὶ ἀναστοιχείωσις, οὕτω καὶ ἡ βασιλεία εἶναι ἱερωσύνης δύναμις καὶ κραταίωμα. Καθὼς εἶπε καὶ ἕνας σοφὸς βασιλεύς: μέγιστον δῶρον ὁ Θεὸς τοῖς ἀνθρώποις ἔδωκεν, ἱερωσύνην καὶ βασιλείαν∙ ὅτι ἡ ἱερωσύνη κατακοσμεῖ καὶ διέπει τὰ οὐράνια, ἡ δὲ βασιλεία οἰκονομεῖ μὲ νόμους δικαίους τὰ ἐπίγεια.

3. Νόμος πολιτικὸς εἶναι τὰ ὅσα σοφοὶ νομοθέται ἐν ταῖς πολιτείαις περὶ πάσης ὑποθέσεως ἐνομοθέτησαν, ἀλλὰ παρ' Ἑλλήνων λαβόντες καὶ ἄλλα παρ' ἑαυτῶν προσθέντες, ὅσα ἀποβλέπουσι τὸ δίκαιον καὶ σεμνὸν καὶ ὠφέλιμον τοῦ κοινοῦ τῆς πολιτείας καὶ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων. Καθὼς πολλοὶ βασιλεῖς, ἔχοντες πλησίον τοὺς σοφοὺς καὶ νομικοὺς ἀνθρώπους, τάς Νεαρὰς ἐθέσπισαν καὶ ἄλλους ὁρισμούς, ὡς ἡ χρεία ἐκάλει. Τῶν ὁποίων βασιλέων τὰ ὀνόματα καὶ τῶν νομοθετῶν καὶ τὰ ὀνόματα τῶν νόμων, πολλὰ ὄντα, διὰ τὴν συντομίαν, τὰ ἀφίνομεν.

4. Γίνεται καὶ ἅλλη διαίρεσις τῶν νόμων: ὁ ἐκκλησιαστικὸς νόμος, ἢ εἶναι ἐντολὴ Θεοῦ καὶ λέγεται νόμος θεῖος, ὁ ὁποῖος διαιρεῖται εἰς γραπτὸν νόμον καὶ εἰς εὐαγγελικὸν. Καὶ γραπτὸς εἶναι τὰ ὅσα ἡ Παλαιὰ Διαθήκη νομοθετεῖ, ἡ ὁποία θεία Γραφή, ἡ Πεντάτευχος τοῦ Μωϋσέως καθολικῶς, σὺν τοῖς Προφήταις καὶ Ψαλμοῖς, Νόμος λέγεται καὶ κυρίως Νόμος λέγεται ὁ διὰ Μωϋσέως παρὰ Θεοῦ δοθείς. Εὐαγγελικὸς δὲ εἶναι, ὅσα νομοθετεῖ τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον∙ ἢ εἶναι ἐντολαὶ καὶ κανόνες ἁγίων Ἀποστόλων, ἱερῶν Συνόδων καὶ θεοφόρων Πατέρων καὶ λέγονται καὶ ταῦτα πάντα Νόμος Ἐκκλησιαστικός.

5. Ὁ δὲ πολιτικὸς Νόμος, ὡς εἴπομεν, ἐθεσπίσθη παρὰ νομοθετῶν καὶ βασιλέων σοφῶν, κατὰ διαφόρους καιρούς.

6. Ὁ ἐκκλησιαστικὸς Νόμος ἀποβλέπει εἰς τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν καὶ εἰς τὴν εὐταξίαν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ πολιτικὸς Νόμος ἀποβλέπει εἰς τὸ δίκαιον, αἴσιον καὶ συμφέρον πάντων ἀνθρώπων∙ διὰ νὰ μὴ φθείρονται ἀδικοῦντες ἀλλήλους. Καθὼς λέγει καὶ ὁ σοφὸς Κικέρων: ἡ τοῦ λαοῦ σωτηρία ὑπέρτατος νόμος. Καὶ ὁ σοφὸς Πλάτων: Τίνι γὰρ ἂν πόλις ἀρέσκοι ἄνευ νόμων;

7. Τὰ δὲ τοῦ δικαίου παραγγέλματα εἶναι ταῦτα τὰ τρία: καλῶς βιοῦν, ἕτερον μὴ βλάπτειν καὶ τὸ οἰκεῖον δίκαιον ἑκάστῳ νέμειν.

8. Καὶ κάθε ἄνθρωπος, ὁποῦ μὲ ἄλλον ἔχει διαφοράν, μὲ ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ταῦτα ἠμπορεῖ νὰ νικήσῃ τὸν ἐναντίον του: ἢ μὲ ἀπάτην, καὶ τοῦτο εἶναι ἀδικία καὶ ἁμαρτία, ἤ μὲ τὴν βίαν, καὶ τοῦτο εἶναι τυραννία καὶ ἀδικία, ἤ μὲ τὸν νόμον, τὸν ἐκκλησιαστικὸν ἤ πολιτικόν, καὶ τοῦτο ε<SPAN lang=EL

KanonasSEARCH:
1. Το ονομα νομος ειναι πολυσημαντον αλλ' ημεις ενταυθα εις δυω διαιρουμεν τον νομον εις νομον εκκλησιαστικον και εις νομον πολιτικον.
2. Νομος εκκλησιαστικος ειναι, κατα διαιρεσιν απλην, οσα ωρισαν και εθεσπισαν οι Κανονες των αγιων Αποστολων, οι Κανονες των αγιωτατων Συνοδων, οικουμενικων και τοπικων μερικων, και τινες Κανονες των θεοφορων Πατερων, οι οποιοι εδεχθησαν και εκυρωθησαν και παρα αγιων Συνοδων. Ετι δε και τινες Νεαραι των σοφων βασιλεων, οπου περι εκκλησιαστικων υποθεσεων θεσπιζουσι και εδεχθησαν συνοδικως παρα της αγιας ημων Εκκλησιας· δια τι, καθως η ιερωσυνη ειναι βασιλειας αγιασμος και αναστοιχειωσις, ουτω και η βασιλεια ειναι ιερωσυνης δυναμις και κραταιωμα. Καθως ειπε και ενας σοφος βασιλευς: μεγιστον δωρον ο Θεος τοις ανθρωποις εδωκεν, ιερωσυνην και βασιλειαν∙ οτι η ιερωσυνη κατακοσμει και διεπει τα ουρανια, η δε βασιλεια οικονομει με νομους δικαιους τα επιγεια.
3. Νομος πολιτικος ειναι τα οσα σοφοι νομοθεται εν ταις πολιτειαις περι πασης υποθεσεως ενομοθετησαν, αλλα παρ' Ελληνων λαβοντες και αλλα παρ' εαυτων προσθεντες, οσα αποβλεπουσι το δικαιον και σεμνον και ωφελιμον του κοινου της πολιτειας και των κατα μερος ανθρωπων. Καθως πολλοι βασιλεις, εχοντες πλησιον τους σοφους και νομικους ανθρωπους, τας Νεαρας εθεσπισαν και αλλους ορισμους, ως η χρεια εκαλει. Των οποιων βασιλεων τα ονοματα και των νομοθετων και τα ονοματα των νομων, πολλα οντα, δια την συντομιαν, τα αφινομεν.
4. Γινεται και αλλη διαιρεσις των νομων: ο εκκλησιαστικος νομος, η ειναι εντολη Θεου και λεγεται νομος θειος, ο οποιος διαιρειται εις γραπτον νομον και εις ευαγγελικον. Και γραπτος ειναι τα οσα η Παλαια Διαθηκη νομοθετει, η οποια θεια Γραφη, η Πεντατευχος του Μωυσεως καθολικως, συν τοις Προφηταις και Ψαλμοις, Νομος λεγεται και κυριως Νομος λεγεται ο δια Μωυσεως παρα Θεου δοθεις. Ευαγγελικος δε ειναι, οσα νομοθετει το αγιον Ευαγγελιον∙ η ειναι εντολαι και κανονες αγιων Αποστολων, ιερων Συνοδων και θεοφορων Πατερων και λεγονται και ταυτα παντα Νομος Εκκλησιαστικος.
5. Ο δε πολιτικος Νομος, ως ειπομεν, εθεσπισθη παρα νομοθετων και βασιλεων σοφων, κατα διαφορους καιρους.
6. Ο εκκλησιαστικος Νομος αποβλεπει εις την σωτηριαν των ψυχων και εις την ευταξιαν της Εκκλησιας. Ο πολιτικος Νομος αποβλεπει εις το δικαιον, αισιον και συμφερον παντων ανθρωπων∙ δια να μη φθειρονται αδικουντες αλληλους. Καθως λεγει και ο σοφος Κικερων: η του λαου σωτηρια υπερτατος νομος. Και ο σοφος Πλατων: Τινι γαρ αν πολις αρεσκοι ανευ νομων;
7. Τα δε του δικαιου παραγγελματα ειναι ταυτα τα τρια: καλως βιουν, ετερον μη βλαπτειν και το οικειον δικαιον εκαστω νεμειν.
8. Και καθε ανθρωπος, οπου με αλλον εχει διαφοραν, με ενα απο τα τρια ταυτα ημπορει να νικηση τον εναντιον του: η με απατην, και τουτο ειναι αδικια και αμαρτια, η με την βιαν, και τουτο ειναι τυραννια και αδικια, η με τον νομον, τον εκκλησιαστικον η πολιτικον, και τουτο ειναι δικαιον, θεαρεστον, επαινετον και χριστιανικον.
9. Νομος λεγεται ο καθολου, εντολη δε λεγεται η κατα μερος οριζουσα περι ενος πραγματος.
10. Κατα διαιρεσιν γενικην, εις δυω διαιρειται ο νομος: εις την θεραπειαν του Θεου και τουτος ειναι ο εκκλησιαστικος νομος· και εις την δικαιοσυνην και φιλανθρωπιαν των ανθρωπων, των αδελφων μας, και τουτος ειναι ο πολιτικος νομος. Δια τουτο και δυω πλακες εγραφησαν παρα Θεου και τοις ανθρωποις∙ εδοθησαν∙ και στοχασου, αν δεν περιεχωνται τα παντα των νομων, εκκλησιαστικων και πολιτικων, εις τα δυω ταυτα: Αγαπησεις Κυριον τον Θεον σου εξ ολης της ψυχης και καρδιας και τον πλησιον σου ως σεαυτον.
11. Και καθως οι καλοι ιατροι εις τους αρρωστους ειναι σωτηρες, ετζι οι νομοι εις τους αδικουμενους· η καθως τα καλα βοτανα ωφελουσι τους αρρωστους, ετζι οι νομοι τους αμαρτανοντας και αδικουμενους. Οθεν καλως λεγει και ενας σοφος: νομος το τιμιωτερον εν ρητοις. Και, ως λεγει ο μεγας Βασιλειος: ο νομος ειναι κανων των δικαιων και αδικων, προσταζων εκεινα οπου πρεπει να καμωμεν και εμποδιζων εκεινα οπου δεν πρεπει να καμωμεν.
12. Οι εκκλησιαστικοι νομοι ειναι σωτηρες των ψυχων παντων των χριστιανων, απο αρχιερεων εως λαικων.
13. Οι πολιτικοι νομοι ειναι της ζωης παντων ανθρωπων ηγεμονες, των πολεων και χωρων επισταται και πασων των υποθεσεων κανονες δικαιοι· προς τους οποιους νομους καθ' ενας χρεος απαραιτητον εχει να ευθυνη και να υποταττη την γνωμην του· ει δε παρανομει και την αποφασιν του νομου δεν δεχεται, ειναι σκολιος και κακοτροπος και τον εαυτον του φθειρει και εις τους αλλους γινεται παραδειγμα της παρανομιας και αδικιας, καθως λεγει και ο σοφος Πλατων: οστις γαρ νομων φθορευς εστι, σφοδρα που δοξειεν αν νεων τε και ανοητων ανθρωπων διαφθορευς ειναι. Δια τουτο επαινετως ειπεν ο νομοθετης Σολων: τοτε αριστα και καλα κυβερνωνται αι πολεις, οταν οι ανθρωποι πειθωνται εις τους αρχοντας και κριτας και αυτοι πειθωνται εις τους νομους.
14. Εις και μονος υπερτατος, υπερουσιος, ο Θεος, δεν ειναι υποκειμενος εις νομον, αλλα νομοθετης, επειδη και καθε ενεργεια και προσταγη του Θεου ειναι νομος αυτου του νομοδοτου. Παντες δε οι ανθρωποι, βασιλεις, αρχιερεις και παντος ταγματος, ειναι υποκειμενοι εις τους νομους, εκκλησιαστικους και πολιτικους. Ναι, ελαβον οι αρχιερεις παρα Θεου εξουσιαν αμαρτιας λυειν των μετανοουντων, οχι ομως να αθετουν ποτε εντολας του Θεου και κανονας των αγιων Αποστολων και ιερωτατων Συνοδων∙ δια τι αν ενας δενη και αλλος λυη, τελος ποτε δεν ητον. Ομοιως και οι βασιλεις εχουσι παρα Θεου την εξουσιαν και δυναμιν να δεφενδευουν την Εκκλησιαν κατα τους ιερους νομους και να υπερμαχουν δια την δικαιοσυνην υπερ του κοινου συμφεροντος και κατ' ιδιαν παντων ανθρωπων, οχι ομως κανονας και νομους δικαιους να αθετουν.
15. Καλως λεγει και ο χρησμος: Ευδαιμον πτολιεθρον ενος κηρυκος ακουειν. Τουτεστιν ευτυχεστατη πολις ειναι εκεινη, οπου παντες ακουουν ενος κηρυκος μονον και τουτος ειναι ο νομος.
16 Βεβαιουμεθα απο των θειων Πατερων της αγιας ημων Εκκλησιας, οτι οι Εβραιοι, ανδρες τε και γυναικες, παιδιοθεν εσυνηθιζον και εμανθανον τα τεκνα τους να ιξευρουν τον νομον του Θεου, οπου εδωκε τω Μωυσει∙ και παντες ιξευρον και ετοιμοι ητον εις αποκρισιν προς τους ερωτωντας· δια τι η, φρονησις ειναι φυσικον χαρισμα εις τον ανθρωπον, η δε γνωσις αποκταται δια μαθησεως. Λοιπον δεν ειναι αισχυνη εις αρχιερεις, ιερεις και λαικους, να μην ιξευρουν οι μεν ιερεις τους εκκλησιαστικους νομους, οι δε λαικοι τους πολιτικους; αλοιμονον και τι αμαθεια ειναι αυτη εις το ορθοδοξον γενος μας; οπου αμποτε να μην αληθευση και εις ημας, καθως εις τους Εβραιους, βαρβαρωθεντας υστερον, η προφητεια του Ιεζεκιηλ: ουαι επι ουαι εσται και αγγελια επι αγγελιαν εσται και ζητηθησεται δρασις εκ προφητου και νομος απολειται εξ ιερεως και βουλη εκ πρεσβυτερων. Αρχων ενδωσεται αφανισμον και αι χειρες του λαου της γης παραλυθησονται. Αυτα αρμοζουσιν εις αρχιερεις και ιερεις, οπου δεν ιξευρουν τον εκκλησιαστικον νομον και εκλυονται και αυτοι και ο λαος.
17. Επειδη δε η αγια ημων Εκκλησια ου μονον προτιμαται παντων των αλλων πραγματων, αλλα και αυτης της βασιλειας, ως ταξιν εχουσα της αγγελων χοροστασιας και διαδοχης των Αποστολων και παντες οι του ιερου ταγματος χρεος εχομεν απαραιτητον τα εκκλησιαστικα προσταγματα να φυλαττωμεν, κατα το λογιον: τοις της Εκκλησιας χρη δουλευειν νομοις και ους εθετο περι παντων μη υπερβαινειν θριγκους, δηλ. φραγμους, δια τουτο περι Εκκλησιαστικου Νομου συντομως πρωτον, συν Θεω, ειρησθω, διαιρουμενου εις τρια μερη: Περι αρχιερεων, Περι πρεσβυτερων και παντων κληρικων και Περι ιερομοναχων, και μοναχων, ησυχαστων εν μοναστηριοις και σκηταις.
18. Ιξευρε και τουτο: καθε νομος εκθετεται φανερα εις ολους χωρις καμιαν δυσκολιαν και συντομος και οχι δυσνοητος· υπερ παντων γαρ των ανθρωπων ετεθησαν οι νομοι δια να τους γινωσκουν ολοι και να συμφωνησωσι την ζωην των και πολιτειαν με αυτους τους νομους. Διοτι, μη γινωσκοντες τους νομους, παρανομουσι και τα εξ αγνοιας παρανομα παιδειαν ουκ εχουσιν.


KanonasTitle:
Κανονικὲς Ἀποκρίσεις τοῦ Ἁγίου Συμεών Θεσσαλονίκης.

KanonasTitleSearch:
Κανονικες Αποκρισεις του Αγιου Συμεων Θεσσαλονικης.

KanonasTEXT:
72. Ἐρώτηση: Τινὲς δ' αἰσχροκέρδειαν ἴσως τοὺς προσιόντας πνευματικοὶ κανονίζουσιν ἐλεημοσύνας ποιεῖν, καὶ τὸ δόμα ζητοῦσι. Κωλύουσι δὲ τὸ εὐχέλαια καὶ λειτουργίας ποιεῖν διὰ ζημίαν τῶν ἱερέων, εἰ καὶ καλὸν εἶναι τούτοις δοκεῖ τὸ τοιοῦτον. Ποῖον δὲ ἐκ τούτων τὸ κρεῖσσον;
Ἀπόκριση: Τὸ τοὺς πνευματικοὺς Πατέρας ἐκδιδάσκειν τοὺς δι' ἐξαγόρευσιν πλημμελημάτων αὐτοῖς προσιόντας, ἐλεημοσύνας ποιεῖν καὶ αἰχμαλώτων ἐλευθερίας, εὐχέλαιά τε καὶ λειτουργίας καὶ λοιπὰ ὅμοια, ἀγαθὸν καὶ ὑπὸ τῶν Πατέρων τεταγμένον, καὶ λίαν ἐπωφελές· καὶ ὅσῳπερ διεγείρει τίς τινα πρὸς τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ θεῖα ἔργα, εἴτε πρόθυμον εὐρὼν, ἐἴτε μὴ πρόθυμον διεγείρας πολλὴν αὐτῷ προξενεῖ τὴν ὠφέλειαν, καὶ κοινωνὸς ἔσται τῷ ἐνεργοῦντι τοῦ μισθοῦ. Καὶ χρὴ οὐ μόνον ἡμαρτηκότας πρὸς ἔλεον καὶ τὰ λοιπὰ διεγείρειν, ἀλλὰ καὶ τὸν μὴ πλημμελήσαντα ἀδελφόν, ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον μὴ ἁμαρ-τῆσαί τινα. Ὅμως εἰ καὶ δικαίως βιῶν ἐστί τις, καὶ τούτου δίκαιος ἔσται, ἐκ τοῦ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης ποιεῖν. Δικαιοσύνη δὲ ἀπονέμειν τῷ Θεῷ καὶ τῷ ἀδελφῷ καθὰ διδασκόμεθα τὰ τῆς ὀφειλῆς καὶ ἀγάπης. Ἀγάπη δὲ εἰς Θεὸν καὶ τὸ καθαρεύειν μὲν καὶ προσεύχεσθαι καὶ ἀνυμνεῖν αὐτὸν καὶ δοξολογεῖν, καὶ προστρέχειν αὐτοῦ τοῖς θείοις ναοῖς. Πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸ προσάγειν αὐτῷ ἐξ ὧν λαμβάνομεν παρ' αὐτοῦ, εἰς δόξαν αὐτοῦ καὶ τιμὴν καὶ ἡμετέραν κάθαρσιν, καὶ τοῦ θείου ἁγιασμοῦ μετοχήν. Καὶ ἐν τοῖς ἀδελφοῖς δὲ οὐ μόνον διὰ τῆς ἀμνησικάκου γνώμης καὶ καλῆς διαθέσεως καὶ τρόπου εἰρηνικοῦ, καὶ συνεργίας τῆς διὰ λόγων καὶ ἐπαίνων καὶ ἐγκωμίων, ἀπονέμειν τὸ ὀφειλόμενον, ἀλλὰ καὶ δι' ἔργων τοῦτο δεικνύναι, ἐν τῷ τρέφειν πεινῶντα, καὶ ποτίζειν διψῶντα, καὶ ξένον συνάγειν, καὶ γυμνὸν περιβάλλειν, καὶ ἀσθενῆ ἐπισκέπτεσθαι, καὶ τῶν ἐν φυλακῇ προνοεῖσθαι, ὡς ἐδίδαξεν ὁ Σωτήρ, δι' ὧν καὶ εὐλογημένους καλεῖ τοὺς τὰ τοιαῦτα δρῶντας, καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῖς χαρίζεται. Ἀναγκαιότατον οὖν, ὡς εἴρηται, τὸ ἀγαθοεργεῖν ἐκδιδάσκειν, καὶ ἐλεημοσύνας καὶ θυσίας ἱερὰς ἐκτελεῖν τοὺς ἀδελφούς. Καὶ τοῖς ἐγκλήμασι μὲν ὑποκειμένοις ὡς κανόνα τοῦτο διδόναι χρὴ, τοὺς λοιποὺς δὲ τοῦτο παραινεῖν ποιεῖν καὶ μὴ ἐνεχομένους ἐγκλήμασι, διά τε τὴν πρὸς Θεὸν ὀφειλήν, καὶ τὸ μὴ ἀναμάρτητόν τινα εἶναι. Καὶ ὑπὲρ γονέων δὲ καὶ συγγενῶν καὶ λοιπῶν ἄλλων εὐσεβῶν ὀφείλειν προσφέρειν Θεῷ πάντας, καὶ ὑπὲρ τιμῆς καὶ μνήμης ἁγίων, ὡς ἂν μεσίτας ἐκεῖσε εὕροιμεν καὶ συγκοινωνοὺς τῆς δόξῃς Χριστοῦ. Καὶ ταῦτα μὲν διδάσκειν τοὺς προσιόντας θεοφιλῶς ἐνεργεῖν∙ οὐ μὴν δὲ τοὺς πνευματικοὺς Πατέρας ἐπὶ κέρδει τοῦτο ποιεῖν, τά τοῦ Θεοῦ νοσφιζομένους· ζημία γὰρ αὐτοῖς ἡ μεγίστη, καὶ λόγον ἀπαιτηθήσονται. Καὶ οἱ μὲν διδόντες ἐκεῖνο ποιοῦσι τὸ τῶν ῥιπτόντων τὰ ὑπάρχοντα παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων οἱ δέ γε παρακρατοῦντες, ὅπερ σὺν τῇ Σαπφείρᾳ ὁ Ἀνανίας, καὶ χεῖρον∙ ἐπεὶ ἐκεῖνος ἐκ τῶν ἰδίων ἐνοσφίσατο. Οὗτος γὰρ ὁ Ἀνανίας ἐπαγγειλάμενος ἅπαν δοῦναι τὸ τοῦ κτήματος τίμημα, καὶ νοσφισάμενος ἐξ αὐτοῦ, παρὰ τοὺς πόδας τοῦ θείου τέθνηκε Πέτρου συνάμα τῇ γυναικὶ, ἱερόσυλος ἐκφανθείς, οὗ τὸ κατάκριμα οἶμαι, ὡς καὶ προέφην, λαμβάνειν εἰς ἑαυτούς, τοὺς παρακρατοῦντας τά τοῦ Θεοῦ καὶ ἐξ αὐτῶν θησαυρίζοντας. Τὴν χρείαν δέ γε μόνην λαμβάνειν ὡς κοπιώντα τινα, οὐκ ἀπόβλητον. Καὶ Παῦλος τοῦτό φησιν, ἀπὸ τοῦ κοπιῶντος γεωργοῦ καὶ τοῦ ποιμαίνοντος ποίμνην παριστῶν ἡμῖν, εἰ καὶ αὐτὸς ἀδάπανον ἐτίθη τὸ Εὐαγγέλιον, καὶ τοὺς μισθοὺς ἐλπίζων ἐξ οὐρανοῦ οὐκ ἐχρήσατο ταύτῃ τῇ ἐξουσίᾳ. Διὸ καὶ κοπιῶν ἦν καὶ ἐργαζόμενος ταῖς χερσί. «Καὶ ταῖς χρείαις μου», φησί, «καὶ τοῖς οὖσι μετ΄ ἐμοῦ, ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται». Διὸ ὁ τῶν ψυχῶν οἰκονόμος ὀφείλει σχεδὸν μηδενὸς ἅπτεσθαι τῶν προσφερομένων, εἰ δυνατόν, ἵνα μὴ ἀνάγκην ἔχῃ ἀνασπᾶν ἀλλοτρίας ἀκάνθας· εἰ δέ γε χρεία τροφῆς ἢ ἐνδύματος, μὴ τὸ περιττόν, ἀλλὰ τὸ πρὸς χρείαν μόνον ποιείτω, καὶ τάς εὐχὰς ἀποδιδότω, καὶ τάς θυσίας ἐκτελείτω ὑπὲρ τοῦ προσενέγκαντος τῷ Θεῷ, μεμνημένος καὶ τῶν πενήτων, καὶ ὅτι οὐκ αὐτὸς μόνον, ἀλλὰ καὶ ἕτεροι τῆς χρείας ἀνάγκην ἔχουσιν. Εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης ὁ τὰ τῶν μετανοούντων δεχόμενος, ἀσφαλιζέσθω πλέον ὅτι διὰ τῆς ἱερωσύνης τὰ τῆς σωτηρίας τοῖς ἀνθρώποις ἐνεργεῖται, καὶ διὰ τῆς Ἱερᾶς δὲ θυσίας καὶ εὐχελαίου καὶ τῶν λοιπῶν τελετῶν ἡ ἄφεσίς τε καὶ κάθαρσις δίδοται, καὶ ἡ μεταδόσις τοῦ ἁγιασμοῦ, καὶ μᾶλλον τῆς χρείας ἔχουσι κοινωνίας ἡ μετὰ Χριστοῦ ἕνωσις. Διὸ εἰ πάθει τις οἰκείω, ἢ ὡς διαφθονούμενος ἱερεῖ, ἢ ὡς παρακερδαίνειν αὐτὸς βουλόμενος, κωλύει μὲν ἱερεῦσι διδόναι, ἢ τὴν φρικτὴν θυσίαν ἢ τά τοῦ εὐχελαίου γενέσθαι ὑπὲρ τινος, προφασίζεται δὲ τὴν ἐλεημοσύνην, καὶ τοῦτο κρεῖσσον εἶναι πάντων φησί, καὶ ἀποστερεῖ τινα τῶν πιστῶν τῆς ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐλαίου καὶ τῶν εὐχῶν καθάρσεως, καὶ τοῦ θείου ἀπὸ τῆς κοινωνίας ἢ ἱερουργίας ἁγιασμοῦ, αὐτὸς τὸν περὶ τούτου λόγον μᾶλλον ἀπαιτηθήσεται. Πλὴν καὶ ἕκαστον τῶν ἁμαρτημάτων τὸ οἰκεῖον ἕξει καὶ ἀνάλογον ἐπιτίμιον, καὶ οὐ πάντα δι' ἑνὸς ἔσονται συγχωρούμενα· ἂλλ' εἰ μὲν φόνος εἴη τὸ ἔγκλημα, μετὰ τὸν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας καὶ αἰχμαλώτου λύτρον ὑπὲρ τοῦ ἡμαρτηκότος καὶ τοῦ τεθνηκότος εἰ περιουσίαν ὁ φονεύσας ἔχει, γινέσθω ψυχὴ ἀντὶ τῆς ψυχῆς· εἰ δέ γε ἐμβρύου ἀποβολή, δι' ἀναδοχῆς καὶ ἀνατροφῆς πτωχοῦ νηπίου ἡ ἰατρεία ἔστω. Εἰ δὲ πορνεῖα ἢ μοιχεία ἢ τις ἀκαθαρσία, δι' ἀποχῆς πρῶτον μὲν τοῦ πταίσματος καὶ τῆς ἁμαρτίας, ἔπειτα δὲ διὰ τῆς κατὰ δύναμιν κακοπαθείας τῆς σαρκός∙ ὅτι καὶ τρυφῆς καὶ σαρκὸς ἠδονῆς τὸ ἁμάρτημα. Καὶ ὡς τῇ Εὔᾳ λῦπαι ἀντὶ τῆς ἡδονῆς, καὶ τῷ Ἀδὰμ ἱδρῶτες καὶ ἄκανθαι, ὁμοίως στένωσις σαρκὸς εἰς ταπείνωσιν αὐτῆς τε καὶ ἰατρείαν ἔσται τῷ διὰ φιληδονίας πεσόντι. Εἰ δ' οὐ προαίρεσις οὐδὲ ἰσχύς, δι' ἐλεημοσύνης ἰατρευθήτω ἤ ἐγκρατείας ἤ λυτρώσεως αἰχμαλώτου, εἰ εὐπορία τῷ ἡμαρτηκότι ἐστὶν εἰ δὲ ἀδικίας ἔργα συνέβη, διὰ τῆς ἀποδόσεως τοῦ ληφθέντος ἔσται τῆς ἁμαρτίας ἀπαλλαγὴ. Ἐλεημοσύνη δὲ κατὰ τὸν Ζακχαῖον κάθαρσις ἔστω τοῦ τῆς ἀδικίας καὶ ἁρπαγῆς ἐγκλήματος. Εἰ δὲ βλασφημία ἤ ἄρνησίς τινι γέγονε, διὰ προσευχῆς συνεχοῦς, ἵνα τὴν βλασφημίαν ἐξέλῃ, καὶ δακρύων, ἲν' ἐκπλυνθῇ, καὶ ἐλεημοσύνης ἳν' ἐλέους ἐπιτύχῃ ἀθετήσας τὸν ποιητήν, καὶ ἐγκρατείας διὰ τάς κρεοφαγίας καὶ τάς ἀκαθάρτους ἄλλας τροφάς. Ἐπιορκία δὲ εἰ συμβαίη, ἤ διαβολὴ τινος πρὸς ἕτερον, ἢ προδοσία πρὸς ἄρχοντα πταίσαντος ἢ μὴ πταίσαντος, διὰ τῶν ὁμοίων τῆς βλασφημίας διορθωθήσεται ὁ πεσών, καὶ τοῦ ἀπαλλάξαι τὸν ἄνθρωπον τοῦ κακοῦ. Ἐνέχεται γὰρ τοῦτο πρῶτον ποιήσαι, εἰ δύναται, ὡς καὶ τὴν ἀδικίαν πρῶτον ἀποδοῦναι ὁ ἀδικήσας ἢ κλέψας, εἴτε τι τινος εὑρηκώς, καὶ μᾶλλον εἰ καὶ ἐντολὴ γέγονε∙ καὶ οὐδὲν ἔσται τὸ λῦον, εἰ μὴ ἤ τῷ ἀδικηθέντι, ἢ τῷ ἀπολέσαντι ἀποδῷ, ἢ τοῖς τέκνοις αὐτοῦ, ἢ τοῖς πένησιν ἀδελφοῖς διακρίσει πνευματικοῦ Πατρός· καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς πᾶσι ποιεῖν, ὡς καὶ κανόνες διακελεύονται. Διο χρὴ τὸν οἰκονομοῦντα ψυχὰς τούτους εἰδέναι, καὶ κατὰ τὸν ὅρον ποιεῖν, καὶ μήτε ἀφιέναι ἀκαίρως, συμπαθῶς δῆθεν, ὅτι ἀπόλλυσι, μήθ' ὑπερβαίνειν ὡς δῆθεν ἐξακριβούμενον καὶ καθαρὸν ὄντα, ἵνα μὴ παραπέμψῃ τῇ ἀπογνώσει· ἐν ἀρίστῳ δὲ μέτρῳ πάντα ποιεῖν ἄριστον δὲ τὸ τῶν ἁγίων ὅτι καὶ δι' αὐτῶν εἰς ἡμᾶς ἡ δωρεά· καὶ ἔσται ἐν ἡμῖν, εἰ τὰ ἐκείνων τηρεῖν σπουδάζομεν. Ἔσται δὲ κατ' αὐτοὺς καὶ συγκαταβάσεως τρόπος τοῖς προθυμίαν ἐνδεικνυμένοις καὶ μετανοοῦσι θερμῶς καὶ τοῦ κακοῦ ἀφισταμένοις, οἳ καὶ τὸν κριτὴν ἰλεοῦνται, καὶ μεταδοῦναι τούτοις καὶ ἔνδον τοῦ ὡρισμένου τοῦ ἀγαθοῦ διὰ τὸ θερμὸν καὶ τὴν μετάνοιαν ἀγαθόν. Ἁπλῶς δὲ ἐν τοῖς τῶν ζώντων ἁμαρτήμασι πᾶσιν ἡ τῶν αἰχμαλώτων ἀνάῤῥυσις προτιμότερα τῶν ἄλλων ἔργων ὅτι πρῶτον παντὸς ἔργου τὸ ψυχὴν ἐξαγαγεῖν ἀπὸ ἀσεβείας τε καὶ δουλείας· ὃ ἐστὶν ἐκ θανάτου ἐξαγαγεῖν καὶ τοῦτο καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν, ὡς γέγραπται. Ἔπειτα ἐλεημοσύνη εἰ μὴ ἱκανὸς βίος εἴη τῷ ἁμαρτήσαντι· ἐν ταύτῃ δὲ ὀρφανοῦ πρόνοια ἀπορουμένου, τὲ καὶ πτωχοῦ, προτιμηθήσεται μᾶλλον∙ εἴτα ἀσθενούντων καὶ τῶν ἐν φυλακαῖς καὶ τῶν λοιπῶν ἐπιμέλεια. Τὰ τῶν λειτουργιῶν δὲ γινέσθω μετὰ τὸ στῆναι τὸν πταίσαντα τῆς ἁμαρτίας, καὶ μετανοεῑν γνησίως· εἰς κατάκριμα γὰρ ἔσται προσφερομένη μερὶς ὑπὲρ ἐνεργοῦντος τὴν ἁμαρτίαν∙ καὶ ὥσπερ ὁ κοινωνῶν ἀναξίως εἰς, κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, φησὶν ὁ Παῦλος, οὕτω κατάκριμα ἔξει καὶ ὁ προσφέρων ἀναξίως, ἐν τῷ μὴ ἀφίστασθαι τῆς ἁμαρτίας, ἡ καὶ ἑορτὴν ποιεῖν τῷ Θεῷ ἢ τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Τὸ δέ γε εὐχέλαιον ἀναγκαιότατον ὡς ἱερὰ τελετὴ καὶ τῶν ἑπτὰ μυστηρίων ὑπέρ τε ἀῤῥωστούντων, ὡς παρελάβομεν, καὶ ὑπὲρ πιστοῦ, παντὸς βουλομένου προσελθεῖν τοῖς φρικτοῖς μυστηρίοις, μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ παντὸς περιπεπτωκότος ἁμαρτήμασι, καὶ τὸν κανόνα τῆς μετανοίας τετελεκότος, καὶ πρὸς τὸ κοινωνῆσαι σπεύδοντος, ἔνδοσιν παρὰ τοῦ Πατρὸς εἰληφότος· ἀφίησι γὰρ ἡ τοῦ ἁγίου ἐλαίου ἱερὰ τελετή τε καὶ χρίσις τὰ ἁμαρτήματα, ὡς ὁ Ἀδελφόθεος γράφει∙ καὶ αἱ εὐχαὶ πρὸς τοῦτο συντελοῦσι τῶν ἱερέων. Τοῖς δὲ κεκοιμημένοις λυσιτελεστάτη πρὸ παντὸς ἡ ἱερουργία· τὰ δὲ λοιπὰ δεύτερα· ὅτι πέπαυται μὲν ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ ἁμαρτίας ἀποθανών, κοινωνεῖ δὲ διὰ τῆς θυσίας Χριστῷ καὶ εὐφροσύνης θείας καὶ χάριτος ἐκπληροῦται, καὶ πάσης ἐκλυτροῦται ὀδύνης θείῳ ἐλέει. Πρὸ πάντων οὖν ὑπὲρ αὐτοῦ τὰ τῆς ἱερουργίας τελείσθω· ἔπειτα εἰ βίος ἐστὶν αὐτῷ, γινέσθω καὶ λύτρωσις αἰχμαλώτων, καὶ ἐλεημοσύναι τοῖς πένησι, καὶ οἰκοδομαὶ θείων οἴκων, καὶ λοιπὰ ἕτερα πρὸς σωτηρίαν αὐτοῦ συντείνοντα.
75. Ἐρώτηση: Ποία κρείττων ἐλεημοσύνη ἐστίν;
Ἀπόκριση: Ὁ βουλόμενος ποιεῖν ἐλεημοσύνην, εἰ δύναται ὁ πάντων ὑπὲρ ἐλευθερίας, ὡς ἔφημεν, ποιείτω τῶν αἰχμαλώτων, καὶ μάλιστα νηπίων καὶ παίδων κινδυνευόντων κατὰ ψυχὴν∙ εἶτα ὑπέρ τε ἱερέων αἰχμαλώτων καὶ γηραιῶν καὶ λοιπῶν. Δεύτερον δὲ διδότω ἀσθενέσι λελωβημένοις τε καὶ λοιποῖς τοῖς καὶ πολλῆς βοηθείας δεομένοις. Σὺν αὐτοῖς δὲ καὶ τοῖς διὰ Θεὸν ἐναποκλείστοις τῶν μοναχῶν, ὡς οἱ Πατέρες φασίν, ἐπεὶ Θεοῦ δοῦλοι οὗτοι, καὶ ἔργον ἐνεργοῦσιν ἀγγέλων, καὶ διὰ Θεὸν εἰσιν ἐναπόκλειστοι, καὶ εἴ γε ζῶσι κατὰ Θεόν, ἐν αὐτοῖς πᾶσαι πληροῦνται αἱ ἐντολαί· ἔπειτα τοῖς ἐν φυλακῇ καὶ χήραις, καὶ λοιποῖς ἄλλοις, μὴ ἔθος ἔχουσι τῆς οἰκίας ἐξελθεῖν καὶ τελευταῖον τοῖς λοιποῖς ἅπασι πτωχοῖς. Καὶ ἡ τῶν ξένων δὲ θεραπεία καὶ μάλιστα ἐνδεῶν πολὺν παρέχεται τὸν μισθόν. Ὡς καὶ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν ὁ καὶ κριτῆς καὶ Θεὸς ἐδίδαξεν.
76. Ἐρώτηση: Εἰ ἔχων τις νομίσματα δέκα, αἰχμάλωτος δ' ἐστὶ καὶ πένητες δέκα, τίνι δώσει ἐκ τούτων;
Ἀπόκριση: Εἰ δυναταί τις διὰ τῶν δέκα νομισμάτων αἰχμάλωτον ῥύσασθαι, κρεῖσσον δοῦναι ὑπὲρ αὐτοῦ ἥπερ εἰς δέκα ἢ καὶ πλείονας πτωχοὺς τοὺς διὰ τροφὴν αἰτοῦντας μόνον, εἴ γε ἐλπὶς ταύτην παρ' ἄλλων εὑρεῖν. Εἰ δὲ λιμοῦ κίνδυνος καὶ θανάτου, καὶ τῷ αἰχμαλώτῳ καὶ τοῖς πτωχοῖς μεριστέον. Τὰ γὰρ τῆς βίας ἀναγκαιότερα.

KanonasHTML:
72. Ἐρώτηση: Τινὲς δ' αἰσχροκέρδειαν ἴσως τοὺς προσιόντας πνευματικοὶ κανονίζουσιν ἐλεημοσύνας ποιεῖν, καὶ τὸ δόμα ζητοῦσι. Κωλύουσι δὲ τὸ εὐχέλαια καὶ λειτουργίας ποιεῖν διὰ ζημίαν τῶν ἱερέων, εἰ καὶ καλὸν εἶναι τούτοις δοκεῖ τὸ τοιοῦτον. Ποῖον δὲ ἐκ τούτων τὸ κρεῖσσον;

Ἀπόκριση: Τὸ τοὺς πνευματικοὺς Πατέρας ἐκδιδάσκειν τοὺς δι' ἐξαγόρευσιν πλημμελημάτων αὐτοῖς προσιόντας, ἐλεημοσύνας ποιεῖν καὶ αἰχμαλώτων ἐλευθερίας, εὐχέλαιά τε καὶ λειτουργίας καὶ λοιπὰ ὅμοια, ἀγαθὸν καὶ ὑπὸ τῶν Πατέρων τεταγμένον, καὶ λίαν ἐπωφελές· καὶ ὅσῳπερ διεγείρει τίς τινα πρὸς τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ θεῖα ἔργα, εἴτε πρόθυμον εὐρὼν, ἐἴτε μὴ πρόθυμον διεγείρας πολλὴν αὐτῷ προξενεῖ τὴν ὠφέλειαν, καὶ κοινωνὸς ἔσται τῷ ἐνεργοῦντι τοῦ μισθοῦ. Καὶ χρὴ οὐ μόνον ἡμαρτηκότας πρὸς ἔλεον καὶ τὰ λοιπὰ διεγείρειν, ἀλλὰ καὶ τὸν μὴ πλημμελήσαντα ἀδελφόν, ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον μὴ ἁμαρ-τῆσαί τινα. Ὅμως εἰ καὶ δικαίως βιῶν ἐστί τις, καὶ τούτου δίκαιος ἔσται, ἐκ τοῦ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης ποιεῖν. Δικαιοσύνη δὲ ἀπονέμειν τῷ Θεῷ καὶ τῷ ἀδελφῷ καθὰ διδασκόμεθα τὰ τῆς ὀφειλῆς καὶ ἀγάπης. Ἀγάπη δὲ εἰς Θεὸν καὶ τὸ καθαρεύειν μὲν καὶ προσεύχεσθαι καὶ ἀνυμνεῖν αὐτὸν καὶ δοξολογεῖν, καὶ προστρέχειν αὐτοῦ τοῖς θείοις ναοῖς. Πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸ προσάγειν αὐτῷ ἐξ ὧν λαμβάνομεν παρ' αὐτοῦ, εἰς δόξαν αὐτοῦ καὶ τιμὴν καὶ ἡμετέραν κάθαρσιν, καὶ τοῦ θείου ἁγιασμοῦ μετοχήν. Καὶ ἐν τοῖς ἀδελφοῖς δὲ οὐ μόνον διὰ τῆς ἀμνησικάκου γνώμης καὶ καλῆς διαθέσεως καὶ τρόπου εἰρηνικοῦ, καὶ συνεργίας τῆς διὰ λόγων καὶ ἐπαίνων καὶ ἐγκωμίων, ἀπονέμειν τὸ ὀφειλόμενον, ἀλλὰ καὶ δι' ἔργων τοῦτο δεικνύναι, ἐν τῷ τρέφειν πεινῶντα, καὶ ποτίζειν διψῶντα, καὶ ξένον συνάγειν, καὶ γυμνὸν περιβάλλειν, καὶ ἀσθενῆ ἐπισκέπτεσθαι, καὶ τῶν ἐν φυλακῇ προνοεῖσθαι, ὡς ἐδίδαξεν ὁ Σωτήρ, δι' ὧν καὶ εὐλογημένους καλεῖ τοὺς τὰ τοιαῦτα δρῶντας, καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῖς χαρίζεται. Ἀναγκαιότατον οὖν, ὡς εἴρηται, τὸ ἀγαθοεργεῖν ἐκδιδάσκειν, καὶ ἐλεημοσύνας καὶ θυσίας ἱερὰς ἐκτελεῖν τοὺς ἀδελφούς. Καὶ τοῖς ἐγκλήμασι μὲν ὑποκειμένοις ὡς κανόνα τοῦτο διδόναι χρὴ, τοὺς λοιποὺς δὲ τοῦτο παραινεῖν ποιεῖν καὶ μὴ ἐνεχομένους ἐγκλήμασι, διά τε τὴν πρὸς Θεὸν ὀφειλήν, καὶ τὸ μὴ ἀναμάρτητόν τινα εἶναι. Καὶ ὑπὲρ γονέων δὲ καὶ συγγενῶν καὶ λοιπῶν ἄλλων εὐσεβῶν ὀφείλειν προσφέρειν Θεῷ πάντας, καὶ ὑπὲρ τιμῆς καὶ μνήμης ἁγίων, ὡς ἂν μεσίτας ἐκεῖσε εὕροιμεν καὶ συγκοινωνοὺς τῆς δόξῃς Χριστοῦ. Καὶ ταῦτα μὲν διδάσκειν τοὺς προσιόντας θεοφιλῶς ἐνεργεῖν∙ οὐ μὴν δὲ τοὺς πνευματικοὺς Πατέρας ἐπὶ κέρδει τοῦτο ποιεῖν, τά τοῦ Θεοῦ νοσφιζομένους· ζημία γὰρ αὐτοῖς ἡ μεγίστη, καὶ λόγον ἀπαιτηθήσονται. Καὶ οἱ μὲν διδόντες ἐκεῖνο ποιοῦσι τὸ τῶν ῥιπτόντων τὰ ὑπάρχοντα παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων οἱ δέ γε παρακρατοῦντες, ὅπερ σὺν τῇ Σαπφείρᾳ ὁ Ἀνανίας, καὶ χεῖρον∙ ἐπεὶ ἐκεῖνος ἐκ τῶν ἰδίων ἐνοσφίσατο. Οὗτος γὰρ ὁ Ἀνανίας ἐπαγγειλάμενος ἅπαν δοῦναι τὸ τοῦ κτήματος τίμημα, καὶ νοσφισάμενος ἐξ αὐτοῦ, παρὰ τοὺς πόδας τοῦ θείου τέθνηκε Πέτρου συνάμα τῇ γυναικὶ, ἱερόσυλος ἐκφανθείς, οὗ τὸ κατάκριμα οἶμαι, ὡς καὶ προέφην, λαμβάνειν εἰς ἑαυτούς, τοὺς παρακρατοῦντας τά τοῦ Θεοῦ καὶ ἐξ αὐτῶν θησαυρίζοντας. Τὴν χρείαν δέ γε μόνην λαμβάνειν ὡς κοπιώντα τινα, οὐκ ἀπόβλητον. Καὶ Παῦλος τοῦτό φησιν, ἀπὸ τοῦ κοπιῶντος γεωργοῦ καὶ τοῦ ποιμαίνοντος ποίμνην παριστῶν ἡμῖν, εἰ καὶ αὐτὸς ἀδάπανον ἐτίθη τὸ Εὐαγγέλιον, καὶ τοὺς μισθοὺς ἐλπίζων ἐξ οὐρανοῦ οὐκ ἐχρήσατο ταύτῃ τῇ ἐξουσίᾳ. Διὸ καὶ κοπιῶν ἦν καὶ ἐργαζόμενος ταῖς χερσί. «Καὶ ταῖς χρείαις μου», φησί, «καὶ τοῖς οὖσι μετ΄ ἐμοῦ, ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται». Διὸ ὁ τῶν ψυχῶν οἰκονόμος ὀφείλει σχεδὸν μηδενὸς ἅπτεσθαι τῶν προσφερομένων, εἰ δυνατόν, ἵνα μὴ ἀνάγκην ἔχῃ ἀνασπᾶν ἀλλοτρίας ἀκάνθας· εἰ δέ γε χρεία τροφῆς ἢ ἐνδύματος, μὴ τὸ περιττόν, ἀλλὰ τὸ πρὸς χρείαν μόνον ποιείτω, καὶ τάς εὐχὰς ἀποδιδότω, καὶ τάς θυσίας ἐκτελείτω ὑπὲρ τοῦ προσενέγκαντος τῷ Θεῷ, μεμνημένος καὶ τῶν πενήτων, καὶ ὅτι οὐκ αὐτὸς μόνον, ἀλλὰ καὶ ἕτεροι τῆς χρείας ἀνάγκην ἔχουσιν. Εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης ὁ τὰ τῶν μετανοούντων δεχόμενος, ἀσφαλιζέσθω πλέον ὅτι διὰ τῆς ἱερωσύνης τὰ τῆς σωτηρίας τοῖς ἀνθρώποις ἐνεργεῖται, καὶ διὰ τῆς Ἱερᾶς δὲ θυσίας καὶ εὐχελαίου καὶ τῶν λοιπῶν τελετῶν ἡ ἄφεσίς τε καὶ κάθαρσις δίδοται, καὶ ἡ μεταδόσις τοῦ ἁγιασμοῦ, καὶ μᾶλλον τῆς χρείας ἔχουσι κοινωνίας ἡ μετὰ Χριστοῦ ἕνωσις. Διὸ εἰ πάθει τις οἰκείω, ἢ ὡς διαφθονούμενος ἱερεῖ, ἢ ὡς παρακερδαίνειν αὐτὸς βουλόμενος, κωλύει μὲν ἱερεῦσι διδόναι, ἢ τὴν φρικτὴν θυσίαν ἢ τά τοῦ εὐχελαίου γενέσθαι ὑπὲρ τινος, προφασίζεται δὲ τὴν ἐλεημοσύνην, καὶ τοῦτο κρεῖσσον εἶναι πάντων φησί, καὶ ἀποστερεῖ τινα τῶν πιστῶν τῆς ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐλαίου καὶ τῶν εὐχῶν καθάρσεως, καὶ τοῦ θείου ἀπὸ τῆς κοινωνίας ἢ ἱερουργίας ἁγιασμοῦ, αὐτὸς τὸν περὶ τούτου λόγον μᾶλλον ἀπαιτηθήσεται. Πλὴν καὶ ἕκαστον τῶν ἁμαρτημάτων τὸ οἰκεῖον ἕξει καὶ ἀνάλογον ἐπιτίμιον, καὶ οὐ πάντα δι' ἑνὸς ἔσονται συγχωρούμενα· ἂλλ' εἰ μὲν φόνος εἴη τὸ ἔγκλημα, μετὰ τὸν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας καὶ αἰχμαλώτου λύτρον ὑπὲρ τοῦ ἡμαρτηκότος καὶ τοῦ τεθνηκότος εἰ περιουσίαν ὁ φονεύσας ἔχει, γινέσθω ψυχὴ ἀντὶ τῆς ψυχῆς· εἰ δέ γε ἐμβρύου ἀποβολή, δι' ἀναδοχῆς καὶ ἀνατροφῆς πτωχοῦ νηπίου ἡ ἰατρεία ἔστω. Εἰ δὲ πορνεῖα ἢ μοιχεία ἢ τις ἀκαθαρσία, δι' ἀποχῆς πρῶτον μὲν τοῦ πταίσματος καὶ τῆς ἁμαρτίας, ἔπειτα δὲ διὰ τῆς κατὰ δύναμιν κακοπαθείας τῆς σαρκός∙ ὅτι καὶ τρυφῆς καὶ σαρκὸς ἠδονῆς τὸ ἁμάρτημα. Καὶ ὡς τῇ Εὔᾳ λῦπαι ἀντὶ τῆς ἡδονῆς, καὶ τῷ Ἀδὰμ ἱδρῶτες καὶ ἄκανθαι, ὁμοίως στένωσις σαρκὸς εἰς ταπείνωσιν αὐτῆς τε καὶ ἰατρείαν ἔσται τῷ διὰ φιληδονίας πεσόντι. Εἰ δ' οὐ προαίρεσις οὐδὲ ἰσχύς, δι' ἐλεημοσύνης ἰατρευθήτω ἤ ἐγκρατείας ἤ λυτρώσεως αἰχμαλώτου, εἰ εὐπορία τῷ ἡμαρτηκότι ἐστὶν εἰ δὲ ἀδικίας ἔργα συνέβη, διὰ τῆς ἀποδόσεως τοῦ ληφθέντος ἔσται τῆς ἁμαρτίας ἀπαλλαγὴ. Ἐλεημοσύνη δὲ κατὰ τὸν Ζακχαῖον κάθαρσις ἔστω τοῦ τῆς ἀδικίας καὶ ἁρπαγῆς ἐγκλήματος. Εἰ δὲ βλασφημία ἤ ἄρνησίς τινι γέγονε, διὰ προσευχῆς συνεχοῦς, ἵνα τὴν βλασφημίαν ἐξέλῃ, καὶ δακρύων, ἲν' ἐκπλυνθῇ, καὶ ἐλεημοσύνης ἳν' ἐλέους ἐπιτύχῃ ἀθετήσας τὸν ποιητήν, καὶ ἐγκρατείας διὰ τάς κρεοφαγίας καὶ τάς ἀκαθάρτους ἄλλας τροφάς. Ἐπιορκία δὲ εἰ συμβαίη, ἤ διαβολὴ τινος πρὸς ἕτερον, ἢ προδοσία πρὸς ἄρχοντα πταίσαντος ἢ μὴ πταίσαντος, διὰ τῶν ὁμοίων τῆς βλασφημίας διορθωθήσεται ὁ πεσών, καὶ τοῦ ἀπαλλάξαι τὸν ἄνθρωπον τοῦ κακοῦ. Ἐνέχεται γὰρ τοῦτο πρῶτον ποιήσαι, εἰ δύναται, ὡς καὶ τὴν ἀδικίαν πρῶτον ἀποδοῦναι ὁ ἀδικήσας ἢ κλέψας, εἴτε τι τινος εὑρηκώς, καὶ μᾶλλον εἰ καὶ ἐντολὴ γέγονε∙ καὶ οὐδὲν ἔσται τὸ λῦον, εἰ μὴ ἤ τῷ ἀδικηθέντι, ἢ τῷ ἀπολέσαντι ἀποδῷ, ἢ τοῖς τέκνοις αὐτοῦ, ἢ τοῖς πένησιν ἀδελφοῖς διακρίσει πνευματικοῦ Πατρός· καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς πᾶσι ποιεῖν, ὡς καὶ κανόνες διακελεύονται. Διο χρὴ τὸν οἰκονομοῦντα ψυχὰς τούτους εἰδέναι, καὶ κατὰ τὸν ὅρον ποιεῖν, καὶ μήτε ἀφιέναι ἀκαίρως, συμπαθῶς δῆθεν, ὅτι ἀπόλλυσι, μήθ' ὑπερβαίνειν ὡς δῆθεν ἐξακριβούμενον καὶ καθαρὸν ὄντα, ἵνα μὴ παραπέμψῃ τῇ ἀπογνώσει· ἐν ἀρίστῳ δὲ μέτρῳ πάντα ποιεῖν ἄριστον δὲ τὸ τῶν ἁγίων ὅτι καὶ δι' αὐτῶν εἰς ἡμᾶς ἡ δωρεά· καὶ ἔσται ἐν ἡμῖν, εἰ τὰ ἐκείνων τηρεῖν σπουδάζομεν. Ἔσται δὲ κατ' αὐτοὺς καὶ συγκαταβάσεως τρόπος τοῖς προθυμίαν ἐνδεικνυμένοις καὶ μετανοοῦσι θερμῶς καὶ τοῦ κακοῦ ἀφισταμένοις, οἳ καὶ τὸν κριτὴν ἰλεοῦνται, καὶ μεταδοῦναι τούτοις καὶ ἔνδον τοῦ ὡρισμένου τοῦ ἀγαθοῦ διὰ τὸ θερμὸν καὶ τὴν μετάνοιαν ἀγαθόν. Ἁπλῶς δὲ ἐν τοῖς τῶν ζώντων ἁμαρτήμασι πᾶσιν ἡ τῶν αἰχμαλώτων ἀνάῤῥυσις προτιμότερα τῶν ἄλλων ἔργων ὅτι πρῶτον παντὸς ἔργου τὸ ψυχὴν ἐξαγαγεῖν ἀπὸ ἀσεβείας τε καὶ δουλείας· ὃ ἐστὶν ἐκ θανάτου ἐξαγαγεῖν καὶ τοῦτο καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν, ὡς γέγραπται. Ἔπειτα ἐλεημοσύνη εἰ μὴ ἱκανὸς βίος εἴη τῷ ἁμαρτήσαντι· ἐν ταύτῃ δὲ ὀρφανοῦ πρόνοια ἀπορουμένου, τὲ καὶ πτωχοῦ, προτιμηθήσεται μᾶλλον∙ εἴτα ἀσθενούντων καὶ τῶν ἐν φυλακαῖς καὶ τῶν λοιπῶν ἐπιμέλεια. Τὰ τῶν λειτουργιῶν δὲ γινέσθω μετὰ τὸ στῆναι τὸν πταίσαντα τῆς ἁμαρτίας, καὶ μετανοεῑν γνησίως· εἰς κατάκριμα γὰρ ἔσται προσφερομένη μερὶς ὑπὲρ ἐνεργοῦντος τὴν ἁμαρτίαν∙ καὶ ὥσπερ ὁ κοινωνῶν ἀναξίως εἰς, κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, φησὶν ὁ Παῦλος, οὕτω κατάκριμα ἔξει καὶ ὁ προσφέρων ἀναξίως, ἐν τῷ μὴ ἀφίστασθαι τῆς ἁμαρτίας, ἡ καὶ ἑορτὴν ποιεῖν τῷ Θεῷ ἢ τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Τὸ δέ γε εὐχέλαιον ἀναγκαιότατον ὡς ἱερὰ τελετὴ καὶ τῶν ἑπτὰ μυστηρίων ὑπέρ τε ἀῤῥωστούντων, ὡς παρελάβομεν, καὶ ὑπὲρ πιστοῦ, παντὸς βουλομένου προσελθεῖν τοῖς φρικτοῖς μυστηρίοις, μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ παντὸς περιπεπτωκότος ἁμαρτήμασι, καὶ τὸν κανόνα τῆς μετανοίας τετελεκότος, καὶ πρὸς τὸ κοινωνῆσαι σπεύδοντος, ἔνδοσιν παρὰ τοῦ Πατρὸς εἰληφότος· ἀφίησι γὰρ ἡ τοῦ ἁγίου ἐλαίου ἱερὰ τελετή τε καὶ χρίσις τὰ ἁμαρτήματα, ὡς ὁ Ἀδελφόθεος γράφει∙ καὶ αἱ εὐχαὶ πρὸς τοῦτο συντελοῦσι τῶν ἱερέων. Τοῖς δὲ κεκοιμημένοις λυσιτελεστάτη πρὸ παντὸς ἡ ἱερουργία· τὰ δὲ λοιπὰ δεύτερα· ὅτι πέπαυται μὲν ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ ἁμαρτίας ἀποθανών, κοινωνεῖ δὲ διὰ τῆς θυσίας Χριστῷ καὶ εὐφροσύνης θείας καὶ χάριτος ἐκπληροῦται, καὶ πάσης ἐκλυτροῦται ὀδύνης θείῳ ἐλέει. Πρὸ πάντων οὖν ὑπὲρ αὐτοῦ τὰ τῆς ἱερουργίας τελείσθω· ἔπειτα εἰ βίος ἐστὶν αὐτῷ, γινέσθω καὶ λύτρωσις αἰχμαλώτων, καὶ ἐλεημοσύναι τοῖς πένησι, καὶ οἰκοδομαὶ θείων οἴκων, καὶ λοιπὰ ἕτερα πρὸς σωτηρίαν αὐτοῦ συντείνοντα.

75. Ἐρώτηση: Ποία κρείττων ἐλεημοσύνη ἐστίν;

Ἀπόκριση: Ὁ βουλόμενος ποιεῖν ἐλεημοσύνην, εἰ δύναται ὁ πάντων ὑπὲρ ἐλευθερίας, ὡς ἔφημεν, ποιείτω τῶν αἰχμαλώτων, καὶ μάλιστα νηπίων καὶ παίδων κινδυνευόντων κατὰ ψυχὴν∙ εἶτα ὑπέρ τε ἱερέων αἰχμαλώτων καὶ γηραιῶν καὶ λοιπῶν. Δεύτερον δὲ διδότω ἀσθενέσι λελωβημένοις τε καὶ λοιποῖς τοῖς καὶ πολλῆς βοηθείας δεομένοις. Σὺν αὐτοῖς δὲ καὶ τοῖς διὰ Θεὸν ἐναποκλείστοις τῶν μοναχῶν, ὡς οἱ Πατέρες φασίν, ἐπεὶ Θεοῦ δοῦλοι οὗτοι, καὶ ἔργον ἐνεργοῦσιν ἀγγέλων, καὶ διὰ Θεὸν εἰσιν ἐναπόκλειστοι, καὶ εἴ γε ζῶσι κατὰ Θεόν, ἐν αὐτοῖς πᾶσαι πληροῦνται αἱ ἐντολαί· ἔπειτα τοῖς ἐν φυλακῇ καὶ χήραις, καὶ λοιποῖς ἄλλοις, μὴ ἔθος ἔχουσι τῆς οἰκίας ἐξελθεῖν καὶ τελευταῖον τοῖς λοιποῖς ἅπασι πτωχοῖς. Καὶ ἡ τῶν ξένων δὲ θεραπεία καὶ μάλιστα ἐνδεῶν πολὺν παρέχεται τὸν μισθόν. Ὡς καὶ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν ὁ καὶ κριτῆς καὶ Θεὸς ἐδίδαξεν.

76. Ἐρώτηση: Εἰ ἔχων τις νομίσματα δέκα, αἰχμάλωτος δ' ἐστὶ καὶ πένητες δέκα, τίνι δώσει ἐκ τούτων;

Ἀπόκριση: Εἰ δυναταί τις διὰ τῶν δέκα νομισμάτων αἰχμάλωτον ῥύσασθαι, κρεῖσσον δοῦναι ὑπὲρ αὐτοῦ ἥπερ εἰς δέκα ἢ καὶ πλείονας πτωχοὺς τοὺς διὰ τροφὴν αἰτοῦντας μόνον, εἴ γε ἐλπὶς ταύτην παρ' ἄλλων εὑρεῖν. Εἰ δὲ λιμοῦ κίνδυνος καὶ θανάτου, καὶ τῷ αἰχμαλώτῳ καὶ τοῖς πτωχοῖς μεριστέον. Τὰ γὰρ τῆς βίας ἀναγκαιότερα.

KanonasSEARCH:
72. Ερωτηση: Τινες δ' αισχροκερδειαν ισως τους προσιοντας πνευματικοι κανονιζουσιν ελεημοσυνας ποιειν, και το δομα ζητουσι. Κωλυουσι δε το ευχελαια και λειτουργιας ποιειν δια ζημιαν των ιερεων, ει και καλον ειναι τουτοις δοκει το τοιουτον. Ποιον δε εκ τουτων το κρεισσον;
Αποκριση: Το τους πνευματικους Πατερας εκδιδασκειν τους δι' εξαγορευσιν πλημμεληματων αυτοις προσιοντας, ελεημοσυνας ποιειν και αιχμαλωτων ελευθεριας, ευχελαια τε και λειτουργιας και λοιπα ομοια, αγαθον και υπο των Πατερων τεταγμενον, και λιαν επωφελες· και οσωπερ διεγειρει τις τινα προς τα υπερ αυτου θεια εργα, ειτε προθυμον ευρων, ειτε μη προθυμον διεγειρας πολλην αυτω προξενει την ωφελειαν, και κοινωνος εσται τω ενεργουντι του μισθου. Και χρη ου μονον ημαρτηκοτας προς ελεον και τα λοιπα διεγειρειν, αλλα και τον μη πλημμελησαντα αδελφον, οπερ εστιν αδυνατον μη αμαρ-τησαι τινα. Ομως ει και δικαιως βιων εστι τις, και τουτου δικαιος εσται, εκ του τα εργα της δικαιοσυνης ποιειν. Δικαιοσυνη δε απονεμειν τω Θεω και τω αδελφω καθα διδασκομεθα τα της οφειλης και αγαπης. Αγαπη δε εις Θεον και το καθαρευειν μεν και προσευχεσθαι και ανυμνειν αυτον και δοξολογειν, και προστρεχειν αυτου τοις θειοις ναοις. Προς τουτοις δε και το προσαγειν αυτω εξ ων λαμβανομεν παρ' αυτου, εις δοξαν αυτου και τιμην και ημετεραν καθαρσιν, και του θειου αγιασμου μετοχην. Και εν τοις αδελφοις δε ου μονον δια της αμνησικακου γνωμης και καλης διαθεσεως και τροπου ειρηνικου, και συνεργιας της δια λογων και επαινων και εγκωμιων, απονεμειν το οφειλομενον, αλλα και δι' εργων τουτο δεικνυναι, εν τω τρεφειν πεινωντα, και ποτιζειν διψωντα, και ξενον συναγειν, και γυμνον περιβαλλειν, και ασθενη επισκεπτεσθαι, και των εν φυλακη προνοεισθαι, ως εδιδαξεν ο Σωτηρ, δι' ων και ευλογημενους καλει τους τα τοιαυτα δρωντας, και την βασιλειαν αυτοις χαριζεται. Αναγκαιοτατον ουν, ως ειρηται, το αγαθοεργειν εκδιδασκειν, και ελεημοσυνας και θυσιας ιερας εκτελειν τους αδελφους. Και τοις εγκλημασι μεν υποκειμενοις ως κανονα τουτο διδοναι χρη, τους λοιπους δε τουτο παραινειν ποιειν και μη ενεχομενους εγκλημασι, δια τε την προς Θεον οφειλην, και το μη αναμαρτητον τινα ειναι. Και υπερ γονεων δε και συγγενων και λοιπων αλλων ευσεβων οφειλειν προσφερειν Θεω παντας, και υπερ τιμης και μνημης αγιων, ως αν μεσιτας εκεισε ευροιμεν και συγκοινωνους της δοξης Χριστου. Και ταυτα μεν διδασκειν τους προσιοντας θεοφιλως ενεργειν∙ ου μην δε τους πνευματικους Πατερας επι κερδει τουτο ποιειν, τα του Θεου νοσφιζομενους· ζημια γαρ αυτοις η μεγιστη, και λογον απαιτηθησονται. Και οι μεν διδοντες εκεινο ποιουσι το των ριπτοντων τα υπαρχοντα παρα τους ποδας των αποστολων οι δε γε παρακρατουντες, οπερ συν τη Σαπφειρα ο Ανανιας, και χειρον∙ επει εκεινος εκ των ιδιων ενοσφισατο. Ουτος γαρ ο Ανανιας επαγγειλαμενος απαν δουναι το του κτηματος τιμημα, και νοσφισαμενος εξ αυτου, παρα τους ποδας του θειου τεθνηκε Πετρου συναμα τη γυναικι, ιεροσυλος εκφανθεις, ου το κατακριμα οιμαι, ως και προεφην, λαμβανειν εις εαυτους, τους παρακρατουντας τα του Θεου και εξ αυτων θησαυριζοντας. Την χρειαν δε γε μονην λαμβανειν ως κοπιωντα τινα, ουκ αποβλητον. Και Παυλος τουτο φησιν, απο του κοπιωντος γεωργου και του ποιμαινοντος ποιμνην παριστων ημιν, ει και αυτος αδαπανον ετιθη το Ευαγγελιον, και τους μισθους ελπιζων εξ ουρανου ουκ εχρησατο ταυτη τη εξουσια. Διο και κοπιων ην και εργαζομενος ταις χερσι. «Και ταις χρειαις μου», φησι, «και τοις ουσι μετ΄ εμου, υπηρετησαν αι χειρες αυται». Διο ο των ψυχων οικονομος οφειλει σχεδον μηδενος απτεσθαι των προσφερομενων, ει δυνατον, ινα μη αναγκην εχη ανασπαν αλλοτριας ακανθας· ει δε γε χρεια τροφης η ενδυματος, μη το περιττον, αλλα το προς χρειαν μονον ποιειτω, και τας ευχας αποδιδοτω, και τας θυσιας εκτελειτω υπερ του προσενεγκαντος τω Θεω, μεμνημενος και των πενητων, και οτι ουκ αυτος μονον, αλλα και ετεροι της χρειας αναγκην εχουσιν. Ει δε και ιδιωτης ο τα των μετανοουντων δεχομενος, ασφαλιζεσθω πλεον οτι δια της ιερωσυνης τα της σωτηριας τοις ανθρωποις ενεργειται, και δια της Ιερας δε θυσιας και ευχελαιου και των λοιπων τελετων η αφεσις τε και καθαρσις διδοται, και η μεταδοσις του αγιασμου, και μαλλον της χρειας εχουσι κοινωνιας η μετα Χριστου ενωσις. Διο ει παθει τις οικειω, η ως διαφθονουμενος ιερει, η ως παρακερδαινειν αυτος βουλομενος, κωλυει μεν ιερευσι διδοναι, η την φρικτην θυσιαν η τα του ευχελαιου γενεσθαι υπερ τινος, προφασιζεται δε την ελεημοσυνην, και τουτο κρεισσον ειναι παντων φησι, και αποστερει τινα των πιστων της απο του αγιου ελαιου και των ευχων καθαρσεως, και του θειου απο της κοινωνιας η ιερουργιας αγιασμου, αυτος τον περι τουτου λογον μαλλον απαιτηθησεται. Πλην και εκαστον των αμαρτηματων το οικειον εξει και αναλογον επιτιμιον, και ου παντα δι' ενος εσονται συγχωρουμενα· αλλ' ει μεν φονος ειη το εγκλημα, μετα τον κανονα της Εκκλησιας και αιχμαλωτου λυτρον υπερ του ημαρτηκοτος και του τεθνηκοτος ει περιουσιαν ο φονευσας εχει, γινεσθω ψυχη αντι της ψυχης· ει δε γε εμβρυου αποβολη, δι' αναδοχης και ανατροφης πτωχου νηπιου η ιατρεια εστω. Ει δε πορνεια η μοιχεια η τις ακαθαρσια, δι' αποχης πρωτον μεν του πταισματος και της αμαρτιας, επειτα δε δια της κατα δυναμιν κακοπαθειας της σαρκος∙ οτι και τρυφης και σαρκος ηδονης το αμαρτημα. Και ως τη Ευα λυπαι αντι της ηδονης, και τω Αδαμ ιδρωτες και ακανθαι, ομοιως στενωσις σαρκος εις ταπεινωσιν αυτης τε και ιατρειαν εσται τω δια φιληδονιας πεσοντι. Ει δ' ου προαιρεσις ουδε ισχυς, δι' ελεημοσυνης ιατρευθητω η εγκρατειας η λυτρωσεως αιχμαλωτου, ει ευπορια τω ημαρτηκοτι εστιν ει δε αδικιας εργα συνεβη, δια της αποδοσεως του ληφθεντος εσται της αμαρτιας απαλλαγη. Ελεημοσυνη δε κατα τον Ζακχαιον καθαρσις εστω του της αδικιας και αρπαγης εγκληματος. Ει δε βλασφημια η αρνησις τινι γεγονε, δια προσευχης συνεχους, ινα την βλασφημιαν εξελη, και δακρυων, ιν' εκπλυνθη, και ελεημοσυνης ιν' ελεους επιτυχη αθετησας τον ποιητην, και εγκρατειας δια τας κρεοφαγιας και τας ακαθαρτους αλλας τροφας. Επιορκια δε ει συμβαιη, η διαβολη τινος προς ετερον, η προδοσια προς αρχοντα πταισαντος η μη πταισαντος, δια των ομοιων της βλασφημιας διορθωθησεται ο πεσων, και του απαλλαξαι τον ανθρωπον του κακου. Ενεχεται γαρ τουτο πρωτον ποιησαι, ει δυναται, ως και την αδικιαν πρωτον αποδουναι ο αδικησας η κλεψας, ειτε τι τινος ευρηκως, και μαλλον ει και εντολη γεγονε∙ και ουδεν εσται το λυον, ει μη η τω αδικηθεντι, η τω απολεσαντι αποδω, η τοις τεκνοις αυτου, η τοις πενησιν αδελφοις διακρισει πνευματικου Πατρος· και εν τοις λοιποις πασι ποιειν, ως και κανονες διακελευονται. Διο χρη τον οικονομουντα ψυχας τουτους ειδεναι, και κατα τον ορον ποιειν, και μητε αφιεναι ακαιρως, συμπαθως δηθεν, οτι απολλυσι, μηθ' υπερβαινειν ως δηθεν εξακριβουμενον και καθαρον οντα, ινα μη παραπεμψη τη απογνωσει· εν αριστω δε μετρω παντα ποιειν αριστον δε το των αγιων οτι και δι' αυτων εις ημας η δωρεα· και εσται εν ημιν, ει τα εκεινων τηρειν σπουδαζομεν. Εσται δε κατ' αυτους και συγκαταβασεως τροπος τοις προθυμιαν ενδεικνυμενοις και μετανοουσι θερμως και του κακου αφισταμενοις, οι και τον κριτην ιλεουνται, και μεταδουναι τουτοις και ενδον του ωρισμενου του αγαθου δια το θερμον και την μετανοιαν αγαθον. Απλως δε εν τοις των ζωντων αμαρτημασι πασιν η των αιχμαλωτων αναρρυσις προτιμοτερα των αλλων εργων οτι πρωτον παντος εργου το ψυχην εξαγαγειν απο ασεβειας τε και δουλειας· ο εστιν εκ θανατου εξαγαγειν και τουτο καλυπτει πληθος αμαρτιων, ως γεγραπται. Επειτα ελεημοσυνη ει μη ικανος βιος ειη τω αμαρτησαντι· εν ταυτη δε ορφανου προνοια απορουμενου, τε και πτωχου, προτιμηθησεται μαλλον∙ ειτα ασθενουντων και των εν φυλακαις και των λοιπων επιμελεια. Τα των λειτουργιων δε γινεσθω μετα το στηναι τον πταισαντα της αμαρτιας, και μετανοειν γνησιως· εις κατακριμα γαρ εσται προσφερομενη μερις υπερ ενεργουντος την αμαρτιαν∙ και ωσπερ ο κοινωνων αναξιως εις, κριμα εαυτω εσθιει και πινει, φησιν ο Παυλος, ουτω κατακριμα εξει και ο προσφερων αναξιως, εν τω μη αφιστασθαι της αμαρτιας, η και εορτην ποιειν τω Θεω η τοις αγιοις αυτου. Το δε γε ευχελαιον αναγκαιοτατον ως ιερα τελετη και των επτα μυστηριων υπερ τε αρρωστουντων, ως παρελαβομεν, και υπερ πιστου, παντος βουλομενου προσελθειν τοις φρικτοις μυστηριοις, μαλλον δε και υπερ παντος περιπεπτωκοτος αμαρτημασι, και τον κανονα της μετανοιας τετελεκοτος, και προς το κοινωνησαι σπευδοντος, ενδοσιν παρα του Πατρος ειληφοτος· αφιησι γαρ η του αγιου ελαιου ιερα τελετη τε και χρισις τα αμαρτηματα, ως ο Αδελφοθεος γραφει∙ και αι ευχαι προς τουτο συντελουσι των ιερεων. Τοις δε κεκοιμημενοις λυσιτελεστατη προ παντος η ιερουργια· τα δε λοιπα δευτερα· οτι πεπαυται μεν ο ανθρωπος απο αμαρτιας αποθανων, κοινωνει δε δια της θυσιας Χριστω και ευφροσυνης θειας και χαριτος εκπληρουται, και πασης εκλυτρουται οδυνης θειω ελεει. Προ παντων ουν υπερ αυτου τα της ιερουργιας τελεισθω· επειτα ει βιος εστιν αυτω, γινεσθω και λυτρωσις αιχμαλωτων, και ελεημοσυναι τοις πενησι, και οικοδομαι θειων οικων, και λοιπα ετερα προς σωτηριαν αυτου συντεινοντα.
75. Ερωτηση: Ποια κρειττων ελεημοσυνη εστιν;
Αποκριση: Ο βουλομενος ποιειν ελεημοσυνην, ει δυναται ο παντων υπερ ελευθεριας, ως εφημεν, ποιειτω των αιχμαλωτων, και μαλιστα νηπιων και παιδων κινδυνευοντων κατα ψυχην∙ ειτα υπερ τε ιερεων αιχμαλωτων και γηραιων και λοιπων. Δευτερον δε διδοτω ασθενεσι λελωβημενοις τε και λοιποις τοις και πολλης βοηθειας δεομενοις. Συν αυτοις δε και τοις δια Θεον εναποκλειστοις των μοναχων, ως οι Πατερες φασιν, επει Θεου δουλοι ουτοι, και εργον ενεργουσιν αγγελων, και δια Θεον εισιν εναποκλειστοι, και ει γε ζωσι κατα Θεον, εν αυτοις πασαι πληρουνται αι εντολαι· επειτα τοις εν φυλακη και χηραις, και λοιποις αλλοις, μη εθος εχουσι της οικιας εξελθειν και τελευταιον τοις λοιποις απασι πτωχοις. Και η των ξενων δε θεραπεια και μαλιστα ενδεων πολυν παρεχεται τον μισθον. Ως και ο Σωτηρ ημων ο και κριτης και Θεος εδιδαξεν.
76. Ερωτηση: Ει εχων τις νομισματα δεκα, αιχμαλωτος δ' εστι και πενητες δεκα, τινι δωσει εκ τουτων;
Αποκριση: Ει δυναται τις δια των δεκα νομισματων αιχμαλωτον ρυσασθαι, κρεισσον δουναι υπερ αυτου ηπερ εις δεκα η και πλειονας πτωχους τους δια τροφην αιτουντας μονον, ει γε ελπις ταυτην παρ' αλλων ευρειν. Ει δε λιμου κινδυνος και θανατου, και τω αιχμαλωτω και τοις πτωχοις μεριστεον. Τα γαρ της βιας αναγκαιοτερα.


KanonasTitle:
Κανονικὲς Ἀποκρίσεις τοῦ Μητροπολίτη Ρόδου Νείλου Διασορηνοῦ.

KanonasTitleSearch:
Κανονικες Αποκρισεις του Μητροπολιτη Ροδου Νειλου Διασορηνου.

KanonasTEXT:
3. Ἐρώτηση: Τὶ χρή ποιῆσαι μετὰ τὴν θανὴν τῶν μοιχαλίδων τις;
Ἀπόκριση: Μὴ θάπτεσθαι ὑπὸ Ἱερέως, ἐὰν μὴ μετανοήσωσι καὶ χωρισθῶσι ζῶντες, ὥς φησι καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος ἐν κανόνι λβ'. Ὅτι καὶ εἰς τὴν νῆσον Ῥόδον, διὰ να εὐλογήσῃ τις Πνευματικὸς μοιχαλίδα, ἐφυλακίσθη ὑπό του ἄρχοντος τῆς νήσου μῆνας ἓξ, ἐκαθῃρέθη ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως· μετὰ παρά-κλήσεως πλείστης πολλῶν ἀνθρώπων καὶ αὐτοῦ πολλῶν δακρύων, μᾶλλον δὲ διὰ τὴν στέρησιν τῶν πνευματικῶν, ὅτι ἐν τοῖς ὄρεσιν ἦν κατοίκων ἐν μοναστηρίῳ, ἐσυγχωρήθη τοῦ ἐξα-γορεύειν μόνου. Καὶ πρόσεχε, οἱ μοιχοὶ μετὰ ἀφορισμοῦ μὴ ἐσθίειν ἀντίδωρον ἢ κοινωνίας, ἕως οὗ μετανοήσωσι.
18. Ἐρώτηση: Φυλακτάρια, ἢ βοτάνα χωρὶς γοητείας, ἢ ποτήριον εἰς τὴν κεφαλὴν μεθ' ὕδατος, διὰ τὸν ἥλιον, ἢ κουνενὸν εἰς τὸν ὀμφαλόν, τὶ κωλύει διὰ τὸν πόνον;
Ἀπόκριση: Φυλακτάρια, ἔχοντα μόνον εὐαγγέλιον χωρὶς χαρακτήρων, ἢ καὶ βότανα χωρὶς γοητείας, ἢ καὶ ποτήριον μεθ' ὕδατος, ἢ κουνενὸν χωρὶς ἐπῳδῆς καὶ γοητείας, ἵνα ἐλευθερωθῇ συντόμως τὸ ἄλγος τοῦ σώματος, ὁ Θεὸς δίδει τὴν ἴασιν, καὶ οὐχ ἁμαρτάνεις, ὅτι οὔκ ἐστι γοητεία τοῦτο· ὁ κανὼν τοὺς γόητας καὶ ἐπῳδοὺς καὶ φαρμακοὺς κωλύει. Εἰ δὲ τὰ φάρμακα, ἕκαστον ἔχει τὴν αὐτοῦ ἐνέργειαν διὰ τήν τοῦ Θεοῦ βοηθείας, ὥσπερ καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ ἅγιοι Ἀνάργυροι διὰ τῆς βοτάνης καὶ Θεοῦ δυνάμεως ἐθεράπευον.

KanonasHTML:
3. Ἐρώτηση: Τὶ χρή ποιῆσαι μετὰ τὴν θανὴν τῶν μοιχαλίδων τις;

Ἀπόκριση: Μὴ θάπτεσθαι ὑπὸ Ἱερέως, ἐὰν μὴ μετανοήσωσι καὶ χωρισθῶσι ζῶντες, ὥς φησι καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος ἐν κανόνι λβ'. Ὅτι καὶ εἰς τὴν νῆσον Ῥόδον, διὰ να εὐλογήσῃ τις Πνευματικὸς μοιχαλίδα, ἐφυλακίσθη ὑπό του ἄρχοντος τῆς νήσου μῆνας ἓξ, ἐκαθῃρέθη ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως· μετὰ παρά-κλήσεως πλείστης πολλῶν ἀνθρώπων καὶ αὐτοῦ πολλῶν δακρύων, μᾶλλον δὲ διὰ τὴν στέρησιν τῶν πνευματικῶν, ὅτι ἐν τοῖς ὄρεσιν ἦν κατοίκων ἐν μοναστηρίῳ, ἐσυγχωρήθη τοῦ ἐξα-γορεύειν μόνου. Καὶ πρόσεχε, οἱ μοιχοὶ μετὰ ἀφορισμοῦ μὴ ἐσθίειν ἀντίδωρον ἢ κοινωνίας, ἕως οὗ μετανοήσωσι.

18. Ἐρώτηση: Φυλακτάρια, ἢ βοτάνα χωρὶς γοητείας, ἢ ποτήριον εἰς τὴν κεφαλὴν μεθ' ὕδατος, διὰ τὸν ἥλιον, ἢ κουνενὸν εἰς τὸν ὀμφαλόν, τὶ κωλύει διὰ τὸν πόνον;

Ἀπόκριση: Φυλακτάρια, ἔχοντα μόνον εὐαγγέλιον χωρὶς χαρακτήρων, ἢ καὶ βότανα χωρὶς γοητείας, ἢ καὶ ποτήριον μεθ' ὕδατος, ἢ κουνενὸν χωρὶς ἐπῳδῆς καὶ γοητείας, ἵνα ἐλευθερωθῇ συντόμως τὸ ἄλγος τοῦ σώματος, ὁ Θεὸς δίδει τὴν ἴασιν, καὶ οὐχ ἁμαρτάνεις, ὅτι οὔκ ἐστι γοητεία τοῦτο· ὁ κανὼν τοὺς γόητας καὶ ἐπῳδοὺς καὶ φαρμακοὺς κωλύει. Εἰ δὲ τὰ φάρμακα, ἕκαστον ἔχει τὴν αὐτοῦ ἐνέργειαν διὰ τήν τοῦ Θεοῦ βοηθείας, ὥσπερ καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ ἅγιοι Ἀνάργυροι διὰ τῆς βοτάνης καὶ Θεοῦ δυνάμεως ἐθεράπευον.

KanonasSEARCH:
3. Ερωτηση: Τι χρη ποιησαι μετα την θανην των μοιχαλιδων τις;
Αποκριση: Μη θαπτεσθαι υπο Ιερεως, εαν μη μετανοησωσι και χωρισθωσι ζωντες, ως φησι και ο Μεγας Βασιλειος εν κανονι λβ'. Οτι και εις την νησον Ροδον, δια να ευλογηση τις Πνευματικος μοιχαλιδα, εφυλακισθη υπο του αρχοντος της νησου μηνας εξ, εκαθηρεθη υπο του αρχιερεως· μετα παρα-κλησεως πλειστης πολλων ανθρωπων και αυτου πολλων δακρυων, μαλλον δε δια την στερησιν των πνευματικων, οτι εν τοις ορεσιν ην κατοικων εν μοναστηριω, εσυγχωρηθη του εξα-γορευειν μονου. Και προσεχε, οι μοιχοι μετα αφορισμου μη εσθιειν αντιδωρον η κοινωνιας, εως ου μετανοησωσι.
18. Ερωτηση: Φυλακταρια, η βοτανα χωρις γοητειας, η ποτηριον εις την κεφαλην μεθ' υδατος, δια τον ηλιον, η κουνενον εις τον ομφαλον, τι κωλυει δια τον πονον;
Αποκριση: Φυλακταρια, εχοντα μονον ευαγγελιον χωρις χαρακτηρων, η και βοτανα χωρις γοητειας, η και ποτηριον μεθ' υδατος, η κουνενον χωρις επωδης και γοητειας, ινα ελευθερωθη συντομως το αλγος του σωματος, ο Θεος διδει την ιασιν, και ουχ αμαρτανεις, οτι ουκ εστι γοητεια τουτο· ο κανων τους γοητας και επωδους και φαρμακους κωλυει. Ει δε τα φαρμακα, εκαστον εχει την αυτου ενεργειαν δια την του Θεου βοηθειας, ωσπερ και οι ιατροι και αγιοι Αναργυροι δια της βοτανης και Θεου δυναμεως εθεραπευον.


KanonasTitle:
Κανονικές Ἀποκρίσεις τοῦ Μητροπολίτη Ἐφέσου Ἰωάσαφ.

KanonasTitleSearch:
Κανονικες Αποκρισεις του Μητροπολιτη Εφεσου Ιωασαφ.

KanonasTEXT:
44. Ἐρώτηση: Ποῖα ἁμαρτήματα κωλύουσι μὴ εὔχεσθαι ὑπὲρ τοῦ τεθνηκότος;
Ἀπόκριση: Ὁ παλακὴν κεκτημένος καὶ μήτε εὐλογηθῆναι βουλόμενος, μήτε ἀποστῆναι ταύτης, ἐὰν ἁρπασθῇ μενῶν ἐν τῇ κακίᾳ, ὁ τοιοῦτος οὔτε κοινωνίας ἀξιωθήσεται, οὔτε λειτουργιῶν∙ ὁμοίως καὶ ὁ ἐπιμένων τοῖς τόκοις, καὶ συναποθανὼν αὐτοῖς, καὶ ὁ βλασφημῶν καὶ ὑβρίζων τὴν πίστιν καὶ τὸν σταυρὸν καὶ ἐξομολογήσονται, οὔτε κοινωνίας, οὔτε μνημοσύνων ἄξιοι. Φησὶ γὰρ ἡ θεία Γραφὴ ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ∙ «ἐὰν στῇ Μωϋσῆς καὶ Σαμουὴλ ὑπὲρ αὐτῶν, οὐκ εἰσακουσθήσομαι αὐτῶν». Ὁ γὰρ ἀπὸ τῶν τοιούτων δεχόμενος τι, ἐμμενόντων τοῖς κακοῖς καὶ μὴ μετανοησάντων, συγκοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτῶν. Ἐὰν δὲ προσεύξηται ὑπὲρ αὐτῶν, νομίζει, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς [συγ]κοινωνὸς γίνεται τούτοις. Καὶ διὰ τοῦτο τολμᾷ προσεύχεσθαι, μὴ εἰδώς, ὅτι δύσι κακοῖς ἔνοχον ἑαυτὸν ὑποδείκνυσι· λυπεῖ γὰρ τὸν Θεὸν πρῶτον, εἶτα κἀκείνους ποιεῖ μηδὲ νομίζειν κακὸν πράττειν, ἐπειδὴ προσδέχεται τὰ δῶρα αὐτῶν. Τὸ αὐτὸ νόμισον καί ἐπὶ ἀδίκων, καὶ ἁρπάγων, καὶ πλεονεκτῶν, ἐὰν μὴ φθάσωσιν ἐξομολογησάμενοι καὶ ἀποστάντες τῶν κακῶν∙ εἰ γὰρ ὁ Ἠσαῦ κατεκρίθη, καὶ ταῦτα ἀπὸ τῶν οἰκείων προσενεγκῶν, διότι τὰ ἐλάττω καὶ εὐτελῆ προσήνεγκε, πολλῷ μᾶλλον οἱ τοιοῦτοι.
51. Ἐρώτηση: Ἐάν τις διὰ θλίψιν ἄκραν δαρεὶς οἰκείαις χερσί, ἀποθάνῃ, εἰ δὲ καὶ γυνὴ οὖσα τύχῃ, ἔχουσα ἐν γάστρι, τὶ γίνεται;
Ἀπόκριση: Τὸν τοιοῦτον ὡς αὐτόχειρον γεγονότα, οὐδὲ ταφῆς ἀξιοῦσθαι δίκαιον, οὐδὲ ψαλμωδίας∙ πλὴν διὰ φιλανθρωπίαν γίνεται συγκατάβασις ὀλίγη· περὶ δὲ τοῦ ἐμβρύου, εἰ μὲν ἐγγὺς τοῦ καιροῦ ἐστὶ καὶ τετελειωμένον, γίνεται ἀνατομὴ παρὰ τῶν ἰατρῶν εἰ δὲ μῆγε, συνθάπτεται τῇ μητρί.
52. Ἐρωτήσῃ: Ἐὰν εἰς ὄχλησιν καὶ μάχην τύψῃ τις τὸν ἕτερον καιρίως, καὶ τελευτήσῃ ὁ πληγεὶς αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, τὶ δεῖ ποιεῖν;
Ἀπόκριση. Καὶ λέγομεν ὅτι ὁ μὲν καθυποβάλλεται τοῖς ἐπιτιμίοις τοῦ φονέως· ὁ δὲ ψάλλεται καὶ θάπτεται καὶ μνημονεύεται, ὡς ἔθος [ἐστίν].
45. Ἐρώτηση: Εἰ ἔστιν ἁμαρτία γοητεύειν πληγὰς ἢ ὀθόνας τιθέναι ἐπάνω τῶν πληγῶν;
Ἀπόκριση: Τοῦτο παντελῶς ἀλλότριον ἔνι χριστιανοῦ· εἰ γὰρ καὶ ὀνόματα ἁγίων ἐπιλέγουσιν ἐν τῇ γοητείᾳ, ἀλλὰ πρὸς ἀπάτην ἐξεῦρε τοῦτο ὁ διάβολος, κατὰ μικρὸν ἀπάγων τοὺς χρωμένους ἀπὸ Θεοῦ καὶ πρὸς ἑαυτὸν μεθιστῶν∙ τοὺς γοῦν τοιούτους οἱ νόμοι ἀφειδῶς κολάζουσιν, ὁμοίως καὶ τοὺς τὰ φυλακτὰ ποιοῦντας, καὶ τοὺς ταῦτα βαστάζοντας κανονίζουσιν οἱ ἅγιοι πατέρες μὴ κοινωνῆσαι ἐπὶ χρόνους ε'∙ καὶ μετανοίας ς'. Τὸ αὐτό ἐστι καὶ ἐπὶ τῶν ποιούντων τὰς λεγομένας πεντάλφας καὶ διδόντων ἀνθρώποις ἢ κτήνεσι διὰ ἴασιν λύσσης.

KanonasHTML:
44. Ἐρώτηση: Ποῖα ἁμαρτήματα κωλύουσι μὴ εὔχεσθαι ὑπὲρ τοῦ τεθνηκότος;

Ἀπόκριση: Ὁ παλακὴν κεκτημένος καὶ μήτε εὐλογηθῆναι βουλόμενος, μήτε ἀποστῆναι ταύτης, ἐὰν ἁρπασθῇ μενῶν ἐν τῇ κακίᾳ, ὁ τοιοῦτος οὔτε κοινωνίας ἀξιωθήσεται, οὔτε λειτουργιῶν∙ ὁμοίως καὶ ὁ ἐπιμένων τοῖς τόκοις, καὶ συναποθανὼν αὐτοῖς, καὶ ὁ βλασφημῶν καὶ ὑβρίζων τὴν πίστιν καὶ τὸν σταυρὸν καὶ ἐξομολογήσονται, οὔτε κοινωνίας, οὔτε μνημοσύνων ἄξιοι. Φησὶ γὰρ ἡ θεία Γραφὴ ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ∙ «ἐὰν στῇ Μωϋσῆς καὶ Σαμουὴλ ὑπὲρ αὐτῶν, οὐκ εἰσακουσθήσομαι αὐτῶν». Ὁ γὰρ ἀπὸ τῶν τοιούτων δεχόμενος τι, ἐμμενόντων τοῖς κακοῖς καὶ μὴ μετανοησάντων, συγκοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτῶν. Ἐὰν δὲ προσεύξηται ὑπὲρ αὐτῶν, νομίζει, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς [συγ]κοινωνὸς γίνεται τούτοις. Καὶ διὰ τοῦτο τολμᾷ προσεύχεσθαι, μὴ εἰδώς, ὅτι δύσι κακοῖς ἔνοχον ἑαυτὸν ὑποδείκνυσι· λυπεῖ γὰρ τὸν Θεὸν πρῶτον, εἶτα κἀκείνους ποιεῖ μηδὲ νομίζειν κακὸν πράττειν, ἐπειδὴ προσδέχεται τὰ δῶρα αὐτῶν. Τὸ αὐτὸ νόμισον καί ἐπὶ ἀδίκων, καὶ ἁρπάγων, καὶ πλεονεκτῶν, ἐὰν μὴ φθάσωσιν ἐξομολογησάμενοι καὶ ἀποστάντες τῶν κακῶν∙ εἰ γὰρ ὁ Ἠσαῦ κατεκρίθη, καὶ ταῦτα ἀπὸ τῶν οἰκείων προσενεγκῶν, διότι τὰ ἐλάττω καὶ εὐτελῆ προσήνεγκε, πολλῷ μᾶλλον οἱ τοιοῦτοι.

51. Ἐρώτηση: Ἐάν τις διὰ θλίψιν ἄκραν δαρεὶς οἰκείαις χερσί, ἀποθάνῃ, εἰ δὲ καὶ γυνὴ οὖσα τύχῃ, ἔχουσα ἐν γάστρι, τὶ γίνεται;

Ἀπόκριση: Τὸν τοιοῦτον ὡς αὐτόχειρον γεγονότα, οὐδὲ ταφῆς ἀξιοῦσθαι δίκαιον, οὐδὲ ψαλμωδίας∙ πλὴν διὰ φιλανθρωπίαν γίνεται συγκατάβασις ὀλίγη· περὶ δὲ τοῦ ἐμβρύου, εἰ μὲν ἐγγὺς τοῦ καιροῦ ἐστὶ καὶ τετελειωμένον, γίνεται ἀνατομὴ παρὰ τῶν ἰατρῶν εἰ δὲ μῆγε, συνθάπτεται τῇ μητρί.

52. Ἐρωτήσῃ: Ἐὰν εἰς ὄχλησιν καὶ μάχην τύψῃ τις τὸν ἕτερον καιρίως, καὶ τελευτήσῃ ὁ πληγεὶς αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, τὶ δεῖ ποιεῖν;

Ἀπόκριση. Καὶ λέγομεν ὅτι ὁ μὲν καθυποβάλλεται τοῖς ἐπιτιμίοις τοῦ φονέως· ὁ δὲ ψάλλεται καὶ θάπτεται καὶ μνημονεύεται, ὡς ἔθος [ἐστίν].

45. Ἐρώτηση: Εἰ ἔστιν ἁμαρτία γοητεύειν πληγὰς ἢ ὀθόνας τιθέναι ἐπάνω τῶν πληγῶν;

Ἀπόκριση: Τοῦτο παντελῶς ἀλλότριον ἔνι χριστιανοῦ· εἰ γὰρ καὶ ὀνόματα ἁγίων ἐπιλέγουσιν ἐν τῇ γοητείᾳ, ἀλλὰ πρὸς ἀπάτην ἐξεῦρε τοῦτο ὁ διάβολος, κατὰ μικρὸν ἀπάγων τοὺς χρωμένους ἀπὸ Θεοῦ καὶ πρὸς ἑαυτὸν μεθιστῶν∙ τοὺς γοῦν τοιούτους οἱ νόμοι ἀφειδῶς κολάζουσιν, ὁμοίως καὶ τοὺς τὰ φυλακτὰ ποιοῦντας, καὶ τοὺς ταῦτα βαστάζοντας κανονίζουσιν οἱ ἅγιοι πατέρες μὴ κοινωνῆσαι ἐπὶ χρόνους ε'∙ καὶ μετανοίας ς'. Τὸ αὐτό ἐστι καὶ ἐπὶ τῶν ποιούντων τὰς λεγομένας πεντάλφας καὶ διδόντων ἀνθρώποις ἢ κτήνεσι διὰ ἴασιν λύσσης.

KanonasSEARCH:
44. Ερωτηση: Ποια αμαρτηματα κωλυουσι μη ευχεσθαι υπερ του τεθνηκοτος;
Αποκριση: Ο παλακην κεκτημενος και μητε ευλογηθηναι βουλομενος, μητε αποστηναι ταυτης, εαν αρπασθη μενων εν τη κακια, ο τοιουτος ουτε κοινωνιας αξιωθησεται, ουτε λειτουργιων∙ ομοιως και ο επιμενων τοις τοκοις, και συναποθανων αυτοις, και ο βλασφημων και υβριζων την πιστιν και τον σταυρον και εξομολογησονται, ουτε κοινωνιας, ουτε μνημοσυνων αξιοι. Φησι γαρ η θεια Γραφη ως απο προσωπου του θεου∙ «εαν στη Μωυσης και Σαμουηλ υπερ αυτων, ουκ εισακουσθησομαι αυτων». Ο γαρ απο των τοιουτων δεχομενος τι, εμμενοντων τοις κακοις και μη μετανοησαντων, συγκοινωνει τοις εργοις αυτων. Εαν δε προσευξηται υπερ αυτων, νομιζει, οτι και ο Θεος [συγ]κοινωνος γινεται τουτοις. Και δια τουτο τολμα προσευχεσθαι, μη ειδως, οτι δυσι κακοις ενοχον εαυτον υποδεικνυσι· λυπει γαρ τον Θεον πρωτον, ειτα κακεινους ποιει μηδε νομιζειν κακον πραττειν, επειδη προσδεχεται τα δωρα αυτων. Το αυτο νομισον και επι αδικων, και αρπαγων, και πλεονεκτων, εαν μη φθασωσιν εξομολογησαμενοι και αποσταντες των κακων∙ ει γαρ ο Ησαυ κατεκριθη, και ταυτα απο των οικειων προσενεγκων, διοτι τα ελαττω και ευτελη προσηνεγκε, πολλω μαλλον οι τοιουτοι.
51. Ερωτηση: Εαν τις δια θλιψιν ακραν δαρεις οικειαις χερσι, αποθανη, ει δε και γυνη ουσα τυχη, εχουσα εν γαστρι, τι γινεται;
Αποκριση: Τον τοιουτον ως αυτοχειρον γεγονοτα, ουδε ταφης αξιουσθαι δικαιον, ουδε ψαλμωδιας∙ πλην δια φιλανθρωπιαν γινεται συγκαταβασις ολιγη· περι δε του εμβρυου, ει μεν εγγυς του καιρου εστι και τετελειωμενον, γινεται ανατομη παρα των ιατρων ει δε μηγε, συνθαπτεται τη μητρι.
52. Ερωτηση: Εαν εις οχλησιν και μαχην τυψη τις τον ετερον καιριως, και τελευτηση ο πληγεις αυτη τη ωρα, τι δει ποιειν;
Αποκριση. Και λεγομεν οτι ο μεν καθυποβαλλεται τοις επιτιμιοις του φονεως· ο δε ψαλλεται και θαπτεται και μνημονευεται, ως εθος [εστιν].
45. Ερωτηση: Ει εστιν αμαρτια γοητευειν πληγας η οθονας τιθεναι επανω των πληγων;
Αποκριση: Τουτο παντελως αλλοτριον ενι χριστιανου· ει γαρ και ονοματα αγιων επιλεγουσιν εν τη γοητεια, αλλα προς απατην εξευρε τουτο ο διαβολος, κατα μικρον απαγων τους χρωμενους απο Θεου και προς εαυτον μεθιστων∙ τους γουν τοιουτους οι νομοι αφειδως κολαζουσιν, ομοιως και τους τα φυλακτα ποιουντας, και τους ταυτα βασταζοντας κανονιζουσιν οι αγιοι πατερες μη κοινωνησαι επι χρονους ε'∙ και μετανοιας ς'. Το αυτο εστι και επι των ποιουντων τας λεγομενας πενταλφας και διδοντων ανθρωποις η κτηνεσι δια ιασιν λυσσης.


